Η αλήθεια για τη λεγόμενη "Νέα Εποχή"

• Του Μοναχού Αρσένιου Βλιαγκόφτη

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο ακούμε να γίνεται λόγος για "Νέα Εποχή". Όλο και περισσότερο βλέπουμε να χρησιμοποιείται το ουράνιο τόξο, η πυραμίδα, ο αριθμός 666, η πεντάλφα, αγαπημένα σύμβολα όλα αυτά της "Νέας Εποχής". Ακούμε επίσης να γίνεται πολύς λόγος για Παγκοσμιοποίηση και για μια Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Μπαίνουμε, λοιπόν, σε μια χρυσή εποχή καθολικής ευτυχίας, ή, μήπως, άραγε κάτι μας κρύβουν;

Οι ρίζες της "Νέας Εποχής" στην αστρολογία και τον αποκρυφισμό

Η λεγομένη Νέα Εποχή βασίζεται σε μια παλαιά σκέψη που συναντάται σε εξωχριστιανικές θρησκείες. Πρόκειται για μια άποψη της αστρολογίας, ότι δήθεν κάθε 2.000 περίπου χρόνια εισέρχεται η ανθρωπότητα σε μια Νέα Εποχή. Η προηγούμενη ήταν -μας λένε- η Εποχή των Ιχθύων, η εποχή του Χριστιανισμού.

Τώρα εισερχόμεθα -λένε- στη Νέα Εποχή, στην Εποχή του Υδροχόου, μια χρυσή εποχή για την ανθρωπότητα.

Ο Χριστιανισμός θα τεθεί στο περιθώριο της Ιστορίας, θα έρθουν νέες αλήθειες, θα τις φέρει ο "μεσσίας" ή Χριστός της Νέας Εποχής, δηλαδή, ο Αντίχριστος.

Και μόνον αυτά, βέβαια, αρκούν για να καταλάβει κανείς ότι η λεγομένη Νέα Εποχή είναι αντίθετη και ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξο πίστη μας.

Τι είναι η "Νέα Εποχή"

Είναι ένα "αόρατο δίκτυο" παραθρησκευτικών οργανώσεων σ' όλο τον κόσμο. Οργανώσεις ινδουιστικές, βουδιστικές, γκουρουϊστικές, νεογνωστικές, ψυχολατρείες, "θετική σκέψη", μασονία, θεοσοφία, νεοειδωλολατρία, νεοσατανισμός, μαγεία, αστρολογία, υπνωτισμός, πνευματισμός, σουφισμός, "εναλλακτικές θεραπείες", "πολεμικές τέχνες της Ανατολής" κ.ά. Τον σκληρό πυρήνα της Νέας Εποχής αποτελούν ολοκληρωτικού χαρακτήρας ομάδες, που αποκρύπτουν τους πραγματικούς των σκοπούς και δρουν πίσω από ένα παραπλανητικό προσωπείο.

Όλες αυτές τις Οργανώσεις ενώνουν οι κοινοί στόχοι και η κοινή αντίληψη για τον θεό, τον άνθρωπο και τον κόσμο, την οποία αντλούν από τις ανατολικές θρησκείες και τον αποκρυφισμό.

Τι πιστεύει η "Νέα Εποχή"

Βασικά στοιχεία της διδασκαλίας της Νέας Εποχής είναι η πίστη σε απρόσωπο θεό, στο "νόμο" του κάρμα και των μετενσαρκώσεων, και στη δυνατότητα της μετεξελίξεως του ανθρώπου σε κατ' ουσίαν θεό με τις δικές του μόνο δυνάμεις και με τη βοήθεια και χρήση του "διαλογισμού". Κεντρική θέση στη διδασκαλία της Νέας Εποχής έχει ο απόλυτος πανθεϊστικός μονισμός ("Εν το παν" της θεοσοφίας - "ολιστικό μοντέλο"). Πιστεύουν επίσης ότι μέσα μας έχουμε "απόκρυφες δυνάμεις" και ότι η Γη είναι εμψυχωμένη ("Γαία"). Όλα αυτά είναι επιδράσεις των ανατολικών θρησκειών (βουδισμού - ινδουισμού) μέσω της Μασονίας και της Θεοσοφίας.

Το μήνυμα τους συνοψίζεται στο μεγάλο εωσφορικό ψέμα, ότι, δηλαδή, ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός και δεν χρειάζεται τον Θεό για να σωθεί.

Τα μηνύματα της Νέας Εποχής και κυρίως το τρίπτυχο: σεξ, βία και εξοικείωση με τη μαγεία και το δαιμονικό στοιχείο, διοχετεύονται κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., τη μουσική (κυρίως ροκ), τις λεγόμενες πολεμικές τέχνες της Ανατολής, τις λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες, τα "παιδικά" παιχνίδια κ.ά.

Η Νέα Εποχή καλλιεργεί τη σύγχυση χρησιμοποιώντας ορούς όπως Χρίστος, προσευχή, αγάπη, ελευθερία, με άλλο νόημα όμως, και μάλιστα πολλές φορές αντίστροφο αυτού που δίνουμε εμείς οι χριστιανοί σ' αυτές τις λέξεις.

Στόχοι της "Νέας Εποχής"

Αυτοί που κατευθύνουν την κίνηση της Νέας Εποχής έχουν δύο βασικούς στόχους:
1) Την εγκαθίδρυση μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο, με κατάληξη την επιβολή μιας παγκόσμιας κυβέρνησης με επικεφαλής ένα παγκόσμιο κυβερνήτη (δικτάτορα), τον αναμενόμενο από αυτούς "μεσσία" της Νέας Εποχής
2) Την εγκαθίδρυση μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων σε θρησκευτικό επίπεδο. Δηλαδή τη δημιουργία μιας νέας παγκοσμίας θρησκείας ή πανθρησκείας, η οποία θα προκύψει από την συνένωση όλων των γνωστών θρησκειών. Γι' αυτό και βλέπουμε να βάζουν όλες τις θρησκείες να συζητούν μεταξύ τους για να βρουν αυτά που τις "ενώνουν". (Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός συγκρητισμός).

Καταλαβαίνει κανείς εύκολα ότι πρόκειται για μια δαιμονική επιδίωξη.

Ο Κύριός μας Ιησούς Χρίστος λέγει κατηγορηματικά: "Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή". (Ιω. 14, 6).

Αντιθέτως, η Νέα Εποχή υποστηρίζει ότι όλοι οι δρόμοι, όλες οι θρησκείες, οδηγούν στην Αλήθεια. Όσοι υποστηρίζουν -όπως π.χ. εμείς οι Ορθόδοξοι- ότι μόνον η δική τους πίστη είναι η αληθινή και σώζει τον άνθρωπο, αυτοί θεωρούνται "κολλημένοι στην παλιά εποχή", θεωρούνται εχθροί της Νέας Εποχής και συκοφαντούνται ως φανατικοί, μισαλλόδοξοι, ρατσιστές, φονταμενταλιστές κ.ο.κ.

Ο Χρίστος -λένε οι κήρυκες της Νέας Εποχής - ήταν ένας από τους πολλούς μύστες και διδασκάλους της ανθρωπότητας. Ήταν ένας άνθρωπος που με τις δικές του δυνάμεις ανέβηκε ψηλά.

Από όσα είπαμε παραπάνω, φαίνεται καθαρά ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας της Νέας Εποχής Φαίνεται, επίσης, ότι ο βασικός στόχος της Νέας Εποχής είναι η παγκόσμια κυριαρχία. Αυτός ήταν και είναι ο βασικός στόχος και το σχέδιο των λεγομένων μυστικών εταιρειών όπως η μασονία, η Θεοσοφία, οι Ιλουμινάτοι (πεφωτισμένοι), και "λεσχών" όπως η Τριμερής Επιτροπή και η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ. Αυτός ο ίδιος στόχος, η παγκόσμια δηλαδή κυριαρχία, αποτελεί όνειρο του σιωνισμού. Οι σιωνιστές Εβραίοι περιμένουν ακόμη τον μεσσία. Τον περιμένουν ως εκείνον που θα τους εξασφαλίσει την παγκόσμια πολιτικοοικονομική επικράτηση.

Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, κρίνουν οι σχεδιαστές της Νέας Εποχής , ότι θα πρέπει να επιβληθεί ένα σύστημα απολύτου ελέγχου στην παγκόσμια οικονομία, στο εμπόριο, στη διατροφή. Αυτό ακριβώς επιδιώκει η πολυσυζητημένη παγκοσμιοποίηση, και όχι την μεγιστοποίηση της ευημερίας όπως διαφημίζουν οι προπαγανδιστές της.
Για να γίνει ο κόσμος απολύτως ελεγχόμενος, σχεδιάζεται η κατάργηση του γνωστού μας χρήματος και η καθιέρωση του λεγομένου πλαστικού χρήματος μέσω των καρτών.

Για να ελεγχθούν και κατασταλούν οι αντιδράσεις που αναμένονται, προωθείται ένα καθεστώς παγκοσμίου αστυνομικού ελέγχου μέσω των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του ηλεκτρονικού φακελώματος. Εδώ εντάσσεται και η Συμφωνία Σένγκεν και ο νόμος 2472/97 για την δήθεν "προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα". Περιορίζεται, με στόχο την παντελή εξαφάνιση, η προσωπική ζωή και ελευθερία. Εφιαλτικά σενάρια μιας κοινωνίας ελεγχομένων ανθρώπων - ρομπότ, σαν αυτή που περιγράφει ο Όργουελ στο γνωστό βιβλίο του "1984", αποτελούν σταθερή επιδίωξη της Νέας Τάξεως Πραγμάτων.

Τα πάντα υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση του "Μεγάλου Αδελφού"

Η Τακτική της "Νέας Εποχής"

1) Η Νέα Εποχή για να επικρατήσει σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο χρησιμοποιεί κυρίως δύο τρόπους:

α) Αφ' ενός δρα ως οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει γλώσσες, πολιτισμούς, παραδόσεις, εθνικές ιδιαιτερότητες, προωθώντας τον εξαμερικανισμό των εθνών με την έννοια της υιοθετήσεως των υποπροϊόντων του "αμερικανικού τρόπου ζωής". Προωθεί την υποταγή των εθνών, θέτοντας ουσιαστικά τέλος στην εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Ήδη τα εθνικά κέντρα εξουσίας δεν ελέγχουν πλήρως την οικονομική πολιτική. Είναι υποχρεωμένα να προσαρμόζονται στις επιταγές άλλων διεθνών κέντρων.
Στο πολιτικό επίπεδο υπονομεύονται πολλοί από τους δημοκρατικούς θεσμούς και εξασθενεί η ισχύς, το κύρος και η αποτελεσματικότητά τους.

