Δισεκατομμύρια στα πόδια της Ελλάδας. Το αντέχουμε;

from New World Order-Wake Up by George

Τώρα τελευταία, αλλά και παλιότερα, πολύς λόγος γίνεται για τον πλούτο που κρύβει η Ελλάδα. Πολλή κουβέντα γίνεται για τον πλούτο που μπορεί να εξορυχθεί και να αποφέρει αστρονομικά κέρδη. Ουράνιο, πετρέλαιο κι άλλες πρώτες ύλες που είναι περιζήτητες από την παγκόσμια βιομηχανία. Άλλοι λένε πως πρόκειται για μύθευμα ενώ άλλοι επικαλούνται επιστημονικές έρευνες. Όπως και να έχει, το θέμα είναι πως τέτοιου είδους υλικό είναι κατ’ ουσίαν άχρηστο εφόσον δεν μπορείς να το εκμεταλλευτείς μόνος σου.

Αφενός, δεν έχει η Ελλάδα τέτοια υποδομή ώστε να μπορέσει μόνη της να αξιοποιήσει αυτόν τον πλούτο – στην περίπτωση βέβαια που υποθέσουμε ότι αυτός υπάρχει – αφετέρου, ιμπεριαλιστικές και αποικιοκρατικές τακτικές θα σε εμποδίσουν πριν καν το καταλάβεις. Πώς; Πολύ απλά. Θα θελήσεις να χτίσεις εργοστάσιο και δεν θα σου πουλάνε τα μηχανήματα. Θα θελήσεις να προσλάβεις επιστήμονες και περιέργως θα συμβαίνουν τροχαία ατυχήματα. Θα παράγεις χρυσό και δεν θα αγοράζει κανείς. Θα βγάζεις πετρέλαιο και εκτός του ό,τι δεν θα μπορέσεις να το πουλήσεις, δεν κατέχεις ούτε τα εργοστάσια ούτε την τεχνογνωσία να το μετουσιώσεις σε ένα βιομηχανικό προϊόν. Πόσα σιφώνια και καζανάκια μπορείς να φτιάξεις;

Κι όμως…. η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει δισεκατομμύρια πολύ εύκολα και με έναν τρόπο που τον ζούμε καθημερινά. Πώς; Όπως κερδίζουν οι άλλοι…

Πόσα δισεκατομμύρια εισέπραξε το χόλυγουντ από το κινηματογραφικό εξάμβλωμα του Τρωικού Πολέμου; Πολλά! Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξε ο σεναριογράφος, και ελλείψει αυτού, οι απόγονοί του; Πόσα εισέπραξε ο Όμηρος, και ελλείψει αυτού, οι Έλληνες; Τίποτε! Απολύτως Τίποτε!

Πόσα τρισεκατομμύρια εισπράττει το χόλυγουντ από κάθε υπερπαραγωγή αλλά και από κάθε ταινία της κακιάς ώρας την οποία κάθε φορά που προβάλλουν τα τηλεοπτικά κανάλια, είναι υποχρεωμένα να αποδίδουν το ανάλογο τίμημα τού πνευματικού δικαιώματος; Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξε ο Αισχύλος, ο Ευριπίδης, ο Σοφοκλής, ο Αριστοφάνης, και ελλείψει αυτών οι απόγονοί τους, για κάθε παράσταση που παίζεται όλους αυτούς τους αιώνες; Απολύτως Τίποτε!

Πόσα εισέπραξε η ηλίθια βρεταννίδα που συνέγραψε την αηδία του Χάρυ Πότερ; Πόσα θα εισπράξουν οι απόγονοί της όταν αυτή πεθάνει; Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξαν οι δημιουργοί, και ελλείψει αυτών, οι απόγονοί τους από την Ελληνική Γραμματεία που είναι ψωμοτύρι στα χέρια όλων των “μεγάλων” πανεπιστημίων; Πόσα εισέπραξαν ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Όμηρος, ο Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος και όλοι αυτοί που δεν χωράνε σε 10 σελίδες; Ελλείψει αυτών, πόσα εισέπραξαν οι φυσικοί απόγονοί τους, δηλαδή οι Έλληνες; Απολύτως Τίποτε!

Πόσα εισπράττει το κωθώνι ο Bill Gates για κάθε αντίτυπο των windows; Πολλά, μα πάρα πολλά δισεκατομμύρια! Τι είναι τα windows; Ένα λειτουργικό σύστημα υπολογιστών και μάλιστα κακής ποιότητας. Εάν αυτός κερδίζει τα μαλλιοκέφαλά του, πόσα πρέπει να κερδίσουν αυτοί που εφύηραν τα μαθηματικά; Αυτοί που εφύηραν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πόσα πρέπει να πληρώσουν στον Θαλή που εφύηρε τον ηλεκτρισμό;

Πόσα εισπράττουν όλα τα διάσημα νοσοκομεία που εμπορεύονται την γιατρειά; Πάρα πολλά! Πόσα κέρδισε ο Ιπποκράτης, και ελλείψει αυτού οι απόγονοί του, δηλαδή οι Έλληνες; Απολύτως Τίποτε!

Επειδή είναι σίγουρο ότι πολλοί φίλοι θα αναρωτηθούν σχετικά με τη νομιμότητα των σκέψεών μας, χρήσιμο είναι εδώ να πούμε το εξής:

Ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας θεμελιώθηκε – πού αλλού; – στην Αμερική. Το σκεπτικό της ύπαρξης αυτού του νόμου είναι ότι η ανθρώπινη σκέψη και ο δημιουργός της πρέπει να προστατεύονται από την αντιγραφή για 75 χρόνια με την αιτιολογία ότι οι άνθρωποι πρέπει να εξαναγκάζονται σε παραγωγή νέας και ποιοτικότερης γνώσης, ώστε η ανθρωπότητα να εξωθείται διαρκώς στην αυτοβελτίωσή της. Μέχρι εδώ καλά! Αυτό όμως που δεν μας είπαν, είναι το εξής:

Τα τελευταία 2500 χρόνια, γιατί δεν διατυπώθηκε καμιά νέα θεωρία περί θεάτρου, περί πολιτικής, περί των αρχών της διοίκησης της πόλης, περί δημοκρατίας, περί ιατρικής ηθικής και περί ιατρικών πρακτικών, περί της καταγραφής και τεκμηριωμένης ιστορικής ανάλυσης, περί της πολεμικής αρετής, περί της φιλοσοφίας, περί της ποίησης , περί όλων εκείνων όπως αυτά πρωτοδιατυπώθηκαν από τους Αρχαίους Έλληνες;

Μα τι διάολο; Τόσο ανίκανοι είναι όλοι τους; Φτιάχνουν ένα νόμο που προβλέπει χρονικό περιορισμό 75 ετών στην αντιγραφή της γνώσης, αλλά δεν μπορούν να φτιάξουν ένα νόμο που να προβλέπει κάτι ανάλογο όταν η γνώση αυτή έχει ισχύ για πάνω από 2500 χρόνια;

Μα καλά… τόσο ανίκανοι είναι και δεν μπορούν να εφεύρουν καμιά νέα γεωμετρία; Ας πούμε… κάποια γεωμετρία που να ισχυρίζεται ότι από 2 σημεία μπορούν να διέλθουν 2 ευθείες και όχι ΜΙΑ όπως απέδειξε ο Ευκλείδης. Μα καλά… πέρασαν 2500 χρόνια και ακόμα τον Θουκυδίδη διδάσκονται στην Αμερικάνικη σχολή πολέμου; Μα καλά… πέρασαν 2500 χρόνια και ακόμα μελετούν τον Ικτίνο; Ακόμα μελετούν τον Ευπάλινο και το πώς απέκτησε η Σάμος δίκτυο ύδρευσης; Ακόμα μελετούν τον Πτολεμαίο και την ρυμοτομία του; Ακόμα μελετούν τον Κλεισθένη και την οργάνωση της πόλεως; Μα καλά… ακόμα πιστεύουν ότι η ύλη αποτελείται από άτομα όπως διέδιδε ο Δημόκριτος; Μα καλά… πόσο καραγκιόζηδες μπορεί να είναι που ακόμα ορκίζονται στον Ιπποκράτη;

Κανονικά πρέπει να γίνουν τα εξής:

Κάθε φορά που πωλείται ένα cd των windows, θα πρέπει ο βλάκας ο Gates να πληρώνει όλους τους κατασκευαστές των ηλεκτρονικών υπολογιστών που δίνουν αξία στο προϊόν του και όλοι αυτοί μαζί θα πρέπει να πληρώνουν τους Έλληνες που ανακάλυψαν τον ηλεκτρισμό ή έθεσαν τις βάσεις της επιστημονικής παρατήρησης και κατανόησαν πρώτοι την αξία της πειραματικής επαλήθευσης, μέσω της οποίας προήχθησαν η φυσική και τα μαθηματικά. Όποιος νομίζει ότι θίγεται, είναι ελεύθερος να εφαρμόσει μαθηματικά και φυσική που εφύηρε ή ανακάλυψε ο ΙΔΙΟΣ.

Κάθε φορά που κινηματογραφείται μια ταινία, οι Έλληνες πρέπει να εισπράττουν πνευματικά δικαιώματα διότι αυτοί πρώτοι εφυήραν το θέατρο και την προσχεδιασμένη κίνηση των πρωταγωνιστών. Όποιος νομίζει ότι θίγεται, μπορεί να μαζέψει το κοινό του σε ευθεία – και όχι αμφιθεατρική διάταξη – και να εκτελέσει παντομίμα.

Για κάθε πανεπιστημιακή ή σχολική διδακτική ώρα όπου παρουσιάζεται και αναλύεται η φιλοσοφία, το θέατρο, η πολιτική, οι αρχές διοίκησης, η πολιτική, η ιατρική, η βοτανολογία, η φυσική και η πυρηνική φυσική, τα μαθηματικά, η αστρονομία, η πολεοδομία, θα πρέπει να εισπράττουν οι Έλληνες. Κάθε φορά που κάποιος επίδοξος συγραφέας – αναλυτής – καθηγητής – στοχαστής θα καταπιάνεται με κάποιο εκ των ανωτέρω αντικειμένων, θα πρέπει να καταβάλλει στους Έλληνες το αντίστοιχο τίμημα.

Όποιος νομίζει ότι αδικείται, ας παρουσιάσει την δική του εκδοχή περί ενός δημοκρατικού πολιτεύματος όπου δεν θα υπάρχει η ψήφος. Ας βρει τέτοια δημοκρατία και αν θέλει ας την πατεντάρει. Ας βρει μια δική του εκδοχή περί της ιατρικής με ξόρκια και μαγικές ευχές και ας τα πατεντάρει. Κάθε φορά που διεξάγεται ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, θα πρέπει να εισπράττουν οι Έλληνες, διότι έχει πλέον καταρρεύσει ο μύθος ότι το ποδόσφαιρο ξεκίνησε από την Βρεττανία.

Έχουν τόσο μεγάλο περιθώριο κέρδους οι Έλληνες, ώστε κανονικά πρέπει….

Κάθε φορά που κάθε γυναίκα ξυρίζει το “μπικίνι” της, θα πρέπει οι Έλληνες να εισπράττουν πνευματικά δικαιώματα ή αλλιώς το “μουνικό τέλος”, για 2 λόγους: Άφενός, ως πρακτική πρωτοεφαρμόστηκε στην Αρχαία Ελλάδα από τις εύπορες και ευηπόληπτες κυρίες, αφετέτου αν δεν υπήρχαν οι Αρχαίοι Έλληνες το πιο πιθανό είναι ότι αν επιχειρούσαν σήμερα οι γυναίκες να το εφαρμόσουν, θα τις κρεμούσαν στις πλατείες της Τεχεράνης.

Τα πράγματα είναι απλά! Ή υπάρχει πνευματική ιδιοκτησία στο σύνολο της ανθρώπινης γνώσης ή είναι ανύπαρκτη. Ή ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας θα εφαρμοστεί επί της πανανθρώπινης γνώσης και όχι μόνο επί της αμερικάνικης γνώσης ή θα καταργηθεί πλήρως. Ή θα ισχύει για 75 χρόνια εφόσον η εν λόγω γνώση μπορεί να ξεπεραστεί, ή θα ισχύει για περισσότερο από 2500 χρόνια εφόσον κάποιες γνώσεις δεν αντικαθίστανται.

Ή θα είμαστε όλοι μάγκες και κονομημένοι βάρβαροι, ή θα είμαστε ομοεπίπεδοι στην ευημερία και τον πολιτισμό.

Ένα έχουμε να πούμε:

Πολύ σύντομα, θα τεθεί στον κόσμο το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτή η κουβέντα είναι γραφτό να ξεκινήσει από εδώ. Το θέμα έχει τόσες προεκτάσεις που ούτε καν φαντάζονται οι άνθρωποι. Ούτε καν φαντάζονται οι άνθρωποι πόσο μακριά πάει η βαλίτσα και ποιον ακουμπάει η άκρη του νήματος.

Οι άνθρωποι βέβαια δεν το φαντάζονται, αλλά οι “άμεσα ενδιαφερόμενοι” όχι μόνο το φαντάζονται αλλά έχουν και την βεβαιότητα. Είναι γραφτό να κλάψουν. Αυτό που δεν φαντάζονται είναι το πόσο θα κλάψουν. Είναι γραφτό να μπουν στο κέντρο της κόλασης, μιας κόλασης απείρως χειρότερη από αυτήν στην οποία έχουν βυθίσει την ανθρωπότητα για αιώνες.

Η τιμωρία τους είναι δεδομένη και για την εφαρμογή της δεν προβλέπονται πνευματικά δικαιώματα…. για το λόγο ότι… θα είναι εντελώς πρωτόγνωρη.

Φρικτά πρωτόγνωρη και πρωτόγνωρα φρικτή…

http://olympia.gr/2010/05/31/δισεκατομμύρια-στα-πόδια-της-ελλάδας/

ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΤΑ - ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ.

from . . . . . . . ksipnistere _ Ο σιωπών δοκεί συναινείν by daskalos

Ατιμε! Με κατάφερες και τούτη τη φορά.

Μια φορά σε ένα σινεμά, κάποιος μου είπε ότι έχω μνήμη χρυσόψαρου. Για να μήν ξεχνάω λοιπόν, γράφω ημερολόγιο. Για να μήν ξεχνάνε τα χρυσοψαράκια...

Popout

Δέν σε καταδικάζω, πριν σου δώσω την ευκαιρία, θα σου πώ τα εξής:

Αν βάλεις στη φυλακή όλους τους υπαίτιους για - λαμβάνοντες δώρα απο το σκάνδαλο siemens, και μπήξεις το.....
μαχαίρι στο γ@μημ3ν0 κόκκαλο (μήπως είναι κόκκαλο μαμούθ; - μας κάνει και το απλό) και δημευτούν οι περιουσίες των κλεφτών, και αποπεμφθούν οι υπαίτιοι με ατιμωτικό τρόπο, δηλαδή σάν ΠΡΟΔΟΤΕΣ, τότε θα σε ψηφίζω μέχρι να πεθάνω.

Προς το παρόν πάντως, το μόνο που βλέπω είναι αστείες απόπειρες να με κοροϊδέψεις (άρση βουλευτικής ασυλίας Ρομπόπουλου για διαφημιστικές πινακίδες) καμμια διάθεση περικοπών στους εργαζόμενους στη Βουλή, καμμια περικοπή στον αριθμό τους, μια συστηματική και γεμάτη λύσσα προσπάθεια να αποδομηθεί η παιδία μας, αφού ανέθεσες την μόρφωση των παιδιών μας σε μία γυναίκα που γράφει σε βιβλίο ότι δέν είμαστε Ελληνες, συνεχίζεις την κακομοίρικη και ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ στάση μας στην εξωτερική πολιτική, κάνεις τεμενάδες στον Τούρκο και όλα αυτά τα ανακατεύεις με διεθνιστικές ανοησίες, υποχωρείς συνεχώς στην εξωτερική μας πολιτική, λύσσαξες να μπεί η χώρα στο ΔΝΤ, δέν έκανες κανένα δημοψήφισμα παρ΄όλο το προηγούμενο "μοντέρνο" μάρκετινγκ, με εξαιρετική σπουδή έδωσες ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ (ΞΕΦΤΙΛΑ) στους μετανάστες, χωρίς παράλληλα να κάνεις ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ για όσους έμειναν στην χώρα.
Βγάλε ομόλογα, προσπάθησε να κάνεις εσωτερικό δανεισμό, και αντί να μας θέσεις το ερώτημα Δ.Ν.Τ. η χρεωκοπία, θέσε το ερώτημα ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ η Δ.Ν.Τ. (Ετσι ίσως δεν έφευγαν και τα 40 δις στην Ελβετία, αλλά που να πάει ο νούς σου; Η μήπως πήγε;).
Γιατί δεν έκανες δημοψήφισμα για την ιθαγένεια; Τι το έκανες το λάπτοπ που μας έδειχνες τόσο καιρό; Επίσης δεν έμαθα τι ακριβώς συμφώνησες με τον Ερντογκάν.

