Κέντρο , η ήρεμη δύναμη

Το κοινοβουλευτικό σύστημα είναι πράγματι το καλύτερο και δημοκρατικότερο πολιτικό σύστημα και είναι για τις περισσότερες χώρες μια ασφαλής λαϊκή κατάκτηση . Έχει ωστόσο μία αδυναμία , αυτή του να επέρχεται ασφυξία όταν τα πολιτικά ήθη έχουν παρακμάσει και οι πλειοψηφούντες της βουλής έχουν μεταβληθεί σε κλειστό κλαμπ εξουσιαστών και έχουν αποκοπεί από την κοινωνία . Ένα δικτατορικό καθεστώς βγαίνεις και το πολεμάς ανοικτά , γίνεσαι προσωρινά αντιστασιακός , αργότερα δικαιώνεσαι και αναγνωρίζεσαι . Ένα όμως κοινοβουλευτικό σύστημα που ασφυκτιά και βυθίζεται στη σήψη πώς να το πολεμήσεις , οι της εξουσίας θα σου χρεώσουν απείθεια στους νόμους , θα σου πουν περίμενε μέχρι τις επόμενες εκλογές και ψήφισε τότε κάτι άλλο . Το ερώτημα είναι, έχουν οι κοινωνίες με τα τεράστια σημερινά τους προβλήματα την αντοχή , την υπομονή , να περιμένουν μέχρι τις επόμενες εκλογές , μόνο και μόνο γιατί η ψήφος των προηγούμενων εκλογών ήταν ψήφος εγκλωβισμού , ελαφρότητας , επιπολαιότητας; Η δημοκρατία συνεπώς και το κοινοβουλευτικό πολίτευμα για να λειτουργήσουν ομαλά και με ασφάλεια , προϋποθέτουν πληροφόρηση ανοικτή , πολίτες που δηλώνουν και είναι ώριμοι , πλειοψηφούντες στη βουλή που δεν ξεπερνούν το μέτρο και έχουν αίσθημα ευθύνης και θεσμούς που δεν περιορίζονται στη νομιμοφάνεια αλλά στην εφαρμογή τους επιμένουν να ταυτίζονται με την ηθική . Επειδή από όλα αυτά έχει αποκλίνει η σημερινή Ελλάδα , το μέλλον της είναι αβέβαιο και δημοκρατία και κοινοβουλευτισμός δοκιμάζονται σκληρά , χάθηκαν οι αξίες και ο αλληλοσεβασμός , ο καθένας πολίτης κοιτάζει το σαρκίον του και μόνο , κυβέρνηση και κοινοβούλιο αποδοκιμάζονται από παντού και η έκβαση του όλου κατηφορικού φαινομένου είναι απρόβλεπτη . Πολλοί στην Ελλάδα , αλλά και στην Ευρώπη , κάνουν το λάθος ατενίζοντας την πτώση ηθών στην πολιτική να εκτρέπονται προς τα άκρα (είτε αυτά της δεξιάς , είτε τα αντίστοιχα της αριστεράς ) νομίζοντας ότι έτσι αντιδρούν ή τιμωρούν τους ενόχους της όλης εξαθλίωσης . Κάνουν όμως έτσι σίγουρα λάθος , γιατί μια κακή δημοκρατία , μια διεφθαρμένη όψη κοινοβουλευτισμού δεν την πολεμάς καταφεύγοντας στη βία και την ανευθυνότητα ακραίων ιδεολογιών . Την κακή ή τη νοσηρή δημοκρατία , το καθεστώς δηλαδή που μόνο κατά τον τύπο λειτουργεί και στην ουσία είναι συγκεκαλυμμένος ολοκληρωτισμός και εξουσιομανία λίγων οικογενειών και των οικονομικών συμφερόντων που κρύβονται πίσω τους , την πολεμάς μόνο με αγώνα για τίμια και διάφανη δημοκρατία , εξηγείς δηλαδή με επιχειρήματα και αγώνες στους συμπολίτες σου ότι τα δεινά προέκυψαν γιατί έχουμε δημοκρατοφάνεια και όχι δημοκρατία , γιατί η ίδια η κοινωνία επέτρεψε σε ελάχιστους να γίνονται αξιωματούχοι σε ένα δήθεν δημοκρατικό καθεστώς , ενώ στην ουσία ούτε καν δημοκράτες είναι , ούτε το λαό σέβονται . Η πορεία αυτή , του να εξηγήσεις στον κόσμο πού βρίσκεται το στραβό και το λάθος και ότι μόνο μια ανοικτή , διάφανη , αξιόπιστη και δίκαιη δημοκρατία αποτελεί λύση , δεν είναι συνήθως εύκολη γιατί ο λαός δύσκολα ξεχωρίζει την πολιτική από τους πολιτικούς , δύσκολα αναγνωρίζει το λάθος του να ψηφίζει δημοκόπους και απατεωνίζοντες , επειδή δε οι προδοσίες τα τελευταία χρόνια διαδέχθηκαν η μία την άλλη , ο κόσμος στο μυαλό του συγχέει την πολιτική με κάποιους που εν ονόματί της απατεωνίζουν και παραβιάζουν κάθε δημοκρατική αξία και ηθική . Για εμάς τους κεντρώους , το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που με οικογενειολαγνεία και με ρουσφέτια παρέσυρε τον κόσμο , τον αποκοίμισε και υποκριτικά παρίστανε ότι είναι η μεγάλη δημοκρατική παράταξη . Με τη δύναμη της εξουσίας το ΠΑΣΟΚ παγίδεψε τον κόσμο . Τώρα είναι η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ αυτή , που με τη δύναμη της λογικής και των επιχειρημάτων θα βοηθήσει το λαό να διώξει κάπηλους και σφετεριστές από την εξουσία . Το χάλι στο οποίο φθάσαμε , στρώνει το δρόμο για την ήρεμη δύναμη του κεντρώου χώρου .