Ο γαλατάς του ΣΕΒ και η "βαριά" βιομηχανία

from Listonplace by listonpress@gmail.com (listonplace)

Γιατί απλούστατα υπάρχει απάτη. Απαγορεύεται εμπορικές επιχειρήσεις να μπαίνουν σε αναπτυξιακά προγράμματα και να λαμβάνουν επιδοτήσεις.

Του Παναγιώτη Τραϊανού

Ακολουθεί κείμενο από ανέκδοτο βιβλίο του Παναγιώτη Τραϊανού που γράφτηκε πριν από 2 περίπου χρόνια. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται το επίκαιρο και διαχρονικό των γραπτών του. Και όπως πάντα… καλό θα ήταν επιτέλους, κάποιος να απαντήσει…

Εδώ χρήσιμο είναι να πούμε κάτι και για την "γαλακτοεποχή" που ζούμε. Ακούμε για βιομηχάνους γάλακτος και προέδρους Ελλήνων βιομηχάνων και δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει πραγματικά. Θα νομίσει κάποιος ότι ως κράτος έχουμε βιομηχανία και δεν το γνωρίζουμε. Θα νομίσουμε ότι έχουμε ανταγωνιστική βιομηχανία, που επιβιώνει στις δύσκολες συνθήκες και θα πρέπει να τη θαυμάσουμε. Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι το εξής:
Αυτοί όλοι οι βιομήχανοι είναι "ψευδοβιομήχανοι" της μεταποίησης. Το κέρδος τους προέρχεται από εμπορική δραστηριότητα και όχι από την τεχνογνωσία τους, όπως συμβαίνει με την πραγματική βιομηχανία.

Η βιομηχανία είναι η ανώτατη δραστηριότητα στην οικονομική λειτουργία και ο μεγαλύτερος καταλύτης στην αντίστοιχη κοινωνική λειτουργία. Είναι αυτή η οποία δημιουργεί εξελίξεις κι εκμεταλλεύεται εξελίξεις, για να ξαναδημιουργήσει νέες. Είναι αυτή η οποία δημιουργεί κεφάλαιο τεχνογνωσίας, το οποίο θ' αποτελέσει βάση για να δημιουργηθεί καινούργιο.

Τι αποτελεί το βιομηχανικό αντικείμενο και πώς ξεχωρίζουμε μια βιομηχανία από μια εμπορική "αποθήκη", που μοιάζει με τέτοια; Η βιομηχανική δραστηριότητα είναι αυτή η οποία "μεταμορφώνει" την πρώτη ύλη σε ένα προϊόν παντελώς άσχετο μ' αυτήν. Η βιομηχανική δραστηριότητα είναι αυτή που μετατρέπει τον βιομήχανο σε παραγωγό ενός νέου προϊόντος, το οποίο δεν έχει σχέση με την παραγωγή του προμηθευτή του και βέβαια δεν απευθύνεται στην ίδια αγορά.

Βιομηχανία, δηλαδή, είναι η παραγωγική δραστηριότητα, που παράγει προϊόντα τα οποία δεν υπάρχουν στη φύση και απαιτούν γνώση για τη δημιουργία τους. Είναι αυτή η οποία βάζει τεράστια τεχνογνωσία και χρήμα για να κάνει το "θαύμα" της μεταμόρφωσης της πρώτης ύλης και η οποία είναι ασήμαντη μπροστά στο τελικό προϊόν. Το προϊόν που φτάνει στην αγορά με τεράστια προστιθέμενη αξία, η οποία αποτυπώνει το κόστος του "θαύματος".

Βιομηχανία λοιπόν είναι να μεταμορφώσεις το "χώμα" σε ηλεκτρική ενέργεια. Βιομηχανία είναι να μεταμορφώσεις τη σιλικόνη σε επεξεργαστή ηλεκτρονικού υπολογιστή. Το μέταλλο σε αυτοκίνητο. Τον χυμό ενός δένδρου σε ελαστικό αυτοκινήτου. Την άμμο σε οπτική ίνα. Αυτά όλα είναι βιομηχανικές δραστηριότητες. Είναι οι δραστηριότητες που μας "σπρώχνουν" στο μέλλον. Είναι οι δραστηριότητες που μας ξεχωρίζουν από τους πρωτόγονους.

Οι γαλατάδες δεν είναι βιομήχανοι. Είναι έμποροι. Γιατί; Γιατί δεν κάνουν κανένα "θαύμα". Γάλα παίρνουν ως πρώτη ύλη και γάλα προσφέρουν ως προϊόν. Μάλιστα το προϊόν τους είναι σε χειρότερη ποιότητα από το γάλα το οποίο παίρνουν ως πρώτη ύλη. Το γεγονός ότι έχουν κάποιες βιομηχανικού τύπου εγκαταστάσεις δεν τους καθιστά βιομηχάνους. Όπως δεν είναι βιομήχανος ένας έμπορος γαλατάς που μοιράζει το γάλα στις γειτονιές, έτσι δεν είναι κι αυτοί. Όπως η κατσαρόλα που το βράζει σπίτι του δεν τον καθιστά βιομήχανο, έτσι δεν είναι βιομήχανοι και οι συνάδερφοί του με τις "μεγακατσαρόλες" που τους αντιστοιχούν στην κλίμακα όπου δραστηριοποιούνται.

Αν δηλαδή αναζητούμε σ' αυτήν την δραστηριότητα το βιομηχανικό κεφάλαιο, θα φτάσουμε στο εξής παράδοξο συμπέρασμα. Βιομήχανος είναι ο κτηνοτρόφος. Γιατί; Γιατί αυτός έχει το "εργοστάσιο" και αυτό είναι η αγελάδα. Η αγελάδα κάνει το βιομηχανικό "θαύμα". Η αγελάδα παίρνει μια πρώτη ύλη και αφού την "επεξεργαστεί", παράγει ένα προϊόν, το οποίο δεν έχει σχέση μ' αυτό που πήρε. Η αγελάδα παίρνει το πράσινο χόρτο και το μετατρέπει σε άσπρο γάλα.

Άρα όλοι αυτοί οι οποίοι εμφανίζονται σήμερα σαν βιομήχανοι είναι απατεώνες έμποροι, που παριστάνουν τους βιομηχάνους. Γιατί τους λέμε απατεώνες; Για τον εξής απλό λόγο. Επωφελούνται από την εύνοια που πρέπει να τυγχάνει η βιομηχανία. Οι λαοί, γνωρίζοντας τα καλά της βιομηχανίας, επιθυμούν να την στηρίζουν με όλους τους τρόπους. Ακόμα και με κρατικές επιδοτήσεις. Η βιομηχανία είναι για έναν λαό "επένδυση". Βάζεις χρήματα και περιμένεις αυτή να αποδώσει τόσο σε νέα χρήματα όσο και σε νέες θέσεις εργασίας.

Αυτό την καθιστά "καταλύτη" των κοινωνικών εξελίξεων. Η βιομηχανία είναι αυτή η οποία έβγαλε την ανθρωπότητα από τον Μεσαίωνα και όχι οι φιλόσοφοι. Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία ακόμα και στα καλύτερά της δεν κατόρθωσε να δώσει λύσεις. Η βιομηχανία πήρε τους δουλοπάροικους και τους έκανε εργάτες. Αυτή πήρε πεινασμένους δούλους και τους έκανε έμμισθους εργαζόμενους. Αυτή τους έδωσε άδειες, συντάξεις και ελεύθερο χρόνο. Αυτή τους εξασφάλισε υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση για τα παιδιά τους.

Όλα τα άλλα ήταν θέμα χρόνου να συμβούν και όχι φιλοσοφίας. Ήταν θέμα χρόνου να γίνει μια καλή διαπραγμάτευση μεταξύ των βασικών παραγόντων της. Από τη στιγμή που η βιομηχανία είχε συμφέρον από τους εργάτες, ήταν θέμα χρόνου να μεριμνήσει για την καλή τους ψυχική και σωματική υγεία. Ήταν θέμα χρόνου να μοιραστεί τα κέρδη μαζί τους, εφόσον μπορούσε να εκβιαστεί. Ο βιομήχανος είναι εξαρτώμενος από τον εργάτη και άρα μπορεί να πιεστεί.

Οι έμποροι τι σχέση έχουν μ' αυτήν τη δραστηριότητα; Πάντα υπήρχαν και δεν αποτέλεσαν ποτέ καταλύτη κοινωνικών εξελίξεων. Στον Μεσαίωνα δεν υπήρχαν βιομήχανοι και αυτό ήταν το καθοριστικό στοιχείο, που έδινε τα χαρακτηριστικά στην εποχή. Στον Μεσαίωνα υπήρχαν έμποροι, οι οποίοι ήταν ακριβώς ίδιοι με τους σημερινούς.

Οι έμποροι, λοιπόν, εκτός από κλτσιές σπάνια δικαιούνται κάτι διαφορετικό. Γιατί είναι παράσιτα, που στέκονται ανάμεσα στους παραγωγούς και στους καταναλωτές. Στην καλύτερη περίπτωση το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συσκευάσουν αυτά τα οποία αγοράζουν, για να τα πουλήσουν ακόμα ακριβότερα. Αν είναι σε θέση από μόνοι τους, δεν διστάζουν να κλείσουν δεκάδες βιομηχανίες και να γίνουν αίτιο χιλιάδων απολύσεων.

Γιατί αναφερόμαστε σ' αυτά; Γιατί οι αστοί έχουν αλώσει τα πάντα. Εκτός του ότι έχουν αναλάβει αυθαίρετα την ιδιότητα του επαγγελματία "εργατοπατέρα", έχουν αλώσει ακόμα και τα "όργανα" της πιο ισχυρής κοινωνικής τάξης, που είναι η κεφαλαιοκρατία. Αυτό είναι τραγικό, γιατί κατόρθωσαν και "καπέλωσαν" το σύνολο των παραγόντων της παραγωγής.

Μέχρι τώρα δηλαδή τους ανεχόμασταν να ζουν πλούσια, παριστάνοντας τους επαγγελματίες προστάτες των φτωχών εργατών. Γιατί λέμε παριστάνοντας; Γιατί ισχύει αυτό το οποίο περιγράψαμε πιο πάνω. Από τη στιγμή που δημιουργήθηκε η βιομηχανία, ήταν θέμα χρόνου να καταλήξουμε σε μια δίκαιη διαπραγμάτευση μεταξύ των παραγόντων της. Αυτό δεν το δέχονται οι αστοί, που θέλουν να πιστώνονται τις διαπραγματεύσεις. Με βάση τη λογική τους, τον μισθό του Έλληνα εργάτη δεν του τον έδινε η πολυτιμότητά του στην παραγωγή, αλλά η "εξυπνάδα" της αστικής "συμμορίας" οργάνων τύπου ΓΣΕΕ.