Για την μη λειτουργία των υπηρεσιών μετά από 8ΜΗΝΕΣ κυβέρνησης, μπορώ να δεχθώ ως αιτία την ανικανότητα. Για τα παραπάνω, και άλλα πολλά που δεν χρειάζεται να απαριθμήσω εδώ, (skandalakommaton.blogspot.com) δεν μπορώ. Δεν είναι αποτέλεσμα ανικανότητας όλα αυτά. Είναι αποτελέσματα εφαρμογής σχεδίου. Κατά της χώρας μου.

Οι πράξεις σου μου γεννούν την ιδέα ότι επίτηδες έκανες όλα αυτά στην χώρα μου, γιατί εξυπηρετείς συμφέροντα άλλων.

Βέβαια, δέν φταις μόνον εσύ, φταίω και εγώ. Που τόσα χρόνια σας έβλεπα απο τον καναπέ μου να κλέβετε την πατρίδα μου, και αντί να πάρω άνα σίδερο και να σας κυνηγήσω, σας έγλυφα, για να ικανοποιήσω τα ελεηνά μου μικροσυμφέροντα.

Το πρόβλημα είναι παλιό, και έχει διατυπωθεί πολύ πριν από εμένα και εσένα:

"Οι ελληνικές πόλεις νοσούν. Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται. Κι όσο για τη μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δέν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες, είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στην ραστώνη και την άνεση της καθημερινότητας.Απο τούτη την αρρώστια έχουν προσβληθεί παντού οι πάντες - απλώς ο καθένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δέν θα χτυπήσει τη δικη του πόρτα, αλλα θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλευόμενος τους κινδύνους των άλλων. Με αποτέλεσμα, οι λαοί να χάνουν την ελευθερία τους λόγω υπερβολικής και αντίθετης πρός τις επιταγές των καιρών ραθυμίας, ενω οι προεστοί, που πίστευαν ότι ξεπουλούν τα πάντα εκτός απο τους εαυτούς τους, αντιλαμβάνονται τώρα ότι το πρώτο πράγμα που εκχώρισαν ήταν ο εαυτός τους."

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΚΑΤΑ ΑΘΗΝΑΙΩΝ.- 4ος αιώνας π.χ.

Παρακαλώ να εστιάσεις στο αποτέλεσμα:

Με αποτέλεσμα, οι λαοί να χάνουν την ελευθερία τους.

Θα ξέρεις βέβαια κύριε Πρωθυπουργέ μου Πολιτική Ιστορία. Ελπίζω να έχεις υπ' όψη σου με ποιο τρόπο έχασαν την ελευθερία τους λαοί χωρίς πόλεμο:

"Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα".

Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

Με μεγάλη μου λύπη, βλέπω ότι οι πράξεις σου είναι πράξεις εξόντωσης του Ελληνικού Εθνους, όπως ακριβώς τις περιγράφει ο Μίλαν, που τις εφαρμόζει κάποιος πάνω στην χώρα μου.

Την ιστορία και την παιδεία της Ελλάδας πολεμάς και εσύ όπως οι προκάτοχοί σου (έβαλες την Δραγώνα στην θέση της Ρεπούση) ενώ τον πολιτισμό τον έχεις δώσει υπεργολαβία στους φίλους σου τους ΜΜΕ που ξεφτιλίζουν τους ανθρώπους εκμεταλευόμενα τα όνειρά τους, και ξεγελώντας τους με ψεύτικα αστραφτερά χαμόγελα και ακόμα λευκότερα ρούχα. Την ελληνική κουλτούρα φρόντισα να αποτελειώσω εγώ. Δέν χρειάστηκα την βοήθειά σου.

Τα παραπάνω δέν αποτελούν εθνικιστικές κορώνες οπως θα σπεύσεις να πείς. Δέν είμαι φασίστας, Ελληνας είμαι. Γιατί και εδώ πας να με μπερδέψεις. Εβαλες τον Καρατζαφέρη στη Βουλή, ώστε να έχει η μπάντα όλο το μήκος κύμματος απο τέρμα δεξιά, μέχρι τέρμα αριστερά, για να με πείσεις ότι έχω επιλογή. Οχι μόνο επιλογή δέν έχω, αλλά δέν χωράω κι όλας, γιατί όλη η μπάντα είναι κατειλλημένη.

Γύρναγα πρωθυπουργέ μου μια φορά με το γιό μου (3η δημοτικού σήμερα) απο το γυμναστήριο, και μου λέει: - Μπαμπά ξέρεις σε ποιο κεφάλαιο ιστορίας είμαστε στο σχολείο; - Σε ποιό; τον ρωτάω. - Στον Μινωϊκό πολιτισμό απαντάει. Ηξερες ότι οι μινωϊτες είχαν κατακτήσει όλο το Αιγαίο κανοντας δίκαιο εμποριο; Οτι είχαν φτιάξει λαμπρά παλάτια; ότι χρησιμοποιούσαν την τεχνολογία πρός όφελος των ανθρώπων;
Οχι σαν κι εμάς που κοντεύουμε να χάσουμε την Ελλάδα μας...
- .... Και ερωτώ. Τι να του πω;

Οι φίλοι σου οι ΜΜΕ, με έπεισαν ότι το να είσαι Ελληνας είναι ντεμοντέ, μή τρέντυ, βαρετό, νότ κούλ, αηδιαστικό. Ετοίμασαν ταμπελάκια "αναρχικός", "φασίστας", "κουμουνιστής", τα οποία κολλάνε αμέσως σε όποιον τολμήσει να μιλήσει για την χώρα μας, και εναγωνίως προσπαθούν να τον κατατάξουν σε ποιά πλευρά της μπάντας είναι. Με έπεισαν επισης ότι ζω σε φτωχή χώρα, ότι είμαι ραγιάς, ότι δέν μπορώ να κάνω πράγματα.

Οτι προσπάθησα τόσα χρόνια, το έθαψες σε τόννους γραφειοκρατία, αμέτρητες υπηρεσίες, ατελείωτα δώρα, και μηδαμινό ήθος.

Στο παρελθόν αρκετές φορές αναρρωτήθηκα:
- Γιατί τόσα χρόνια δέν έχουμε φτιάξει ούτε μία σοβαρή παραγωγική μονάδα;
- Γιατί το ίδιο το κράτος μας πολεμάει με λύσσα κάθε προσπάθεια δημιουργίας βιομηχανίας; (Βλέπε μονάδα συναρμολόγησης nissan του Θεοχαράκη στον Βόλο)
- Γιατί ενώ εφεύραμε τα artemis (ξε)πουλήσαμε το know how στους γερμανούς;
- Γιατί δέν εξορύσουμε το πετρέλαιο που πλέον γνωρίζουμε ότι έχουμε και στο Αιγαίο και στην Αδριατική;
- Γιατί ενώ είμασταν πρωτοπόροι στην αιολική ενέργεια τώρα είμαστε ουραγοί;
- Γιατί δέν κάνουμε καμμία διαφήμιση στο εξωτερικό για τον τουρισμό μας;
- Γιατί ξεπουλήσαμε όλες τις κερδοφόρες επιχειρήσεις της χώρας μας; (ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, λιμάνια κ.λ.π.)
- Γιατί ενώ είμαστε ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΕΛΑΤΗΣ της Γερμανίας (13,7% των εξαγωγών της αγοράζουμε) δέν διαπραγματευόμαστε τίποτε και αντ' αυτού ο Πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε ως επαίτης;
- Γιατί το πρώτο πράγμα με το οποίο ασχολήθηκε η υπουργός παιδείας ήταν τα σχολικά βιβλία της ιστορίας με την παρατήρηση ότι είναι εθνικιστικά λές και δέν έχει κανένα άλλο πρόβλημα η παιδεία μας;
- Γιατί μας αγνούν επιδεικτικά στην ΕΕ, ΝΑΤΟ κ.λ.π.;
- Γιατί τα ΜΜΕ κυνηγούν με την κάμερα τα ατυχήματα και την Τζούλια και σιωπούν σε τόσο σοβαρά θέματα;

Και σήμερα ξαφνικά μου ήρθε:

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΧΑΖΟΥΛΗ!

Εδώ θέλω να δείς και ένα βίντεο που έφτιαξε για σένα ο φίλος μου ο untoldtruth1:

Popout

Δεν ξέρω αν σε αδικώ, μου έδωσες όμως λαβές. Και μη μου πείς ότι δεν φταίς εσύ και φταίνε οι προηγούμενοι, γιατί τρία σόγια με κυβερνάτε εδώ και τόσα χρόνια. Φταίτε όλοι.

Και εσύ συνεχίζεις την προδοτική δουλειά σου, που είναι να βολέεις ημέτερους, οι φίλοι σου συνεχίζουν να εμφανίζουν τις μάσκες τους στην τηλεόραση, συνεχίζουν να προσπαθούν να γαντζωθούν απο την εξουσία με καθε κόστος , και υπερηφανεύονται για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας χωρίς ίχνος ντροπής και χωρίς αιδώ.

ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ.

Σήμερα θα αποβάλω την γλυμιτζουριά απο πάνω μου όπως το φίδι αποβάλλει το δέρμα του.
Αποφασισα ότι ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ που ήμουνα τόσο καιρό. Θα ξαναγεννηθώ από τις στάχτες, σαν εκείνο τον φοίνικα των προσκόπων (δέν λέω τον άλλο, που κάποιοι όμοιοί σου πριν απο μερικά χρόνια τον συνέδεσαν με την παλιανθρωπιά και την κτηνωδία).

Ξύπνησα πρωθυπουργέ μου. Τελείωσε το στάδιο του ύπνου. Τώρα ήρθε το στάδιο της σοφίας. Να βρώ τί πρέπει να κάνω. Και μετά πρέπει να βρω και την αρετή για να το κάνω. Ηρθε η ώρα να δείξει η γενιά Χ αν ήταν "γενιά ΓΙΑ Χ", ή αν είναι "Η γενιά Χ" που διαθέτει και την σοφία και την αρετή.

Οταν κάποιος πλέκει δολοπλοκίες πρωθυπουργέ μου, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, γιατί όπως είπε και ο μεγάλος Μακιαβέλλι, οι συνομωσίες "...έχουν πολυ επικίνδυνες συνέπειες, τόσο για τους συνομώτες όσο και για τους ιδιώτες...". Εκανες όμως ένα λάθος. Στην προσπάθειά σας εσύ και οι όμοιοί σου να μας κρατάτε κοιμισμένους, μας προσφέρατε αφειδώς προϊόντα τεχνολογίας, και προωθήσατε το διαδίκτυο, πιστεύοντας πως είναι ένα ακόμη μέσο αποχαύνωσης, όπου οι άνθρωποι θα περνάνε την ώρα τους χωρίς φασαρίες με την μούρη τους κολλημένη στον υπολογιστή.

Δεν υπολογίσατε όμως εσύ και οι φίλοι σου την παράμετρο της επικοινωνίας. Και τώρα θα πληρώσετε το τραγικό αυτό σας λάθος. Θα προσπαθήσετε να το φιμώσετε, αλλά πια δεν θα τα καταφέρετε. Κάνατε μαλακία. Τώρα θα πληρώσετε. Το είπε και ο αρχηγός.

Αφού κατάφερα πλέον και ενημερώθηκα από τα blogs πριν τα κλείσετε, κατάλαβα ότι τα ΜΜΕ μας χειραγωγούν, κατάλαβα ότι οι τράπεζες μας υποδουλώνουν, κατάλαβα ότι υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο υποδούλωσης της ανθρωπότητας, κατάλαβα ότι εσύ και οι όμοιοί σου είστε μαριονέτες, δοσίλογοι και προδότες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της διεθνούς ελίτ, κατάλαβα ότι πουλάνε την χώρα μας λίγο λίγο.

Για δες τι λέει αυτός ο παππούλης... Αυτός ο παππούλης είναι Έλληνας πρωθυπουργέ μου...

Popout

Ξυπνώντας, κατάλαβα ότι η λύση δέν είναι η αλλαγή κόμματος εξουσίας.
Οτι όλα τα σημερινά κόμματα (συμπεριλαμβανομένου του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι εταιρίες ανεπάγγελτων που επωφελούνται απο την ευπιστία μας για να ζούν χωρίς να εργάζονται. Οτι ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ είναι οικονομικά εξαρτώμενοι και κατευθυνομενοι άμεσα ή έμμεσα απο τις τράπεζες και τα διεθνή κέντρα εξουσίας. Τα κόμματα στελεχώνονται από τον βόθρο των κρατικών μηχανισμών, που απωθεί κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο. Αρα λοιπόν, αφού οι ελεύθερα σκεπτόμενοι δε συμμετέχουν, θα κάνουν κουμάντο οι κουράδες.

ΣΗΜΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΡΑ.

Σήμερα θα αποβάλω την γλυμιτζουριά απο πάνω μου όπως το φίδι αποβάλλει το δέρμα μου.
Αποφασισα ότι ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ που ήμουνα τόσο καιρό. Δεν θα ανέχομαι να με φτύνουν στα μούτρα όλοι. Θα σηκώσω το ανάστημά μου και θα φωνάξω:

ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΑΜΩΤΟ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ! ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΜΕ ΣΕΒΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΕΤΟΙΟΝ.

Και δεν θα ξαναχρηματίσω κανέναν, θα συμμετέχω χωρίς να γκρινιάζω, θα ενδιαφέρομαι για τους άλλους πραγματικά, δεν θα τρέχω στον δρόμο με 200, θα αναρωτηθώ τι διάολο μπορώ να κάνω για τους άλλους, και θα ενδιαφερθώ για τα κοινά, και εαν είμαι απο τους τυχερούς που ακόμα δεν τους ακούμπησε το δάχτυλο της κρίσης θα ενδιαφερθώ για τους άτυχους που δεν έχουν σήμερα δουλειά, θα διαμαρτυρηθώ για τον πόλεμο στην Βόρειο Κορέα, θα διαδηλώσω να σταματήσει, και με τον τρόπο αυτόν θα αγαπήσω τον εαυτό μου, και τους άλλους, και θα προσπαθήσω να φτιάξω έναν καλύτερο κόσμο.

Εζησα τοσα χρόνια μεσα στις ανέσεις και την εγκληματική αδιαφορία για όσους δέν ειχαν την ίδια τύχη με εμένα. Μετατράπηκα σε νευρωτικό γουρούνι που ενδιαφέρεται μόνο για την καλοπέρασή του, έθρεψα τον εγωϊσμό μου και αυτο-ολοκληρώθηκα προσπερνώντας τους άλλους με το αυτοκίνητο, έκαψα τα δάση μας για να χτίσω εξοχικό.

Σήμερα όμως όλα αυτά θα αλλάξουν. Ηρθε η ώρα να περάσω στο στάδιο της σοφίας, να βρώ δηλαδή τί πρέπει να κανω. Μετά ελπίζω ότι θα βρώ και την αρετή για να το κάνω.

Ερωτώ λοιπον τί μπορώ να κάνω; Μπορώ να σκεφτώ. Ας σκεφτώ λοιπόν. Μερικά πράγματα που μπορώ να σκεφτώ να κάνω, ανάλογα με το ποιός είμαι και το πώς σκέφτομαι, είναι τα παρακάτω:


Α. ΤΙΠΟΤΑ ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ. ΜΗΝ ΜΟΥ ΖΑΛΙΖΕΤΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΕΧΩ ΗΔΗ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΝΑ ΛΥΣΩ, ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΜΕΣΑ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ. ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΗΣΥΧΟ

Β. ΤΙΠΟΤΑ. ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ ΚΑΣΤΑΝΟ. ΕΙΣΑΙ ΨΥΧΑΚΙΑΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΜΑΖΕΨΕΙ Μ@Λ@ΚΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ.

Γ. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΠΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ. ΑΛΛΑ ΕΣΕΙΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΦΑΤΕ. ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΦΙΧΤΕΙΤΕ.

Δ. ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΣΑΜΑΡΑ. ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

Ε. ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΑΜΑ ΣΚΟΥΡΗΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ.

ΣΤ ΑΔΕΡΦΙΑ ΠΙΑΣΤΕ ΤΑ ΟΠΛΑ!!!

Ζ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΠΛΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΟΥΤΕ ΚΟΚΚΙΝΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΠΡΑΣΙΝΟΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΜΠΛΕ, ΟΥΤΕ ΜΑΥΡΟΥΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ. ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ, ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΟΣΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ, ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ.

Η. ΕΙΜΑΙ ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ.

Θ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ. ΟΛΟΙ ΑΚΥΡΟ.

Ι. ALL GREEK TO ME.

(Η ψηφοφορία αυτή υπάρχει και στο blog - αν έχετε να προτείνετε κάτι άλλο στείλτε email).

Απορρίπτοντας το Γ και Δ λοιπόν, λόγω της παραπάνω ανάλυσης, καθώς και τα Α και Β λόγω του γεγονότος ότι αυτές οι συμπεριφορές μας έφεραν ως εδώ, τα Η και Ι διότι δέν μετράει η ψήφος (δες και τίτλο), το Ε διότι αν θέλω να την κάνω και δεν έχω σκοπό να πολεμήσω πρέπει να την κάνω τώρα, και συνεπώς δέν με αφορούν όλα αυτά, το ΣΤ διότι δέν έχω όπλο, και όσοι αποκτήσουν μάλλον θα το χρησιμοποιήσουν σκοτώνοντας ο ένας το άλλο εξίσου φασιστικά και αδιάκριτα όπως κάνουν κι αυτοί, και το Θ γιατί το κάνουν στην Αμερική και το μόνο που πέτυχαν είναι να κυβερνάει το 40% του 29% (ποσοστό που ψηφίζει) των πολιτών, μας μένει λοιπόν το εξής Ζ.

Οσον αφορά στην σημερινή μας κατάσταση, νομίζω ότι ο φίλος μου ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος στο άρθρο του "Ριζική οικονομική μεταρρύθμιση, ή υποταγή στους διεθνείς τραπεζίτες;" όσον αφορά στους λόγους που βρισκόμαστε εδώ, τα είπε όλα.

"ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Τι θα κάνουμε επομένως, σαν Ελλάδα και σαν ελληνικός λαός; Θα αφήσουμε τους εαυτούς μας και την πατρίδα μας να γίνουν σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους; Θα αφήσουμε το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ (στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ελληνικές τράπεζες) να πιει το αίμα του λαού μας και της πατρίδας μας; Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της υποταγής ή της αντίστασης;
Βάσει των όσων προαναφέρθηκαν, ο δρόμος της αντίστασης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τα εξής:
1 Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, που έχει αφαιρέσει το αποκλειστικό προνόμιο από τους λαούς και τις Κυβερνήσεις τους να δημιουργούν το χρήμα και το έχει αναθέσει στις ιδιωτικές τράπεζες.
2 Άρνηση να πληρώσουμε οποιοδήποτε δημόσιο χρέος έχουμε το οποίο είναι προς ιδιωτική τράπεζα ελληνική ή ξένη. Αυτό πρακτικά θα μηδενίσει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, θα πάψουμε να πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και αυτό θα μειώσει σημαντικά και το δημόσιο έλλειμμα.
3 Σαν πρόσθετο επιχείρημα για την άρνηση να πληρώσουμε τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μπορούμε να αναφέρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Γερμανία, το συνολικό ποσό των οποίων είναι περίπου ίσο με τα χρέη μας προς ιδιωτικές τράπεζες. Να πούμε στις ιδιωτικές τράπεζες, ότι αν επιθυμούν να εισπράξουν τα ποσά που θεωρούν ότι τους τα οφείλουμε να πάνε να τα ζητήσουν από τη Γερμανία.
4 Αν οι παραπάνω ενέργειες μας απαγορευτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
5 Για να αποκτήσουμε διεθνή ερείσματα, κατά το πρώτο διάστημα και μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, συμμαχία σε όλα τα επίπεδα με τη Ρωσία, την Κίνα και με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, η συμμαχία αυτή μπορεί να χαλαρώσει και να ακολουθούμε πολιτική ουδετερότητας.
6 Αν χρειαστεί, δανεισμός από την Κίνα με χαμηλό επιτόκιο αντίστοιχο του Δ.Ν.Τ. Πρόσφατα δάνεισε στη Σερβία με 3.5%.
7 Αφαίρεση από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες του δικαιώματος να δημιουργούν χρήμα, με θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
8 Πλήρης κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας, δηλαδή της «Τράπεζας της Ελλάδος» και ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής αρμοδιότητας να δημιουργεί το χρήμα.
9 Εκτύπωση χρήματος από την κρατική πλέον Τράπεζα της Ελλάδος. Το χρήμα αυτό θα αντικαταστήσει το ευρώ. Κανένας άλλος δεν θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει ή να δημιουργεί χρήμα. Έτσι θα πάψουμε να πληρώνουμε τόκους στις ιδιωτικές τράπεζες ελληνικές και ξένες, για να μας δημιουργούν το χρήμα που μας χρειάζεται σαν μέσο για τις συναλλαγές μας.
10 Σε όλα τα επόμενα χρόνια, οι Κυβερνήσεις πρέπει να διατηρούν την ποσότητά του χρήματος σταθερή, ώστε να μην υπάρχει πληθωρισμός. Συγκεκριμένα, η ποσότητα χρήματος που κυκλοφορεί πρέπει να μεταβάλλεται σύμφωνα με το ποσοστό μεταβολής του Α.Ε.Π. Όταν το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατά ένα ποσοστό π.χ. 3%, η Τράπεζα της Ελλάδος θα αυξάνει το χρήμα που κυκλοφορεί κατά 3%. Με το χρήμα αυτό η Κυβέρνηση θα πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, εισάγοντας το πρόσθετο αυτό χρήμα στην οικονομία. Αν, αντίθετα, κάποια χρονιά το Α.Ε.Π. μειωθεί π.χ. κατά 3%, η Κυβέρνηση θα συλλέγει με φόρους το 3% του χρήματος και θα το αποσύρει από την κυκλοφορία. Έτσι, η ποσότητα του χρήματος θα είναι πάντοτε ανάλογη του Α.Ε.Π., δηλαδή ανάλογη των συναλλαγών που συμβαίνουν στην οικονομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός.
11 Το νέο εθνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα γίνουν ακριβότερα και τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φτηνά σε σύγκριση με τα εισαγόμενα. Έτσι, θα συμφέρει στον κόσμο να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και όχι εισαγόμενα, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή και να μειωθεί η ανεργία. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φθηνά στις αγορές του εξωτερικού, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθεί περαιτέρω η ανεργία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα ωφεληθούν οι άνεργοι, ενώ θα πληγούν τα ανώτερα στρώματα, επειδή η πολυτελής κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων θα καταστεί ακριβότερη. Σε πρώτη φάση, πάντως, η αύξηση της τιμής των εισαγόμενων προϊόντων θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Όμως, ο πληθωρισμός αυτός σε πολύ λίγα χρόνια θα μειωθεί, λόγω της αντικατάστασης της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων από την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων.
12 Επιβολή δασμών στις εισαγωγές ξένων προϊόντων για να προστατευτεί περαιτέρω η εγχώρια παραγωγή. Αυτό θα οδηγήσει σε ταχύτατη ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αγροτικής και βιομηχανικής, η οποία θα διοχετεύεται προς την εσωτερική αγορά, αντί να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ξένα προϊόντα. Αυτό θα ρίξει κατακόρυφα την ανεργία και θα ανορθώσει την οικονομία της χώρας."

Θέλω να παρατηρήσω ότι αν γινουν τα 7,8,9,10, αν δηλαδή ο Ελληνικός λαός αρχίσει να εκτυπώνει δικά του χρήματα, τότε δέν θα χρειαστεί να δανειστούμε απο κανέναν, άρα δέν χρειάζεται τα γίνουν όσα αναφέρονται στο 6. Ιδιαίτερη προσοχή όμως χρειάζεται στο 5, διότι ΚΑΙ οι χώρες αυτές έχουν άρχουσα τάξη, η οποία λειτουργεί υπερεθνικά, είναι με το μέρος των τραπεζιτών, και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι χώρες που αναφέρονται να είναι εχθροί μας, και όχι φίλοι.


Οσον αφορά στο μέλλον, και πρός εξασφάλιση ότι δέν θα επαναληφθουν τα ίδια, σκέπτομαι τα εξής:


Δεν συμμερίζομαι τις απόψεις κάποιων ότι χρειαζόμαστε μια χούντα για να μπουν τα πράγματα σε τάξη. Μου αρέσει η δημοκρατία, και νομίζω ότι ακόμα και εάν αποκτούσε την εξουσία ένας πατριώτης Ελληνας, αργά η γρήγορα, κάποιος από τους συνεργάτες του ή τους διαδόχους του, μεθυσμένος απο την εξουσία, θα άρχιζε τα ίδια και χειρότερα.

Θεωρώ ότι το Δημοκρατικό πολίτευμα είναι το καλύτερο.

Οχι βέβαια όπως εφαρμόζεται σήμερα. Οπως και το γεγονός ότι η αποτυχία του εφαρμοσμένου σοσιαλισμού (κομμουνισμός) δεν σημαίνει ότι ο σοσιαλισμός είναι κακός, έτσι και η σημερινή κακώς εφαρμοσμένη δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η δημοκρατία είναι λάθος.

Ολοι μιλάνε για την αρχαία Ελληνική δημοκρατία σαν κάτι πολύ καλό, αλλά αν κάποιος διαβάσει τους αρχαίους συγγραφείς, θα διαπιστώσει ότι και αυτοί από τότε είχαν τα ίδια προβλήματα με εμάς, ότι και τότε υπήρχαν πλούσιοι που δωροδοκούσαν τους πολιτικούς, και τότε υπήρχαν δημαγωγοί, και τότε υπήρχαν προδότες.

Και κανείς δεν μιλάει για την αρχαία Ρωμαϊκή δημοκρατία, η οποία στην αρχή τουλάχιστον και για πάρα πολλά χρόνια λειτούργησε άψογα. Η μόνη της διαφορά είναι ότι υπήρχε ανεξάρτητο ελεγκτικό σώμα, αποτελούμενο από απλούς Ρωμαίους πολίτες οι οποίοι εναλλάσονταν στην θέση των Πληβείων ώστε να ελέγχεται η άσκηση της εξουσίας.

Σήμερα όμως, τόσο οι παραδοσιακά θεωρούμενες παραγωγικές τάξεις (αγρότες, εργάτες) όσο και αυτό που ονομάζουμε μεσαία τάξη, είμαστε τόσο απασχολημένοι όλη την ημέρα με το να εργαζόμαστε, να τρέχουμε να βρούμε χρήματα να πληρώσουμε τις τράπεζες, να τρέχουμε τα παιδιά μας από σχολεία σε φροντιστήρια, γυμναστήρια, κολυμβητήρια κ.λ.π., που δεν έχουμε τον χρόνο και την ενέργεια να ελέγξουμε αυτούς που μας κυβερνάνε.

Στα βιβλία στρατηγικής, υπάρχει μία μέθοδος για την άσκηση ελέγχου όταν δεν υπάρχει ο χρόνος ή τα μέσα για επαρκή λεπτομερή έλεγχο. Η μέθοδος αυτή υπαγορεύει ότι η τιμωρία του παραβάτη πρέπει να είναι τόσο δυσανάλογη με την παράβαση, ώστε να είναι αποτρεπτική.

Την μέθοδο αυτή χρησιμοποιεί η εφορία με τον γνωστό σε όλους μας τρόπο: Επειδή δέν έχει αρκετούς υπαλλήλους για να ελέγξει όλους τους φορολογούμενους, όταν τους συλλαμβάνει να φοροδιαφευγουν, η τιμωρία είναι τόσο αυστηρή, ώστε να αποτρέπει απο την παράβαση.

Ο λόγος για τον οποίο η φοροδιαφυγή έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις, είναι η ατιμωρησια, η κατάργηση δηλαδή της παραπάνω στρατηγικής απο μέρους της εφορίας.

Και ερωτώ:

Αφού και εμείς οι πολίτες είμαστε όλη την ημέρα με σκυμμένο το κεφάλι στην δουλειά και τις υποχρεώσεις, και δεν έχουμε τον χρόνο να ελέγξουμε τους ασκούντες την εξουσία, δε θα έπρεπε να τιμωρούμε παραδειγματικά όσους πολιτικούς και αξιωματούχους λειτουργούν ενάντια στο συμφέρον μας;

Αντί αυτού, σήμερα έχουμε φτιάξει μία ομάδα εξωγήινων, οι οποίοι όχι μόνο δέν τιμωρούνται παραδειγματικά, αλλά προστατεύονται από βουλευτική ασυλία (!), 5ετή παραγραφή (!), και εάν τους πιάσουμε να παρανομούν ή να λειτουργούν αντίθετα πρός το δημόσιο συμφέρον, όχι μόνο δεν τους τιμωρούμε, αλλά δεν τους αναγκάζουμε σε παραίτηση καν. Και φυσικά οι ίδιοι όχι μόνον δέν παραιτούνται, αλλά εμφανίζονται με θράσσος στην τηλεόραση, αφού η κλοπή του δημοσίου σήμερα θεωρείται "μαγκιά" και όχι ατιμία.

Επειδή λοιπόν οι πολιτικοί μας θα πρέπει να είναι υποδείγματα ήθους και τιμιότητας, και όχι επικεφαλείς στρατιών κρατικοδίαιτων τεμπέληδων, και επειδή αδυνατούμε να τους ελέγξουμε, θα πρέπει να εφαρμόσουμε μια στρατηγική αντίστοιχη με αυτήν της εφορίας, και να απαιτήσουμε με δημοψήφισμα ή κάποιον άλλον τρόπο (δέν τον ξέρω) τα εξής:

1. Κατάργηση βουλευτικής ασυλίας.
2. Κατάργηση της παραγραφής.
3. Δήμευση της περιουσίας όσων αξιωματούχων δέν μπορούν να την δικαιολογήσουν.
4. Εξορία για όσους αποδειχθεί ότι λειτούργησαν ενάντια στο συμφέρον μας.
5. Αποδοχή του βίντεο ως αποδεικτικού στοιχείου όταν περιέχει στοιχεία απάτης.
6. Αποπομπή του προίσταμένου όποιου διωχθεί κατα τον παραπάνω τρόπο.
7. ΑΜΕΣΗ εκδίκαση όλων των παρόμοιων τέτοιων υποθέσεων.
8. Κατάργηση των εξεταστικών επιτροπών.
9 Παραδειγματική τιμωρία όσων αξιωματούχων έκλεψαν.

Ειδικά το 6, νομίζω ότι θα βοηθήσει να ανέλθουν επιτέλους οι ΑΞΙΟΙ σε αυτήν την χώρα, καθώς ξεκινώντας απο τους βουλευτές, όλοι θα επιλέγουν έντιμους υφισταμένους, φοβούμενοι ότι αν οι υφιστάμενοί τους παρανομήσουν θα τιμωρηθούν και οι ίδιοι.

Οσον αφορά στο 9, ειλικρινά δέν μπορώ να καταλάβω την λογική να μήν τιμωρηθούν. Δηλαδή έπρεπε να τους συλλάβουμε επ' αυτοφόρω;

Ο Αντίλογος στο επιχείρημα ότι αυτά δέν γίνονται, είναι ότι αν τα απαιτήσουμε θα γίνουν. Οχι βέβαια όπως πάνε να τα εφαρμόσουνε για να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια...

Δέν ισχυρίζομαι ότι με αυτά τα μέτρα θα γίνει η Ελλάδα μας αγγελικά πλασμένη, ούτε ότι ως δια μαγείας όλα θα διορθωθούν.

Ισχυρίζομαι όμως ότι επιτέλους, η εξουσία δέν θα αφορά μόνο σε ικανοποίηση της ματαιοδοξίας κάθε ψυχανώμαλου αλλά θα συνεπάγεται και ευθύνες! Είμαι σίγουρος ότι αν εφαρμόζονταν παρόμοια μέτρα, ούτε η Μπακογιάννη θα φερόταν όπως φέρεται σήμερα, ούτε ο Αλογοσκούφης, ούτε ο Τσίπρας, ούτε κανένα απο τα λαμόγια αυτά.

Και εάν επιτέλους ο υπουργός παιδείας λειτουργεί με βάση το κοινωνικό όφελος και όχι το όφελος των εργοδοτων του, ίσως κάποια μέρα μιά γενιά Ελλήνων θα μπορεί να ζήσει στην χώρα μας μια γενιά Ελλήνων που θα θεωρούν αποκρουστική την ιδέα να βλάψουν τον διπλανό τους για να κερδίσουν οι ίδιοι, και τιμή το να φροντίζουν το κοινό συμφέρον και την ευημερία του λαού και των ανθρώπων όπως είπε και ο







ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ - ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)




"Γιατί δεν εθεωρούσαν εμπορική επιχείρηση αλλ' υψηλό υπούργημα τη φροντίδα για τη διοίκηση των κοινών πραγμάτων και δεν επρόσεχαν από την πρώτην ημέρα της αναλήψεως της αρχής αν οι προκάτοχοί τους ελησμόνησαν κανένα πλεόνασμα για να το οικειοποιηθούν αυτοί, αλλά πολύ περισσότερο επρόσεχαν αν έδειξαν αδιαφορία για καμμίαν υπόθεση που λόγω της επειγούσης φύσεώς της ήταν ανάγκη να τακτοποιηθή. Και για να μιλήσω με συντομία, εκείνοι είχαν τη γνώμη ότι πρέπει ο λαός ως τύραννος να διορίζη τους άρχοντας και να τιμωρή εκείνους που παρανομούν και να παίρνη αποφάσεις για τα ζητήματα που αμφισβητούνται, εκείνοι δε που είχαν χρόνο διαθέσιμο και αρκετή περιουσία, είχαν τη γνώμη ότι πρέπει να φροντίζουν, ως υπηρέται, για το συμφέρον των δημοσίων πραγμάτων και, αν αποδειχθούν δίκαιοι, να επαινούνται και να αρκούνται σ' αυτή την τιμή, αν πάλι διοικήσουν κακώς την πολιτεία, να μην ελπίζουν σε καμμιά επιείκεια, αλλ' αντιθέτως να τιμωρούνται με την αυστηρότερη ποινή. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να βρη κανείς στερεώτερα θεμελιωμένη ή δικαιότερη δημοκρατία από εκείνην, η οποία αναθέτει στους πιο ικανούς πολίτας την υπεύθυνη διαχείριση της εξουσίας, ενώ συγχρόνως επιβάλλει κυρίαρχο το λαό σ' αυτούς τους ίδιους τους άρχοντες;"



Ολα αυτά όμως θα πρέπει να γινουν γρήγορα, γιατί τα παιδιά μας κινδυνεύουν να ξυπνήσουν μια μέρα σε μια χώρα για την οποια πολέμησαν οι πρόγονοί τους και η οποία δεν θα τους ανήκει...

Και αυτή η μέρα είναι κοντά... ΞΥΠΝΑ σε παρακαλώ, ΞΥΠΝΑ!

http://thalamofilakas.blogspot.com

Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com

Τα Βαλκάνια στα Δίχτυα της Νέας Τάξης Πραγμάτων (Μέρος 1ο)

from ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ by ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

http://kostasxan.blogspot.com/2010/05/1_31.html

Του Pyotr Iskenderov*
Strategic Culture Foundation
29.05.2010
Αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση, η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει να βιάζεται να τελειώνει μια ώρα αρχύτερα με το μέρος της ατζέντας της που αφορά στα Βαλκάνια. Η σημαντικότερη φετινή συνάντηση για τα Βαλκάνια, η διάσκεψη κορυφής μεταξύ ΕΕ και Βαλκανικών χωρών, θα πραγματοποιηθεί στο Σεράγεβο στις 2 Ιουνίου. Η προηγούμενη διάσκεψη, που έγινε στο Μπρντό της Σλοβενίας στις 20 Μαίου, σημαδεύτηκε από σκάνδαλα και στη συνέχεια, όταν οι ηγέτες των κρατών-μελών της ΕΕ προτίμησαν τελικά να μη συμμετάσχουν, υποβαθμίστηκε σε μια ανούσια εθιμοτυπική εκδήλωση.
Η επικείμενη διάσκεψη κορυφής, ωστόσο, κατέχει ξεχωριστή θέση στην ατζέντα των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2010. Διοργανώνεται από την Ισπανία, τη χώρα που έχει φέτος την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ, και ο Ισπανός υπουργός εξωτερικών διευκρίνησε ότι η διάσκεψη στο Σεράγεβο σχεδιάστηκε ως ένα ιδιαίτερης σημασίας γεγονός που θα τιμήσει την Ισπανία για τη θητεία της στην ηγεσία της ΕΕ. Σε αντίθεση με τη διάσκεψη του Μπρντό, που σκοπό είχε να συγκεντρώσει και να συμφιλιώσει μεταξύ τους ηγέτες Βαλκανικών χωρών και ανώτατους αξιωματούχους της ΕΕ με αρμοδιότητα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, η διάσκεψη του Σεράγεβο θα φιλοξενήσει τους υπουργούς εξωτερικών των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Τουρκίας, η οποία θα συμμετάσχει ως εκπρόσωπος του Οργανισμού της Ισλαμικής Διάσκεψης και ως εγγυήτρια δύναμη της ειρήνης στη Βοσνία. Στο φόρουμ θα συζητηθούν η τρέχουσα κατάσταση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το κοινό σχέδιο ΝΑΤΟ - ΕΕ που αφορά στη διοικητική οργάνωσή της, καθώς και τον σχεδιασμό ενός οδικού χάρτη που θα συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου και της ΠΓΔΜ.
Είναι προφανές ότι η ΕΕ διακινδυνεύει να πέσει στην ίδια παγίδα που έπεσε στο Μπρντό, ή μάλλον στο ίδιο οδόφραγμα, αφού Μπρντό σημαίνει βουνό στα Σλοβενικά. Οι Ισπανοί διοργανωτές της διάσκεψης κορυφής του Σεράγεβο, η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών για προσωρινή διοίκηση στο Κοσσυφοπέδιο και η τοπική αποστολή της ΕΕ καλούνται να αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα που ευθύνεται για την αποτυχία στης διάσκεψης του Μπρντό. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι με ποιά σημαία θα συμμετάσχει η αντιπροσωπεία του Κοσσυφοπεδίου, δεδομένου ότι, σε αντίθεση με τη σχετική απόφαση του ΟΗΕ, οι Κοσοβάροι απορρίπτουν όσες επιλογές ή προτάσεις δεν θεωρούν δεδομένο το γεγονός ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ανεξάρτητο κράτος.
Απ' όσο γνωρίζω, η ισπανική πλευρά, υποβοηθούμενη από τον επικεφαλής της αποστολής του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο Ιταλό διπλωμάτη Lamberto Zannier, έχει εκ των προτέρων απεργαστεί αρκετά σχέδια που θα απαιτήσει να γίνουν δεκτά και από το Βελιγράδι και από την Πρίστινα. Ένα από αυτά είναι η συμμόρφωση με την απόφαση αρ.1422 της 10ης Ιουνίου 1999 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία δίνει στην αποστολή του ΟΗΕ την απόλυτη δικαιοδοσία να εκπροσωπεί το Κοσσυφοπέδιο διεθνώς. Ο υπουργός εξωτερικών της Σερβίας Vuk Jeremic αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο σχέδιο όταν δήλωσε πριν από αρκετές μέρες ότι είχε επιτευχθεί συμφωνία με την Ισπανία, σύμφωνα με την οποία η οργάνωση της συμμετοχής της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για προσωρινή διοίκηση στο Κοσσυφοπέδιο θα ήταν σε πλήρη αντιστοιχία με την απόφαση αρ. 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο υπουργός κατέστησε σαφές ότι το Κοσσυφοπέδιο θα εκπροσωπούσε η αποστολή του ΟΗΕ και ότι η συμφωνία αυτή δεν ήταν σε αντίθεση με τη θέση της Σερβίας όπως υπαγορεύεται από το σύνταγμά της.
Υπό τις παρούσες συνθήκες, ωστόσο, η ΕΕ κάθε άλλο παρά θα επιχειρήσει να αποφύγει οποιαδήποτε αντίθεση με τη συνταγματική θέση της Σερβίας στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου. Οι διοργανωτές της διάσκεψης κορυφής του Σεράγεβο διαθέτουν δύο επιπλέον προσχέδια για την εκδήλωση. Σύμφωνα με το πρώτο, οι αντιπροσωπείες θα συναντηθούν στο Σεράγεβο δίχως εθνικά σύμβολα (σημαίες). Η σερβική πλευρά αντέδρασε έντονα στην ιδέα από την αρχή, δηλώνοντας ότι, ανεξάρτητα από την συγκεκριμένη "φόρμουλα" που θα χρησιμοποιηθεί στη διάσκεψη κορυφής, το Κοσσυφοπέδιο -σε αντίθεση με τη Σερβία- δεν είναι δυνατόν να εκπροσωπηθεί ως κυρίαρχο κράτος στο Σεράγεβο ή οπουδήποτε αλλού. Ο Jeremic μάλιστα δήλωσε ότι για τη Σερβία αυτό αποτελεί το όριο που δεν προτίθεται ποτέ να υπερβεί.
Οι συναντήσεις κρατών δίχως τα εθνικά σύμβολά τους "δοκιμάστηκαν" για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων που έγιναν στην Γενεύη με σκοπό τη λήψη αποφάσεων για την πολεμική σύρραξη στον Καύκασο, στις οποίες συμμετείχαν αντιπρόσωποι του ΟΗΕ, της ΕΕ, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), της Ρωσίας, της Γεωργίας, της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας. Στη πειραματική εκείνη φάση, ο τρόπος διοργάνωσης των συναντήσεων δίχως εθνικά σύμβολα κρινόταν από όλους τους συμμετέχοντες με μια κάποια κατανόηση, λόγω των περιστάσεων.
Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο θα εκπροσωπηθεί το Κοσσυφοπέδιο στην διάσκεψη του Σεράγεβο δεν έχει προηγούμενο. Ο επικεφαλής της αποστολής του ΟΗΕ Lamberto Zannier θα καθήσει στο ίδιο τραπέζι με τον αυτοαποκαλούμενο "υπουργό εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου" Skender Hyseni, με την εξής ιδιοτυπία: ο πρώτος θα εκπροσωπεί τον εαυτό του και τον οργανισμό που τον έστειλε εκεί, αφήνοντας στους Κοσοβάρους πλήρη ελευθερία κινήσεων να δρουν και να εκφράζονται κατά βούληση. Το σχέδιο αυτό περιέγραψε ο εκρόσωπος τύπου της αποστολής‚ των Ηνωμένων Εθνών για προσωρινή διοίκηση στο Κοσσυφοπέδιο Russell Geekie, ο οποίος δήλωσε σε συνέντευξη στην αλβανόφωνη εφημερίδα του Κοσσυφοπεδίου Koha Ditore ότι ο Zannier θα εκπροσωπούσε μεν την αποστολή του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο, όχι όμως και τους φορείς ή όργανα του Κοσσυφοπεδίου.
Το σχέδιο, αποκύημα συνεργασίας του ΟΗΕ, της ΕΕ και της πολιτικής ηγεσίας του Κοσσυφοπεδίου, προκάλεσε κατακραυγή στους κύκλους της αλβανόφωνης αντιπολίτευσης στο Κοσσυφοπέδιο. Τα τρία αλβανόφωνα κόμματα της αντιπολίτευσης που εκπροσωπούνται στη βουλή (η Συμμαχία για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, η Νέα Συμμαχία για το Κοσσυφοπέδιο και η Δημοκρατική Παράταξη της Δαρδανίας) απαίτησαν από την κυβέρνηση του Hasim Thaci να διευκρινίσει ποιά ακριβώς θα είναι η σημασία της παρουσίας του Lamberto Zannier στην διάσκεψη μεταξύ ΕΕ και Βαλκανικών κρατών. Ο Bur
im Ramadani, αντιπρόσωπος του ισχυρότερου από τα τρία αλφανόφωνα κόμματα, της Συμμαχίας για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, τόνισε ότι η πολιτική ηγεσία του Κοσσυφοπεδίου θα πρέπει να φροντίσει να διασαφηνίσει πλήρως τη θέση και το ρόλο του Lamberto Zannier στην διάσκεψη, καθώς και ποιούς θα εκπροσωπεί. Παράλληλα, η Mimoza Kusari της Νέας Συμμαχίας για το Κοσσυφοπέδιο διαμαρτυρήθηκε για το ότι η αντιπροσώπευση του Κοσσυφοπεδίου θα γινόταν στα νομικά πλαίσια της απόφασης αρ. 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της υπόστασης του Κοσσυφοπεδίου πριν την αυ
τονόμησή του. Επιχειρώντας να κατευνάσει την αντιπολίτευση, ο αναπληρωτής του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου Hairedin Kuci αναγκάστηκε να παρεδεχτεί ότι οι ανησυχίες της αντιπολίτευσης ήταν κατά κάποιον τρόπο δικαιολογημένες και ότι η παρουσία του Zannier όντως θα δημιουργούσε προβλήματα στη συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στη συγκεκριμένη διάσκεψη.
Είναι αδύνατο προς το παρόν να γίνουν προβλέψεις ούτε γύρω από το αν η διάσκεψη θα αποτελέσει επιτυχία της ισπανικής και βοσνιακής διπλωματίας ούτε για το αν οι διοργανωτές της θα καταφέρουν να πείσουν όλους τους προσκεκλημένους που θα συσκεφθούν στο ίδιο τραπέζι. Οπωσδήποτε όμως η επικείμενη αυτή συνδιάσκεψη της ΕΕ και των χωρών της Βαλκανικής είναι τεράστιας σημασίας για την Ισπανία για διάφορους λόγους. Ως μία από τις χώρες που εμμένουν στην άρνησή τους να αναγνωρίσουν το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος (οι άλλες τέσσερεις είναι η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ρουμανία και η Σλοβακία), να πρέπει να βρει τους κατάλληλους ελιγμούς για να διατηρήσει το κύρος της στις διαπραγματεύσεις που θα αφορούν στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να κατευνάσει τα διορισμένα όργανα των Βρυξελλών που έχουν από καιρό ταχθεί υπέρ της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου. Η οικονομική κρίση που εξαπλώνεται σαν επιδημία στη νότια Ευρώπη μοιάζει έτοιμη να φαλκιδεύσει τις θέσεις της Μαδρίτης, με αποτέλεσμα σε πρακτικό επίπεδο η Ισπανία να μπορέσει να υπερασπίσει τα συμφέροντά της μόνο στο βαθμό που η απόκλισή της δεν θέτει σε κίνδυνο τις προοπτικές της για τη λήψη πακέτων οικονομικής στήριξης από την ΕΕ.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης η παρέμβαση διπλωμάτη της ΕΕ, ο οποίος κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων γύρω από τον τρόπο με τον οποίο θα εκπροσωπηθεί το Κοσσυφοπέδιο στην διάσκεψη του Σεράγεβο δήλωσε ότι "η Σερβία δεν έχει λόγους να είναι αισιόδοξη". Η δε λαλίστατη πρέσβειρα της Σουηδίας στο Βελιγράδι Kristen Bringeus τόνισε ότι η Σερβία δεν θα πρέπει να ευελπιστεί στην είσοδό της στην ΕΕ αν πριν δεν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, στέλλοντας έτσι χωρίς υπεκφυγές μήνυμα στους Σέρβους για το πού ακριβώς βρίσκεται η "κόκκινη γραμμή" της ΕΕ όσον αφορά το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου.
Εξάλλου, υπάρχει και μια άλλη συγκυρία που πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν: το γεγονός ότι η διαφωνία με τους αλβανόφωνους αυτονομιστές του Κοσσυφοπεδίου απειλεί τη διάσκεψη στην οποία οι Βρυξέλλες ελπίζουν ότι θα δοθεί το πράσινο φως για την κατάργηση της Republika Srpska, μιας από τις δύο περιφέρειες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, την οποία η ΕΕ θεωρεί προπύργιο του σερβικού εθνικισμού και αυτονομισμού. Κι όμως, οι διαμορφωτές της πολιτικής της Δύσης δεν μοιάζουν να ανησυχούν πολύ για αυτό το κώλυμα.
Τέλος, είναι βέβαιο ότι οι αποφάσεις που θα προκύψουν από τη διάσκεψη του Σεράγεβο θα τεθούν αμέσως στη διάθεση μιας από τις τρείς μεγάλες παραμασωνικές οργανώσεις που κρύβονται πίσω από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, της οποίας η ετήσια σύνοδος ανοίγει τις πύλες της στις 4 Ιουνίου.

Συνεχίζεται

*Ο Pyotr Iskenderov είναι καθηγητής πανεπιστημίου και διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Σλαβικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

Πηγή

EKΠΡΟΣΩΠΟΙ ή ΑΠΡΟΣΩΠΟΙ; Ιστορικό ντοκουμέντο

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίου του Στέφανου Ληναίου «Η ΑΛΥΣΙΔΑ», έπεσα πάνω σε ένα δραματικά προφητικό κείμενο.
Η «προφητεία» ουσιαστικά γίνεται πριν από 20 περίπου χρόνια…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ προσεκτικά.




…..ας γυρίσουμε στην απλή, καθημερινή, πραγματικότητα.Και να
αναρωτηθούμε, όπως αναρωτιέται στη συλλογιστική του
ο Ευάγγελος Παπανούτσος:

Ποιός φταίει περισσότερο για την πρόοδο ή την
καταστροφή της ανθρωπότητας;Οι καλές και κακές "θεωρίες" ή
μήπως οι άνθρωποι που εφάρμοσαν αυτές τις "θεωρίες";
Και συγκεκριμένα: τι ρόλο παίζουν,τελικά,οι βουλευτές που
εκλέγονται από τον κοσμάκη για να εφαρμόσουν αυτές τις "θεωρίες";

EKΠΡΟΣΩΠΟΙ ή ΑΠΡΟΣΩΠΟΙ;

Η ώρα της ευθύνης όλων των βουλευτών μας

Οι μέρες που περνάμε δεν νομίζω ότι είναι συνηθισμένες μέρες.

Και είναι ευθύνη όλων μας να πληροφορήσουμε και να πληροφορηθούμε γιατί δεν είναι συνηθισμένες. Να συνειδητοποιήσουμε, τουλάχιστον,ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια "συνηθισμένη" διαμάχη μεταξύ της Κυβέρνησης και κάποιων κοινωνικών τάξεων. Εχουμε να κάνουμε με κάποιες "κοσμογονικές" αλλαγές που σηματοδοτούν το άμεσο μέλλον όλων των κοινωνικών τάξεων και όλων των αυριανών κυβερνήσεων.

Ουσιαστικά, δηλαδή, το μέλλον του Εθνους μας.

Κι όταν λέμε "κοσμογονικές" αλλαγές, δεν εννοούμε βέβαια μόνο τις "εκσυγχρονιστικές" απαιτήσεις της Ευρωπαικής Ενωσης για τη ριζική αλλαγή της αγροτικής και, γενικότερα, της οικονομικής μας πολιτικής.

Εννοούμε και τις "εκβιαστικές" απαιτήσεις των "συμμάχων" μας για την "αφύσικη" αλλαγή όχι μόνο των δικών μας συνόρων αλλά και όλης της Βαλκανικής, με όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίος όλος αυτός ο καταιγισμός των προβλημάτων, των καταλήψεων, των βραχονηνίδων, των προκλήσεων, των συγκλίσεων, των απειλών, των εξοπλισμών, των εξεγέρσεων και των.."συμμαχικών" συμβουλών και παρεμβάσεων, σε όλο το μήκος και τοπλάτος, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε όλα τα βαλκάνια..

Τον πρώτο λόγο βέβαια, στις "ασυνήθιστες" αυτές στιγμές, τον έχουν η Κυβέρνηση, τα Κόμματα και οι βουλευτές τους. Οχι όμως μιλώντας από καθέδρας και με ξύλινη ή λαικίστικη γλώσσα.

Αν δεν μιλήσουν στη γλώσσα οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης, δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν στο μυαλό ή στην καρδιά των ελλήνων πολιτών.

.Κι όχι από κάποια τηλεπαραθυράκια αλλά εκεί, δίπλα τους. Κι όχι από νεόκοπους συμβούλους αλλά από τους ίδιους τους Υπουργούς μας και από όλα τα στελέχη των Κομμάτων. Και μπροστάρηδες όλοι οι βουλευτές, όλων των Κομμάτων, ανεξαιρέτως.

Γιαυτό ακριβώς το λόγο, έχει ιδιαίτερη σημασία και ειδικό βάρος το ερώτημα δυό επιφανών πανεπιστημιακών μας καθηγητών που διαβάσαμε αυτές τις μέρες. Και νιώθουμε την ανάγκη να συμμετάσχουμε κι εμείς στη συζήτηση που ελπίζουμε ότι θ'ακολουθήσει. Εκτός κι αν το καταβροχθήσει κιαυτό, δυστυχώς, το παμφάγο θηρίο της ένοχης σιωπής.

Οπως τρώγονται όλα τά ερωτήματα που ενοχλούν μερικές συνειδήσεις.

Ρωτούν οι καθηγητές μας, κ.κ.Τσάτσος και Τσουκαλάς:

"Τι θ'απογίνει στη χώρα μας το ύψιστο, κοινοβουλευτικό, λειτούργημα, δεδομένου ότι, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, έχει, πλέον, σε σημαντικό βαθμό, επαγγελματοποιηθεί και, συνακόλουθα, ιδιωτικοποιηθεί;"

Συμπτωματικά, βέβαια και όχι "προφητικά", από αυτήν εδώ τη στήλη, είχαμε απευθύνει τα ίδια ακριβώς ερωτήματα εδώ και έξη χρόνια.

Γράφαμε συγκεκριμένα:

"Τώρα που βλέπουμε πια στις φανέλες των ποδοσφαιριστών να γράφονται με χοντρά γράμματα τα ονόματα διαφόρων εταιρειών και όχι της πόλης τους, λέτε να ήρθε η ώρα μιας ανεξέλεγκτης γενίκευσης αυτού του νέου φρούτου; Δηλαδή, π.χ., να εκδίδονται λογοτεχνικά ή και επιστημονικά βιβλία και στο εξώφυλό
τους αντί για τίτλο να έχουν τη μάρκα ενός απορρυπαντικού;

Και αργότερα, ποιός ξέρει, να επεκταθεί και στα Πανεπιστήμια ή, ακόμη και στην Ελληνική Βουλή .Φανταστείτε λοιπόν να δουν τα μάτια μας, μια μέρα, στην επίσημη είσοδο ενός Μουσείου μια ταμπέλα με το όνομα μιας εταιρείας τσιγάρων. Στην είσοδο της Βουλής το...έμβλημα κάποιου...αναψυκτικού. Και στο πέτο των βουλευτών, κονκάρδες με τα σήματα των μεγαλοχρηματοδοτών τους....."

Κι έρχονται τώρα οι δυό καθηγητές μας και "σφραγίζουν" αυτήτην κυνική πραγματικότητα, απευθύνοντας αυτό το πικρότατο ερώτημα.

Σ'αυτές,λοιπόν τις σκληρές και "ασυνηθιστες" εθνικές και κοινωνικές μας στιγμές, οι Βουλευτές μας έχουν τον πρώτο λόγο για να ξαναποχτήσουν, όσοι έχουν χάσει, ηθελημένα ή αθέλητα, την αυτονομία τους και να ξυπνήσουν την, ηθελημένα ή αθέλητα, κοιμισμένη συνείδησή τους. Μαζί με τους Υπουργούς και όλα τα κομματικά στελέχη τους, όλοι μαζί, να αρχίσουν, σε 24ωρη βάση, μια διαρκή, άμεση, φιλική και,προπάντων, έξω από τα δόντια, λεπτομερειακή συζήτηση με τους ψηφοφόρους τους και με όλους τους Ελληνες πολίτες, για όλες αυτές τις"κοσμογονικές" αλλαγές που ετοιμάζουμε ή μας ετοιμάζουν. Στα σπίτια, στα καφενεία, στα χωριά, στα χωράφια, στις καταλήψεις, στις απεργίες, σε όλη την Ελλάδα, σε όλο τον Ελληνισμό.

Αν βέβαια είναι και όσοιείναι, ικανοί να το κάνουν. Οι άλλοι ας καθήσουν, κουτσομπολεύοντας,στο καφενείο της Βουλής, σιωπηλοί, έρημοι κι απρόσωποι-εκπρόσωποι των "ιδιωτικοποιημένων" συμφερόντων τους..

Εχουμε όλοι τις ευθύνες μας αυτές τις "ασυνήθιστες" μέρες. Οιβουλευτές μας όμως έχουν τις πιό πολλές. Ισως μάλιστα από την υπεύνη στάση τους, αυτές τις μέρες, εξαρτηθεί και το μέλλον της Βουλής μας. Αν θα ξαναβρεί το ρυθμό του ύψιστου λειτουργήματος της Πολιτικής ή χαθεί για πάντα στο βωμό των ξένων συμφερόντων. Και μαζί της,βέβαια, να χαθούν, για πάντα και αυτοί και η Δημοκρατία και η Ελλάδα...


--Στέφανος Ληναίος—«ΕΘΝΟΣ» --Φλεβάρης 1997 .—
( Από το βιβλίο του « Η ΑΛΥΣΙΔΑ » --2003 –Εκδόσεις «ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ» )

Η ιστορική τραγωδία της Ελλάδας

«Στην Ελλάδα ο φιλελευθερισμός ξεψύχησε πριν ακόμα οι λαϊκές μάζες γνωρίσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και τις οικονομικο-κοινωνικές μεταρρυθμίσεις των προχωρημένων κρατών της Ευρώπης»
Παντελής Πουλιόπουλος

Με αυτές τις λίγες γραμμές ο Παντελής Πουλιόπουλος συμπυκνώνει το δράμα του ελληνικού καπιταλισμού.
Ενός καπιταλισμού που ήρθε καθυστερημένα, με συνακόλουθο αποτέλεσμα: Να αναπτυχθεί «μπασταρδεμένα», συμβιβαστικά με τα φεουδαρχικά κατάλοιπα, δουλικά εξαρτημένα από τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη και κομπραδόρικα, δηλαδή παρασιτικά…
Ολόκληρη η ιστορία της ελληνικής αστικής τάξης, από την εμφάνισή της, ήταν μια ιστορία συμβιβασμών, τυχοδιωκτισμών, παλινωδιών, εξαρτήσεων, παρασιτισμού και δωσιλογισμού.
Η χαρακτηριστικότερη έκφραση αυτού του ελληνικού καπιταλισμού ήταν η «σαλάτα του Κοραή» (εύστοχη διατύπωση του Βάσω Βαρίκα)
Το ακόλουθο κείμενο του Μενέλαου Τασιόπουλου «ζωγραφίζει» με αδρές πινελιές αυτή την εικόνα.


ΕΛΛΑΔΑ : H Χώρα που δεν πρόλαβε καν να ονειρευτεί...

Πηγή:
http://listonplace.blogspot.com/2010/05/h_31.html


Είτε θα πετύχουμε και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, είτε θα χαθούμε για αιώνες στις πατρίδες των άλλων και των υπερκρατικών διεθνών οργανισμών, τις νέες αυτοκρατορίες.

Εδώ που φθάσαμε, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα περισσότερο από τις αλυσίδες μας. Οσο περνούν οι εβδομάδες η κατάστασή μας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή. Μέχρι την Εξέγερση.

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος


Η Ελλάδα από της ιδρύσεώς της στα δημόσια οικονομικά της είχε ένα μόνιμο πρόβλημα. Τον υπερβολικό δανεισμό της και τους αστάθμητους παράγοντες στο εσωτερικό της.

Ο δανεισμός οδηγούσε σε συνθήκες ξένης επιρροής στα όρια της αποικιοκρατίας και της περιορισμένης εθνικής δικαιοδοσίας.

Οι αστάθμητοι παράγοντες συσχετίζονταν με τους εθνικούς και πολιτικούς ή κοινωνικούς διχασμούς, αλλά και τους πολέμους: Εθνικοαπελευθερωτικούς, αμυντικούς ή εμφύλιους.

Στο συγκεκριμένο αυτό πλαίσιο η Ελλάδα είχε σταθερό πρόβλημα διακυβέρνησης. Ιδιαίτερα γιατί, ενώ η επανάστασή της οργανώθηκε από τις παροικίες και από εκεί προήλθε και ο πλούτος των μεγάλων Ευεργετών που την εμπέδωσαν ως κράτος, κυβερνήθηκε από κοτζαμπάσηδες, προεστούς και δωσίλογους.

Όλους αυτούς, δηλαδή, που προσκύνησαν και φρόντισαν να είναι αρεστοί στην εκάστοτε κατοχή, στις αυτοκρατορικές δομές των ξένων, ούτως ώστε να αποκτήσουν προνόμια και περιουσία, κυβερνώντας τους πολλούς και διατηρώντας τους σε κλίμα υποτονικής αποδοχής της καταπιεστικής εξουσίας.

Έχοντας αυτόν τον εσωτερικό εξουσιαστικό διχασμό το Έθνος και η Κοινωνία δεν κατόρθωσαν ποτέ να φθάσουν στη συλλογική συμφωνία για τη στρατηγική της Πατρίδας. Της συγκρότησης δηλαδή του κοινού και δημοσίου συμφέροντος. Την υπέρτατη ιδεολογία του όλου, πάνω από το επιμέρους συμφέρον.

Στην πραγματικότητα αυτή, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και την ατυχία της προσφυγιάς. Χιλιάδες Ελληνες διωγμένοι από διάφορες χώρες όπου ζούσαν, ως παροικίες ιδιαίτερα από τη Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο, έφθαναν κατεστραμμένοι, χωρίς περιουσία, βασανισμένοι, συμπλεγματικοί, απολύτως ανασφαλείς και απροσδιόριστα αναξιοπρεπείς στη μητέρα πατρίδα, τη Μάνα Γη, επιδιώκοντας την επιβίωση και την ασφάλεια, χωρίς την ελπίδα να γίνουν -τουλάχιστον στην πρώτη γενιά του διωγμού- κάτι σχετικό με αυτό που ήταν πριν από αυτόν.

Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα ως έθνος-κράτος δεν στηρίχθηκε και δεν δανείσθηκε από τις παροικίες της, αλλά αντίθετα εκλήθη να συνδράμει την προσφυγιά που προήλθε από αυτές, από κεφάλαια μάλιστα που δεν διέθετε. Παράλληλα μετατράπηκε στην "Ψωροκώσταινα" ή τη "Φτωχομάνα", όπως τη χαρακτήρισαν οι πρόσφυγες και όχι οι γηγενείς, που είχαν μια συνέχεια από την εποχή της ένταξης στις μεγάλες Αυτοκρατορίες και τώρα, μετά την απελευθέρωση, είχαν γίνει πιο αισιόδοξοι, πιο δυναμικοί, πιο αποφασιστικοί, πιο πλούσιοι.

Η Ελλάδα με τον τρόπο αυτό δεν πρόλαβε ποτέ να ονειρευτεί. Δεν πρόλαβε να αποκτήσει την εμπεδωμένη εκείνη αστική τάξη, που θα σχεδίαζε ένα έθνος-κράτος πρότυπο στη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τη Νότιο Ευρώπη.

Η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να συνδεθεί με το παρελθόν της δημιουργικά και να χτίσει ένα μέλλον μη ανατρέψιμο. Η Ελλάδα μετεξελίχθηκε σε μια οντότητα κατεξοχήν μικροαστική, κατεξοχήν δουλοπάροικη, κατεξοχήν κομπλεξική. Δεν μπόρεσε να ξεφύγει ποτέ από τη βαριά αυτή μοίρα της.

Αν μάλιστα δεν είχε υπάρξει ένας Τσίλλερ και μια αστική τάξη του Μεσοπολέμου, εάν δεν υπήρχε κάποιος Συγγρός ή Ζάππας και οι άλλοι μεγάλοι Ηπειρώτες, θα ήταν απλά ένας απέραντος τουρκομαχαλάς ή βουλγαρομαχαλάς στους μοντέρνους καιρούς, χτισμένος με τούβλα και τσιμέντο και όχι με ξύλα και λάσπη.

Εάν τα κτίρια και η δομή των πόλεων αντικατοπτρίζουν το επίπεδο πολιτισμού ενός Λαού, ενός Εθνους, μιας Κοινωνίας, τότε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο παλαιότερος πολιτισμός της Ευρώπης, αυτός που στηρίχθηκε στο φως, την αρμονία και τη φιλοσοφία (άρα τον ανθρωποκεντρισμό) έπεσε στα χειρότερα χέρια, τα δικά μας. Τη διοίκηση της νεότερης Ελλάδας.


Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι η μεγαλύτερη καταστροφή στη χώρα δεν έγινε τα χρόνια των πολέμων, αλλά τα τελευταία σαράντα. Τα χρόνια της ανοικοδόμησης. Τα χρόνια της ευμάρειας, στο τέλος των πολέμων.

Στα χρόνια της ΕΟΚ και του πακτωλού των πλαισίων στήριξης. Ο μικροαστισμός μετεξελίχθηκε σε κιτς και κλεπτοκρατία. Οι επιδοτήσεις σε τεμπελιά, ανεμελιά, κατανάλωση, προμήθειες, ισοπέδωση των ηθών, βόλεμα, ρουσφέτι. Η Ελλάδα της Αντιπαροχής, της Δημοσιοϋπαλληλίας και της Περιορισμένης Ευθύνης. Η Ελλάδα του Αυθαίρετου, της Off shore και της Αρπαχτής. Είναι τελικά απλό. Ρόλο παίζει η αφετηρία μιας πορείας.

Εάν στην αρχή δεσπόζουν η μικροπολιτική και το μικροσυμφέρον σε συνθήκες ευμάρειας, αυτά γιγαντώνονται και κυριαρχούν έναντι όλων.

Εάν στην αφετηρία εμπεδώνεται το κλίμα της γενναιότητας των ιδεών, της δημιουργίας και της συλλογικότητας, η επόμενη μέρα είναι απολύτως διαφορετική από την προηγούμενη.

Η Ελλάδα έχασε δύο σημαντικά ορόσημα για να γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό σε συγκρότηση κράτους και επιπέδου ζωής από εκείνο που η μετά την Εθνική Επανάσταση Ιστορία της, υπαγόρευσε. Το 1980, όταν εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, και το 2004, την ημέρα που έκλειναν τα φώτα στα στάδια των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων μετά την 11η Σεπτεμβρίου, με όλο τον κόσμο να μιλά για το "ελληνικό θαύμα". Η Ελλάδα με ευθύνη της Διοίκησής της έχασε το στοίχημα της ανάπτυξης στην πρώτη φάση και της ανασυγκρότησης στη δεύτερη. Φθάνουμε στο σήμερα και το πολύ εγγύς αύριο. Η Ελλάδα της χρεοκοπίας, της απόγνωσης, της υποτίμησης, της εξόδου. Ψάχνει τον Μωυσή της. Δεν θα έρθει. Σε συνθήκες πανικού δεν φτιάχνεις κράτος και κοινωνική συγκρότηση. Χρειάζεσαι ένα θετικό ή πολύ αρνητικό ορόσημο. Τα πρώτα τα χάσαμε.

Το στοίχημά μας είναι στο δεύτερο.

Υπάρχει μια αρχή, μάλλον κομμουνιστική, αλλά ενδιαφέρουσα. Εδώ που φθάσαμε, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα περισσότερο από τις αλυσίδες μας. Οσο περνούν οι εβδομάδες η κατάστασή μας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή. Μέχρι την Εξέγερση.

Απέναντι στον πολιτικό κύκλο της Μεταπολίτευσης, το ΔΝΤ, την Ευρώπη των δημοσιονομιστών και της γραφειοκρατίας. Πολλοί θα χαρακτηρίσουν, ως συνήθως, την εξέγερση ορόσημο.

Το στοίχημα όμως είναι αλλού. Σε αυτό που θα συμβεί, σε αυτούς που θα αναλάβουν, στη συλλογική αυτοδέσμευση για την εθνική αναγέννηση, στην κοινωνική ενσυνείδηση της επόμενη μέρας από την Εξέγερση. Είτε θα πετύχουμε και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, είτε θα χαθούμε για αιώνες στις πατρίδες των άλλων και των υπερκρατικών διεθνών οργανισμών, τις νέες αυτοκρατορίες.

Εκατόν ενενήντα χρόνια μετά την Εθνική Επανάσταση, που σηματοδότησε την εξέγερση των Λαών, των Φυλών και των Εθνών, απέναντι στις αυτοκρατορίες της Φεουδαρχίας και της Αποικιοκρατίας, θα δείξουμε ιστορικά αν είμαστε θύματα ή θύτες των Κοτζαμπάσηδων, των Δωσίλογων και της Κλεπτοκρατίας των κρατικών προμηθευτών. Οφείλουμε να το γνωρίζουμε καλύτερα απ' όλους τους άλλους, γιατί είναι γραμμένο στην Ιστορία μας. Τα Εθνη για να έχουν Κράτη θα πρέπει να τα αξίζουν και να αγωνίζονται γι' αυτά.

Πολιτική Επανάσταση

Το τελευταίο διάστημα έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα στην Ελλάδα , ο κόσμος φεύγει από τα δύο μεγάλα κόμματα και αρχίζει να προσανατολίζεται σε μικρότερα κόμματα που εξασφαλίζουν σοβαρότητα , δικαιοσύνη και ήθος , κόμματα που μέχρι τώρα έπαιρναν μικρά ποσοστά στις εκλογές λόγω πόλωσης , ρουσφετιών και αποκλεισμού τους από ΜΜΕ και κρατική χρηματοδότηση .

Η πτώση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας είναι τόσο μεγάλη , που ίσως σύντομα το να λέμε τα δύο αυτά κόμματα μεγάλα είναι λάθος . Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εξοργισμένοι λόγω των μεγάλων περικοπών στις αμοιβές τους . Αυτοί ήταν μέχρι τώρα ο κύριος μοχλός δύναμης στα δύο αυτά κόμματα . Τώρα το σκηνικό ανατρέπεται .

Πολύ σημαντική διαπίστωση είναι σε όλες τις μετρήσεις ότι τα εντός βουλής κόμματα , ΚΚΕ , ΣΥΡΙΖΑ , Καρατζαφέρης,όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη μείωση ποσοστών των δύο πρώτων κομμάτων , αλλά αντίθετα με τις αντιφάσεις τους , τις ανευθυνότητές τους και τους λαϊκισμούς τους , χάνουν ακόμη και τη στήριξη ψηφοφόρων που μέχρι τώρα τους ψήφιζαν . Έτσι το πολιτικό κενό που δημιουργείται είναι μεγάλο και θα υπάρξουν εκπλήξεις και ανατροπές .

Το ευχάριστο για την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ είναι , ότι όλοι αναγνωρίζουν ότι τώρα η χώρα μας εφαρμόζει βίαια και με πιέσεις έξωθεν , αυτά που ο Βασίλης Λεβέντης ζητούσε εδώ και είκοσι χρόνια . Αν είχαμε σαν κοινωνία προσέξει περισσότερο τα λόγια του Προέδρου της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ δεν θα φθάναμε στη πτώχευση , ούτε θα υπήρχαν στη χώρα μας διακρίσεις και οι ανισότητες που υπάρχουν σήμερα , η Ελλάδα δεν θα ήταν ιδιοκτησία των έξι – επτά διαπλεκομένων εκδοτών , η επιχειρηματικότητα θα ήταν σε πιο τίμια και υπεύθυνα χέρια , η παραγωγική μας μηχανή θα ήταν πιο ζωντανή και η είσοδος σε αυτή θα ήταν εξασφαλισμένη ισότιμα για όλους τους Έλληνες .

Με άλλα λόγια η Ελλάδα πληρώνει τα λάθη της , τα κόμπλεξ της , τη φαυλοκρατία της πολιτικής της ζωής και την οικογενειοκρατία που έχει εξελιχθεί στην πιο αιμορραγούσα σύγχρονη πληγή της . Διστάζαμε επί χρόνια να ψηφίζουμε τίμια και ηθικά κόμματα όπως η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ και δίναμε την ψήφο μας σε πρόσωπα άχρηστα και απατεωνίζοντα , πρόσωπα που έπαιζαν μαζί μας υπό το δέλεαρ να μας διορίσουν τα παιδιά , ενώ τελικά οδήγησαν αναίσθητα τον τόπο

στην πτώχευση και την εξαθλίωση . Τώρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας το ένα μετά το άλλο τα σκάνδαλα και οι αρπαχτές που διέπραξαν όλοι αυτοί οι κύριοι , που με τόσο απλόχερο τρόπο τους δίναμε στις εκλογές 43% , ή 45% ή ακόμη και 48% , ως εάν επρόκειτο για μεσσίες …

Ούτε είναι βέβαια λύση ο προδομένος κόσμος να τα σπάει στις διαδηλώσεις , ή να προξενεί ζημιές , εμπρησμούς , ταραχές να σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι και να καταστρέφεται η περιουσία του , όπως ανόητα θεωρούν κάποιοι . Ακόμη και οι ιαχές του τύπου «κλέφτες –κλέφτες» έξω από τη βουλή , σε τίποτε δεν αποδίδουν , αφού ελάχιστα ιδρώνει το αυτί όλων των εν τη εξουσία που έχουν προδώσει και απογοητεύσει τον κόσμο. Όλα αυτά μπορεί να δίνουν τροφή για τηλεθέαση στα κανάλια της διαπλοκής , όμως ούτε την κοινωνία ωφελούν , ούτε οι απλοί πολίτες κερδίζουν κάτι από όλες αυτές τις ενέργειες .

Η χώρα μας χρειάζεται το ήθος και την τιμιότητα της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ , χρειάζεται ένα νέο ξεκίνημα χωρίς τα καθιζήματα του παρελθόντος . Βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμη και ιστορική καμπή , πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη σε όλους αυτούς που μας πρόδωσαν και μας εξαθλίωσαν , που ήταν όλοι τους προϊόντα και ενεργούμενα ενός σάπιου και ρυπαρού πολιτικού συστήματος και ξεχρέωναν γραμμάτια σε διαπλεκόμενους καναλάρχες που μας τους σέρβιραν και τους λάνσαραν επί τόσα χρόνια και πρέπει με δύναμη και αποφασιστικότητα να σταθούμε δίπλα στο Βασίλη Λεβέντη , που περιμένει τη στήριξή μας για να ανορθώσει τη χώρα και να μας απαλλάξει από τα δεσμά της υποτέλειας στην οποία ζούμε.

Την ανόρθωση της χώρας δεν μπορεί να κάνει ούτε ο Σαμαράς , που πριν χρόνια πρόδωσε την παράταξή που τον ανέδειξε , ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου που μας είπε υπάρχουν λεφτά και όταν τον ψηφίσαμε μας είπε δεν υπάρχει σάλιο , ούτε βέβαια οι άλλοι αρχηγίσκοι που το μόνο που ξέρουν είναι να αρπάζουν τις κρατικές επιχορηγήσεις και να υποκρίνονται στα μικρόφωνα ότι κόπτονται για όλους εμάς , ούτε ασφαλώς οι διάφοροι που υπηρέτησαν σαν υπουργοί και αξιωματούχοι επί χρόνια το διεφθαρμένο καθεστώς και βγαίνουν τώρα που κατέρρευσε όψιμα να το καταδικάσουν.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια πολιτική επανάσταση και έναν μπροστάρη επαναστάτη . Τον έχει . Είναι ο Βασίλης Λεβέντης αυτός που αγνοήσαμε , που ειρωνευτήκαμε και λοιδορήσαμε γιατί τρώγαμε το κουτόχορτο όλων των απατεώνων της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που είχαν αναλάβει εργολαβία εξόντωσής του . Τώρα όμως που δικαιώθηκε σε όλα , αυτόν θα ακολουθήσουμε .

Η Γενοκτονία 270.000 Ελλήνων το 961 από τους βυζαντινούς κατακτητές

from . . . . . . . ksipnistere _ Ο σιωπών δοκεί συναινείν by daskalos

apollonios

Καθ'; όλη την διάρκεια της χιλιετούς βυζαντινής αυτοκρατορίας η Κρήτη ήταν το κόκκινο πανί για τους βυζαντινούς κατακτητές. Γι'; αυτό την αιματοκύλησαν πολλές φορές.

Το 727 οι Κρητικοί όχι μόνον συμμετέχουν μαζί με όλους τους Έλληνες στην Μεγάλη Επανάσταση κατά των βυζαντινών, αλλά επιπλέον ετοιμάζουν πανστρατιά και επιτίθενται κατά της Κωνσταντινουπόλεως για να εκθρονίσουν(!!!) τον αυτοκράτορα Λέοντα Γ'; τον Ίσαυρο.
Αρχηγό τους είχαν έναν Κρητικό ονόματι Κοσμά, ο οποίος ήταν ....

.... μεγαλοπρεπής, ωραίος και γενναίος. Και παραλίγο να κατάφερναν να κυριαρχήσουν σε όλη την Μεσόγειο, όπως αναφέρει στην «Ιστορία των Σφακίων» ο ηγούμενος Γρηγόριος Παπαδοπετράκης.

Όμως οι λογαριασμοί βυζαντινών και Κρητικών παρέμεναν από αιώνες ανοικτοί και δεν έκλεισαν ποτέ. Ο Αλέξιος Κομνηνός, δια του υιού του Ισαακίου, το 1192, στέλνει απειλητική επιστολή προς το νησί της Κρήτης. Απειλούσε ότι αν δεν υποταχθούν στο βυζάντιο οι Κρητικοί, θα εξολοθρεύσει όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, όπως έπραξαν στο παρελθόν, έγραφε η επιστολή, ο Βελισσάριος, ο Ιουστινιανός, ο Νικηφόρος Φωκάς και ο Βάρδας ο θαλασσινός.


Οι βυζαντινοί είχαν υποστεί αναρίθμητες ήττες από τους Κρητικούς, που ήταν πολύ γενναίοι μαχητές και θεοσεβείς. Οι Κρητικοί ουδέποτε πρόδωσαν τους Πατρώους Θεούς και τα Πάτρια ειωθότα. Το παράδειγμά τους έδινε θάρρος στους άλλους Έλληνες να διατηρήσουν τον Ελληνισμό τους και την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία. Γι'; αυτό ήθελαν να τους αφανίσουν οι βυζαντινοί κατακτητές.
Οι μνήμες από την τελευταία ήττα, ήταν ακόμη νωπές. Το 949 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ζ'; υπέστη πανωλεθρία από τους γενναίους Κρητικούς καθώς όλο το βυζαντινό στράτευμα που έστειλε για να κατακτήσει το ηρωικό Νησί κατεσφάγη, όπως μας πληροφορεί ο Λέων Διάκονος.
Τα Κρητικά πλοία περήφανα έπλεαν στην Μεσόγειο αψηφώντας τον βυζαντινό στόλο. Και όποτε είχαν ευκαιρία έκαναν τολμηρές επιδρομές και κατέστρεφαν ολοσχερώς τον βυζαντινό στόλο. Ο Λέων Διάκονος γράφει για την «των Κρητών δυναστείαν, τραχηλιώσαν και κατά Ρωμαίων φονικόν πνέουσαν». Δηλαδή έσπερναν τον θάνατο στους βυζαντινούς οι σκληροτράχηλοι Κρητικοί, γράφει ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του.

Οι Κρητικοί ήταν ακατάβλητοι κυρίως για δύο λόγους, γράφει ο Συνεχιστής του Θεοφάνους: Πρώτον διότι είχαν διατηρήσει αλώβητο το Ελληνικό Ιερατείο τους, το οποίο προΐστατο στους Απελευθερωτικούς Αγώνες, και δεύτερον διότι ήταν φοβεροί έμποροι, κάτι που τους προσπόριζε τα αναγκαία χρήματα για τους πολέμους κατά των βυζαντινών.
Το μίσος των βυζαντινών κατά των Ελλήνων της Κρήτης αποτυπώνεται ανάγλυφα από τον παρακοιμώμενο Ιωσήφ Βρίγγα ο οποίος προσπαθεί να διεγείρει το βυζαντινό συμβούλιο κατά των Κρητικών. Ο Συνεχιστής του Θεοφάνους καταγράφει τα λόγια του Ιωσήφ: «Είναι τόσα τα δεινά που υπέστησαν οι Ρωμαίοι από τους αρνητές του Χριστού, σφαγές και καταστροφές εκκλησιών και αρπαγές περιουσιών και αιχμαλωσίες. Πρέπει να αγωνισθούμε υπέρ των Χριστιανών και να μην δειλιάσουμε από την απόσταση της θαλάσσης ούτε από τις φήμες».


Πράγματι οι γενναίοι Κρητικοί απελευθέρωναν τα παράλια της Ιωνίας από τους βυζαντινούς κατακτητές και κατέστρεφαν χριστιανικές εκκλησίες και έπιαναν χριστιανούς αιχμαλώτους για να τους ανταλλάξουν με Έλληνες.
Το 960 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Ρωμανός Β'; και ο παρακοιμώμενος Ιωσήφ Βρίγγας ανέθεσαν στον Αρμένιο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά τον αφανισμό της Κρήτης και των Κρητικών. Ο τεράστιος βυζαντινός στόλος ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 960. Αποτελείτο από 3300 πλοία που μετέφεραν στρατό και εφόδια. Οι βυζαντινοί είχαν στρατολογήσει βάρβαρα στίφη Σλαύων, Αρμενίων και Ρώσων, για να κατασφάξουν τους Έλληνες της Κρήτης.
Ο M. Canard, στο Byzance et les Arabes μας πληροφορεί ότι οι Έλληνες διέθεταν μόλις 240 πλοία και ζήτησαν από τους Άραβες πολεμοφόδια και στρατό. Εκείνο τον καιρό οι Άραβες με επικεφαλής τον Χαμβδά πολεμούσαν στο μέτωπο της Μικράς Ασίας τους βυζαντινούς κατακτητές, και έτσι δεν μπόρεσαν να τους στείλουν παρά μικρές ποσότητες πολεμοφοδίων, αλλά καθόλου στρατό. Έτσι οι γενναίοι Κρητικοί μαχητές αντιμετώπισαν μόνοι τους τον τεράστιο βυζαντινό στόλο που μετέφερε 500.000 βυζαντινούς κατακτητές στο ηρωικό Νησί.


Οι Έλληνες γρήγορα έμαθαν τα νέα και άρχισαν να οχυρώνωνται. Η ιστορία έχει καταγράψει ως επικεφαλή της ηρωικής αντιστάσεως την Κρητικοπούλα Ιέρεια της Αρτέμιδος Κλεαγέτη.
Ο Πρίσκος στην χρονογραφία του μας πληροφορεί ότι ήταν μόλις 25 ετών το 960, και αμέσως άρχισε να εμψυχώνει τους Κρητικούς περιδιαβαίνουσα όλα τα οχυρά. Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος Ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους βυζαντινούς κατακτητές.


Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των βυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.
Οι Κρητικοί Ιερείς και Ιέρειες μόλις αντίκρισαν του πρώτους βυζαντινούς στρατιώτες έκαναν καθαρμό σε όλο το Νησί για να φύγει το χριστιανικό μίασμα.
Ο Νικηφόρος Φωκάς αμέσως μετά την απόβαση αρχίζει γενική επίθεση. Σφάζει αρκετούς Κρητικούς τις πρώτες ημέρες. Νοιώθοντας ότι η νίκη του θα είναι εύκολη εξ αιτίας του τεραστίου όγκου του στρατεύματός του, δίνει 10.000 βυζαντινούς στρατιώτες στον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά και τον διατάσσει να εισβάλει στην ενδοχώρα του Νησιού και να κατασκοπεύσει τους Κρητικούς.


Η ατρόμητη Ιέρεια Κλεαγέτη απαντά με ανταρτοπόλεμο. Βάζει τις Κρητικοπούλες να δίνουν κρασί στους βυζαντινούς στρατιώτες, να τους μεθούν και να αποσπούν πληροφορίες. Αφού τους διέλυσαν την πειθαρχία η Κλεαγέτη διέταξε τους 400 Κρητικούς που είχε υπό τις διαταγές της να λάβουν θέσεις μάχης στα βουνά.
Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους βυζαντινούς αποδιοργανωμένους ξεκίνησαν επίθεση με επικεφαλής την ηρωική Ιέρεια της Αρτέμιδος. Οι βυζαντινοί αντιστάθηκαν με σθένος. Η Κλεαγέτη σημάδεψε με το τόξο της τον βυζαντινό στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά, κτύπησε το άλογό του και τον ανάγκασε να ξεκαβαλικέψει. Αμέσως χύμηξε πάνω του με το τσεκούρι της και τον σκότωσε.

Οι βυζαντινοί σε αυτή την δεύτερη φάση του αγώνος τράπηκαν σε φυγή αλλά οι Κρητικοί τους πήραν στο κυνήγι. Ελάχιστοι από τους στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά κατόρθωσαν να επιστρέψουν ζωντανοί στο στρατόπεδο του Νικηφόρου Φωκά.
Ο Φωκάς, ωσάν να κτυπήθηκε από κεραυνό, μόλις άκουσε τα νέα άρχισε να ετοιμάζει ενέδρες. Άρχισε να πολιορκεί τον Χάνδακα (Ηράκλειο).
Ο Πρίσκος, έχει καταγράψει το πώς απευθύνθηκε στους στρατιώτες του λέγων ότι «Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων. Δεν ανέχεται η εκκλησία του Χριστού να λυμαίνωνται το χριστεπώνυμο πλήθος οι ειδωλολάτρες.


Μην εξοκείλετε στην απειθαρχία και την καλοπέραση διότι θα πάθετε ότι και οι στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά. Ας μην σπαταλάμε τον καιρό μας με οκνηρία και μέθη, αλλά παραμένοντας Ρωμαίοι ας επιδείξουμε στον πόλεμο κατά των ειδωλολατρών το γενναίο μας φρόνημα».
Μετά πήρε τον στρατό του και άρχισε επίθεση καθώς είχε πληροφορίες ότι 40.000 Κρητικοί ετοιμάζονταν να του επιτεθούν αιφνιδιαστικά και να τον εκδιώξουν από το Νησί. Ο Νικηφόρος Φωκάς περίμενε να νυκτώσει και επιτέθηκε το βράδυ στους Κρητικούς, οι οποίοι δεν άκουσαν την Κλεαγέτη και έκαναν το λάθος να κατασκηνώσουν σε πεδιάδα.
Εκεί ο Νικηφόρος Φωκάς τους έπιασε στον ύπνο, απροετοίμαστους, και τους έσφαξε όλους. Ο Νικηφόρος Φωκάς, για να αποδείξει το πόσο βάρβαρος ήταν και το πόσο μισούσε τους Έλληνες, διέταξε τους στρατιώτες του να κόψουν τα κεφάλια των Ελλήνων και να τα μαζέψουν σε σακκιά.

Ύστερα διέταξε να τα καρφώσουν σε κοντάρια και να τα τοποθετήσουν μπροστά στο κάστρο του Χάνδακος. Μετά, όπως διασώζει ο Λέων Διάκονος, ο Φωκάς διέταξε όσα κεφάλια Κρητικών περίσσεψαν να τα εκσφενδονίζουν με τις βαλλίστρες μέσα στα τείχη του κάστρου...
Οι Κρητικοί μόλις ανεγνώρισαν τους ομοφύλους των, ξέσπασαν σε οιμωγές. Ακούστηκαν κλάματα. Τρόμος κατέλαβε το στρατόπεδο των Κρητικών. Ακούστηκαν κραυγές και θρήνοι ωσαν η πόλη να είχε ήδη κατακτηθεί. Μολονότι δεν είχαν καμμία διάθεση για ειρήνη με τους βυζαντινούς, τώρα είχαν χάσει το θάρρος τους. Εκείνη την δύσκολη στιγμή εμφανίστηκε στα τείχη η νεαρή Ιέρεια Κλεαγέτη. Το πρόσωπό της έλαμπε από ζωντάνια όταν ενθάρρυνε τους Κρητικούς.

Ο Πρίσκος διέσωσε τα λόγια της: «Γενναίοι άνδρες και γυναίκες, αιώνες τώρα πολεμούμε τους Ρωμαίους. Οι Θεοί δεν μας εγκατέλειψαν, πάντα στέκονται στο πλευρό μας. Μόλις κατατροπώσαμε τους Ρωμαίους του Παστιλά. Τώρα θα λιποψυχήσουμε μπροστά σ'; έναν ασεβή Ρωμαίο; Εμπρός! Τραβήξτε τα σπαθιά. Ακονίσατε τους πελέκεις. Τεντώσατε τα βέλη. Θάνατος στους Ρωμαίους κατακτητές. Βοήθησέ μας Τοξόκλυτη Θεά. Ίσιωσε τα θανατηφόρα βέλη μας να βρουν τον στόχο τους».
Η νεαρή Ιέρεια αμέσως διατάζει επίθεση. Εμψυχωμένοι από την ατρόμητη Ιέρειά τους που όρμησε πρώτη, 35.000 Κρητικοί, μαζί και γυναικόπαιδα, εφορμούν εναντίον των βυζαντινών κατακτητών. Ο Νικηφόρος Φωκάς ταράζεται από την ξαφνική αντεπίθεση. Αλλά πριν προλάβει να συνέλθει καταμετρά 90.000 χιλιάδες νεκρούς, οι περισσότεροι από τα επίλεκτα βυζαντινά σώματα των Αρμενίων.


Ο Νικηφόρος Φωκάς αναγκάζεται να σαλπίσει υποχώρηση. Έβλεπε πιά ότι ήταν πολύ δύσκολο να κατατροπώσει τους Κρητικούς και μάλιστα με τέτοια οχυρά. Αποφάσισε, γράφει ο Λέων Διάκονος, να πολιορκήσει τον Χάνδακα(Ηράκλειο). Αποφάσισε να λιμοκτονήσει τους Κρητικούς μέχρις ότου κατασκευάσει νέες πολιορκητικές μηχανές. Έτσι τελείωσε ο χειμώνας του 960-961.
Κατά την διάρκεια του χειμώνος δεν έπαυσαν τελείως οι εχθροπραξίες. Ομάδες καταδρομών των Κρητικών κτυπούσαν συνεχώς τους βυζαντινούς κατακτητές. Οι απώλειες των Κρητικών έφτασαν τις 30.000 νεκρούς και των βυζαντινών τις 110.000 νεκρούς, αναφέρει οM. Canard στο Byzance et les Arabes.
Στο τέλος Φεβρουαρίου του 961, ο Νικηφόρος Φωκάς άρχισε πάλι τον πόλεμο με νέο στρατό και εφόδια που παρέλαβε από την Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως η θέση των Κρητικών γινόταν όλο και πιό δύσκολη καθώς τα τρόφιμα λιγόστευαν και ο ναυτικός αποκλεισμός του Νησιού δεν επέτρεπε τον ανεφοδιασμό.
Οι στρατιωτικοί αρχηγοί των Κρητικών, Ναύκλος και Ανεμάς, έκαναν συμβούλιο και αποφάσισαν να περιμένουν, μέσα στην πόλη, βοήθεια από τους Άραβες. Όμως η Κλεαγέτη τους είπε να συνεχίσουν τον ανταρτοπόλεμο στα βουνά και να μην πολεμήσουν μέσα στην πόλη διότι το κάστρο ίσως να μην αντέξει την πολιορκία. Τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του Ανεμά, η οποία δυστυχώς απεδείχθη μοιραία.


Οι βυζαντινοί κατακτητές άρχισαν την πολιορκία σκάβοντας κάτω από την τάφρο και άρχισαν να ξεκολλούν πέτρες από το τείχος. Πρόσθεσαν ξύλα στα υποστηρίγματα και τους έβαλαν φωτιά. Σε λίγο η φωτιά απανθράκωσε τα υποστηρίγματα και δύο επάλξεις του κεντρικού τείχους κατέρρευσαν. Αμέσως όρμησαν στην πόλη τα βυζαντινά στίφη και άρχισαν γενική σφαγή χωρίς να κάνουν διάκριση αμάχου και μαχομένου πληθυσμού. Τα γυναικόπαιδα έτρεχαν να κρυφτούν στα σοκάκια αλλά οι βυζαντινοί τους εξολόθρευαν ανηλεώς. Για τρεις ολόκληρες ημέρες δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να σφάζουν άμαχο πληθυσμό.
Η κατάκτηση της Κρήτης ολοκληρώθηκε στις 7 Μαρτίου 961. Οι πηγές κατέγραψαν 200.000 νεκρούς Κρητικούς, μαζί με τα γυναικόπαιδα, που γενοκτόνησαν οι βυζαντινοί υπάνθρωποι. Μαζί με τους ήδη νεκρούς Κρητικούς στα πεδία των μαχών, το Ολοκαύτωμα της Κρήτης αριθμεί 270.000 νεκρούς, σφαγιασθέντες από τα βυζαντινά στίφη του Νικηφόρου Φωκά.
Ο Νικηφόρος Φωκάς, χωρίς κανένα ίχνος θεοσέβειας, ανδρείας και πολιτισμού, ζήτησε να βρουν το πτώμα της Ιέρειας Κλεαγέτης. Μόλις οι βυζαντινοί το βρήκαν, ο βάρβαρος Αρμένιος στρατηγός διέταξε να της κόψουν το κεφάλι και να το καρφώσουν σε ένα κοντάρι. Αφού το έφτυσε, το περιέφερε πάνω στο άλογό του ως τρόπαιο...

Ο Νικηφόρος Φωκάς για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Κρήτης διατάσσει την φυλετική αλλοίωση του Κρητικού λαού. Εγκαθιστά στο ηρωικό Νησί βαρβάρους Σλαύους, Ρώσους και Αρμένιους. Επιπλέον διατάσσει τους μοναχούς των χριστιανών να εκχριστιανίσουν βιαίως τον Κρητικό λαό. Ο Νίκων ο «Μετανοείτε» αποβιβάζεται στην Κρήτη με προστασία βυζαντινής φρουράς και αρχίζει νέες σφαγές.
Παρά την τρομακτική γενοκτονία, οι Κρητικοί ανένηψαν και συνέχισαν τον Ιερό Αγώνα για Ελευθερία, κάτι που αποδεικνύεται με την απειλητική επιστολή που έστειλε ο Αλέξιος Κομνηνός το 1192, όπως αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου μας.
Η Γενοκτονία 270.000 Κρητικών από τους βυζαντινούς κατακτητές το 961 έχει χαραχθεί βαθιά στην μνήμη όλων των Ελλήνων παρά τις προσπάθειες των νεοβυζαντινών κατακτητών να την διαγράψουν.

Ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους, ο «πατριάρχης» των χριστιανών Βαρθολομαίος, πριν από δύο χρόνια, έστησε τον ...ανδριάντα(!) του Νικηφόρου Φωκά στην Κρήτη(!!!).
Όπως δείχνουν τα γεγονότα υπάρχουν ακόμη ανοικτοί λογαριασμοί μεταξύ Ελλήνων και βυζαντινών...
Πηγές:
Λέων Διάκονος, Ιστορία
Εδώ θα πεις δημόσια την γνώμη σου____ Ο σιωπών δοκεί συναινείν!____ksipnistere1@gmail.com

Η Ελευθερία ώς μέσο καταπίεσης και ο Ολοκληρωτισμός του γενικού "ψευτοσυμφέροντος"!!!

from Listonplace by listonpress@gmail.com (listonplace)

Σήμερα οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στα εμπορεύματά τους.

Αδυναμία ορισμού

τής αληθινά ελεύθερης κοινωνίας

με παραδοσιακούς όρους

τής οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής ελευθερίας

Ο Γερμανός Χέρμπερτ Μαρκούζε συγκαταλέγεται στη χορεία των σπουδαιοτέρων διανοητών τής μεταδιαφωτιστικής εποχής. Έργα του, όπως το «Έρως και Πολιτισμός» (1955) και «Ο Μονοδιάστατος Άνθρωπος» (1964), ήσαν από αυτά, που σφράγισαν τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική σκέψη. Ήταν από τους ελάχιστους εκείνους διανοητές (μαζί με τον Γκυ Ντεμπόρ, ή τον Κορνήλιο Καστοριάδη), που διαισθάνθηκαν έγκαιρα και εξέφρασαν το κύμα αμφισβήτησης τής σύγχρονης στρατοπεδοποιημένης βιομηχανικής κοινωνίας, το οποίο εκδηλώθηκε στη δεκαετία τού 1960 και σημάδεψε ανεξίτηλα τις δυτικές κοινωνίες. Η επιρροή του ειδικά στα νεανικά κινήματα και στη νεανική πολιτισμική κοσμογονία τής δεκαετίας τού 1960 υπήρξε εμφανέστατη και καθοριστική.

Αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικά επίκαιρο απόσπασμα από τον «Μονοδιάστατο Άνθρωπο» (ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις Παπαζήση), που αποδεικνύει, ότι η κλασική σκέψη είναι τέτοια ακριβώς, επειδή κατορθώνει να συλλάβει τα φαινόμενα και να μην παγιδευθεί στα -συνήθως στημένα- επιφαινόμενα.

Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε (1898-1979).

«Ολοκληρωτισμός δεν είναι μόνο ο τρομοκρατικός πολιτικός ομοιομορφισμός, αλλά και ο μη τρομοκρατικός οικονομικο-τεχνικός ομοιομορφισμός, που λειτουργεί με τη χειραγώγηση των αναγκών στο όνομα ενός γενικού ψευτοσυμφέροντος. Κάτω από τέτοιες συνθήκες αποτελεσματική αντίσταση στο σύστημα δεν μπορεί να γίνει. Ο ολοκληρωτισμός δεν είναι μόνο μια ορισμένη μορφή κυβέρνησης ή κόμματος, είναι ακόμα κι ένα ειδικό σύστημα παραγωγής και διανομής, που εναρμονίζεται απόλυτα με τα «πολλά» κόμματα και τις εφημερίδες, με την «διάκριση των εξουσιών» κ.λπ..

Σήμερα, η πολιτική εξουσία βασίζεται πάνω στη μηχανική διαδικασία και στην τεχνική οργάνωση τού μηχανισμού. Οι κυβερνήσεις των προχωρημένων βιομηχανικών κοινωνιών, κι αυτών που πάνε να γίνουν τέτοιες μπορούν να διατηρηθούν και να υπέρασπισθούν τον εαυτό τους μόνο με την κινητοποίηση, την οργάνωση και την εκμετάλλευση τής απαραίτητης σε μια βιομηχανική κοινωνία τεχνικής, επιστημονικής και μηχανικής παραγωγικότητας. Και η παραγωγικότητα αυτή κινητοποιεί την κοινωνία σαν σύνολο περνώντας πάνω από κάθε ιδιαίτερο συμφέρον, είτε γιά άτομα είτε γιά ομάδες πρόκειται.

Η βιομηχανική κοινωνία έφτασε στο στάδιο εκείνο, όπου πια δεν μπορούμε να ορίσουμε μια αληθινά ελεύθερη κοινωνία χρησιμοποιώντας τούς παραδοσιακούς όρους τής οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής ελευθερίας. Όχι γιατί οι ελευθερίες αυτές έχασαν τη σημασία τους, αλλά αντίθετα γιατί έχουν πάρα πολλή σημασία για να μπορούν να περιοριστούν στα παραδοσιακό πλαίσιο. Μόνο αρνητικοί όροι μπορούν να εκφράσουν αυτές τις καινούργιες μορφές, γιατί ακριβώς αποτελούν άρνηση των μορφών που κυριαρχούν.

Έτσι, οικονομική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση απ΄ την οικονομία, απ΄ τον καταναγκασμό, που ασκείται με τις οικονομικές σχέσεις και δυνάμεις, απελευθέρωση απ΄ την καθημερινή πάλη για την ύπαρξη, απαλλαγή απ΄ την ανάγκη να κερδίζουμε τη ζωή μας.

Πολιτική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει απελευθέρωση απ΄ την πολιτική αυτή, που πάνω της τα άτομα δεν μπορούν να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο.

Πνευματική ελευθερία θα πρέπει να σημαίνει αποκατάσταση τής ατομικής σκέψης, πνιγμένης σήμερα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και θύμα τής διαπαιδαγώγησης, κι ακόμη θα πρέπει να σημαίνει, ότι θα πάψουν να υπάρχουν κατασκευαστές τής «κοινής γνώμης» κι ακόμη και κοινή γνώμη.

Αν οι προτάσεις αυτές έχουν έναν τόνο εξωπραγματικό, αυτό δεν συμβαίνει επειδή είναι ουτοπικές, αλλά επειδή οι δυνάμεις που τις αντιμάχονται είναι ισχυρές. Έχουν γι΄ αυτή τη μάχη ενάντια στην απελευθέρωση ένα σημαντικό και μόνιμο όπλο, την καθιέρωση υλικών και πνευματικών αναγκών, που διαιωνίζουν τις ξεπερασμένες μορφές τής πάλης γιά την ύπαρξη.

Η ένταση, η ικανοποίηση κι ο χαρακτήρας ακόμη των αναγκών τού ανθρώπου, εκτός απ΄ τον βιολογικό χώρο, πάντοτε ετεροκαθορίστηκαν. Το να κάνεις ή να μην κάνεις, να χρησιμοποιείς ή να καταστρέφεις, να παίρνεις ή να πετάς κάτι, θεωρήθηκαν πάντα σαν ανάγκες απ΄ τη στιγμή που έγιναν πράγματα αναγκαία κι απαραίτητα για τους κυρίαρχους θεσμούς τα συμφέροντα. Μ΄ αυτή την έννοια οι ανθρώπινες ανάγκες είναι ανάγκες ιστορικές και, απέναντι σε μια κοινωνία, που καταπιέζει το άτομο, οι ανάγκες των ατόμων και το δικαίωμα ικανοποίησής τους θα πρέπει να καθορίζονται με βάση κριτήρια τέτοια, που να ξεπερνούν την τωρινή κατάσταση και να διαγράφουν για τις ανάγκες μιά κλίμακα αξιών, που να βρίσκεται σε αληθινή εναρμόνιση με την ανθρώπινη πραγματικότητα.

Μπορούμε να διακρίνουμε τις ανάγκες σε αληθινές και σε πλαστές. Είναι «πλαστές» αυτές, που ιδιαίτερα κοινωνικά συμφέροντα επιβάλλουν στο άτομο: οι ανάγκες, που δικαιολογούν την ξεθεωτική δουλειά, την επιθετικότητα, την εξαθλίωση, την αδικία. Η ικανοποίησή τους ίσως να δημιουργεί την ευημερία για το άτομο, αλλά μιά τέτοια ευημερία, που εμποδίζει το άτομο να καταλάβει τη γενική καχεξία και να αντιληφθεί τις ευκαιρίες για την εξαφάνισή της δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να περιφρουρείται. Το ακοτέλεσμα είναι τότε η ευφορία μέσα στη δυστυχία. Να αναπαύεσαι, να διασκεδάζεις, να δρας και να καταναλώνεις, οπως όλοι οι άλλοι, να αγαπάς και να μισείς ό,τι αγαπούν και μισούν οι άλλοι, αυτά στο μεγαλύτερό τους μέρος είναι ανάγκες πλαστές.

Το κοινωνικό περιεχόμενο και η λειτουργία αυτών των αναγκών καθορίζονται από δυνάμεις εξωτερικές, πού το άτομο δεν μπορεί να ελέγξει· έχουν ετερόνομη ανάπτυξη και ικανοποίηση. Το γεγονός, ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζει το άτομο ανανεώνουν και δυναμώνουν συνεχώς αυτές τις ανάγκες, με αποτέλεσμα το άτομο να τις κάνει δικές του πια, να συνταυτιστεί μ΄ αυτές και να αναζητά τον εαυτό του στην ικανοποίησή τους, δεν αλλάζει σε τίποτα το πρόβλημα. Οι ανάγκες παραμένουν αυτό που πάντα ήταν, προϊόντα μιας κοινωνίας, που τα κυρίαρχα συμφρέροτά της απαιτούν την καταπίεση.

Οι καταπιεστικές ανάγκες είναι οι ισχυρότερες, αυτό είναι γεγονός τετελεσμένο, καθιερωμένο, απ΄ την ήττα και την αμάθεια. Είναι όμως ένα γεγονός, που πρέπει ν΄ αλλάξει και το «ευημερούν» άτομο έχει το ίδιο συμφέρον γι΄ αυτό μ΄ αυτούς, που πληρώνουν την ευημερία του με την αθλιότητά τους. Στο επίπεδο που έχει φτάσει ο πολιτισμός, οι μόνες ανάγκες, που απαιτούν απόλυτη ικανοποίηση, είναι οι βιοτικές, η τροφή, η στέγη, τα ρούχα. Η ικανοποίηση αυτών των αναγκών είναι ο απαραίτητος όρος για την ικανοποίηση όλων των αναγκών, πνευματικών και μη.

Κάθε συνειδητοποίηση, κάθε εμπειρία που δεν δέχεται τα κυρίαρχα κοινωνικά συμφέροντα σαν τον υπέρτατο νόμο σκέψης και συμπεριφοράς, θα πρέπει να αμφισβητήσει τις ανάγκες και τις ικανοποιήσεις του κατεστημένου με τους όρους τού αληθινού και τού πλαστού. Οι όροι αυτοί είναι προπάντων ιστορικοί και έχουν ιστορική αντικειμενικότητα. Η αξιολόγηση των αναγκών και της ικοινοποίησής τους, σε δοσμένες συνθήκες, επιβάλλει την παραδοχή κριτηρίων προτεραιότητας, κριτηρίων που να έχουν σχέση με την ποιοτικά ανώτερη εξέλιξη τού άτομου, χάρη στην ποιοτικά ανώτερη χρησιμοποίηση των υλικών και πνευματικών εφοδίων, που διαθέτουν και που μπορούμε να τα υπολογίσουμε. Οι όροι «αλήθεια» και «πλαστότητα» των αναγκών εκφράζουν αντικειμενικές καταστάσεις, σε βαθμό που η ικανοποίηση σε παγκόσμια κλίμακα των βιοτικών αναγκών και, παραπέρα, η προοδευτική ελάττωση τής εξοντωτικής εργασίας και τής φτώχειας, αποτελούν κριτήρια με παγκόσμια ισχύ. Αλλά, σαν ιστορικά κριτήρια που είναι, ποικίλλουν ανάλογα με τις περιοχές και το επίπεδο ανάπτυξής τους· έπειτα, μπορούμε να τα ορίσουμε μονάχα αν αντιμάχονται (περισσότερο ή λιγότερο) τα κυρίαρχα κριτήρια. Ποιό δικαστήριο όμως, θα αποφανθεί γι΄ αυτό;

Σε τελευταία ανάλυση, τα ίδια τα άτομα είναι εκείνα, που θ΄ απαντήσουν σ΄ αυτό το ζήτημα των αληθινών και των πλαστών αναγκών, αλλά μόνο σε τελευταία ανάλυση, όταν δηλαδή θα είναι ελεύθερα να δώσουν τις καθαρά δικές τους απαντήσεις. Όσο δεν έχουν καμμία αυτονομία, όσο είναι ετερόφωτα κι ετεροκαθοριζόμενα (έστω και στο επίπεδο των ενστίκτων τους), η απάντηση που θα δίνουν δεν θα μπορεί να θεωρηθεί σαν δική τους. Για τον ίδιο λόγο, ομως, κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να διεκδικήσει το δικαίωμα να καθορίσει τις ανάγκες που θα πρέπει να καλλιεργηθούν και ικανοποιηθούν. Ένα τέτοιο δικκαστήριο θα πρέπει να το απορρίψουμε· απ΄ την άλλη όμως, αυτό δεν θα πρέπει να μας κάνει να παρατήσουμε το πρόβλημα: με ποιό τρόπο, άνθρωποι, που έχουν υποστεί αποτέλεσματική και πετυχημένη κυριάρχηση θα μπορέσουν να πλάσουν οι ίδιοι τις συνθήκες τής ελευθερίας;

Κατά τον Μαρκούζε η σύγχρονη καταναλωτική ψευδοευημερία στηρίζεται σε μια άνευ προηγουμένου στρατιωκοποιημένη οργάνωση τής παραγωγής και σε έναν αλλοτριωτικό αποπροσανατολισμό των ανθρώπων από τις πραγματικές ανάγκες τους. Ωστόσο, ο Μαρκούζε δεν ήταν κανένας γραφικός να κηρύξει την αποστροφή για την τεχνολογία και την «επιστροφή στη φύση», αλλά, σαν γνήσιος φιλόσοφος, αναζήτησε νέους τρόπους προσδιορισμού και ικανοποίησης των ανθρωπίνων αναγκών. Επίσης, σαν γνήσιος φιλόσοφος (και όχι «καθοδηγητής», ή «προφήτης»), δεν προσφέρει ετοιματζίδικες κοινωνικές συνταγές για ακολουθητές και ποίμνια, αλλά θέτει κάθε άνθρωπο και την κοινωνία συλλογικά αντιμέτωπους με την ευθύνη τής ελευθερίας τους.

Όσο η διοίκηση τής καταπιεστικής κοινωνίας γίνεται ορθολογιστική, παραγωγική, τεχνική και ολοκληρωτική, τόσο τα άτομα δυσκολεύονται να κατανοήσουν τα μέσα, που θα τους επιτρέψουν να τερματίσουν την υποδούλωσή τους και ν΄ αποκτήσουν την ελευθερία τους. Βέβαια, το να θελήσει κάποιος να επιβάλει τη Λογική σε μια ολόκληρη κοινωνία, είναι μιά παράδοξη και σκανδαλώδικη ιδέα - αλλά έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την αρετή μιάς κοινωνίας, που αυτή την ιδέα την γελοιοποιεί, ενώ ταυτόχρονα η ίδια πάνω στον κόσμο της ασκεί μιά καθολικά γενικευμένη εξουσία. Για την απελευθέρωση χρειάζεται πρώτα η συνειδητοποίηση τής δουλείας κι αυτή η συνειδητοποίηση εμποδιζεται από κυριαρχούσες ανάγκες και ικανοποιήσεις, που τα άτομα, στο μεγαλύτερο μέρος τους, έχουν κάνει δικές τους. Στην ιστορία, πάντοτε, ένα σύστημα ετεροκαθορισμού παραχωρούσε τη θέση του σ΄ ένα άλλο· ο μοναδικός σωστός σκοπός είναι η αντικατάσταση των πλαστών αναγκών από αληθινές, η εγκατάλειψη τής καταπισετικής ικανοποίησης.

Είναι χαρακτηριστικός γιά τη σύγχρονη βιομηχανική κοινωνία ο τρόπος, που καταπνίγει τις ανάγκες εκείνες, που ζητούν απελευθέρωση - μαζί και την ανάγκη απελευθέρωσης από κάθε άνεση, ανάπαυση και κομφόρ - και παράλληλα στηρίζει και δικαιολογεί την καταστροφική δύναμη και την καταπιεστική λειτουργία τής κοινωνίας τής αφθονίας. Ο κοινωνικός έλεγχος γέννησε την ακατάπαυστη ανάγκη να παράγεται και να καταναλώνεται το περιττό, την ανάγκη τής αποκτηνωτικής δουλειάς, που δεν είναι πραγματικά αναγκαία, την ανάγκη μορφών ξεκούρασης, που υποβοηθούν και οξύνουν αυτή την αποκτήνωση, την ανάγκη να διατηρούνται απατηλές ελευθερίες, όπως η ελευθερία τού ανταγωνισμού ανάμεσα σε τιμές από τα πρίν καθορισμένες, η ελευθερία ενός αυτολογοκρινομένου τύπου, η ελευθερία τέλος να διαλέγεις ανάμεσα στις μάρκες και στα γκάτζετς.

Περιχαρακωμένη από ένα καταπιεστικό σύνολο, η ελευθερία μπορεί να γίνει αποτελεσματικό όργανο καταπίεσης. Η ανθρώπινη ελευθερία δεν καθορίζεται ανάλογα με την εκλογή, που προσφέρεται στο άτομο· ο μόνος αποφασιστικός παράγοντας για τον καθορισμό της είναι το τι μπορεί να διαλέξει και τι διαλέγει το άτομο. Το κριτήριο τής ελεύθερης εκλογής δεν μπορεί βέβαια να είναι απόλυτο, αλλά δεν μπορεί να είναι και εντελώς σχετικό. Η δυνατότητα να εκλέγεις έλεύθερα αφέντες δεν εξαλείφει ούτε τους αφέντες ούτε τους δούλους. Η δυνατότητα να διαλέγεις ελεύθερα ανάμεσα σε μιά μεγάλη ποικιλία εμπορευμάτων και υπηρεσιών, δεν σημαίνει, ότι είσαι ελεύθερος, όταν για να γίνεται αυτό θα πρέπει να ζεις μιά ζωή κόπου και άγχους κάτω από τον κοινωνικό έλεγχο - θα πρέπει να είσαι αλλοτριωμένος. Κι αν το άτομο εκδηλώνει το ίδιο με τη σειρά του τις ανάγκες, που άλλοι τού επέβαλαν, αυτό δεν σημαίνει, ότι είναι αυτόνομο, απλούστατα σημαίνει, ότι ο έλεγχος είναι αποτελεσματικός.

Με την επιμονή μας να τονίζουμε διαρκώς τη σημασία και την αποτελεσματικότητα του κοινωνικόύ ελέγχου, ίσως θα μπορούσαν να μας παρατηρήσουν, ότι δίνουμε μεγάλη σημασία στην καθοδήγηση που γίνεται με τα μέσα μαζικής επικοινωνίας κι ότι οι ανάγκες, που τώρα έχουν επιβληθεί από τα έξω στους ανθρώπους, θα τους έρχονταν από μόνες τους, καθώς και ο πόθος να τις ικανοποιήσουν. Η παρατήρηση δεν είναι σωστή. Ο ετεροκαθορισμός δεν αρχίζει τη στιγμή, που γίνεται μαζική παραγωγή ραδιοφώνων και μηχανώνν τηλεόρασης καί που ο έλεγχός τούς γίνεται συγκεντρωτικός. Όταν οι άνθρωποι μπαίνουν σ΄ αύτη τη φάση έχουν από πολύ πριν αλλοτριωθεί. Εκείνο, που έχει τώρα σημασία είναι, ότι αμβλύνετι η αντίθεση (ή η σύγκρουση) ανάμεσα στο δυνατό και στο διαδομένο, ανάμεσα στις ικανοποιημένες ανάγκες και σ΄ αυτές, που δεν έχουν ικανοποιηθεί. Αυτό που ονομάζουν εξίσωση των τάξεων, φανερώνει εδώ την ιδεολογική του λειτουργία. Το γεγονός, ότι ο εργοδότης κι ο εργάτης βλέπουν το ίδιο πρόγραμμα τηλεόρασης, ότι η δακτυλογράφος ντύνεται τα ίδιο καλά με την κόρη τού διευθυντή της, ότι ο Νέγρος διαθέτει Κάντιλλακ κι ότι όλοι διαβάζουν την ίδια εφημερίδα, δεν σημαίνει κι ότι οι τάξεις έξαφανίστηκαν. Αντίθετα δείχνει μέχρι ποιά βαθμό οι καταπιεζόμενες τάξεις συμμετέχουν στις ανάγκες και τις ικανοποιήσεις, που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των κυρίαρχων τάξεων.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια απ΄ τις θλιβερότερες πλευρές τής αναπτυγμένης βιομηχανικής κοινωνίας: τον ορθολογιστικό χαρακτήρα τής ανορθολογικότητάς της. Ο πολιτισμός αυτός παράγει, είναι αποτελεσματικός, είναι ικανός να αυξάνει και να γενικεύει την άνεση, να κάνει το περιττό ανάγκη, να κάνει την καταστροφή εποικοδομητική. Στο βαθμό που μετατρέπει τον κόσμο - αντικείμενο σε διάσταση τού ανθρώπινου πνεύματος και σώματος, η ίδιαη έννοια τής αλλοτρίωσης γίνεται προβληματική. Οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στα εμπορεύματά τους, βρίσκουν την ψυχή τους στο αυτοκίνητό τους, στην ταινία υψηλής πιστότητας που έχουν, στο σπίτι τους με τα δύο επίπεδα, στον τεχνικό εξοπλισμό τής κουζίνας τους. Ο μηχανισμός που συνδέει το άτομο με την κοινωνία του άλλαξε και ο κοινωνικός έλεγχος βρίσκεται μέσα στίς καινούργιες ανάγκες, που γέννησε.

Η επίδραση τού Μαρκούζε στα νεανικά κινήματα και στη νεανική πολιτισμική κοσμογονία (μουσική, λογοτεχνία, κινηματογράφος, στάση ζωής) τής δεκαετίας τού 1960 υπήρξε εμφανέστατη και καθοριστική. Εδώ μια φωτογραφία από το ροκ φεστιβάλ τού Woodstock τον Αύγουστο τού 1969.

Οι κυρίαρχες μορφές κοινωνικού ελέγχου είναι τεχνολογικές με καινούργια έννοια. Χωρίς αμφιβολία, η τεχνική δομή και η αποτελεσματικότητα τού μηχανισμού παραγωγής και καταστροφής στη σύγχρονη περίοδο υποβοήθησαν την υποταγή τού πληθυσμού στον τωρινό καταμερισμό τής εργασίας. Ακόμη, αυτή η ενσωμάτωση συνοδεύτηκε πάντοτε από περισσότερο έκδηλες μορφές καταναγκασμού, όπως η απώλεια των μέσων συντήρησης, η οργάνωση τής δικαιοσύνης, τής αστυνομίας, τού στρατού. Αυτό συνεχίζεται και τώρα. Σήμερα όμως, ο τεχνικός έλεγχος έχει γίνει η ενσάρκωση τής Λογικής, είναι στην υπηρεσία όλων των ομάδων, όλων των κοινωνικών συμφερόντων - έτσι ώστε κάθε αντίδραση να μοιάζει ακατανόητη και κάθε αντίσταση αδύνατη.

Στα πιό προχωρημένα τμήματα αυτού τού πολιτισμού, ο κοινωνικός έλεγχος έχει εναγωγηθεί τόσο βαθειά, ώστε δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το γεγονός, ότι οι δυνάμεις αντίδρασης τού ατόμου έχουν υποστεί έντονη αλλοίωση. Η πνευματική και συναισθηματική άρνηση τού κονφορμισμού θεωρούνται σα δείγμα νεύρωσης και αδυναμίας. Αυτή είναι η κοινωνικο-ψυχολογική πλευρά τού σημαντικότερου πολιτικού γεγονότος τής σύγχρονης εποχής: τής εξαφάνισης των ιστορικών εκείνων δυνάμεων, που στο προηγούμενο στάδιο εκπροσωπούσαν καινούργιες δυνατότητες και μορφές ζωής.»