β) Αφ' ετέρου η Νέα Εποχή καλλιεργεί και οξύνει τις εθνικές αντιπαραθέσεις. (Διαίρει και βασίλευε). Τα δικαιώματα των πραγματικών ή, συνηθέστερα, κατασκευασμένων "μειονοτήτων", εθνικών και θρησκευτικών, είναι ο μοχλός για την ανατροπή της παλαιάς και την εγκαθίδρυση της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Δόγμα του νέου ΝΑΤΟ είναι ότι η εθνική κυριαρχία μπορεί να παραβιάζεται (από το ΝΑΤΟ) οπουδήποτε στη γη κρίνει αυτό ότι παραβιάζονται δικαιώματα μειονοτήτων!

2) Η Νέα Εποχή για να επικρατήσει σε θρησκευτικό επίπεδο, για να εγκαθιδρύσει τη δαιμονική της πανθρησκεία, υποστηρίζει ότι τάχα όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο και επιδιώκει να διαβρώσει, να αλώσει δηλαδή εκ των ένδον, τον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας διεθνώς, μια και οι υπόλοιπες "Εκκλησίες" ή θρησκείες, λίγο-πολύ είναι μέσα στο παιχνίδι της Νέας Εποχής , και μάλιστα με επικεφαλής τον πάπα, επίδοξο θρησκευτικό πλανητάρχη.

Οι νεοεποχίτες καλλιεργώντας τη σύγχυση -πλανώντες και πλανώμενοι- συνήθως παρουσιάζονται και ως χριστιανοί! Συγχρόνως, σταδιακώς, κατασυκοφαντούν την Αγία Γραφή.

Στόχος τους δεν είναι να αδειάσουν οι εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που θα έχουν αλλοιωμένο φρόνημα!

Παραλλήλως, διοχετεύονται μέσω της διαφημίσεως τέτοια πρότυπα που τείνουν να μεταβάλουν τον άνθρωπο σε ένα ον του οποίου "η ζωή και η κίνηση θα περιορίζεται, όπως ελέχθη, μεταξύ δύο συσκευών της τηλεοράσεως και του ψυγείου. Κατ' αυτόν τον τρόπον ελέγχεται και κατευθύνεται όλος ο κόσμος"! ("Χριστ. Σπίθα", φ. 543, Ιούλιος 1977).

Συμπεράσματα

Η λεγομένη Νέα Εποχή δεν είναι καθόλου νέα. Είναι το αρχαίο εωσφορικό ψέμα, ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός. Είναι η παλαιά επιδίωξη των σκοτεινών δυνάμεων, των "μυστικών εταιρειών" για παγκόσμια κυριαρχία. Η Νέα Εποχή δεν αποτελεί πηγαία και ενδογενή αναζήτηση των ανθρώπων και των κοινωνιών. Σχεδιάζεται και επιβάλλεται έξωθεν.

Η στάση των χριστιανών

Σ' όλα αυτά τα σκοτεινά και επικίνδυνα σχέδια, για επιβολή μιας Νέας Τάξεως Πραγμάτων και μιας Παγκοσμιοποιήσεως χωρίς Χριστό και εναντίον του Χρίστου, εμείς οι Χριστιανοί έχουμε να αντιτάξουμε το φως και την αλήθεια του Χρίστου. Στην ψευδή και εωσφορική υπόσχεση της αυτοθεώσεως, έχουμε να αντιπροτείνουμε την αληθινή -κατά χάριν- θέωση στην οποία καλούμεθα από τον Κύριο μας Ιησού Χρίστο, σε κοινωνία αγάπης με Αυτόν και υπακοής στο πανάγιο θέλημα Του.

Όλες αυτές τις κοσμογονικές αλλαγές, που μεθοδευμένα και όχι τυχαία γίνονται γύρω μας, πρέπει να τις δούμε με την "καλή ανησυχία" όπως τόνιζε και ο μακαριστός Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης. Και "να μην κοιμόμαστε με τα τσαρούχια", τη στιγμή που και κοσμικοί άνθρωποι αρχίζουν πλέον να ξυπνούν και να συνειδητοποιούν τί σημαίνει στην πραγματικότητα η παγκοσμιοποίηση.

Η καλή ανησυχία πρέπει να εκφράζεται ως πνευματική επαγρύπνηση, ως ένταση του πνευματικού αγώνος, της προσευχής και της μετανοίας. Αλλά και ως παρέμβαση, όπου και όταν χρειασθεί και μας καλέσει η Εκκλησία. Έτσι θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε και όσους ανθρώπους από αγνοία παγιδεύτηκαν στο μεγάλο ψέμα της Νέας Εποχής
Πρέπει "να βρούμε τρόπους επιβίωσης του ανθρώπου και του πολιτισμού... Όσοι αντισταθούμε στη διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων και γλωσσών, θα αντισταθούμε όχι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, αλλά στην επικυριαρχία του διεθνούς εγκλήματος" (από την ομιλία τον αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου στη "Συνάντηση των Αθηνών" 1999).
Και μην ξεχνούμε: Αυτοί που σχεδιάζουν παγκοσμιοποιήσεις χωρίς Χρίστο και εναντίον του Χρίστου αλλά και των ανθρώπων, κάνουν "λογαριασμούς χωρίς τον ξενοδόχο", γιατί ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι ο μοναδικός και πραγματικός Κύριος της Ιστορίας και του κόσμου.

Για πότε η έξοδος από την Ευρωζώνη;

Ο κ. Χανς Βέρνερ Σεν δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Πρόκειται για τον πρόεδρο του πολυφημισμένου γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (IFO), το οποίο, από καιρό τώρα, υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) παίζει με την φωτιά. Και παίζει με την φωτιά γιατί η δημιουργία της ευρωζώνης έγινε με μεγάλη ελαφρότητα και.....
χωρίς να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν η παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα. Αναφερόμενος στην ελληνική περίπτωση, ο κ. Χανς Βέρνερ Σεν είναι κατηγορηματικός. Σε συνέντευξή του στην μεγάλη βελγική οικονομική εφημερίδα ‘Les Echos’, η οποία γιορτάζει τα 130 χρόνια κυκλοφορίας της, ο πρόεδρος του IFO τονίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί να αποχωρήσει από την ευρωζώνη και να υιοθετήσει εκ νέου την δραχμή.

“Το ελληνικό χρέος είναι τεράστιο”, τονίζει. “Ακόμα και με περικοπές, δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθεί. Η Αθήνα, που υπερδανείστηκε όταν μπήκε στην ευρωζώνη χωρίς να κάνει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δεν πρόκειται ποτέ να βγει από το αδιέξοδο. Θα υποφέρει έτσι για πολλά χρόνια από υψηλή ανεργία και ύφεση, με ό,τι η κατάσταση αυτή συνεπάγεται από κοινωνικής και πολιτικής πλευράς. Είναι λοιπόν σκόπιμο να βοηθηθεί η χώρα να μετατρέψει τα χρέη της σε δραχμές. Για να γίνει η Ελλάδα εξίσου ανταγωνιστική με την Τουρκία πρέπει να υποτιμήσει το νόμισμά της τουλάχιστον 44%. Κάθε άλλη λύση είναι μύθος…

“Η Ευρώπη σήμερα κερδίζει χρόνο απέναντι στο αναπόφευκτο. Δείχνει παντελή έλλειψη θάρρους. Τα διάφορα σχέδια σωτηρίας θα ήσαν χρήσιμα εάν έπρεπε να διαχειριστούμε απλώς την νευρικότητα των αγορών, έχοντας πίσω μας ισχυρές και αποτελεσματικές οικονομίες. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Στην ευρωζώνη παρατηρούνται θεμελιώδεις διαρθρωτικές ανισορροπίες, οι οποίες ποτέ δεν θα διορθωθούν αν ορισμένες χώρες δεν καταστούν φθηνότερες. Για να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά τους, μισθοί και τιμές πρέπει να μειωθούν. Όμως οι πολιτικοί αρνούνται να δουν κατάματα την πραγματικότητα. Έχουν διαγνώσει μια κακή ασθένεια και την αντιμετωπίζουν με κακά φάρμακα…

“Η ιστορία αυτή θα έχει άσχημο τέλος. Η κοινωνικοποίηση των δημοσίων χρεών επιτρέπει σε κάποιες κυβερνήσεις να αναπνέουν για λίγο νομίζοντας ότι κερδίζουν χρόνο, ενώ στην ουσία χάνουν. Αυτά τα περίφημα σχέδια διασώσεως θα αδειάσουν τα ταμεία των πλουσίων χωρών και σε μία πενταετία η όλη κατάσταση θα πάρει δραματικές διαστάσεις. Οι χώρες που βοηθούνται δεν θα κάνουν απολύτως τίποτε και τότε το πλοίο θα βουλιάξει αύτανδρο… Στο μεταξύ, όμως, οι πλούσιοι Έλληνες και Ιταλοί θα έχουν τοποθετήσει τα κεφάλαιά τους σε άλλες χώρες και σίγουρα θα γίνουν πλουσιότεροι. Όσο για την Γαλλία και την Γερμανία, θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Αυτό θα το προεξοφλήσουν σε κάποια φάση οι αγορές και θα δείτε τί έχει να γίνει…”.

Αυτά και άλλα τινα υποστηρίζει ο πρόεδρος του IFO και, όπως διαπιστώσαμε προσφάτως στην βελγική πρωτεύουσα, οι απόψεις του κερδίζουν έδαφος σε αρκετούς τεχνοκρατικούς, τραπεζικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Όπως έγινε γνωστό, μία ομάδα οικονομολόγων στην Γαλλία που είναι σύμβουλος του εκάστοτε Γάλλου πρωθυπουργού, μελετά σχέδιο δημιουργίας δύο ξεχωριστών ευρωζωνών –το οποίο, όμως, από τεχνικής πλευράς, δεν είναι ούτε απλό, ούτε πολύ εύκολο να γίνει σε διάστημα τέτοιο που θα απέτρεπε μία γενική κατάρρευση της ευρωζώνης. Από την πλευρά τους, Βρετανοί και Βέλγοι οικονομολόγοι επεξεργάζονται σενάρια τρόπου εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, γιατί προδικάζουν ότι στην χώρα μας δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ικανές να αναλάβουν το κόστος ενός σοβαρού και εις βάθος μεταρρυθμιστικού έργου. Προβλέπουν έτσι ότι η χώρα θα βυθίζεται στην ύφεση και στην ανεργία, πράγμα ευνοϊκό για ακραίες πολιτικές εξελίξεις.

Κορυφαία προσωπικότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μάς είπε ότι “οι Έλληνες πολιτικοί έχουν μία τελείως κοντόθωρη αντίληψη για την οικονομία, με αποτέλεσμα να αξιοποιήσουν την είσοδό μας στην ευρωζώνη όχι για να κάνουν έργο αλλά για να ικανοποιούν βραχυπροθέσμως εκλογικές πελατείες”. Τεράστιες ευθύνες αποδίδονται έτσι στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, η οποία τελικά δεν απέφυγε τον εκλογικό καταποντισμό το 2009, αλλά και στον κ. Γιώργο Παπανδρέου για την ανεύθυνη αντιπολίτευση που άσκησε την περίοδο 2004-2009. Τελικά δε ούτε αυτός απέφυγε το πικρό ποτήρι της πολιτικής ανευθυνότητος.

Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι στους κόλπους της Επιτροπής η Ελλάδα έχει και κάποιους συμμάχους. Είναι αυτοί που ανεπισήμως έχουν διαβεβαιώσει τον πρόεδρο της Επιτροπής κ. Μ. Μπαρόζο ότι η χώρα μας έχει σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες, αν μπορέσει να αξιοποιήσει γρήγορα μέρος της ακίνητης περιουσίας της, καθώς και άϋλα αναπτυξιακά πλεονεκτήματά της, όπως είναι για παράδειγμα το κλίμα της και οι σχετικά καλές, λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, υποδομές της. Θετικό κρίνεται επίσης και το γενικότερο μορφωτικό επίπεδο της χώρας, παρά τις τεράστιες εκπαιδευτικές ανεπάρκειες.

Σε non paper υπογραμμίζεται ότι, με συντονισμένες προσπάθειες και εφόσον το ταχύτερο δυνατόν απαλλαγεί από την γραφειοκρατία και την διαφθορά, η Ελλάδα θα μπορούσε ταχύτερα από άλλες χώρες να εισέλθει σε φάση αναπτύξεως, με ναυαρχίδες της τον τουρισμό, την βιομηχανία ειδών διατροφής, τις ιατρικές υπηρεσίες και την εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό, αναμένονται συγκεκριμένα δείγματα γραφής από την κυβέρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου, πέρα από τις μακροοικονομικές προσπάθειες που θα κάνει για να αποφευχθεί η οριστική πτώχευση της χώρας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το εξάμηνο που ακολουθεί θα είναι αποφασιστικό για την παραμονή ή όχι της χώρας στην ευρωζώνη, όπου οι θετικές εκτιμήσεις είναι για την ώρα ελάχιστες. Με άλλα λόγια, όταν γίνεται λόγος για την Ελλάδα, δεν τίθεται το ερώτημα αν θα παραμείνει στην ευρωζώνη αλλά πότε θα αποχωρήσει από αυτήν. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό από ψυχολογικής πλευράς –για όσους καταλαβαίνουν, βέβαια…

Γιατί αξίζει να είσαι άνδρας!

01. Οι τηλεφωνικές συνομιλίες διαρκούν περίπου 30 δευτερόλεπτα…

02. Οι σκηνές με γυμνό στις ταινίες είναι πάντα γυναικείες.
03. Γνωρίζεις πως δουλεύει .το αυτοκίνητο.
04. Οι πενθήμερες διακοπές χρειάζονται μια βαλίτσα μόνο.
05. Το... ποδόσφαιρο την Κυριακή.
06. Η ουρά για να πάς σε τουαλέτες είναι κατά 80% μικρότερες.
07. Ανοίγεις τα βαζάκια από μόνος σου.
08. Οι φίλοι σου δε σου τη σπάνε άμα βάλεις κιλά.
09. Τα οπίσθια σου δεν είναι πότε λόγος για μια συνέντευξη.
10. Όλοι οι οργασμοί σου είναι αληθινοί.
11. Δεν σε ενδιαφέρει εάν στις τουαλέτες δεν υπάρχει κάθισμα.
12. Δεν χρειάζεται να κουβαλάς μια τσάντα γεμάτη άχρηστα πράγματα.
13. Το επίθετο σου είναι πάντα το ίδιο.
14. Στα εστιατόρια τρως όλο το φαγητό.
15. Μπορείς να κάνεις μπάνιο και να ετοιμαστείς σε 10 λεπτά.
16. Δεν είναι απαραίτητο να θυμάσαι όλα τα γενέθλια των άλλων.
17. Τα εσώρουχα σου κοστίζουν ακόμα 15€ η συσκευασία των τριών.
18. Δεν χρειάζεται να ξυρίζεσαι από το λαιμό και κάτω.
19. Εάν στα 34 είσαι ακόμα ανύπαντρος κανείς δεν το κάνει θέμα.
20. Όλα στο πρόσωπο σου παραμένουν στο φυσικό τους χρώμα.
21. Η σοκολάτα είναι απλά ένα τσίμπημα, όχι το επιδόρπιο σου.
22. Μπορείς κάποτε να γίνεις πρόεδρος της δημοκρατίας.
23. Μπορείς να φορέσεις μια άσπρη φανέλα σε ένα ενυδρείο.
24. Τρία ζευγάρια παπούτσια είναι αρκετά.
25. Τα προκαταρτικά είναι optional.
26. Δεν χρειάζεται να τακτοποιείς το διαμέρισμα κάθε φορά που έρχεται ένας υδραυλικός.
27. Στο συνεργείο σου λένε πάντα την αλήθεια.
28. Δεν σε ενδιαφέρει εάν κανείς δεν πρόσεξε το καινούριο σου κούρεμα.
29. Μπορείς να παρακολουθήσεις τηλεόραση σε απόλυτη ησυχία με έναν φίλο χωρίς να σκέφτεσαι «Είναι νευριασμένος μαζί μου.»
30. Γνωρίζεις τουλάχιστον 10 τρόπους για να ανοίξεις μια μπύρα.
31. Όταν κάθεσαι δεν χρειάζεται να θυμάσαι τι φοράς για να βάλεις ανάλογα τα πόδια σου.
32. Aσπρα μαλλιά ίσον μεγαλύτερη γοητεία.
33. Κανείς δεν χαζεύει το στήθος σου ενώ μιλά.
34. Μπορείς να αγοράσεις προφυλακτικά χωρίς ο υπάλληλος να σε φανταστεί γυμνό.
35. Σε ένα πάρτι εάν κάποιος άλλος ντυθεί με τα ίδια ρούχα, μπορεί να γίνει φίλος σου.
36. Το ρέψιμο.
37. Τα παπούτσια σου ποτέ δεν σε πληγώνουν.
38. Ακόμα και στο κατούρημα έχουμε στόχους και μπορούμε να είμαστε αθόρυβοι, όταν θέλουμε.
39. Το μόνο βιολογικό ρολόι που έχουμε είναι αυτό που μας ειδοποιεί ότι αρχίζει το Champion League.
40. Η εκάστοτε τσαντίλα μας δεν οφείλετε σε μια αόριστη ορμονική τσιγκολελέτα, που εκφράζεται με τη δικαιολογία πασπαρτού «έχω περίοδο».
41. Ο γάμος δεν είναι η υψηλότερη στιγμή της καριέρας μας και μεταξύ μας δεν πολυκαταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να συζητάμε επί 6 μήνες πριν και 6 μήνες μετά αυτό το μισάωρο ορθοστασίας δίπλα σε μια ντυμένη μπομπονιέρα.
42. Όσο υπάρχει ζωή σ’αυτό το πλανήτη, θα υπάρχει πάντα μια Σούλα πρόθυμη να αποτελέσει την εναλλακτική μας λύση.
43. Και όταν αυτή η εναλλακτική λύση γίνει βούκινο, θα υπάρχει πάντα μια επιστημονική τεκμηριωμένη ορμονική θεωρία για να δικαιολογήσει την επιλογή μας.
44. Μπορούμε εκ του ασφαλούς να υποστηρίζουμε τις θεωρίες περί ισότητας, αφού στο κάτω κάτω δεν κοστίζει τίποτα. Ενώ κατά βάθος ξέρουμε καλά ότι ο άντρας ήταν αυτός που ανακάλυψε τα προκαταρτικά στο σεξ και μάλιστα τα ονόμασε «μπύρα».
45. Δεν υπάρχει τίποτε άρρωστο όταν δύο γυναίκες κάνουν σεξ μεταξύ τους, αρκεί να το κάνουν μπροστά μας.
46. Οι ποικιλίες νέων μοντέλων, σε αυτοκίνητα και γυναίκες, ανανεώνονται συνεχώς.
47. Ένα λευκό πουκάμισο με κολλαρισμένο γιακά κι ένα ζευγάρι σοβαρά παπούτσια ήταν, είναι και θα είναι αρκετά.
48. Είναι αποδεδειγμένο ότι οι άνθρωποι που έχουν οπτική επαφή με τα γεννητικά τους όργανα είναι πιο εξωστρεφής και λιγότερο στιντζωμένοι.
49. Αν θέλουμε μπορούμε ν αφήσουμε μουστάκι.
50. Τα αντρικά περιοδικά έχουν πιο πολύ πλάκα και συνήθως δεν περιλαμβάνουν θέματα όπως : Η δημιουργική γκρίνια, κατούρησε το μπολ με τα αποξηραμένα; Ευνουχίστε τον, και Παίζοντας σφηνοτουβλακία με τις σερβιέτες.
51. Η θριαμβευτική είσοδός μας στο στίβο του σεξ δεν συνοδεύεται από τις ερωτήσεις :
-Αν θα πονέσεις. -Που θα πονέσεις. -Αν θα έχεις βρει το κατάλληλο άτομο. -Αν το κατάλληλο άτομο θα σε σέβεται. -Αν το αίμα θα λερώσει το αγαπημένο σου φόρεμα.
-Αν το μετανιώσεις μετά.
-Αν θα μείνεις έγκυος.
-Πως θα το ονομάσεις.
-Αν πρέπει το νυφικό να έχει τούλι.
52. Δεν χρειάζεται ν ανησυχούμε αν θα φύγει κάποιος πόντος στο καλσόν. Εκτός και αν είμαστε εύζωνες.
53. Ένας άντρας δεν φοβάται να παραδεχτεί ότι έκανε μα****ια. Αντίθετα, μια γυναίκα θα επικαλεστεί είτε τον πόλεμο που της γίνεται επειδή ζει σ έναν ανδροκρατούμενο κόσμο είτε ότι είχε περίοδο είτε ακόμα και τον Κρόνο που περνούσε χτες πάνω από αχλαδόκαμπο προκειμένου ν αποδείξει ότι τελικά δεν φταίει αυτή.
54. Ε ναι λοιπόν, δεν χρειαζόμαστε ποτήρι για να πιούμε νερό απ το μπουκάλι του ψυγείου.
55. Έχουμε λόγο τιμής.
56. Χωρίς τους άντρες δεν θα είχε γυριστεί ποτέ το αριστούργημα «από μπρος παρθένα και από πίσω μπαίνουν τρένα», δεν θα είχε χτυπηθεί κανένα φραπόγαλο και δεν θα είχε ακουστεί ποτέ η φράση «ακρογωνιαίος λίθος της παπαρολογίας, αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις.»
57. Δεν είναι μυστικό ότι αυνανιζόμαστε.
58. Κατά βάθος είναι πιο υγιείς ο καλύτερος μας φίλος να λέγεται αζόρ και να κάνει γουφ από το να λέγεται μονόπετρο και να κάνει 1.500.000 εκατομμύριο. Τουλάχιστον σ’αυτόν που μας χάρισε τον αζόρ δεν χρειάζεται να του κάτσουμε.
59. Στατιστικά κάθε στιγμή μας αναλογούν τέσσερις διαθέσιμες γυναίκες.
60. Δεν είναι απαραίτητο να μιλάμε συνεχεία.
61. Μέσα στο παντελόνι μας κρύβεται ένας πραγματικά ανεξάρτητος σύμβουλος ο οποίος αντιστέκεται όσο κι αν προσπαθούν να τον εκπολιτίσουν. Έστω κι αν λέγεσαι Μπιλ Κλίντον.
62. Όταν λέμε στα αρχ***α μας καταλαβαίνουμε ότι κυριολεκτούμε.
63. Όσα executive manager και director και να γράφονται στην carte visite μας μπορούμε πάντα να χρησιμοποιούμε τη φράση «τσιμπά ένα αρ****ι» όταν μαζί με μερικούς άλλους σαν εμάς κερδίζουμε κάποιους άλλους σαν κι εμάς στο mini soccer.
64. Σε τελική ανάλυση αν δεν μας αρέσει, έχουμε πάντα την επιλογή να κάνουμε εγχείρηση αλλαγής φύλου.
65. Όταν σφίξουν τα πράγματα υπάρχει πάντα ένα Aγιο Όρος. Και μόνο που το ξέρουμε αρκεί.
66. Γιατί οι γυναίκες βρίσκουν μετά από ένα χωρισμό παρηγοριά στην αγκαλιά μιας φίλης τους ενώ οι άντρες στην αγκαλιά μιας γκόμενας.
67. Βρίσκουμε δουλεία με την αξία μας και όχι βάζοντας ένα μίνι και βγάζοντας έξω όλη την γύμνια μας.
68. Δεν κολλάμε σαν τους χαζούς στην Λαμπίρη όλη μέρα.
69. Μας αρέσει ο συγκεκριμένος αριθμός (το 69) και συχνά σταματάμε για να τον απολαύσουμε.

Read more: http://www.darksface.co/profiles/blogs/giathi-axhizei-na-ehisai#ixzz1e0k9LddL

Πύρινος λόγος Καμμένου, από την Βουλή Ξεβρακώνει την Χούντα Παπαδήμου!

Ο Νίκος Μπογιόπουλος αποκαλύπτει για την Goldman Sachs

Στημένο παιχνίδι ο Παπαδήμας

LE MONDE:ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ GOLDMAN SACHS ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ HOWARD ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

Kυβέρνηση Παπαδήμου και ομάδα των 30

Michael Roberts: Οι τραπεζίτες στην εξουσία σε Ελλάδα και Ιταλία

Κυβερνήσεις τεχνοκρατών κυβερνούν τις δύο χώρες για λογαριασμό των αγορών
Του οικονομολόγου Michael Roberts για το ιστολόγιο Global Research

Τόσο η Ελλάδα όσο και η Ιταλία θα κυβερνώνται από εδώ και στο εξής από κυβερνήσεις που αποκαλούνται "τεχνοκρατικές". Αν και οι πρωθυπουργοί Γιώργος Παπανδρέου και Silvio Berlusconi εκλέχθηκαν με......
καθαρή πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές και ποτέ δεν καταψηφίστηκαν σε διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης στο κοινοβούλιο, έχουν υποχρεωθεί σε παραίτηση, για να αντικατασταθούν από μη εκλεγμένους πρώην τραπεζίτες και πρώην στελέχη εταιρειών hedge funds και επενδυτικών τραπεζών. Από τώρα και στο εξής, οι χρηματοοικονομικές αγορές θα κυβερνούν άμεσα τις ζωές των Ελλήνων και Ιταλών πολιτών.

"Η δημοκρατία θα πρέπει να τεθεί πάνω από τις αγορές", δήλωσε ο Παπανδρέου, ενώ ο Βerlusconi δήλωσε ότι ο διορισμός μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών θα αποτελούσε "αντιδημοκρατικό πραξικόπημα" που θα καταργούσε το εκλογικό αποτέλεσμα του 2008. Και όμως, τίποτε και κανείς δεν απέτρεψε όσα συνέβησαν στη συνέχεια. Στην Ελλάδα, ο Λουκάς Παπαδήμος ορκίζεται πρωθυπουργός. Ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος, όταν η Ελλάδα προσχώρησε στο ευρώ και μπορεί να υπερηφανεύεται για τον ηγετικό ρόλο του στην επίτευξη αυτού του στόχου. Τώρα έχει αναλάβει την ηγεσία προκειμένου να κρατηθεί η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ, μια απόφαση που τώρα ο πρόεδρος Nicolas Sarkozy χαρακτηρίζει ως "λάθος". Ο Παπαδήμος ήταν σε ηγετική θέση όταν κάποιοι Έλληνες αξιωματούχοι έδωσαν ψευδή στοιχεία για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας στις ευρωπαϊκές αρχές και διατελούσε πρόεδρος όταν η ελληνική κυβέρνηση για πολλοστή φορά απέτυχε να πατάξει τη φοροδιαφυγή πλούσιων Ελλήνων (όπως και ο ίδιος). Αλλά είναι αυτή τη στιγμή ο άνθρωπος των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η Ελλάδα, επομένως, θα κυβερνάται από το άτομο που φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για το σημερινό χάλι αυτών των αγορών. Η εικόνα είναι τόσο σουρρεαλιστική όσο αυτή της ανάληψης των καθηκόντων του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Alan Greenspan, αφού η Wall Street θα απαιτούσε την παραίτηση του Προέδρου Obama με το σκεπτικό ότι δεν έκανε αρκετές περικοπές στις δαπάνες ώστε να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός!

ΣΚΗΝΗ 1η: Είσοδος Goldman Sachs

Στην Ιταλία, οι Mario Monti και Giuliano Amato πρόκειται να αναλάβουν την ηγεσία της χώρας. O Monti είναι γνωστός οικονομολόγος, ο οποίος εργάστηκε για κάποιο διάστημα στην Goldman Sachs και στη συνέχεια έγινε επίτροπος ανταγωνισμού στην ΕΕ για αρκετά χρόνια, όπου υποστήριζε ακούραστα την "απελευθέρωση και απορρύθμιση" των αγορών. Είναι στενός φίλος του νέου επικεφαλής της ΕΚΤ, Draghi "Super Mario", ενός άλλου Ιταλού τραπεζίτη. Στη δεκαετία του 1990, αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ιταλία και η Ελλάδα, συμμετείχαν συνειδητά σε συναλλαγές CDS, προκειμένου να αφαιρεθεί μέρος του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων από τους επίσημους λογαριασμούς, με την ανοχή και συνέργεια της Goldman Sachs, ιδίαίτερα. Ο Draghi ήταν γενικός διευθυντής του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών και στη συνέχεια εργάστηκε στην Goldman Sachs (2002-2005). Οι Draghi και Παπαδήμος έκαναν τα διδακτορικά τους στα οικονομικά στο ινστιτούτο MIT της Μασαχουσέτης το 1978. Όσο για τον Amato, είναι πρώην "κεντροαριστερός" πρωθυπουργός, ο οποίος είχε συνεργαστεί στενά με τον διεφθαρμένο σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό Bettino Craxi στη δεκαετία του 1990. Ήταν επικεφαλής της ιταλικής επιτροπής "καταπολέμησης των μονοπωλίων" η οποία προσπάθησε να απορρυθμίσει την οικονομία, ιδίως στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

Τι να πρωτοπει κανείς για τον Silvio Berlusconi; Είναι κάτι σαν τον Rupert Murdoch της Ιταλίας, μόνο που είναι κατά τι χειρότερος. Είναι ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης της Ιταλίας που κυριάρχησε στην ιταλική πολιτική σκηνή για 15 συναπτά έτη, μέσω μιας σειράς από απάτες, δωροδοκίες και άλλα φαινόμενα διαφθοράς (θα είναι αντιμέτωπος με πάνω σε 15 κατηγορίες στα δικαστήρια όταν ο ίδιος παραιτηθεί), για να μην αναφέρουμε την έφεσή του στα ξεφαντώματα και τις νέες γυναίκες. Το γεγονός ότι αρνιόταν ότι υπάρχει κρίση στην Ευρωζώνη προκάλεσε αίσθηση. Μόλις την περασμένη εβδομάδα δήλωσε στους δημοσιογράφους: "Η ζωή στην Ιταλία είναι ζωή σε μια πλούσια χώρα. Η κατανάλωση αγαθών δεν έχει μειωθεί, είναι δύσκολο να βρεις θέσεις στο αεροπλάνο, τα εστιατόρια μας είναι γεμάτα από κόσμο". Μιλώντας νωρίτερα στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, δήλωσε τα εξής: "Η Ιταλία είναι αυτή τη στιγμή η ιδανική χώρα για να επενδύσει κανείς. (…) Σήμερα έχουμε λιγότερους κομμουνιστές και όσοι μας βρίσκονται ακόμα αρνούνται ότι υπήρξαν κομμουνιστές στο παρελθόν. Ένας άλλος λόγος για να επενδύσει κανείς στην Ιταλία είναι το ότι έχουμε όμορφες γραμματείς. Υπέροχα κορίτσια!" Στο σεισμό που έπληξε την κεντρική Ιταλία το 2009, είπε τους άστεγους επιζώντες ότι θα πρέπει να δουν την κατάστασή τους "σαν ένα Σαββατοκύριακο σε κάμπινγκ". Και πολλά άλλα παρόμοια.

Αλλά τουλάχιστον ο Berlusconi είχε εκλεγεί με νόμιμες διαδικασίες. Τώρα θα αντικατασταθεί όχι από ένα νεοεκλεγέντα ηγέτη, αλλά από τις τράπεζες και τους επενδυτές τραπεζίτες, που θα παίρνουν εντολές από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δηλαδή την εφιαλτική τρόικα. Επικεφαλής του ΔΝΤ είναι σήμερα η πρώην Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Christine Lagarde. Η Lagarde ήταν κάποτε διευθύνων σύμβουλος σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο με διεθνείς διασυνδέσεις, που ενημέρωνε τους πελάτες του σχετικά με τα συστήματα "δημιουργικής λογιστικής" για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Το δεξί της χέρι στην εταιρεία αυτή ήταν ο David Lipton, ο οποίος εργαζόταν τότε στην Moore Capital, μια πολυεθνική εταιρεία διαχείρισης hedge funds. Kρατηθείτε τώρα: Ο οργανισμός της ΕΕ που θα επιβλέπει την δέσμη μέτρων διάσωσης της Ελλάδας και μπορεί να αγοράσει μέρος του ιταλικού χρέους είναι το το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ), επικεφαλής του οποίου είναι ο κ. Klaus Regling, ο οποίος εργαζόταν στην Moore Capital! Το 2009 έλεγε σε διαλέξεις του: "Η νομισματική ένωση θα λειτουργήσει καλύτερα στα επόμενα δέκα χρόνια σε σύγκριση με τα τελευταία δέκα χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό σχεδιασμό που έχει γίνει". Οι αμοιβές από την έκδοση ομολόγων του ΕΤΧΣ θα πλησιάζουν το 1% ενός πιθανού πακέτου 100 δισ. δολαρίων προς τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες και άλλες, όπως η Goldman Sachs. Έτσι θα βγάλουν μπόλικο χρήμα από τη χρηματοδότηση της "διάσωσης".

ΣΚΗΝΗ 2η: Είσοδος των δανειστών

Οι τραπεζίτες έχουν αναλάβει τη διακυβέρνηση στις δύο αυτές χώρες, διότι οι εκλεγμένοι ηγέτες του ελληνικού και ιταλικού λαού δεν ανταποκρίθηκαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στις απαιτήσεις των επενδυτών όσον αφορά τα ομόλογα του δημοσίου που είχαν στα χέρια τους. Οι τράπεζες της Ευρώπης, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι εταιρείες διαχείρισης hedge funds έπαψαν να αγοράζουν μέρος από το δημόσιο χρέος της Ελλάδας και την Ιταλίας. Και δεν σημαίνει αυτό απαραίτητα ότι οι εκλεγμένοι ηγέτες δεν κατέβαλαν προσπάθειες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα. Οι σοσιαλιστές κυβερνώντες στην Ελλάδα έδειξαν ετοιμότητα στην αντιμετώπιση ταραχών, απεργιών και την όποια αντιπολίτευση ασκήθηκε στο κόμμα τους για να εξασφαλίσουν την προσφορά του χρηματιστικού κεφαλαίου. Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση της Ιταλίας επέτρεψε πρόσφατα την ψήφιση άλλης μιας δέσμης δρακόντειων μέτρων στον προϋπολογισμό, για να εισπράξει ένα καταφατικό νεύμα από τους δανειστές της. Όμως, όπως αποδείχθηκε, οι προσπάθειες των Ελλήνων και Ιταλών κυβερνώντων δεν ήταν αρκετές για να κατευνάσουν τις ανησυχίες των πιστωτών τους. Μέχρι που οι τραπεζίτες επέλεξαν να βάλουν τους δικούς τους ανθρώπους άμεσα στο τιμόνι των δύο χωρών.

Και ποιο είναι το σχέδιο; Οι τραπεζίτες θα επιμείνουν στην ψήφιση και νέων περικοπών των δημοσίων δαπανών, στην αύξηση των φόρων, τη μαζική ιδιωτικοποίηση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων και σε άλλα μέτρα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης αποπληρωμή όλων των ομολόγων που κατέχει ο ευρωπαϊκός χρηματοπιστωτικός τομέας αποπληρωθεί και να αποφευχθεί η χρεοκοπία. Στους Έλληνες δόθηκε η επιλογή να διαγράψουν εν μέρει, το 50% των χρεών που κατέχονται από τον ιδιωτικό τομέα, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε ο μέσος Έλληνας να εξακολουθεί να υφίσταται μια κατά 30% μείωση του βιοτικού του επιπέδου κατά την επόμενη δεκαετία. Αλλά ούτε αυτές οι θυσίες δεν θα απαλλάξουν την Ελλάδα από το βάρος του χρέους της. Το δημόσιο χρέος θα εξακολουθεί να παραμένει στο 120% του ΑΕΠ μέχρι το τέλος της δεκαετίας, στην καλύτερη περίπτωση (στην πραγματικότητα το 140% φαντάζει πιθανότερο), ενώ το βάρος της αποπληρωμής θα πέσει εξ ολοκλήρου στους ώμους μια ολόκληρης γενιάς Ελλήνων. Οι Ιταλοί αντιμετωπίζουν την ίδια μεταχείριση. Ένας 58χρονος Ιταλός πολίτης από το Μπάρι, ο κ. Pietro Pappagallo, μου είπε:

"Φοβάμαι ότι οι οικονομίες μου θα καταλήξουν μέσα σ' ένα καλάθι αχρήστων. Κοπίασα τόσα χρόνια για να βάλω κάτι στην άκρη και τώρα βλέπω ότι δεν θα μου μείνει τίποτε από αυτά τα χρήματα. Μου έχουν ήδη κάνει τέσσερις αλλαγές στη σύνταξή μου. Νόμιζα ότι είχα προγραμματίσει τη ζωή μου και τώρα λένε ότι πρέπει να δουλέψω περισσότερο. Είμαι πατέρας και ανησυχώ για τα παιδιά μου, που μάλλον δεν θα πάρουν ποτέ τους σύνταξη".

Το χρηματιστικό κεφάλαιο απαιτεί στο ακέραιο την επιστροφή των χρημάτων που επένδυσε (με το ελάχιστο ποσοστό αθέτησης στις επενδύσεις του). Αλλά οι ηγέτες της Ευρωζώνης απαιτούν επίσης οι χώρες που αυτοί θεωρούν "σπάταλες", όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, να αποπληρώσουν τα χρέη τους, επιδεικνύοντας "δημοσιονομική σύνεση", να φροντίσουν να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους και να μειώσουν το χρέος τους, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρξει μείωση του φορολογικού βάρους των κερδών του καπιταλιστικού τομέα.

Παράλληλα, κατά ένα σχιζοφρενικό τρόπο, δηλώνουν ότι επιδιώκουν την επιβίωση της Ευρωζώνης ως κεντρικού πυρήνα της οντότητας της Ευρώπης, και όπως αυτή θα εκπροσωπείται στα διεθνή δρώμενα. Αλλά η διάλυση του ευρώ θα κατέστρεφε όλες τις πιθανότητες για κάτι τέτοιο. Και όμως, μετά τα τραυματικά γεγονότα των τελευταίων μηνών, οι ηγέτες της Ευρωζώνης δείχνουν τώρα διατεθειμένοι να ανεχθούν την απομάκρυνση της Ελλάδας από το ευρώ, εκτός εάν η τελευταία πετύχει τους φορολογικούς της στόχους και μειώσει δραστικά το επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού. Από την άλλη πλευρά, εάν η Ιταλία καταρρεύσει, τότε το ευρώ θα διαλυθεί ούτως ή άλλως. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι τραπεζίτες έχουν αναλάβει τη διακυβέρνηση των δύο χωρών.

Στην πραγματικότητα, παρ' όλες τις προσπάθειες των σοσιαλιστών κυβερνώντων να υιοθετήσουν "νεοφιλελεύθερες" πολιτικές δημοσιονομικής λιτότητας (αποκρατικοποιήσεις, μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών και καταστροφή της εργατικής νομοθεσίας που προστατεύει τους εργαζόμενους), η Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση να ανταποκριθεί στους στόχους που της έθεσε η τρόικα. Αναμένεται ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει μέσα στο 2012. Η Ιταλία, αντίθετα, είναι διαφορετική περίπτωση. Παρά το γεγονός ότι ο δείκτης του δημόσιου χρέους της είναι υψηλός για τα ευρωπαϊκά επίπεδα, τα μεγαλύτερο μέρος του χρέους αυτού οφείλεται σε ιταλικές τράπεζες και όχι σε ξένες. Πρώτον, η ιταλική κυβέρνηση έχει ήδη αρχίσει μια διαδικασία "εξισορρόπησης" του ισολογισμού της (αν εξαιρέσει κανείς τις πληρωμές των τόκων του δανείου) και δεύτερον, η ιταλική καπιταλιστική βιομηχανία έχει ακόμη τη δυνατότητα να εξάγει σε άλλες χώρες. Επομένως, η Ιταλία μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία - αν και αυτό θα επιτευχθεί μόνο με τη μείωση του βιοτικού επιπέδου του ιταλικού λαού, των ποσοστών απασχόλησης και των παροχών των δημοσίων υπηρεσιών.

ΣΚΗΝΗ 3η: Χρεοκοπία

Υπάρχει μια εναλλακτική λύση σε όλη αυτή τη μιζέρια; Θα τολμούσα να πω πως ναι. Την έχω περιγράψει σε προηγούμενες δημοσιεύσεις μου (βλ. "Αn Alternative Programme for Europe" - "Ένα εναλλακτικό πρόγραμμα για την Ευρώπη", που δημοσιεύθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2011). Πρότεινα τότε οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και στις δύο χώρες να ανακοινώσουν από κοινού την αδυναμία αποπλήρωσης όλων των χρεών τους του δημόσιου τομέα που κατέχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Εάν αυτή η κήρυξη χρεοκοπίας γίνει αφορμή να κλείσουν οι τράπεζές τους (πράγμα που θα είναι αναμενόμενο), τότε θα πρέπει να τις αναλάβει το κράτος, προστατεύοντας τις καταθέσεις των πελατών και στη συνέχεια να φροντίσει να λειτουργήσουν ως δημόσιες επιχειρήσεις, οι οποίες θα δανείζουν σε βιομηχανίες και σε ιδιώτες, έτσι ώστε να επιτευχθεί η τόνωση των επενδύσεων και η κατανάλωση. Αντί να γλιστρήσουν οι δύο χώρες σε ένα φαύλο κύκλο χρέους που συνεχώς θα οδηγεί σε νέες κρίσεις (ή παρατεταμένη ύφεση, όπως συμβαίνει ήδη στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης), μπορούν να ανακάμψουν, εάν ο δημόσιος τομέας τους αρχίσει να κάνει επενδύσεις.

Φυσικά, αυτό θα ήταν ό,τι χειρότερο για τους καπιταλιστές ηγέτες της Ευρώπης και το μεγάλο κεφάλαιο που κυριαρχεί στις χώρες τους, αφού θα απειλούσε τις κερδοσκοπικές οικονομίες των οποίων ηγούνται.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε ήδη. Έχουν βάλει με το "έτσι θέλω" τους τραπεζίτες να κυβερνούν.

Γιατί χτυπήσανε εμάς;

Kαθηγητής Γεωλογίας Η. Μαριολάκος: Ο Ηρακλής έφτασε στον Καναδά (video)

Ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ηλίας Μαριολάκος, μελετώντας εδώ και χρόνια τις φυσικογεωλογικές αναφορές των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, ανασυνθέτει την ταυτότητα του Ηρακλή και τη μακρά πορεία του...από την Πελοπόννησο, την Αίγυπτο, την Αιθιοπία, την Ιβηρική Χερσόνησο μέχρι την Ισλανδία, τη Γριλανδία, τον Εύξεινο Πόντο και την επάνοδό του στην Ελλάδα.

Ο Ηρακλής είναι ο πιο γνωστός ήρωας παγκοσμίως. Το όνομά του έχει 25 εκατομμύρια αναφορές, άρα έχει τεράστια απήχηση ακόμη και σήμερα. Οι άθλοι του παραπέμπουν σε μεγάλα υδραυλικά έργα και στην αναζήτηση μεταλλευμάτων σε πολύ μακρινές περιοχές.

Ο Ηρακλής ξεκίνησε από τη Θήβα και η δραστηριότητά του τοποθετείται στην Πελοπόννησο κατά τον 13ο αι. π.Χ., δηλαδή 100 χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, όπως ανέφερε χθες ο κ. Μαριολάκος μιλώντας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα: «Γεωμυθολογική προσέγγιση των άθλων και των άλλων έργων του Ηρακλή».

Οι άθλοι και τα έργα του μπορούν να χωριστούν σε υδραυλικού και μεταλλευτικού περιεχομένου, ενώ ο ίδιος ο ήρωας σήμερα θα ήταν ένας προικισμένος υδραυλικός μηχανικός, σύμφωνα με τον κ. Μαριολάκο.

- Υδραυλικού περιεχομένου είναι οι άθλοι: Λερναία Υδρα, Στυμφαλίδες Ορνιθες, η Κόπρος του Αυγείου (τον καθάρισε στρέφοντας τα νερά του Πηνειού και του Αλφειού προς τους στάβλους), ενώ του αποδίδονται πολλά αντιπλημμυρικά και αποστραγγιστικά έργα, όπως τα αυλάκια και τα αναχώματα στις όχθες του Αχελώου, η αύλακα της Μαντίνειας, η αντιπλημμυρική προστασία της Τίρυνθας, η επισκευή ρήγματος στον Νείλο ποταμό που είχε δημιουργηθεί λόγω μεγάλων βροχοπτώσεων κ.ά.

- Μεταλλευτικού περιεχομένου είναι οι άθλοι: τα βόδια του Γηρυόνη, που τοποθετούνται στην Ιβηρική Χερσόνησο, και τα Μήλα των Εσπερίδων (τα χρυσά μήλα που πρόσφερε η Γαία όταν παντρεύτηκε ο Δίας την Ηρα, ο Ηρακλής πήγε να βρει στον κήπο των θεών, στα πιο δυτικά σύνορα της γης, κοντά στη Λιβύη). Ο Στράβωνας και ο Πλούταρχος αναφέρουν ότι έφθασε ώς εκεί (σ' ένα νησί στη δυτική άκρη του Ωκεανού, αφού πάλεψε με τα κύματα) ουσιαστικά για να αξιοποιήσει τον ορυκτό πλούτο (χρυσό, άργυρο, κασίτερο).

Ο Ηρακλής, που ενδιαφερόταν για χρυσάφι, συμμετείχε βεβαίως και στο μυθικό ταξίδι του Ιάσονα προς την Κολχίδα, αλλά εγκατέλειψε την Αργώ και τους Αργοναύτες και η πιθανή πορεία του είναι: Κρήτη, Λιβύη (όπου μάχεται με τον Ανταίο), Ταγγέρη, Γιβραλτάρ (όπου τοποθετούνται οι Ηράκλειες Στήλες), Ιβηρική Χερσόνησος, Γάδειρα. Μετά την Ιβηρική Χερσόνησο και αφού παρέδωσε τη βασιλεία των Ιβήρων στους αρίστους, όπως αναφέρεται, ιδρύει την πόλη Αλίσια, τη σημερινή Alice st Reine στη Βουργουνδία.

Προς τι όμως όλη αυτή η περιπλάνηση στη Γαλατία; Γιατί η περιοχή είναι ένα σημαντικότατο πέρασμα. Κοντά στην Αλίσια περνούν τέσσερις ποταμοί: Σηκουάνας, Ροδανός, Λίγηρας και Γαρούνας και ο ήρωάς μας ενδιαφερόταν για χρυσό. Δεν είναι τυχαίο ότι σ'αυτή την ίδια περιοχή συγκρούστηκαν αιώνες μετά και οι Ρωμαίοι με τους Γαλάτες.

Ο Ηρακλής διέσχισε ποταμούς, ωκεανούς και έφθασε ώς τη μεγάλη ήπειρο, την Ωγυγία, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος στα «Ηθικά» του. Περιγράφεται ως ένα νησί που βρίσκεται μακριά στη θάλασσα και απέχει δρόμο πέντε ημερών από τη Βρετανία. Υπάρχει ένας κόλπος, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, που περικλείεται από μία χερσόνησο, η οποία βρίσκεται στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με την Κασπία Θάλασσα. Εξω από τη χερσόνησο αυτή υπάρχουν πολλά θαλάσσια ρεύματα και η περιοχή είναι πυκνή και γεώδης. Ποια είναι αυτή η περιοχή; «Πιθανόν η Ισλανδία ή η Γριλανδία», απαντάει ο κ. Μαριολάκος, ενώ δεν αποκλείει και την απίθανη θεωρία ότι πρόκειται για την Αμερική.
........................

Σχόλιο Καλόπουλου: το σχετικό απόσπασμα του Πλουτάρχου είναι το εξής:

Plutarchus Biogr. et Phil De fasie in orde lunae 941.A.4 - 941.C.8

Ωγυγία είναι νησί που βρίσκεται μετά από την Βρετανία. Δυτικά της υπάρχουν τρία ακόμα νησιά που απέχουν ίσα μεταξύ τους και στο ένα απ’ αυτά ο Κρόνος έλεγαν πως εβασίλευε και γι αυτό Κρόνιο το πέλαγος ονόμαζαν. Από εκεί λίγο απέχει εκείνη η μεγάλη ήπειρος που την κυκλώνει η μεγάλη θάλασσα! ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΜΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ… ΣΕΛΗΝΗΣ 941.A.4 - 941.C.8

Παρόμοια γράφει και ο Πλάτωνας:

«Πολλά είναι στ' αλήθεια, τα κατορθώματα της πολιτείας σας καταγεγραμμένα εδώ, τα οποία θαυμάζονται, ένα όμως υπερβαίνει όλα τα' άλλα σε μεγαλείο και αρετή. Τα βιβλία μας γραφούν, πως η πολιτεία σας κάποτε κατέστρεψε μια ισχυρή δύναμη, που ξεκινώντας από κάποιο μακρύνω σημείο του Ατλαντικού ωκεανού, ξεχύθηκε εναντίον ολόκληρης της Γεφυρώθηκα της Ασίας, Πράγματι τότε μπορούσε κάποιος να διασχίσει εκείνη τη θάλασσα, γιατί στην είσοδό της, που εσείς ονομάζετε Ηράκλειες στήλες, υπήρχε νησί το όποιο ήταν μεγαλύτερο από την Λιβύη και την Ασία μαζί. Απ' αυτό το νησί μπορούσε κάνεις εκείνη την εποχή να περάσει στ' άλλα νησιά και στη συνέχεια στην απέναντι ήπειρο, η οποία βρισκόταν γύρω από εκείνον τον αληθινό ωκεανό». Πλάτων Τίμαιος 24 e -25 a

Παγκόσμια διακυβέρνηση Ο Πάνος Καμμένος βουλευτής της ΝΔ μέρος 2ο

Παγκόσμια διακυβέρνηση Ο Πάνος Καμμένος βουλευτής της ΝΔ μέρος 1ο

ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ - FULL

ΙΔΟΥ η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

ΟΛΗ Η Σύμβαση που υπεγραψε η Κυβερνηση με τους Δανειστές μας εναντι 80 Δισεκατομμυρίων Ευρω!

ΟΥΤΕ ΟΙ ΖΟΥΛΟΥ ΘΑ δέχονταν να την υπογράψουν!