Αυτό βλέπαμε μέχρι τώρα και το ανεχόμασταν. Οι εργάτες ήταν αμόρφωτοι και εύκολα έπεφταν θύματα των αστών. Σήμερα βλέπουμε ακόμα χειρότερα πράγματα. Βλέπουμε τους αστούς να "δουλεύουν" και τους ίδιους τους βιομηχάνους. Αυτούς που σπούδασαν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Βλέπουμε έναν έμπορο γαλατά να παριστάνει τον πρόεδρο των Ελλήνων βιομηχάνων. Δεν δικαιούται ένας γαλατάς να παριστάνει τον πρόεδρο των Ελλήνων βιομηχάνων. Αυτό κι αν είναι από τα "άγραφα".

Δεν δικαιούται ένας γαλατάς να είναι πρόεδρος των Ελλήνων βιομηχάνων, γιατί δεν είναι βιομήχανος. Δεν δικαιούται, γιατί από τη θέση του δεν θα υπηρετήσει τα συμφέροντα της βιομηχανίας, αλλά αυτά του εμπορίου. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Δεν δικαιούνται οι έμποροι να αντιπροσωπεύουν τους βιομηχάνους, γιατί δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες μ' αυτούς.

Δεν είναι οι έμποροι παραγωγοί, ενώ οι βιομήχανοι είναι οι κορυφαίοι των παραγωγών. Τους εμπόρους τι τους ενδιαφέρει; Να στριμώχνουν τους παραγωγούς και να κερδοσκοπούν εις βάρος των καταναλωτών. Τι κάνει ο γαλατάς της Δέλτα; Αυτό δεν κάνει;

Ο βιομήχανος φοβάται για παράδειγμα μήπως κάποια νέα επινόηση θα κάνει τη δική του επινόηση ξεπερασμένη και άρα θα τον βγάλει από την αγορά. Κατασκευάζει "κάρα" και φοβάται το κεφάλαιο αυτών που κατασκευάζουν αυτοκίνητα. Φοβάται τις προηγμένες χώρες με τις αντίστοιχες τεχνολογίες, που θα τον καταστρέψουν και θ' αφήσουν στην ανεργία τους εργάτες του. Άρα τι ζητά πρωτίστως από το κράτος; Τι ζητά από τον λαό που επενδύει πάνω του; Προστασία και ενίσχυση. Προστασία, για να μην μπαίνουν μέσα στην αγορά άλλοι βιομήχανοι, είτε με πιο προηγμένη τεχνογνωσία είτε με πιο φτηνό κοστολόγιο. Ενίσχυση για ν' αναπτυχθεί και να προσφέρει πιο ποιοτικά προϊόντα και πιο πολλές θέσεις εργασίας.

Ο γαλατάς τι φοβάται; Φοβάται μήπως εφευρεθεί καμιά καινούργια αγελάδα με πιο προηγμένο γάλα; Φοβάται μια καινούργια αγελάδα, που θα βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα αυτού που τη διαθέτει; Φοβάται τις προηγμένες χώρες, επειδή διαθέτουν "προηγμένες" αγελάδες, οι οποίες παράγουν απευθείας σοκολατούχο γάλα, το παστεριώνουν και το συσκευάζουν αυτόματα, βγάζοντας από την αγορά αυτούς που πληρώνουν εργάτες για να τα κάνουν όλα αυτά;

Ένα κράτος, όσο προηγμένο κι αν είναι, δεν διαφέρει στην παραγωγή γάλακτος από ένα καθυστερημένο. Αγελάδες αρμέγουν τόσο οι προηγμένοι όσο και οι καθυστερημένοι. Από εκεί και πέρα η προστιθέμενη αξία που μπαίνει στο προϊόν μέχρι αυτό να φτάσει στην αγορά είναι τόσο μικρή, που δεν επηρεάζει την τελική του τιμή. Η κερδοσκοπία επηρεάζει την τελική τιμή του προϊόντος και όχι ο εργάτης, που απλά προσέχει την "κατσαρόλα".

Η κερδοσκοπία φτάνει το γάλα σε επίπεδα πάνω από ένα ευρώ το λίτρο, τη στιγμή που αυτό φεύγει από τους φουκαράδες παραγωγούς σε τιμή ίσα με ένα λίτρο νερό. Κατά μέσο όρο οι παραγωγοί στην Ελλάδα εισπράττουν 0,33 ευρώ το λίτρο, για να το πληρώσουν οι καταναλωτές 1,2 ευρώ. Οι ενδιάμεσοι, χωρίς να κουνήσουν το δακτυλάκι τους, βγάζουν τα τριπλάσια από τους παραγωγούς. Αυτό είναι κερδοσκοπία και το πληρώνουμε όλοι μας. Από τους πιο ισχυρούς παραγωγούς μέχρι τον τελευταίο καταναλωτή.

Ο ξένος ανταγωνισμός δεν μπορεί να τους απειλήσει όλους αυτούς, γιατί απλούστατα δεν μπορεί να μπει στην αγορά τους. Η φύση του προϊόντος δεν επιτρέπει τη μεταφορά του σε μεγάλες αποστάσεις, γιατί ο χρόνος είναι εχθρός του "φρέσκου". Εκ των δεδομένων δηλαδή ο ανταγωνισμός πρέπει να μπει μέσα στη χώρα ως παραγωγός και όχι μέσω εμπόρων-αντιπροσώπων, όπως συμβαίνει με τους πραγματικούς βιομηχάνους.

Πώς θα μπει λοιπόν ο ανταγωνισμός μέσα στη χώρα, όταν τα συμβόλαια των κτηνοτρόφων τα έχουν οι τοπικοί έμποροι; Πού θα βρει γάλα να κάνει "παιχνίδι"; Πώς θα ανταγωνιστεί αντιπάλους, οι οποίοι λειτουργούν έχοντας αποσβέσει τις επενδύσεις τους; Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εξαγοράσει κάποιον από τους υπάρχοντες και απλά να "κληρονομήσει" το μερίδιο του στην αγορά και βέβαια τα συμβόλαιά του με τους κτηνοτρόφους. Δεν θα "κληρονομήσει" ούτε πατέντες ούτε τεχνογνωσίες. Από την εποχή του λίθου έβραζε ο άνθρωπος το γάλα και έφτιαχνε γιαούρτι.

Βλέπουμε δηλαδή ότι όλοι αυτοί οι γαλατάδες δεν έχουν πρόβλημα με την ανοικτή αγορά, γιατί απλούστατα οι ανταγωνιστές τους δεν μπορούν να κάνουν χρήση της. Επιβιώνουν εύκολα και από εκεί και πέρα ως έμποροι αναπτύσσουν σχέσεις με την εξουσία απλά και μόνο για να κερδοσκοπούν. Εδώ βέβαια βρίσκεται και το κύριο πρόβλημα και γι' αυτό τους θεωρούμε απατεώνες. Τους θεωρούμε τέτοιους, γιατί, παρ' όλο που είναι "λάτρεις" της ελεύθερης οικονομίας, αναπτύσσονται και κερδοσκοπούν με τις "πλάτες" του ΚΡΑΤΟΥΣ.

Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί απλούστατα υπάρχει απάτη. Απαγορεύεται εμπορικές επιχειρήσεις να μπαίνουν σε αναπτυξιακά προγράμματα και να λαμβάνουν επιδοτήσεις. Επιδοτήσεις δικαιούνται μόνον οι παραγωγοί. Επιδοτήσεις δικαιολογούνται μόνον για να καλυφθεί η έλλειψη σε ένα προϊόν. Επιδότηση δικαιούται ένας παραγωγός για ν' ανοίξει ένα εργοστάσιο. Δικαιούται ο κτηνοτρόφος, για ν' αγοράσει ζώα και να καλύψει την ανάγκη της αγοράς.

Ο έμπορος δεν δικαιούται τίποτε. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει λόγος. Από τη στιγμή που η αγορά έχει ανάγκη ένα προϊόν και ταυτόχρονα υπάρχουν παραγωγοί, θα βρεθεί τρόπος να γίνει η "επαφή" τους. Στην αγορά γάλακτος για παράδειγμα υπάρχουν αυτά τα δεδομένα. Υπάρχει η αγορά, που έχει ανάγκη το γάλα και υπάρχουν παραγωγοί. Είτε με χιλιάδες γαλατάδες είτε με ελάχιστους, θα γίνει η "επαφή" μεταξύ τους. Γιατί το κράτος να βοηθήσει κάποιους εμπόρους να γίνουν μεγαλέμποροι; Γιατί με χρήματα του λαού να γίνουν τα "καρτέλ"; Ο κάθε έμπορος με τα δικά του χρήματα ν' αναπτυχθεί.

Θεωρούμε δηλαδή εντελώς παράνομη την ένταξη των γαλατάδων στα αναπτυξιακά προγράμματα. Θεωρούμε εντελώς παράνομη την είσοδο αυτών των επιχειρήσεων στο χρηματιστήριο. Άρα ποιος τους έφτιαξε αυτούς τους αστούς μεγιστάνες; Το ΚΡΑΤΟΣ. Με τις "πλάτες" του ΚΡΑΤΟΥΣ και εντελώς παράνομα έγιναν αυτοί όλοι ισχυροί παράγοντες της οικονομίας. Με τις πλάτες του ΚΡΑΤΟΥΣ έγιναν οι κατσαρόλες τους "βιομηχανικές εγκαταστάσεις".

Η αθλιότητα του ΚΡΑΤΟΥΣ γι' αυτούς του σοβιετικού τύπου μεγιστάνες δεν σταματά εκεί. Το ΚΡΑΤΟΣ όχι μόνον συνέβαλε στην ανάπτυξή τους, αλλά ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που τους επιτρέπει την αισχροκέρδεια. Πώς συνέβη αυτό; Όλοι αυτοί οι "λάτρεις" της ελεύθερης οικονομίας με τις "πλάτες" του ΚΡΑΤΟΥΣ αισχροκερδούν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η αισχροκέρδειά τους αργά ή γρήγορα θα έφερνε τον ανταγωνισμό στην αγορά την οποία λυμαίνονται.

Για να μην συμβεί αυτό, το ΚΡΑΤΟΣ τους παρείχε αυτό το οποίο αρνείται σε όλους τους υπόλοιπους. "Προστασία". Βουβή και ύπουλη προστασία. Πώς; Αλλάζοντας τις προδιαγραφές του φρέσκου γάλακτος, ώστε να αποθαρρύνεται ο ξένος ανταγωνισμός. Σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη ισχύουν διαφορετικές χρονικές προθεσμίες στα "φρέσκα" απ' ό,τι στην Ελλάδα. Το ΚΡΑΤΟΣ παράνομα τους ενίσχυσε και το κράτος παράνομα τους προστατεύει. Αυτή είναι η "επιτυχία" των οπαδών της ελεύθερης οικονομίας.

Άρα ο σημερινός πρόεδρος των Ελλήνων βιομηχάνων ποια συμφέροντα θ' ακολουθήσει; Τα συμφέροντα των ομοίων του αστών, οι οποίοι, υπηρετώντας την Νέα Τάξη, θέλουν την αγορά ανοικτή ή τα συμφέροντα των βιομηχάνων, που θέλουν τα ακριβώς αντίθετα; Τα συμφέροντα των κλεφτών αστών, που τον αντιμετωπίζουν σαν βιομήχανο, "επιδοτώντας" τον παράνομα ή τα συμφέροντα των βιομηχάνων, που μισούν τους ακριβοπληρωμένους αστούς;

Τι σχέση έχει ο γαλατάς του ΣΕΒ με τον βιομήχανο της Νάουσας, ο οποίος κατασκεύαζε κουβέρτες και έκλεισε το εργοστάσιό του, επειδή δεν μπορούσε ν' ανταγωνιστεί την κινέζικη παραγωγή, που κουβαλούσαν οι έμποροι στην Ελλάδα; Τι σχέση έχει ο γαλατάς με τους Έλληνες βιομηχάνους που έφτιαχναν παιχνίδια, ελαστικά αυτοκινήτων, οικιακές συσκευές και "πνίγηκαν" στην πλημμύρα της Νέας Τάξης;

Ο γαλατάς έχει κοινά συμφέροντα με τους εμπόρους, οι οποίοι κατέστρεψαν τους βιομηχάνους. Τι σχέση έχει ο βιομήχανος της "κατσαρόλας" μ' αυτούς που ασχολούνται με τη βιομηχανία; Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ότι βρίσκεται παρανόμως στη θέση του προέδρου τους. Αν απέμεινε στοιχειώδης λογική στην αποψιλωμένη πλέον βιομηχανική τάξη, πρέπει αυτός ο πρόεδρος να φύγει με τις κλοτσιές από τη θέση του.

Τραπεζίτες, μεγαλογαλατάδες, μεγαλομπακάληδες και μεγαλοβενζινάδες. Αυτό είναι το βαρύ πυροβολικό της αστικής τάξης. Ένα πυροβολικό της πλάκας, αφού αρκεί ένας εισαγγελέας, για να τους κλείσει όλους μαζί στη φυλακή. Αν προλάβει βέβαια και δεν μπούμε πάλι σε νέα έξοδα, ψάχνοντας τους στις Αργεντινές. Τον "δρόμο" τον ξέρουν. Είναι αυτός που κάποτε άνοιξε ο Κοσκωτάς, ο Γούκος και άλλα "επιφανή" μέλη της αστικής τάξης.

Ο Ιγνατίου λέει την αλήθεια για το ΔΝΤ και η Τρέμη τον λογοκρίνει

Δύσκολοι καιροί για προδότες,πολιτικάντηδες

from ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ by peri patris

Το «JK» εγκαταλείφθηκε. Η «Βιβλιοθήκη» ερήμωσε. Το τελευταίο κάστρο του κοινοβουλευτισμού, το «Da Capo», αδειάζει. Στις ρούγες του Κολωνακίου μόνο ο Αλέκος Παπαδόπουλος απέμεινε. Τα μεσημέρια επιμένει να τρώει στο «Κεντρικόν», κι αν κανείς του πει για τα ιπτάμενα μπουκάλια που παραμονεύουν εκεί έξω, απαντά λακωνικά: «Ο κρυπτόμενος πολιτικός δεν είναι πολιτικός».

Αλλά πώς να εμφανιστεί ο πολιτικός όταν ορδές καμουφλαρισμένων βαρβάρων τον σημαδεύουν; Ο Κ. Καραμανλής προ μηνός έμαθε περισσότερα από όσα θα ήθελε για την ψυχολογία του όχλου: μια κυρία τον εντόπισε να ξεκοκαλίζει τη σφυρίδα του στο «17» και εφόρμησε στο τραπέζι του μ’ ένα «φτου σου! Μόνο να τρως ξέρεις!» που ξεσήκωσε τους χαχανίζοντες θαμώνες. Πριν από δύο εβδομάδες, ο Απ. Κακλαμάνης πέρασε ένα πλήρες μισάωρο στη θαλπωρή ενός W. C. της στοάς Κοραή μέχρι να έρθουν τα ΜΑΤ ως ιππικό και να διώξουν τους ιθαγενείς απ’ έξω. Προ ημερών, η Α. Διαμαντοπούλου ίσα που πρόλαβε να ξεπορτίσει προτού... οι μαινόμενοι εκπαιδευτικοί τη μαντρώσουν στο στούντιο της ΕΡΤ για να κάνουν μαζί της «διάλογο». Πλέον η εμφάνιση οποιουδήποτε πολιτευτή ξυπνά τον τραμπούκο που λουφάζει στο πολιτισμένο παρουσιαστικό του μέσου Αθηναίου.

Για τους πολιτικούς δεν διατίθεται όχι χλωρό, αλλά ούτε αποξηραμένο κλαρί, σαν κι αυτό στις ομπρέλες του Αστέρα Βουλιαγμένης. Εκεί εντόπισε τον Π. Δούκα ένας τύπος απ’ αυτούς που εγκαθίστανται στις ξαπλώστρες μόλις το πρώτο χελιδόνι φέρει την άνοιξη: «Σήκω φύγε! Προκαλείς!», του φώναξε. Ο έρμος ο κ. Δούκας δεν ήξερε αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει βλέποντας τον μπρονζέ εξηνταπεντάρη εξεγερμένο. Ψέλλισε κάτι σαν «μάλιστα... Μιλάς κι εσύ που δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου…», και μάζεψε την πετσέτα του, εγκαταλείποντας κάθε σκέψη για ρακέτες.

Στην Κω
Πλέον, πουθενά δεν είναι κανείς ασφαλής. Δεν είναι μόνο οι μαρτυρίες από τη νήσο Κω, που λένε ότι μια αγέλη πιτσιρικάδων κυνηγά ολημερίς τον Αρ. Παυλίδη και μόλις τον εντοπίσει τσιρίζει «Παιδιάαα! Ο Τέεελης!» και χοροπηδά γύρω του ξεδιάντροπα χωρίς καθόλου να φοβάται το παντοδύναμο δάχτυλο. Είναι και οι ιστορίες του Γ. Αλογοσκούφη που ο ίδιος επιμένει ότι δεν συνέβησαν ποτέ. Αλλά πώς να διαψεύσει τα «θα σ’ εκτελέσουμε σαν τον Πρωτοπαπαδάκη!» που άκουσε στο LSE, ή το κράξιμο των φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ που του ετοίμασαν μέχρι και περιοδικό με ποικιλία ύβρεων;

Και οι επιθέσεις συνεχίζονται. Πού να φανταζόταν ο Φ. Σαχινίδης τι τον περίμενε το βράδυ που κατέφυγε στον «Σταυρό του Νότου» να ξεχαστεί; Τα φώτα έσβησαν και μια εξαγριωμένη φωνή τον κατακεραύνωσε απ’ την πίστα. «Οι υπουργοί της Μέρκελ», ούρλιαξε ο τραγουδιστής Μ. Πασχαλίδης, «θα καταστρέψουν την Ελλάδα»! Ο υφυπουργός, λουφαγμένος στο τραπέζι, προφανώς αναρωτιόταν τι ήθελε να βγει απ’ το σπίτι του – αλλά όπως ξέρει και ο Α. Τσοχατζόπουλος ούτε εκεί υπάρχει σωτηρία.

Ενα μήνα τώρα η μάντρα γύρω απ’ το σπίτι του έχει μετατραπεί σε τείχος των δακρύων: οι γείτονες βρίσκουν ολόγυρα πεταμένα χαρτάκια με μηνύματα, που η γκάμα τους κινείται ανάμεσα στο παλαιοπασοκικό «προδότη Ακη!» και στο νεοφιλελεύθερο «φέρε πίσω τα λεφτά!». Διόλου παράξενο που ο κ. Τσοχατζόπουλος σπανίως βγαίνει από τη μάντρα. Γιατί προφανώς έχει ακούσει και για τη συνάντηση του Γ. Βουλγαράκη με τους εξεγερμένους καφενόβιους. Ο πρώην υπουργός κατευθυνόταν στο «JK» όταν άκουσε το χιτ των ημερών «Πού είναι τα λεφτά, ρε;». Εν αντιθέσει με τον μέσο άνθρωπο που κάνει μεταβολή μόλις μυρίσει μπαρούτι, ο κ. Βουλγαράκης μάλλον βρήκε ευκαιρία να εφαρμόσει όσα μάθαινε τόσα χρόνια στο τατάμι. Κι έτσι, στράφηκε προς τον κύριο που εν μέσω καπουτσίνο και κρουασάν τον «στόλιζε» σαν μεταχρονολογημένο επιτάφιο. Αλλά σαν να επρόκειτο για ταινία του Μπρους Λι, δέκα ακόμα τύποι συσπειρώθηκαν γύρω απ’ τον επανάστατη του καφέ. Και ο κ. Βουλγαράκης ανέκρουσε πρύμναν προτού τον πάρουν τα σκάγια...

Ατυχώς την ιστορία δεν πρόλαβε να τη μοιραστεί με τον Κ. Κουλούρη πριν εκείνος βγει στη Βαλαωρίτου. Ο παλαιός σοσιαλιστής αρχικά αγνόησε το τσούρμο των νεαρών που τον πήρε στο κατόπι. Αλλά στη συνέχεια ήταν δύσκολο να τους αγνοήσει, κυρίως γιατί ένας τους πλησίασε υπούλως και τον λάκτισε με φόρα στα οπίσθια! Ευτυχώς για τον κ. Κουλούρη, όρμησε ένας παλαιός συνδικαλιστής της ΔΕΗ να τον σώσει. Βλέπετε, ο συνδικαλιστής τον θυμόταν από τότε που μεγαλούργησε ως καταμετρητής της ΔΕΗ. Ενώ οι νεαροί τραμπούκοι γνώριζαν μονάχα την πρόσφατη πορεία του: απ’ το «GB» στο «Jimmy’s» και τούμπαλιν...

