Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Ξυπνήστε με σε 50000 χρόνια!!!

Έφτασα αισίως τα 29 και έχοντας ζήσει τα 2/3 της ζώης μου στα τέλη του 20ου αιώνα και το 1/3 στην αρχή του 21ου, το μόνο που έχω να πω είναι το εξής ''fucking boring'' για τα πάντα, έχουμε μείνει στάσιμοι σαν ανθρώπινο είδος εδώ και 50000 χρόνια, ναι έχουμε ψυγεία για να φτιάχνουμε παγάκια και άμαξες με 4 τροχούς για να κάνουμε βόλτες, άμαξες με 2 τροχούς και άμαξες με φτερά και τροχούς, έχουμε και εμβόλια αντί για μουρουνέλαιο όπως επίσης τηλεόραση και ίντερνετ και κινητά, αντί για σήματα καπνού και τον σοφό του χωριού.
Παρ'όλα αυτά ξαναλέω, so fucking what, και πάλι σκοτώνονται άνθρωποι παντού στον κόσμο λόγω μίσους, απληστίας και απλής ηλιθιότητας,ακόμα υπάρχει φτώχεια, εξαθλίωση και εκμετάλλευση. Οι ευκολίες που μας έχει προσφέρει η επιστήμη απλά έχει κάνει καλύτερη την ζωή του 1/ 3 του πληθυσμού πάνω στον πλανήτη και αυτό με αντίτιμο την συνεχή καταστροφή του οικοσυστήματος με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου.
Είμαστε λοιπόν ίδιοι με τους πρώτους Homo sapiens με την διαφορά οτι εμείς έχουμε καλύτερα εργαλεία, γι'αυτό και ότι αμάξι κι αν βγει στην αγορά, όσο και μεγάλο σπίτι να έχει χτίσει κάποιος, όποια ομάδα κι αν έχει πάρει το πρωτάθλημα, όσο πλούσιος και ισχυρός κι αν είναι κάποιος, δεν με συγκινούν καθόλου, δεν έχουν καμία αξία, είναι ακριβώς οι ίδιες βαρετές και ανούσιες λεπτομέρειες που είτε μας χωρίζουν είτε μας ενώνουν, με διαφορετικά πιο έξυπνα περιτυλίγματα κάθε φορά.
Η μόνη λύση για την βαρεμάρα που μου προκαλεί το είδος μου και που μπορεί να με λυτρώσει από τα γενετικά δεσμά της παρηκμασμένης ανθρωπότητας, είναι να πέσω για ύπνο και να με ξυπνήσει κάποιος όταν θα έχουμε φτάσει σε τέτοιο εξελικτικό επίπεδο, όπου θα έχουμε την ικανότητα να διοχετεύουμε την ενέργεια της υλικής μας υπόστασης μέσω της μαύρης ύλης, ώστε να μπορούμε να μεταφέρουμε την συνείδηση μας σε οποιοδήποτε μέρος του σύμπαντος, με σκοπό την έρευνα για την χαρτογράφηση κάθε πλανήτη με νοήμον πολιτισμό και την μελέτη κάθε αστρονομικού φαινομένου, Μέχρι τότε μην με κουράζετε με τα ίδια και τα ίδια, αφήστε με να κοιμάμαι και να ονειρεύομαι!

Από Παναγιώτη Πορετσάνο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου