Ορισμένοι αναρωτιούνται αν θα ακολουθήσει ένας θερμός χειμώνας από την ενδεχόμενη κοινωνική έκρηξη ως επακόλουθο της επιδρομής στη κοινωνία από την πρωτοφανή επτάμηνη ανικανότητα της κυβέρνησης, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και την μετατροπή της Βουλής σε μηχανισμό παραγωγής νομοσχεδίων κατά γράμμα του μνημονίου.
Προσωπικά λοιπόν πιστεύω ότι η έκρηξη θα είναι και αναπόφευκτη και αιματηρή, καθώς η ύφεση, η ανεργία, ο πληθωρισμός θα οδηγήσουν τον κόσμο στα άκρα με τα αλλεπάλληλα μέτρα να είναι η θρυαλλίδα της αφετηρίας των εξελίξεων .
Είναι η πρώτη φορά που έχουμε μείωση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων μαζών της κοινωνίας, χωρίς να διαφαίνεται καμία διέξοδο και με την απαίτηση δε να πληρώνονται λιγότερο κατά 30 – 40% και να δουλεύουν περισσότερο με 40 χρόνια εργασιακού βίου ως ελάχιστο όριο για να απολαμβάνουν το 65% των σημερινών συντάξεων, που θα πρέπει να μειωθούν στο 50% κατά απαίτηση της τρόικας. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας τον χειμώνα θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης με ταυτόχρονη αδυναμία ανταπόκρισης σε ανειλημμένες υποχρεώσεις. Ανεργία, ύφεση και πληθωρισμός είναι ήδη εδώ.
Ταυτόχρονα έχουμε εξαφάνιση της αυτοαποκαλούμενης μεσαίας αστικής τάξης στη χώρα και εξαθλίωση της εργατικής. Χωρίς ορατή διέξοδο. Με μέτρα ανά δίμηνο που κρίνονται αναποτελεσματικά, με τρομακτική αστοχία στην συγκέντρωση εσόδων και απλά …επιπλέουμε πλέον μεταφέροντας υποχρεώσεις στο μέλλον (πχ Σεπτέμβριο οι επιστροφές ΦΠΑ, στάση πληρωμών στο ΠΔΕ και ΕΣΠΑ χαμένο σε συρτάρια). Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση υπό κηδεμονία χρησιμοποιεί το μότο φταίνε οι προηγούμενοι. Το πουλόβερ όμως έχει αρχίσει να ξηλώνεται τόσο με τα σκάνδαλα που όλως τυχαία άρχισαν να ξεκαθαρίζουν τώρα όσο και με την ανικανότητα τήρησης των συμφωνηθέντων. Με νέα μέτρα προ το πυλών πως θα ξανά πει τον Σεπτέμβριο ότι φταίει η κυβέρνηση του 2009; Να υπενθυμίσουμε δε ότι σε σχέση με τα 4,8 δις του 2010 του χρόνου προβλέπονται περικοπές 9,6 δις €. Πριν κάποιοι να αρχίσουν να μιλούν πολιτικά να υπενθυμίσω ότι το μνημόνιο, όποιος και να είναι κυβέρνηση, πρέπει να εφαρμοστεί και να επιστραφούν 110 δις € σε τρία χρόνια με τους τόκους.
Έχουμε όμως παράλληλα δύο μεγάλες αλλαγές που ξεθεμελιώνουν την χώρα όπως την ξέρουμε. Ο Νόμος για την ιθαγένεια που μεταβάλλει την πληθυσμιακή σύνθεση της χώρας και ο Καλλικράτης που δεν είναι μόνο απλές συνενώσεις.
Με μια χώρα που ο ακριβής αριθμός των μεταναστών είναι άγνωστος, με δουλειές που δεν υπάρχουν πλέον, έχουμε γκετοποίηση ακόμα και του ιστορικού κέντρου. Οι καθημερινές συμπλοκές στη Σοφοκλέους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πρελούντιο του τι θα ακολουθήσει .Οι εξαθλιωμένοι θα είναι πλέον και πεινασμένοι έχοντας σύντομα απέναντι τους κοινωνικές ομάδες ιθαγενών που θα ψάχνουν υπεύθυνους για τη πτώση του βιοτικού τους επιπέδου, που θα καθορίζεται πλέον στη επιδίωξη της επιβίωσης. Πριν κάποιοι αρχίσουν να υποστηρίζουν ότι υπερβάλω ας σκεφτούν μια χώρα με 20% ανεργία ατόμων μαθημένων στη τρυφηλότητα των δανεικών και των …λουλουδιών που θα βρεθούν να αντιμετωπίσουν το φάσμα της καθημερινότητας.
Ο δε Καλλικράτης καταργεί δομές και υπηρεσίες, απολύει κόσμο και καταργεί τους Οργανισμούς Υπουργείων στο στενό Δημόσιο τομέα, έως 31/12/2012 δημιουργώντας δ/νσεις και παραχωρούνται αρμοδιότητες στους νέους δήμους. Ταυτόχρονα όμως οι νέοι δήμαρχοι δεν βλέπουν τις παγίδες πχ ότι δεν θα μπορούν να δανείζονται με πάνω από το 25% των εσόδων ανά έτος (6,5 για περιφέρειες), τέρμα των επιχορηγήσεων σε νομικά πρόσωπα και ΑΕ και θα λουστούν την τοπική γκρίνια.
Μετά από 200 χρόνια που καταφέραμε να κάνουμε μια χώρα σαν τα μούτρα μας, τώρα θα γίνουν «ανεξάρτητες» ομοσπονδίες (περιφέρειες) με κάθε εκλεγμένο δήμαρχο να είναι τοπικός τσιφλικάς, με αρμοδιότητες αντίστοιχες κυβέρνησης.
Με όλο αυτόν τον ορυμαγδό, έχουμε και τους πολιτικούς μας που δεν καταλαβαίνουν πλέον τι γίνεται, αφού θα έχουν ως πρωταρχικό σκοπό να εξασφαλίσουν την προσωπική τους διάσωση. Το Ασφαλιστικό πχ δεν είναι ο μεγαλύτερος σκόπελος για τους 300 αραχτούς στην Βουλή, που ορισμένοι περιμένουν νέες διαφοροποιήσεις, όσο ο νέος εκλογικός νόμος που η λίστα τους μετατρέπει σε απλά ΝΑΙ χωρίς να εξασφαλίζει την εκλογή τους.
Τα δε κόμματα (νέα ή υπάρχοντα) δεν θα μπορούν να είναι τίποτα άλλο παρά διαμαρτυρίας αν στηριχθούν στους από έξω του χθες οπότε θνησιγενή. Προσωπικά πιστεύω ότι σε χρονικό ορίζοντα 5 ετών το πολιτικό σκηνικό δεν θα έχει καμία σχέση με το σήμερα, καθώς θα υπάρχει μια άλλη χώρα από αυτή που βλέπουμε γύρω μας. Όποιος καταφέρει να αφουγκραστεί το καζάνι που βράζει και να το μετασχηματίσει σε όραμα και στόχο με καθορισμένο χρόνο και κόστος έχει μέλλον. Οι υπόλοιποι θα παρακαλάνε για λήθη για να μην υποστούν τις συνέπειες της οργής..
Ιθαγενής
Εμπιστεύεστε όσους υποστηρίζουν την αισιόδοξη οπτική για το μέλλον της Ευρωζώνης; Η Ευρωζώνη, λένε, μπορεί να σωθεί χάρη στα προγράμματα λιτότητας σε συνδυασμό με το ασθενές ευρώ. Κατά το επιχείρημά τους, η κρίση προκλήθηκε από τη δημοσιονομική απειθαρχία. Συνεπώς η λιτότητα μπορεί να τη θεραπεύσει. Και το αντίκτυπο της λιτότητας θα αντισταθμιστεί από το ασθενές ευρώ και την παγκόσμια ανάκαμψη. Επιπλέον οι χρηματοπιστωτικές εγγυήσεις και η απαγόρευση των ανοικτών βραχυπρόθεσμων πωλήσεων θα εξουδετερώσουν τους κερδοσκόπους. Ιδού το τέλος της κρίσης.