Η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει… είπε ο πρόεδρος της Deutsche Bank

from Sxolioblog by το σχολιο

Με πρόσφατες δηλώσεις του ο Πρόεδρος της Deutsche Bank ανησυχεί οτι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει. «Στο εάν η Ελλάδα είναι σε θέση σε αυτό το διάστημα να συγκεντρώσει τη δύναμη (για να υλοποιήσει το πρόγραμμα μέτρων), έχω τις αμφιβολίες μου», είπε ο Ackermann, μιλώντας σε γερμανικό τηλεοπτικό σταθμό.

Απαιτούνται «απίστευτες προσπάθειες», πρόσθεσε.Ταυτόχρονα ο ίδιος δήλωσε οτι το πακέτο “διάσωσης¨ της Ελλάδας μάλλον έρχεται λίγο αργά. «Μόλις δημιουργηθεί ένα momentum στην αγορά (σε βάρος της Ελλάδας), αυτό είναι σαν ένα κύμα που έρχεται κατά πάνω σου. Και βέβαια, το να σταματήσεις το κύμα είναι δύσκολο».

Ο ίδιος επεξεργάζεται διάφορες σωτηρίες της Ελλάδας μέσω γερμανικών εταιρειών, τραπεζών και πιστωτικών ινστιτούτων. Σύμφωνα με τους γερμανικούς Financial Times, ο Josef Ackermann έχει ξεκινήσει την συλλογή προσφορών από γερμανικές εταιρείες για την βοήθεια προς την Ελλάδα, μετά από παράκληση του υπουργού των Οικονομικών κ. Schaeuble. Μεταξύ άλλων έχει επίσης ζητήσει συνεισφορά από την Daimler AG και την… Siemens AG.

Νέος κύκλος ανησυχιών άρχισε με τις δηλώσεις αυτές και οι παραπάνω πληροφορίες δόθηκαν από το σύνολο του ελληνικού τύπου. Ο διεθνής τύπος κατέκρινε τον Ackermann για τις δηλώσεις αυτές λέγοντας περίπου, οτι και οι Financial Times για τις κατά καιρούς δηλώσεις του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου : ¨Η σιωπή ειναι χρυσός¨.

Και καλά ο κ. Παπανδρέου, ειναι όμως δυνατόν, ο άνθρωπος που διευθύνει την Deutsch Bank να μην ξέρει αν και πότε η σιωπή ειναι χρυσός ; Περίεργος τύπος αυτός ο Ackermann. Ήρθε, δεν μάθαμε πότε τι είπε και απήλθε. Κατά καιρούς επικρίνει την γερμανική κυβέρνηση για καθυστέρηση στο θέμα της Ελλάδας, ψάχνει λεφτά να μας δανείσει και ανησυχεί και δεν ξέρει πότε πρέπει να σιωπήσει. Σχεδόν κανείς στον παγκόσμιο τύπο δεν συσχέτισε τις δηλώσεις του κ. Ackermann με άλλες πληροφορίες για το άτομο και τις σχέσεις του.

Το 2007 ο κ. Ackermann προσέλαβε ως σύμβουλο επενδυτών και νομισματικών θεμάτων τον κ. Alain Greenspan, πρόεδρο της Αμερικανικής κεντρική τράπεζας (Federal reserve)που μόλις είχε συνταξιοδοτηθεί. Αν και πολλοί θεωρούν το ρόλο του ύποπτο στην έλευση και τους χειρισμούς της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης, ο κ. Ackermann, σε σχετική δήλωση του έλεγε τότε : ¨Ο Δρ. Greenspan, ως ένας από τους αρχιτέκτονες του σύγχρονου χρηματοοικονομικού συστήματος, διαθέτει μια μοναδική οπτική γωνία η οποία μπορεί να βοηθήσει τους πελάτες μας, να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις διαχείρισης κινδύνων. ". Επί εποχής ο κ. Greenspan συμβούλευε επίσης την Goldman Sachs και άλλες επενδυτικές τράπεζες.

Την επόμενη χρονιά 2008 ο κ. Αlain Greenspan, πρώην Πρόεδρος της FED επί 18 χρονιά, το είπαμε,προσελήφθη ως Σύμβουλος (Advisory Board) από τον κ. Paulson, του ομώνυμου found που έπαιξε με την συνενοχή της Goldman Sachs, στην κατάρρευση του αμερικανικού ασφαλιστικού κολοσσού AIG και της κρίσης του στεγαστικού πιστωτικού τομέα στις ηνωμένες πολιτείες. Ο γνωστός κερδοσκόπος κ. Paulson, που μαζί του ασχολείται ο κ. Τράγκας επιμένοντας ορθά οτι ούτε κερδοσκόπος ειναι ούτε μόνος του αλλά ποιος τον ακούει, έλεγε για τον κ. Greenspan : "Η θέση του Δρ Greenspan ως προέδρου της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας επί 18 χρόνια, μέσα από πολλαπλούς κύκλους της αγοράς, του δίνει μια μοναδική οπτική γωνία με την οποία θα βοηθήσει τις επενδυτικές μας ομάδες στη λήψη σημαντικών αποφάσεων."

Στις πρόσφατες έρευνες του Αμερικανικού Κογκρέσου, ο κ. Greenspan, καταθέτει ως μάρτυρας υπεράσπισης της Golman Sachs η οποία κατά τη γνώμη του δεν φέρθηκε ανέντιμα. Τι ακριβώς συμβαίνει ; Δεν υπάρχει καμιά συνωμοσία κερδοσκόπων η εβραίων η τραπεζών. Υπάρχει μια βασική αλήθεια.

Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν θέλει ακόμα να σταματήσει η σπέκουλα που άνοιξε με την Ελλάδα. Θέλει να συνεχιστεί με στόχο την Ισπανία, την Πορτογαλία, και θέλει επίσης να επιβάλλει τις μισθολογικές και κοινωνικές επιλογές του στη Γαλλία, την Γερμανία στην, καρδιά της ευρωζώνης.

Οποία και αν ειναι η έκβαση και η Deutsch Bank, και ο κύριος Paulson, και οι υπόλοιποι Goldman, θα βγάλουν τρελά λεφτά από την συνέχιση αυτού του δράματος της Ελλάδας, που έγινε ήδη το δράμα του ευρώ.Είτε η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο, είτε σταματήσει στο σημείο που οι τράπεζες αποφασίσουν (και οι κερδοσκόποι, το ίδιο ειναι), ο κ. Ackermann αλλά και ο κ. Paulson, θα έχουν κερδίσει τεράστια ποσά, το ίδιο και οι τράπεζες που εκπροσωπούν είτε, λέγονται κρατικές, είτε λέγονται επενδυτικές η κερδοσκοπικές. Ένα και το ίδιο περιβάλλον ειναι.

Δεν ειναι προφανώς από αφέλεια που ο κ. Ackermann αναρωτιέται μεγαλοφώνως αν η Ελλάδα τα καταφέρει. Βέβαια τίποτα δεν ελέγχεται μέχρι τέλους, η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει, αλλά δεν μπορεί κανείς να αναμένει από τις τράπεζες να ελέγξουν αυτό που οι ίδιοι οι πολιτικοί άφησαν να ξεφύγει.

Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει ξεφύγει παντός ελέγχου των κυβερνήσεων και αυτή ειναι η ουσία του προβλήματος. Στην πραγματικότητα η ύπαρξη του νομίσματος έχει εκχωρηθεί και οι σημερινές εξουσίες του χρηματοοικονομικού συστήματος υπερβαίνουν τους χειρότερους εφιάλτες του Μαρξ και των επιγόνων του.

Εάν δεν επανακρατικοποιηθεί, είτε σε επίπεδο εθνικών κρατών, είτε σε επίπεδο υπερεθνικών οργανισμών τύπου ευρωζώνης, η παράγωγη και η διάθεση του χρήματος, εάν δεν ελεγχθεί αυστηρότατα το πιστωτικό χρήμα και η σχέση του με τα ίδια κεφάλαια αυτών που το διαχειρίζονται, ο αιώνας θα γνωρίσει κρίσεις που μπροστά τους το κραχ του 29 θα φαίνεται επιτραπέζιο παιχνίδι.

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ Τι είναι πατρίδα? 14/04/2010

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ

ΠΩΣ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΕΓΙΝΕ ΓΙΩΡΓΟΣ;

Η «ελεγχόμενη κατεδάφιση» ευρώ και αγορών με κερδισμένους ΗΠΑ και Γερμανία

from Listonplace by listonpress@gmail.com (listonplace)

Η ‘ελεγχόμενη κατεδάφιση’ του ευρώ και των χρηματοπιστωτικών αγορών συνεχίστηκε την Παρασκευή με την Ελλάδα να βρίσκεται για άλλη μία φορά στο επίκεντρο των ΜΜΕ, κατηγορούμενη ως υπαίτια της ευρωπαϊκής κρίσης και της μετάδοσης του υιού της μόλυνσης του κρατικού χρέους στην Πορτογαλία και την Ισπανία, με την πιθανότητα για μία διεθνή μόλυνση με καταστροφικές συνέπειες για τα κράτη αλλά και με τεράστια οφέλη για τους εμπόρους χρέους και το έξυπνο χρήμα.

Τα spreads του ελληνικού 10ετούς ομολόγου έναντι του γερμανικού απογειώθηκαν από τις 450 στις 548,5 μονάδες βάσης, με το επιτόκιο να φτάνει στο 8,13%, υπενθυμίζοντας στην Ελλάδα ότι έχει πτωχεύσει χρηματοπιστωτικά. Τα ελληνικά CDS κατέγραψαν την 4η μεγαλύτερη ημερήσια άνοδο στον κόσμο, αυξάνοντας την τιμή τους κατά 82 μονάδες βάσης ή 15,50%, ενώ τη μεγαλύτερη ημερήσια άνοδο κατέγραψαν τα CDS της Πορτογαλίας (22,60%), με δεύτερα τα CDS της Ιρλανδίας (16,68%) και στην τρίτη θέση αυτά της Ισπανίας (15,73%). Η με βάση τα CDS πιθανότητα πτώχευσης της Ελλάδας εκτοξεύτηκε στο 40% από 32% που είχε μειωθεί πριν λίγες ημέρες, φιγουράροντας και πάλι στην 3η θέση μεταξύ των πιθανότερων προς πτώχευση κρατών.

Το ΧΑ κατέγραψε μεγάλη πτώση για άλλη μία συνεδρίαση, με την ΕΤΕ να χάνει 4,33% και τον ΟΤΕ να συντρίβεται με απώλειες 7,22%, ενώ από τις μετοχές με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στο ΓΔ μόνο η ΕΕΕΚ έκλεισε με κέρδη. Τα στοιχήματα για πτώση του ευρώ απογειώθηκαν στο υψηλότερο επίπεδο στην ιστορία, τουλάχιστον με βάση τον όγκο του σχετικού ETF που εμπορεύεται στο αμερικανικό χρηματιστήριο ενώ το ευρωπαϊκό νόμισμα κατέρρευσε, καθώς η οργανωμένη επίθεση των Soros, Paulson κλπ έχει αποδώσει τα μέγιστα στην πτώση του.

Η διεθνής αγορά μετοχών ακολούθησε στην πτώση με την Ευρώπη σε φανερά δυσμενέστερη θέση από τις ΗΠΑ. Η μηχανική τεχνική ανάλυση του 3F2010 βαθμολόγησε τη βραχυπρόθεσμη τάση του ΓΔ με αρνητική τιμή για 2η διαδοχική συνεδρίαση, ενώ η μεσοπρόθεσμη τάση βαθμολογήθηκε αρνητικά για 6η διαδοχική εβδομάδα. Η απόσταση του ΓΔ από τον ΚΜΟ 50 ημερών του έφτασε το –17,6%, ποσοστό που στατιστικά είναι στα όρια του ακραία υποτιμημένου, ενώ η απόσταση από τον ΚΜΟ 200 ημερών αυξήθηκε στο –36,29% ποσοστό το οποίο είναι στατιστικά ακραίο. Στο διάστημα ενός μήνα ο ΓΔ χάνει, ήδη, 16,56%, στους 6 μήνες 33,79% ενώ σε σχέση με πριν 12 μήνες χάνει 21,93%.

Οι μεγάλοι κερδισμένοι της ημέρας ήταν, για άλλη μία φορά, οι ΗΠΑ και η Γερμανία, καθώς είδαν τα ομόλογα τους να γίνονται ανάρπαστα με τις ίδιες να θεωρούνται καταφύγια των επενδυτών εν μέσω της κρίσης, με αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού τους να μειωθούν ακόμη περισσότερο. Μέχρι αργά το βράδυ της Παρασκευής, το αμερικανικό επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου κατέγραφε απώλειες της τάξης του 3,5% εξασφαλίζοντας ένα σούπερ δώρο για τις ΗΠΑ σε μία φάση που έχουν προγραμματίσει δανεισμό που αγγίζει τα 500 δις δολάρια.

ΠΡΟΣΟΧΗ …Προδότες!!!!

Ο Μητσοτάκης "χέρι-χέρι"

με τον Καρατζαφέρη.

Ψηφοφόροι του ΛΑ.Ο.Σ.

...διώξτε τον "μποντιμπιλντερά" από την πολιτική

πριν προλάβει να προδώσει το ελληνικό έθνος.

Σιγά-σιγά όλες οι μάσκες πέφτουν. Οι προδότες δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν, ακόμα κι όταν παριστάνουν τους επαγγελματίες πατριώτες, όπως ο γνωστός "μποντιμπιλντεράς". Δεν πέρασαν παρά μερικά εικοσιτετράωρα από τότε που ο γνωστός "δημοκράτης" Καρατζαφέρης επιτέθηκε στα μπλογκς με στόχο να τα φιμώσει. Όπως ήταν φυσικό αυτά αντέδρασαν. Κακώς όμως επιτέθηκαν όλα τα μπλογκς στον Καρατζαφέρη για τις απόψεις του περί ελέγχου και φίμωσης των μπλογκς. Το πρόβλημα δεν το έχει ο Καρατζαφέρης. Το πρόβλημα το έχει το αφεντικό του ο Μητσοτάκης. Ο Μητσοτάκης έχει πρόβλημα με τα μπλογκς και απλά έβαλε τον υπάλληλο του να τα βρίζει και να τα απειλεί. Ο Μητσοτάκης είναι αυτός, ο οποίος ετοιμάζεται για επικίνδυνα "άλματα" και φοβάται την ανεξέλεγκτη ενημέρωση του κόσμου. Ο Μητσοτάκης είναι αυτός, ο οποίος ετοιμάζεται για τη μεγάλη προδοσία και φοβάται τις αποκαλύψεις.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά,

για να καταλάβει κάποιος περί τίνος πρόκειται.

Στις 24-3-2010 δημοσιεύσαμε το άρθρο με τον τίτλο

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ.

διώξτε τον "μποντιμπιλντερά" από τη Βουλή

...πριν παραδώσει το ΛΑΟΣ στη Ντόρα.

Σε εκείνο το άρθρο ισχυριζόμασταν ότι ο Καρατζαφέρης στην πραγματικότητα είναι υπάλληλος του Μητσοτάκη. Ότι το ΛΑΟΣ είναι στην πραγματικότητα η μοναδική πλέον πολιτική "προίκα" της Ντόρας. Θεωρήσαμε μάλιστα ειρωνεία όλη αυτήν την κατάσταση, γιατί το κόμμα, το οποίο καπηλεύεται τον πατριωτισμό των Ελλήνων, είναι ιδιοκτησία του Αποστάτη, του οποίου η ιστορία κάθε άλλο παρά φιλική είναι προς την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Αποκαλύψαμε με στοιχεία ότι μας "δούλευε" ο "πατριώτης" Καρατζαφέρης, όταν "κατήγγειλε" την κόρη του αφεντικού του για εθνική προδοσία. Από τότε μάλιστα προβλέπαμε ότι ο Καρατζαφέρης, εξαιτίας της ήττας της Ντόρας, θα αναγκαστεί να κάνει "κωλοτούμπες" για να εξυπηρετήσει το αφεντικό του, με ρίσκο όμως να αποκαλυφθεί ο ρόλος του.

Γράφαμε λοιπόν επί λέξη το εξής. Θα αναγκαστεί να αυτοεξευτελιστεί τώρα ο Καρατζαφέρης, προκειμένου να εξυπηρετήσει το "αφεντικό" του. Τώρα θα "πληρώσει" το κόστος της τζάμπα μαγκιάς και της εύκολης καριέρας του. Τώρα θα "πληρώσει" τα κόμματα, τα κανάλια και τα σπίτια, που απέκτησε χωρίς καθόλου κόπο. Τώρα θα "πληρώσει" τη διασημότητα που απόλαυσε, χωρίς να διαθέτει κανένα απολύτως προσόν. Τώρα θα αρχίσει το "σώου". Θα εμφανίζεται σαν ο "τυφλός" που δεν "έβλεπε" και τώρα "βλέπει". Ο "τυφλός", που δεν "έβλεπε" τον γνήσιο πατριωτισμό της Ντόρας και την απαράμιλλη διπλωματική της τέχνη. Ο πλανεμένος "γιος", που θα ξαναγυρίσει στον πνευματικό του "πατέρα". Ο παλιός "τραπεζοκόμος" της Μαρίκας θα γυρίσει μετανοημένος στην "κουζίνα" της.

Στις 7-2-2010 δημοσιεύσαμε το άρθρο με τον τίτλο

"ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" …Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Με το "Σχέδιο Καλλικράτης"

κάποιοι μεθοδεύουν τη διάλυση του ελληνικού κράτους.

Τελικός τους στόχος η "απόσχιση" της Κρήτης.

Στο άρθρο αυτό ισχυριζόμασταν ότι ο Καλλικράτης είναι η υπέρτατη προδοσία του ελληνικού κράτους. Δικαιολογούσαμε μάλιστα την άποψή μας, λέγοντας ότι οι θέσεις των αιρετών Περιφερειαρχών θα μπορούσαν να λειτουργήσουν διχαστικά στον ελληνικό "κορμό", με αποτέλεσμα να τον απειλούν μονίμως με διάλυση. Η ισχύς αυτών των αιρετών Περιφερειαρχών θα τους μετέτρεπε σε μικρούς Πρωθυπουργούς, των οποίων η ισχύς τους και οι δυνατότητες των θέσεών τους δεν "συνάδουν" με το Σύνταγμά μας.

Όμως, στο άρθρο αυτό δεν ισχυριζόμασταν μόνον αυτό. Κάναμε υποθέσεις εργασίας, προκειμένου ν' αποδείξουμε πόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει ο "Καλλικράτης" για το ελληνικό κράτος. Υποθέσεις, οι οποίες αποδείκνυαν με τον πιο απλό τρόπο την ορθότητα αυτών που προβλέπαμε. Επιπλέον, ισχυριζόμασταν ότι ο Μητσοτάκης και η κόρη του θα έχουν βέβαιη συμμετοχή σ' αυτό το ανθελληνικό σχέδιο. Όπως και στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν έτσι και σ' αυτήν στήριζαν με όλα τα μέσα και όλους τους τρόπους τον "Καλλικράτη". Μάλιστα η "θλιμμένη" Ντόρα, εξαιτίας του "Καλλικράτη" και της ανάγκης στήριξής του, έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της μετά την ταπεινωτική της ήττα από τον Σαμαρά.

Γράφαμε επί λέξη το εξής. "Ρωτάμε λοιπόν εμείς οι αφελείς ή καχύποπτοι. Τι θα γίνει αν στο άμεσο μέλλον αναλάβει "Κρητικάρχης" ένα άτομο, όπως η Ντόρα Μητσοτάκη για παράδειγμα; Ένα άτομο γνωστό για τις σχέσεις του με την Νέα Τάξη; Ένα άτομο "χαϊδεμένο" από τον άθλιο Μπους; Ένα άτομο, που έφαγε "ψωμάκι" από τους Αγγλοσάξονες και άρα τους "χρωστά"; Αν οι Αγγλοσάξονες —όπως εύκολα αποδεικνύεται— έχουν φλέγοντα συμφέροντα στην Κρήτη, σε ποιον θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσει; Δεν χρειάζεται δηλαδή να είναι κάποιος μάντης ή κατάσκοπος, για να προβλέψει σε ποιους θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσουν. Ο Μητσοτάκης είναι αυτός που τους "χρωστά" και σ' αυτόν θ' απευθυνθούν. Αυτός μόνον μπορεί να τους λύσει όλα τα προβλήματα στην Κρήτη.

Αυτά λέγαμε στις 7-2-2010. Ελάχιστο χρόνο μετά —δυστυχώς για εμάς και για όλους τους Έλληνες— δικαιωνόμαστε απόλυτα. Την Παρασκευή στις 14-5-2010 ο Καρατζαφέρης δηλώνει στην πρωινή εκπομπή του Alter ότι πρότεινε ο ίδιος στη Ντόρα να κατέβει υποψήφια για τη θέση του Περιφερειάρχη Κρήτης. Τη θέση ενός …μίνι πρωθυπουργού της Κρήτης, όπως είπε χαρακτηριστικά. Μόνος του το σκέφτηκε αυτό ο "εγκέφαλος" της στρατηγικής σκέψης; Ο Καρατζαφέρης, ο οποίος μόνος του δεν αποφασίζει ούτε τι φαγητό θα φάει, "αποφάσισε" κατά σύμπτωση να προτείνει αυτό, το οποίο συμφέρει μόνον τον Μητσοτάκη;

Αυτός, ο οποίος μέχρι τώρα κατήγγειλε τη Ντόρα για μειοδοσία, σκέφτηκε να την προτείνει για μίνι "Πρωθυπουργό" της Κρήτης; Αυτός, ο οποίος παριστάνει τον επαγγελματία "αρχιπατριώτη", πρότεινε τη Ντόρα για το πιο λεπτό και επικίνδυνο πόστο της πατρίδας μας; Αυτός, ο οποίος μέχρι τώρα παρίστανε τον "Ελληναρά", καταγγέλλοντας τον "προσκυνημένο" Μητσοτάκη, αποφάσισε να τον εξυπηρετήσει στο πιο λεπτό εθνικό θέμα; Αυτός, ο οποίος μέχρι τώρα παρίστανε τον "αυτοδημιούργητο", που κατήγγειλε την οικογενειοκρατία, αποφάσισε να αποκαταστήσει την άνεργη Θεοδώρα;

Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρούμε ότι ο Καρατζαφέρης με τις σημερινές επιλογές του μάς επιβεβαιώνει απόλυτα. Θεωρούμε σίγουρο ότι κάποιοι ζήτησαν από τον Μητσοτάκη να τους "εξυπηρετήσει" στο θέμα της Κρήτης και αυτός τούς εξυπηρέτησε με τα μέσα που διέθετε. Το μέσο …που ακούει στο όνομα Καρατζαφέρης …Το κρυφό του "όπλο". Απλά πράγματα. Ο Μητσοτάκης "χρωστάει" στους Αγγλοσάξονες και ο Καρατζαφέρης "χρωστάει" στον Μητσοτάκη.

Για εμάς είναι πλέον προφανές ότι άρχισε να εξυφαίνεται ο σχεδιασμός των προδοτών εις βάρος της αρτιμέλειας της Ελλάδας με στόχο την απόσχιση της Κρήτης. Ο σχεδιασμός του προδότη Μητσοτάκη, ο οποίος εξυπηρετείται από τον χαφιέ Καρατζαφέρη. Ο σχεδιασμός του αφεντικού και του υπαλλήλου του. Ο σχεδιασμός, ο οποίος, μετά από την "πανωλεθρία" του μητσοτακαίηκου στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, έχει γίνει πολύ "στενός". Τόσο "στενός", που είναι προκλητικός και μάλιστα σε περίοδο αδυναμίας του Μητσοτάκη.

Είναι προκλητικός και επικίνδυνος για τους ίδιους τους δωσίλογους που τον δρομολογούν, εφόσον εκ των πραγμάτων αναγκάζονται να εκτίθενται πολλαπλώς και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αφεντικά και υπάλληλοι αναγκάζονται να αποκαλυφθούν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους ιμπεριαλιστές. Οι ιμπεριαλιστές, οι οποίοι ελέγχουν την Ελλάδα και είναι αυτοί οι οποίοι την έβαλαν στο ΔΝΤ για να τη "λεηλατήσουν" και υπό συνθήκες συγκυβέρνησης να τη διαμελίσουν. Οι ιμπεριαλιστές, οι οποίοι ελέγχουν απόλυτα τους δωσίλογους που μας κυβερνούν.

Αυτοί οι δωσίλογοι είναι πλέον εύκολο ν' αποκαλυφθούν. Ποιοι είναι; Οι συνήθεις ύποπτοι. Αυτοί, οι οποίοι υποστήριξαν το Σχέδιο Ανάν και το κάθε σχέδιο Νίμιτς εις βάρος της Μακεδονίας. Ποιοι ήταν αυτοί, οι οποίοι ψήφισαν υπέρ του ΔΝΤ και άρα προς την κατεύθυνση που βολεύει τους ξένους και καταστρέφει τους Έλληνες; Αυτοί, οι οποίοι ψήφισαν για το ΔΝΤ, είναι αυτοί που συμμετέχουν στον σχεδιασμό. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου —και όχι του ΠΑΣΟΚ— που ψήφισε το σχέδιο "Καλλικράτης" και στη συνέχεια μάς έβαλε στο ΔΝΤ. Ο Μητσοτάκης και η κόρη του —και όχι η ΝΔ—, οι οποίοι ήταν υπέρ του ΔΝΤ. Ο Καρατζαφέρης ο υπάλληλος του Μητσοτάκη και όχι το ΛΑΟΣ, το οποίο αγνοεί παντελώς τον ρόλο του δήθεν ηγέτη του.

Αυτοί οι ίδιοι πρωταγωνιστές εμφανίζονται και τώρα στα θέματα που αφορούν την Κρήτη και τα οποία προκύπτουν και πάλι από τα δικά τους ανθελληνικά και προδοτικά νομοθετήματα. Η κυβέρνηση του Γιώργου δημιούργησε την επικίνδυνη θέση του "Κρητικάρχη", η Ντόρα θέλει να την αρπάξει και ο Καρατζαφέρης την προτείνει. Γιατί ο Μητσοτάκης τον "άφησε" να ανακοινώσει κάτι τέτοιο με κίνδυνο να τον εκθέσει και να του κάνει ζημιά, ενώ είναι ήδη "πληγωμένος" με το ΔΝΤ; Γιατί ο Μητσοτάκης δεν ανακοίνωνε την υποψηφιότητα της Ντόρας μέσω άλλων κύκλων, όπως γνωρίζει να κάνει;

Γιατί η Ντόρα είναι αδύναμη να διεκδικήσει τη θέση μόνη της και χωρίς βοήθεια. Ο Αποστάτης βάζει τον Καρατζαφέρη να ανακοινώσει μελλοντικές κινήσεις της, για να κάνει "σπέκουλα" τόσο εις βάρος της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΛΑΟΣ. Ο Καρατζαφέρης κάνει λοιπόν πρόταση συνεργασίας με τη ΝΔ, ώστε να αφήνει τη Ντόρα να εμφανίζεται με το ένα "πόδι" στη ΝΔ και ταυτόχρονα, εξαιτίας αυτής της συνεργασίας —και της προτάσεως, που σκέφτηκε ο "ίδιος" απολύτως "μόνος" του—, να δικαιολογεί τη συστράτευση του ΛΑΟΣ υπέρ της, χωρίς τον κίνδυνο να κατηγορηθεί ότι είναι υπάλληλος του Αποστάτη.

Στην πραγματικότητα παραχωρεί στην κόρη του Αποστάτη τον κομματικό μηχανισμό του ΛΑΟΣ στην Κρήτη, θέλοντας να αποφύγει το λιντσάρισμα από τους αφελείς πατριώτες, οι οποίοι τον ψήφισαν για τον "πατριωτισμό" του.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο επιτέθηκε ο "μποντιμπιλντεράς" στα μπλογκς; Κατάλαβε τον λόγο που όλοι αυτοί τρέμουν τα μπλογκς; Τα μπλογκς δεν είναι σαν τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων, τα οποία θα προστατεύσουν τους προδότες και θα "παραμυθιάσουν" τον λαό. Δεν είναι σαν τα ΜΜΕ των εργολάβων και των προμηθευτών, που κονόμησαν από τον Αποστάτη και ως εκ τούτου του "χρωστάνε".

Τα μπλογκς απειλούν τον Αποστάτη και τη συμμορία του και γι' αυτό θέλουν να τα φιμώσουν. Τα μπλογκς απειλούν ν' αποκαλύψουν τα σχέδια του Μητσοτάκη και αυτό είναι κάτι που τον τρομάζει. Κείμενα σαν και αυτό, που διαβάζει τώρα ο αναγνώστης, είναι ο εχθρός του κάθε Αποστάτη. Κείμενα αποκαλυπτικά, τα οποία κάποιοι δεν θέλουν να φτάσουν στον Έλληνα πολίτη, ο οποίος θέλει να ενημερώνεται ανεξάρτητα από τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας.

Καλούμε όλους τους Έλληνες, οι οποίοι έπεσαν θύματα του Καρατζαφέρη και τον ψήφισαν, να τον εγκαταλείψουν πριν να είναι πολύ αργά. Θα αποτελεί τραγική ειρωνεία να προδοθεί η Ελλάδα με τη δύναμη που δίνουν στους προδότες μερικοί από τους πιο φανατικούς πατριώτες. Μακριά από τη χολέρα …πριν αρρωστήσει τελείως η πατρίδα μας.

Τραϊανού Παναγιώτης

Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’

Ο τοσοδούλης

Έχω αρχίσει και νοιώθω τελευταία πως όλα γύρω μου συρρικνώνονται, οι μισθοί, τα εργατικά δικαιώματα, τα σύνορα μας, τα δικαιώματα μας, η φύση γύρω μας, η ζωή μας η ίδια, κι όχι σε ρυθμούς δεκαετιών αλλά σε ρυθμούς 24ώρων
Όλα οδηγούν στο μηδέν και κανείς δεν βλέπει πως ακόμα κι φτάσουμε στο μηδέν, υπάρχει μετά και το -1 και τα χειρότερα απλά μπορεί να συνεχιστούν για πάντα
Άκούω από φίλους και συγγενείς εξοργισμένοι με τα μέτρα και τα ψέμματα των πολιτικών να ορκίζονται πως δεν θα τους ξαναψηφίσουν και μόλις μια βδομάδα μετά να έχουν πάλι υπνωτιστεί από την προπαγάνδα των ΜΜΕ, οπότε τα μέτρα αρχίζουν να γίνονται αναγκαία, ο γιωργάκης να κάνει ότι καλύτερο μπορεί, όλοι οι φοροφυγάδες θα αρχίσουν να μπαίνουν φυλακή και το δημόσιο θα αρχίσει να δουλεύει, και επιτέλους έπρεπε να γίνουν όλα αυτά, και ευτυχώς που το κατάφερε ο γιωργάκης, κι εγώ τ'ακούω κι όχι τρελαίνομαι, νοιώθω απλά εξωγήινος
Μα τι σκατά κουβαλάνε στο κεφάλι τους και πόσο εύκολα προγραμματίζονται να παπαγαλίζουν όλα όσα ακούνε και διαβάζουν από τα ΜΜΕ, γι'αυτό και πιστεύω πως τίποτα δεν θα αλλάξει σ'αυτην την χώρα που λέγεται Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ θα ξαναβγεί, οι πολιτικοί που μας έφτασαν εδώ θα μείνουν ατιμώρητοι και το κεφάλαιο δεν θα χάσει ούτε για μια στιγμή τους εντολοδόχους του
Ένα τελευταίο πράγμα θα προσθέσω και κλείνω, όταν θα έρθει ο καιρός του δεν πάει άλλο και οι μεγάλες πόλεις θα βράζουν σαν καζάνια, εγώ θα είμαι με εκείνους που θα κυνηγούν με τα σκυλιά όχι πάπιες, αλλά τσακάλια, τσακάλια της πολιτικής, τσακάλια του χρηματιστηρίου, τσακάλια της δικαιοσύνης, κι αν δεν βρίσκουμε τους ίδιους η φωλία τους θα μας χορταίνει προσωρινά.

mytsoutsou

Για όλα φταίει η κουτσή Μαρία....

from PRESS-GR.blogspot.com by το Press-gr

Από τον Γιάννη Παπαϊωάννου

Ας μιλήσουμε επιτέλους σοβαρά σε αυτή την χώρα.

Το σκάνδαλο του χρηματιστήριου και η κολοσσιαία μεταφορά πλούτου σε λίγους και ισχυρούς, στήθηκε όταν άρχισε να παίζει σε μετοχές και σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου η γνωστή μας κουτσή Μαρία. Ο εξωφρενικός υπερδανεισμός των νοικοκυριών πιστοποιήθηκε ως πρόβλημα όταν η και η κουτσή Μαρία πήρε δάνειο και έβγαλε πιστωτική. Όπως γίνεται αντιληπτό τα Funds έγιαναν πανίσχυρα όταν η κουτσή Μαρία άρχισε να τζογάρει και σε αυτά, ενώ τα ελληνικά spread πήραν...
την ανηφόρα προς το φεγγάρι όταν ασχολήθηκε με το Ελληνικό πρόβλημα ηγεσίας και Greek statistics ο πάσα ένας, μηδέ εξαιρεμένης της γνώστη μας Κουτσής Μαρίας.
Η παρέμβαση της ήταν καταλυτική στη διατροφική κρίση, στην πετραιλαική κρίση που πήγε το πετρέλαιο στα 140 δολάρια το βαρέλι, ενώ στήνει και στην σημερινή κρίση δημοσίου χρέους.
Η διαφθορά στην Ελλάδα έγινε «συστημική» γιατί από ένα σημείο και μετά μπορούσε πλέον και η κουτσή Μαρία να διαφθαρεί, ενώ η φοροδιαφυγή γιγαντώθηκε γιατί ακόμη και η κουτσή Μαρία έκλεβε και δεν έκοβε αποδείξεις και φυσικά ούτε ζητούσε. Όταν δε και η Κουτσή Μαρία προσλήφθηκε στο Δημόσιο ως μόνιμη, συμβασιούχος ή stager το δημόσιο κατάρρευσε σε κάθε επίπεδο. Έτσι η κουτσή Μαρία έγινε Γιατρός και άνοιξε το ΕΣΥ σε όλους τους Έλληνες για να παίρνει περισσότερα Φακελάκια.
Θα παραλείψω εσκεμμένα αναφερθώ στο τι ψήφισε η κουτσή Μαρία όταν αναμίχθηκε στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για χάρη της «συμμετοχικής», όμως θα αναφερθώ στην ποιότητα της Δημοσιογραφίας που καταποντίστηκε όταν και η κουτσή Μαρία έγινε Δημοσιογράφος. Τα πράγματα χειροτέρευσαν όταν αυτή η ίδια κυρία απόκτησε εκπομπή στην τηλεόραση η στήλη σε κάποια εφημερίδα . Η παρέμβαση της ήταν καταλυτική στην ποιότητα των δημοσκοπήσεων και της πολιτικής όπου αναμείχθηκε με πάθος, ενώ σήμερα θα την δεις με να κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ, στα υπουργεία με βιογραφικό, θα την δεις ως υπουργό της Κυβέρνησης και συνδικαλίστρια. Θα την δεις στο πολιτικό συμβούλιο της ΝΔ και δεξί χέρι του καρατζαφέρη.
Η κουτσή Μαρία είναι αναρχική και καίει τράπεζες φορώντας κουκούλα, ενώ την επόμενη στιγμή είναι με το Καγιέν στο κολωνάκι με ένα φρεντοτσινο στο χέρι. Το βραδυ παραστάνει τον Blogger λίγο πριν πάει στην βουλή για αγόρευση, και η νύχτα της δεν τελειώνει ποτέ καθώς ανοίγει το Τόκιο πολύ νωρίς και αυτή αγοράζει χρυσό με μανία.
Την επομένη όμως έχει να ξυπνήσει νωρίς για να διαδηλώσει μαζί με τα πλήθη για «να καεί να καεί το Μπουρδέλο η βουλή»
Αν όμως δεν υπήρχε η Κουτσή Μαρία η διαφθορά θα ήταν περιορισμένη στα ψηλά της κοινωνίας. Το Δημόσιο θα ήταν για λίγους και εκλεκτούς. Η Υγεία δεν θα παρέχονταν δωρεάν. Η πληροφόρηση πλήρως ελεγχόμενη. Η συμμετοχή στο πλούτο στα χρηματιστήρια και στις πηγές περιορισμένη. Η ύπαρξη της κουτσής Μαρίας πιστοποιεί την δυνατότητα πρόσβαση όλων σε όλα. Αν την φυλακίσουμε θα χαθούν τα πάντα και στην κοινωνία θα κυριαρχήσει ένας Ελιτισμός. Και αυτόν η κουτσή Μαρία τον μισεί θανάσιμα. Τον έχει γκράφιτι στο δωμάτιο της ως αλυσίδα.
Όπως γίνεται αντιληπτό η κουτσή Μαρία είναι αυτό που αρνητικά αποκαλείτε Λαϊκισμός και είναι παντού. Είναι στην πολιτική στη συμμετοχή του κόσμου παντού, είναι η μοριοποίηση της κοινωνίας. Η κουτσή Μαρία είναι παράγωγο του πλήρους εκδημοκρατισμού και της πρόσβασης στα πάντα. Κρύβει μέσα της την ανταγωνιστική φύση του Έλληνα. Είναι το παιδί μια απίστευτης και αξιοζήλευτης χαοτικής υπερ Δημοκρατίας την οποία όμως κυνηγά η ίδια με πάθος για να κάψει. Το κάνει από άποψη και γιατί την «στενεύει». Γιατί και αυτή η Δημοκρατία φλερτάρει τελικά με τον Ελιτισμό.
Ω ναι! Η κουτσή Μαρία έχει λεφτά, έχει τα ΜΜΕ και έχει την άποψη της. Κατέχει να μέσα παραγωγής της εξουσίας και μια πανίσχυρη ψήφο που την γουστάρατε όλοι. Η Κουτσή Μαρία είναι το μέλλον και πιστοποιεί την πρόοδο που συντελέστηκε από τον Μεσαίωνα.
Και αυτή είναι η ροη των πραγμάτων. Το μέτρο το δικό της που το επιβάλει ως άριστο. Η κουτσή Μαρία επιβάλει τον ρυθμό της παντού. Ροή και ρυθμός άλλοτε γρήγορος και άλλοτε αργός κατά πως την βολεύει. Το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να την παρατηρεί και να προσπαθεί να την κατανοήσει γοητευμένος. Μα είναι θηλυκό και δεν πιάνεται. Προσπάθησε μην την εξοργίσεις. Αν τολμήσεις και προσπαθήσεις να την εξημερώσεις ή να την βάλεις σε καλούπι, ίσως για λίγο να κάνει την χαζή, την δοτική, την πειθήνια…. μέχρι να δει τις προθέσεις σου.
Αν της πεις και δυο γλυκά παραμύθια ίσως σου κάτσει. Μα θα φτάσει μαζί σου όσο μακριά θέλει αυτή. Μετά θα κάνει μια με το χέρι και θα σε αφανίσει.
Σαν όνειρο θα χαθεί καθως θα αλλαζει όχημα και εσύ θα ξυπνάς στην κόλαση.
Για όλα φταίει η κουτσή Μαρία λοιπόν που μπήκε παντού και διάλυσε τα πάντα κάθε αρμό και κάθε τάξη κάθε σύστημα την αρχή την μέση και το τέλος και όλα αυτά γιατί ήταν θεονήστικη και γιατί απλά τώρα ποια μπορεί.

Η Νέα Ρώμη υπό κατάρευση....

Η Νέα Ρώμη υπό κατάρευση....
Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Σήμερα όλα δείχνουν ένα λάθος.
Η θεώρηση πραγμάτων δεν έλαβε υπόψη της τον νόμο της φύσης. Ουσιαστικά το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι πιο βάρβαρος από τη ζούγκλα. Δεν τρώει για να χορτάσει.


Στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με την κατάρρευση της Σοβιετίας και του υπαρκτού Σοσιαλισμού, στα κέντρα προβληματισμού, σχεδιασμού και αποφάσεων του καπιταλισμού της Δύσης αναπτύχθηκε μια απολύτως λανθασμένη, όπως αποδεικνύεται από την πραγματική ζωή, θεώρηση πραγμάτων.

Σύμφωνα με αυτήν, τα κράτη πλέον ήταν αντιπαραγωγικά, επικίνδυνα και προεξοφλούσε η ύπαρξη τους Θερμούς πολέμους.

Αντίθετα, εάν τα κράτη αντικαθιστούσαν εταιρείες και αγορές και αυτές συσσώρευαν τον πλούτο, με πολύ μικρότερο πλέον κόστος από τα κράτη, οι φόροι θα αντικαθιστούνταν από δάνεια και ευκαιρίες κατανάλωσης, ενώ τα ωφελήματα για τις κοινωνίες θα ήταν πολλαπλάσια, σε επίπεδο μέσου νοικοκυριού, με δεδομένο ότι θα απαξιωνόταν ο μεσολαβητής, που έπαιρνε τη μερίδα του λέοντος τόσο από τις επιχειρήσεις όσο και από τους πολίτες-καταναλωτές, για να εγγυάται μια σειρά λειτουργιών, που προσομοίαζαν στα τέλη του 20ού με τα σύμβολα της μοναρχίας του τέλους του 19ου αιώνα.

Τον ρόλο των κρατών θα μπορούσαν να παίξουν οι "επενδυτικές" τράπεζες, οι οποίες στην ουσία θα διέχεαν τον πλούτο προς τις μάζες, διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα για τον εαυτό τους να υπολογίζουν το κόστος τους με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η συνθήκη αρμονίας μέσα από την εμπεδωμένη, φυσική, ανισότητα μεταξύ των υψηλών, μέσων και χαμηλών εισοδημάτων, στη βάση της αέναης κατανάλωσης, που αποτελεί τη λειτουργική βάση του σύγχρονου καπιταλισμού.

Αντιμετώπισαν ουσιαστικά τα εθνικά κράτη ως παλαιά δουκάτα και βασίλεια και αποφάσισαν την κατάργηση τους.

Σε αντίθεση, άλλωστε, με τα εθνικά κράτη του παλαιού και κάπως κλειστοφοβικού αστισμού, οι τράπεζες και οι δεξαμενές κεφαλαίου που θα τις χρηματοδοτούσαν, για να γίνουν πιο ισχυρές από τις υπάρχουσες διεθνείς δομές, θα έπρεπε να έχουν την ευχέρεια της διεθνούς δράσης και της πέραν των εθνικών συνόρων και ειδικών, ανά περιοχή, φορολογικών καθεστώτων ευχέρεια δράσης. Αρα θα έπρεπε να μιλάμε για διεθνείς, υπερεθνικές τράπεζες και παγκοσμιοποιημένη διεθνή οντότητα.

Όπως σε κάθε δομή χρειάζεται συνεκτική ουσία για να υπάρξει, έτσι και στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό προαπαιτείτο συνεκτική ουσία κοινή, πέρα από περιοχές, έθνη, θρησκείες, γλώσσες, παραδόσεις, ειδικά χαρακτηριστικά.

Ο κύκλος του χρήματος, η προσδοκία και η διάχυση της ευημερίας θα ήταν επαρκή κίνητρα για να αποδεχθούν οι τοπικές εξουσίες των εθνών- κρατών ή να οδηγηθούν ή να εξαναγκασθούν στην αποδοχή της "νέας τάξης πραγμάτων".

Μάλιστα, αυτή, για να εκφρασθεί με φιλοσοφικούς όρους, παρά την οικονομίστικη προσέγγιση της, χαρακτηρίσθηκε και ορίσθηκε ως "νέα ελευθερία", εξ ου και ο "νέος φιλευθερισμός".

Το νέο αυτό δόγμα των κέντρων του καπιταλισμού της Δύσης εμπεδώθηκε ως εφαρμοσμένη γεωοικονομική στρατηγική στις αρχές της δεκαετίας του '90.

Στην Αμερική, που άνοιξε τις αγορές μετά την εποχή Ρούσβελτ, την περίοδο της προεδρίας Κλίντον, με έτερο πόλο στον αγγλοσαξωνικό άξονα την πρωθυπουργία Μπλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο και μια σειρά σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων του "τρίτου δρόμου" στην Ηπειρωτική Ευρώπη.

Για να υπάρξει υπέρβαση των νομισμάτων στις διάφορες περιοχές του κόσμου δόθηκε έμφαση στα υπερατλαντικά κέντρα διαμόρφωσης του καπιταλισμού, στους άυλους τίτλους, που σε συνδυασμό με τα παράγωγα, ως πολλαπλασιαστές διόγκωσης του πλούτου, μετετράπησαν στις κυρίαρχες αξίες του διεθνούς καπιταλισμού νέου τύπου, που σε αντίθεση με τον κλασικό δεν θα ήταν συνδεδεμένος με την παραγωγή, άρα με τις εδαφικές επικράτειες και τις κατά τόπους και πολλές φορές απολύτως διαφορετικές μεταξύ τους αποφάσεις των τοπικών-εθνικών κυβερνήσεων.

Στην Ευρώπη αξιοποιήθηκε η ύπαρξη της ΕΟΚ, που ήταν φυσικά διαρθρωμένη εντελώς διαφορετικά από τις νέες επιδιώξεις και οδηγήθηκε στη μετεξέλιξη της σε Ένωση, με πρόφαση και επικοινωνιακό εργαλείο τις φαντασιώσεις περί "φεντεραλισμού" στην Ευρώπη, στη λογική των αμερικανικών Πολιτειών.Το πιο σημαντικό ήταν και στη δεκαετία του '90 προωθήθηκε με επάρκεια- η διεύρυνση της εμπορικής ζώνης στα απελεύθερα πλέον, από τη σοβιετική επιρροή, κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και η συνένωση των δύο Γερμανιών.

Παράλληλα, προωθήθηκε η μετατροπή του κλειστού και παλαιότερου πυρήνα της Ευρώπης σε ενιαίο οικονομικό και νομισματικό χώρο, με το πέρασμα αρμοδιοτήτων και εξουσιών από τις εθνικές κυβερνήσεις στις ενωσιακές δομές και η κυριαρχία του νέου Βερολίνου και της Φρανκφούρτης, όπου καθόλου τυχαία δεν έχει την έδρα της η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, με προδιαγραφή καταρχήν να τη διαχειρίζεται Γερμανός τραπεζίτης.

Ας μην αγνοούμε το γεγονός ότι τα μεταπολεμικά χρόνια κατοχής της Γερμανίας έδιναν διαβεβαιώσεις στο παγκόσμιο κέντρο του καπιταλισμού, που παραμένει στη Νέα Υόρκη, ότι δεν θα χαλάσει η συμφωνία μεταξύ Ηπειρωτικής Ευρώπης και αγγλοσαξονικού άξονα, ότι η ενιαία Ευρώπη θα παραμείνει σε συμπληρωματικό πεδίο και όχι σε ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ. Αυτό διατυπώθηκε με σαφήνεια και στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, παραμένοντας ακέραιο ως προς την προδιαγραφή του στη μετέπειτα Συμφωνία της Λισσαβόνας.

Για τον λόγο αυτό η Ευρωζώνη δεν διαθέτει κεντρική τράπεζα που να χρηματοδοτεί τα κράτη της Ένωσης, παρά μόνον τις τράπεζες των κρατών-μελών, ούτε οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης των οικονομιών, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή του δίπολου του καπιταλισμού της Δύσης, με ταυτόχρονη πρωτοκαθεδρία στις αγορές των ΗΠΑ και ειδικά της Γουόλ Στριτ.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, από τη συγκρότηση της και τη βάση της, ουσιαστικά διασφαλίζει την κυριαρχία του επονομαζόμενου και ως "βόρειου άξονα" στην Ηπειρωτική Ευρώπη, έναντι του Μεσογειακού Νότου της.

Ουσιαστικά συζητάμε για τη σχέση Γερμανίας-Ρωσίας και την εμπέδωση της σχέσης αλληλεξάρτησης της βιομηχανικής παραγωγής της πρώτης, μοντέλο κλασικού καπιταλισμού, με τις πρώτες ύλες της δεύτερης. Οι πρώτες ύλες της Ρωσίας, όμως, δεν θα βρίσκονταν στη διάθεση ενός εθνικιστικού-αυτοκρατορικού καθεστώτος, τύπου Πούτιν, ούτε υπό την κυριαρχία της δυναμικής αστικής τάξης της Αγίας Πετρούπολης, αλλά στην εκμετάλλευση των επονομαζόμενων και "φεουδαρχών" της περιόδου Γιέλτσιν.

Αρα όλο το σχήμα μέσω των αγορών θα είχε τη βάση του στη Γουόλ Στριτ και τη Νέα Υόρκη, που θα παρέμενε η Μητρόπολη του Καπιταλισμού της Δύσης και η στρατηγική βάση στην αγοροπωλησία χρήματος και ζωνών επιρροής των γκρουπ του νέου καπιταλισμού, που θα υποκαθιστούσε τις εθνικές κυβερνήσεις, λειτουργώντας στις νέες επικράτειες-περιοχές του παγκόσμιου χωριού.

Ο νέος αυτός καπιταλισμός είχε και γεωπολιτική θεώρηση, αφού στη βάση του ήταν η προετοιμασία της Δύσης να αντιμετωπίσει τον "δράκο" που ξυπνά, την Κίνα, και τα δεδομένα μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας.

Σήμερα όλα δείχνουν ένα λάθος. Η θεώρηση πραγμάτων δεν έλαβε υπόψη της τον νόμο της φύσης. Ουσιαστικά το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι πιο βάρβαρος από τη ζούγκλα. Δεν τρώει για να χορτάσει. Είναι ένα απολύτως άπληστο, ατομικιστικό και απολύτως αιμοβόρικο ον, που μπορεί να βρει την αρμονία μόνο μέσα από τον πολιτισμό, την κοινωνικότητα της παράδοσης, το πλαίσιο διαπαιδαγώγησης των οργανωμένων δομών του έθνους-κράτους.

Εάν ανατραπούν τα δεδομένα, η επαίσχυντη ισχύς τον οδηγεί, είτε προσωπικά είτε μέσω των εταιρειών, πίσω στο χάος του βαρβαρισμού του όχι για να χορτάσει, αλλά για να επιβληθεί μέχρι αυτοκαταστροφής του. Η απληστία των αγορών τις μετέτρεψε σε "πιράνχας", το μόνο ον στον πλανήτη που προσομοιάζει σε νοοτροπία και φυσικό τρόπο ζωής με τον άνθρωπο.

Οι κρίσεις στην οικονομία και τις αγορές είναι συμφυείς με το σύστημα και μεταδίδονται με πολύ πιο άμεσο τρόπο στις διαδρομές του νέου καπιταλισμού. Ο πλούτος δεν μετατρέπεται σε ευημερία και επάρκεια αλλά σε απληστία και ανταγωνισμό. Ετσι η μεγάλη Ανατολή που ανατέλλει, η κυριαρχία της "Αυτοκρατορίας του Δράκου" δείχνει μη αναστρέψιμη στηριγμένη σε κρατικές δομές, παράδοση πολιτισμού και αρμονία μέσα από τη δομή της κάστας.

Η Νέα Ρώμη είναι πιο εκτεθειμένη από ποτέ στην κατάρρευση, είτε αυτή ξεκινά από τη φιλοσοφική έδρα της Δύσης, την Ελλάδα, είτε από την κατάρρευση των "γιγάντων" του καπιταλισμού που στερούνται όμως κοινωνισμού και επάρκειας ως προς τη λογική της ανάπτυξης τους. Ο πλούτος είναι άυλος και η σύγκρουση μεταξύ αγορών και λαών, που βρίσκονται υπό πτώχευση, νομοτελειακή, χωρίς τη διαιτησία των κρατών.

Η Νέα Ρώμη καταρρέει, η συμφιλίωση δεν επήλθε και οι τραπεζίτες, οι χρηματιστές και ο νέος πλούτος δεν κατόρθωσαν να γίνουν αριστοκρατία. Ο νέος καπιταλισμός της τάχα παγκοσμιοποίησης των G7, Q20 ή και της Ευρωζώνης παρέμεινε υποτελής στα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου, άρα από τη συγκρότηση του ακόμη- πεισιθάνατος...