Μέσω πολλών καναλιών και τελικά δια του φίλου και συνεργάτη μας blogger μας κ. Βασίλη Δημούδη έφθασε σε μας η εγκληματική σύμβαση με τους δανειστές της σπείρας της Μέργκελ.

Δείτε την με τη σύσταση του φίλου μας, που σημειώνει...

Το ΑΠΟΡΡΗΤΟ αυτό μνημόνιο δεν πρέπει να χαθεί κάπου στο δρόμο, όπως...γίνεται συνήθως.

Αυτήν την στιγμή φεύγουν από διάφορα σημεία του πλανήτη email μέσω Facebook αλλά και απλών λογαριασμών (Hotmail, googlemail) η συμφωνία που υπέγραψαν κάτω από το τραπέζι
και χωρίς να ρωτήσουν κανέναν οι κυβερνώντες.Όσο περιληπτικά μπορώ, θα βοηθήσω να αναγνώσετε μερικά από τα αίσχη που υπέγραψαν ώστε να μας πουλήσουν στις πολυεθνικές εταιρίες στον βωμό του ' δημόσιου χρέους' και της 'πτώχευσης'. Εμείς ' οι άνθρωποι του μόχθου ' όπως μας χαρακτηρίζει ο κ. Παπανδρέου πλέον έχουμε στα χέρια μας το επαίσχυντο συμφωνητικό και μπορούμε να κρίνουμε τι σημαίνει σωτήρια της πατρίδος και όχι ξεπούλημα.

ΙΔΟΥ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ!

---σελ.119-
ΔΕΝ μπορεί η Ελλάδα να πάρει δάνειο από άλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης
δεν μπορεί να υποθηκεύεσαι ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το... χρέος της...
(Γι' αυτό όταν είπε (?) η Ρωσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!!)

---σελ 129.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.

Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα κ τις υποχρεώσεις του.
Δηλ. μπορεί να δανειστήκαμε από τη Γερμανία άλλα να βρεθούμε χρεωμένοι
στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!!
Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος

---Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1
Η σύμβαση διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο

---σελ/121.παραγρ.5

Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.
6,2 για τα επόμενα χρόνια κ +2% τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο,
επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!

---Σελ 123

Η Ελλάδα εάν δεν πληρώσει κάποιο από τα παλαιότερα δάνεια κ όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα,
που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει
χρήματα από το μηχανισμό κ υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του
δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις.

---Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5...

Για να είναι νόμιμη, για να ενεργοποιηθεί και να ισχύει η σύμβαση,
δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη παρά μόνον την υπογραφή του Παπακωνσταντίνου
κ τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους του υπουργείου οικονομικών
κ του υπουργείου δικαιοσύνης.
(Ούτε σε χώρα της κεντρικής Αφρικής δεν υπογράφει ο υπουργός εν αγνοία της κυβέρνησης, ακόμη κι αν αυτός είναι δοτός.
Ο υπουργός θα υπογράφει, ούτε καν ο πρωθυπουργός για να εκταμιεύεται το δάνειο?
Ούτε ψήφιση στη βουλή ούτε καν υπογραφή από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, ούτε καν γνωμοδότηση!!!!)

---σελ 123,παράγραφος 5...

Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαϊκής ένωσης κ τα συνταγματικά δικαστήρια των δανειστών μπορούν
να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαϊκό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανειστή αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τη σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα δικαστήριο να εκδικάσει τέτοια προσφυγή!
Αφήστε που δεν έχουμε κ συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας, αλλά από κει κ πέρα υπάρχει το διεθνές
αλλά μας δένει τα χέρια πρέπει να απευθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της Γερμανίας,
για τους Άγγλους στης Αγγλίας!!!

-----Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα κ άνευ όρων, παραιτείται από κάθε ασυλία
την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία
από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση.
Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή κ όσον αφορά την εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του
στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος.
Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία !!!
Με λιγα λογια θα μας παρουν και τα σώβρακα..... αν τους αφήσουμε !

ΣΗΜ: ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΩΡΑ ΘΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΜΕ 180 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΣΘΕΙ Η ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ!!!
ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ?

ΕΔΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ : https://rs893l3.rapidshare.com/#!download|893l33|404987182|Greece-IMF.pdf|1260|R~4744367F0FD213F3CFF34D2F0D24DDC8|0|0

Βασίλης Δημούδης
ksipnistere.blogspot.com

Νόαμ Τσόμσκι - «Στα μονοπάτια της σκέψης»

Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ

H Kυβέρνηση Παπαδήμου μας οδηγεί στη δραχμή

Οι πανηγυρισμοί για την έλευση Παπαδήμου, μετατράπηκαν αστραπιαία σε παγωμένα χαμόγελα και αμέσως μετά σε θλίψη. Η εικόνα της νέας κυβέρνησης, με τον αμήχανο πρωθυπουργό να κάθεται ανάμεσα σε Πάγκαλο και Βενιζέλο, ενώ ακριβώς πίσω τους στέκονταν ο Βορίδης με τον Άδωνι, προκάλεσε γενική θυμηδία και ταυτόχρονα μεγάλη ανησυχία: πού πάμε ακριβώς;

Προς τη δραχμή πάμε, επανερχόμαστε στην αφετηρία μας. Όλες οι ενδείξεις αυτό δείχνουν. Η έκθεση της Κομισιόν με τους δείκτες της ελληνικής οικονομίας να βρίσκονται εκτός ελέγχου και να καταρρέουν (δημόσιο χρέος σχεδόν 200% του ΑΕΠ για το 2013, ανεργία 19%, συνεχιζόμενη ύφεση τουλάχιστον μέχρι το 2014), η εμμονή των ευρωπαίων στην καταστροφική πολιτική μείωσης ελλειμμάτων σε περίοδο ύφεσης, η απροθυμία των γερμανών και της ΕΚΤ να παρέμβουν καλύπτοντας τις ανάγκες των υπερχρεωμένων κρατών και η αδυσώπητη επίθεση των αγορών στην Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία, καταδεικνύουν πως η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη και δεν υπάρχει πια οδός επιστροφής: το ευρώ σε λίγους μήνες είτε δεν θα υπάρχει είτε θα αφορά μόνον τις κεντροευρωπαϊκές χώρες.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα η πρωθυπουργοποίηση Παπαδήμου, ενός ειδικού στα νομισματικά, συμβαδίζει άριστα με αυτήν την πορεία. Ποιος θα μπορούσε εξάλλου να χειριστεί καλύτερα την μετάβαση στη δραχμή, από αυτόν που χειρίστηκε την μετάβαση από τη δραχμή στο ευρώ; Ο Πετσάλνικος;
Το έργο της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι να μαζέψει με τάξη το τραπέζι μετά το γεύμα, να ρυθμίσει την διακίνηση εμπορευμάτων και χρήματος σ’ αυτές τις τελευταίες ημέρες του ευρώ και να αναδιατάξει όσο γίνεται την αγορά, έτσι ώστε η Ελλάδα να μπορέσει συντεταγμένα να υποδεχθεί την νέα πραγματικότητα εκτός ευρωζώνης, με συγκροτημένη και σε πλήρη ισχύ την συμμαχία μεταξύ εγχώριας της επιχειρηματικής και πολιτικής τάξης.
Οι στόχοι του εξάλλου είναι ενδεικτικοί: είσπραξη της 6ης δόσης, κύρωση των συμφωνιών και εκλογές. Στο διάστημα αυτό θα μπορέσουν επίσης να επιβιώσουν όπως- όπως οι ελληνικές τράπεζες και οι ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, ήταν φυσικά αδύνατον ο Σαμαράς να αποφύγει την τροποποίηση της πολιτικής του τακτικής. Το κόστος θα ήταν τεράστιο για τον ίδιο και το κόμμα του, εφόσον θα αναλάμβανε την ευθύνη της απόλυτης σύγκρουσης με τον γαλλογερμανικό άξονα, τον ελληνικό τραπεζικό και επιχειρηματικό κόσμο, τα ΜΜΕ και την ευρωπαϊκή κοινή γμώμη. Παράλληλα θα κινδύνευε, ως μη όφειλε, να χρεωθεί αυτός ο ίδιος την πορεία προς τη δραχμή.
Επομένως υποχρεώθηκε εκ των πραγμάτων σε αναδίπλωση. Το ίδιο έπραξε και ο Παπανδρέου, ο οποίος ουσιαστικά εκδιώχθηκε από τον γαλλογερμανικό άξονα, όταν έγινε αντιληπτό ότι χειριζόταν την κρίση με άξονα το συμφέρον της παράταξής του. Το μήνυμα για την άμεση απομάκρυνσή του πέρασε αμέσως στην κοινοβουλευτική ομάδα και τέλος οι ταυτόχρονες πιέσεις στους δύο αρχηγούς επέβαλαν τον Παπαδήμο.
Ωστόσο, είναι σαφές πως η κυβέρνηση αυτή δεν έχει καμία πιθανότητα επιβίωσης πέραν των εορτών. Είναι βέβαιον πως μόλις εκταμιευθεί η 6η δόση θα κλιμακωθεί γρήγορα η επίθεση από όλες τις πλευρές και στο τέλος θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Διότι δεν είναι δυνατόν να κυβερνάται η χώρα από μία κυβέρνηση κολάζ, χωρίς να έχει ερωτηθεί ο λαός. Κυβερνήσεις συνεργασίες βιώσιμες, προκύπτουν μόνον μετά από εκλογές. Κάθε άλλη λύση είναι πολιτικά απαράδεκτη και συνταγματικά έωλη.
Σε κάθε περίπτωση ο Παπαδήμος καλείται να οδηγήσει τη χώρα με σχετική ασφάλεια στο δρόμο που θα μας υποδείξουν οι ίδιες οι συνθήκες. Καλόν είναι και ο ίδιος να αντιληφθεί ότι αυτό που προέχει τώρα είναι να κρατηθεί το εσωτερικό μέτωπο ενωμένο, να μοιραστεί δηλαδή η τράπουλα δίκαια και μετά ας αποφασίσει ο λαός για το μέλλον του. Μόνον που αυτή η απόφαση θα πρέπει να παρθεί άμεσα. Δεν είναι ώρα τώρα να αναβιώσουμε τις ιστορικές εμπειρίες των κυβερνήσεων εθνικής σωτηρίας του 1936…
*Ο Απόστολος Διαμαντής είναι Πανεπιστημιακός και συγγραφέας.

protagon.gr

Τσόμσκι: «Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει»

Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.

Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους». Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό; «Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας; «Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος; «Ηδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς; «Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα; «Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα... «Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας; «Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες; «Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».

Οταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα

Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά; «Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας. «Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη; «Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση; «Οχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Αραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι...».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει; «Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο; «Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων; «Οταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. «Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη; «Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας; «Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς. «Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία; «Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι; «Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε; «Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου; «Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου; «Οχι,ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα; «Οχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή; «Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»; «Εχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα; «Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών; «Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό; «Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις; «Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό; «Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς; «Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».
* Aυτή η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 16 Οκτωβρίου 2011.

Δανειακή Σύμβαση και αναδιάρθρωση: Colpo Grosso με την Ελλάδα και το ευρώ

To αγγλικό δίκαιο καίει τη "σωτηρία"
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Γιατί Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι λύσσαξαν να μη γίνουν εκλογές; Γιατί θέλουν γραπτές εγγυήσεις από τον Σαμαρά και γιατί περιορίστηκαν στις προφορικές όταν δεν τις έδωσε; Γιατί επιμένουν τόσο πολύ στη γρήγορη ανάληψη νέων δεσμεύσεων από τη Βουλή; Γιατί Τράπεζες και Κομισιόν υπερβαίνουν κάθε εσκαμμένο
στις σχέσεις με μέλος της ΕΕ, πότε απευθύνοντας ωμά τελεσίγραφα και πότε επιβάλλοντας κυβέρνηση ή περίπου διορίζοντας Πρωθυπουργό; Εξηγούνται όλα από την οργή για τον Παπανδρέου; Τέτοια ομοβροντία ωμότατων πιέσεων ασκήθηκαν μόνο στην περίπτωση του δημοψηφίσματος για το Σχέδιο Ανάν, όταν παιζόταν η ύπαρξη κυρίαρχου κράτους στην Κύπρο και τα δικά τους δικαιώματα στο νησί. Ακούμε καθημερινά τις φοβερές καταστροφές που θα πάθουμε αν δεν εφαρμοστεί η 26η Οκτωβρίου. Κανείς δεν μας εξηγεί όμως σε τι αποβλέπουν, ή τι φοβούνται, όσοι ασκούν τις τρομερές πιέσεις. Απλώς νευρίασαν ή περιμένουν στ' αλήθεια να σώσουν την Ελλάδα και την Ευρώπη, με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής που, όπως και οι προηγούμενες, μόνο ειρωνεία προκαλούν στις εφημερίδες τους και τις αγορές; Ακόμη κι ένας σύμβουλος του Σόιμπλε βγήκε την επόμενη μέρα και δήλωσε ότι η συμφωνία δεν θα περπατήσει, θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερο κούρεμα!

Στην αρχή έλεγαν ότι όσα γίνονται στην Ελλάδα ήταν απαραίτητα για να μη χρεωκοπήσουμε. Το τελευταίο δεκαήμερο, το τροπάρι άλλαξε: αν δεν τα κάνουμε, θα μας διώξουν από το ευρώ. Γι' αυτό κόβονται μισθοί και συντάξεις, απολύονται εργαζόμενοι, περιορίζονται επιδόματα τυφλών και αναπήρων, στενάζουν νοσοκομεία και σχολεία, διαλύεται κράτος, οικονομία, κοινωνία, άμυνα, βουλιάζει και καταστρέφεται μια ολόκληρη χώρα ενώπιόν μας. Το τελικό επιχείρημα που, λέγεται, έπεισε τον Σαμαρά να αλλάξει εν μια νυχτί την πολιτική του, ήταν ότι θα χρεωθεί έξοδο από την Ευρώπη, αν δεν συμφωνήσει στην άμεση ψήφιση από τη Βουλή της δανειακής σύμβασης και την εφαρμογή της 26.10.

Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο; ¨Ότι η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και η νέα δανειακή σύμβαση είναι φτιαγμένες όχι για να λύσουν το ελληνικό πρόβλημα ή να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, αλλά για να φύγει από το ευρώ χωρίς συνέπειες για τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις τράπεζές τους;

Ακριβέστερα, για να είναι Βερολίνο, Παρίσι και Τράπεζες έτοιμες για το ενδεχόμενο και εξόδου και παραμονής στο ευρώ της Αθήνας;

Δυστυχώς, αυτό ακριβώς συμβαίνει. 'Η, για να είμαστε ακριβέστεροι, αυτό που επιτυγχάνεται με την ψήφιση της δανειακής σύμβασης από τη Βουλή και την αναδιάρθρωση είναι ο αφοπλισμός της Ελλάδας από τα σημαντικότερα διαπραγματευτικά χαρτιά της, ώστε, είτε αποφασίσουν να την αφήσουν είτε τη διώξουν τελικά από το ευρώ, αλλά και αν διαλυθεί το ευρώ, να είναι πρώτον αυτοί που θα το αποφασίσουν και, δεύτερο, εμείς που θα υποστούμε τις συνέπειες, μέχρι αδυναμίας επιβίωσης των Ελλήνων και ύπαρξης του κράτους τους !

Σας φαίνεται ίσως εξωφρενικό. Και σε μας φάνηκε, δυστυχώς όμως, όπως θα διαπιστώσετε, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Σε αυτή την παγίδα μοιάζει να έπεσε ο Σαμαράς. Δεν είναι το πρώτο εξωφρενικό. "Όπως ίσως θυμούνται οι αναγνώστες μας, ο "Κ.τ.Ε." ήταν απεκάλυψε πρώτος, το 2010, κάτι εξίσου "εξωφρενικό", ότι η Goldman Sachs ήταν ταυτόχρονα κύριος σύμβουλος της Ελλάδας και αρχιτέκτων της κερδοσκοπικής επίθεσης εναντίον της. Τώρα, όπως και τότε, είχαμε διαλέξει γιατρό που έβγαζε λεφτά στοιχηματίζοντας στο θάνατό μας, δικηγόρο που "τάπιανε" από τον αντίδικο!

Θα δείξουμε στη συνέχεια τι συνεπάγονται οι αποφάσεις της 26.10 και γιατί εντάσσονται πολύ καλύτερα σε στρατηγική αποβολής, παρά παραμονής στο ευρώ, αλλά και γιατί δεν εξυπηρετούν, το αντίθετο, οποιαδήποτε διάσωση της Ελλάδας, αλλά τα συμφέροντα των πιστωτών με κίνδυνο καταστροφής του ελληνικού λαού και κράτους.

Από το ελληνικό στο αγγλικό δίκαιο

Ο ελληνικός λαός υφίσταται καθημερινή πλύση εγκεφάλου, ακούγοντας ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα τρόπο να αμυνθεί, είναι στο έλεος των δανειστών και πρέπει να κάνει αυτά που της λένε για να "σωθεί". Αν τη συμπεριφορά της ελληνικής πολιτικής τάξης την είχε διευθυντής επιχείρησης, οι μέτοχοι θα τον είχαν ήδη κλείσει μέσα για απιστία. Στην πραγματικότητα η Ελλάδα παραμένει ακόμα, σοβαρότατος, πολιτικός και οικονομικός "συστημικός" κίνδυνος για ΕΕ και παγκόσμια οικονομία. Και κρατάει στα χέρια της "ατομικό όπλo" στον πόλεμο χρέους, την ρύθμιση του χρέους στο ελληνικό δίκαιο. Ο σκοπός του πολιτικού τραγέλαφου και των πιέσεων που ζήσαμε είναι να πάρουν αυτό το χαρτί ήσυχα-ήσυχα και με τη συγκατάθεσή της από τα χέρια της το ταχύτερο δυνατό, πριν "σκάσει" η Ιταλία, κάτι που μπορεί να συμβεί σε βδομάδες ή μήνες, και προτού ληφθούν οριστικές αποφάσεις για το μέλλον της ΕΕ και τη συμμετοχή της Ελλάδας.

Ιδού τι γράφουν οι Νιού Γιορκ Τάιμς:
"Στο παρελθόν, οι διαπραγματεύσεις χρέους χωρών όπως η Αργεντινή, η Ουρουγουάη και η Ρωσία αφορούσαν χρέος ρυθμιζόμενο από το δίκαιο ΗΠΑ ή Βρετανίας. Αυτό έδινε το πάνω χέρι στη διαπραγμάτευση στους μεγαλύτερους κατόχους ομολόγων, αφού μπορούσαν είτε να πιέσουν για καλύτερη συμφωνία, είτε να πάνε τις κυβερνήσεις σε ξένα δικαστήρια. Στην περίπτωση της Ελλάδας, περισσότερο από το 90% " υπάγεται στον ελληνικό νόμο"Αυτό δίνει την ευχέρεια στην ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με νομικούς ειδήμονες, αν το επιλέξει, να τροποποιήσει τις συμβάσεις των ομολόγων και να εξασφαλίσει μια επωφελέστερη συμφωνία αναδιάρθρωσης, παρά τις αντιρρήσεις των ξένων πιστωτών.

"Για παράδειγμα, το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να υιοθετήσει ένα νόμο που να επιβάλλει συμφωνία αναδιάρθρωσης με υποστήριξη μόνο του 51% των πιστωτών, αντί του 75% που απαιτούν οι περισσότερες διεθνείς συνθήκες. Πιο δραστικά, θα μπορούσε και να αρνηθεί απλά να πληρώσει και να αφήσει τους πιστωτές να ζητήσουν αποζημίωση στα ελληνικά δικαστήρια. Οι ειδικοί για το χρέος υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι αυτό το νομικό καθεστώς δίνει ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στην Αθήνα"

Σε μια εργασία του 2010 για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ο Lee C. Buchheit, βετεράνος δικηγόρος για θέματα χρέους της εταιρείας Cleary Gottlieb Steen & Hamilton, για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: "Kαμμιά άλλη οφειλέτρια χώρα στη σύγχρονη ιστορία δεν ήταν σε θέση να επηρεάσει σημαντικά το αποτέλεσμα μιας αναδιάρθρωσης του κρατικού χρέους αλλάζοντας κάποιο χαρακτηριστικό του νόμου με τον οποίο ρυθμίζεται η πλειοψηφία των (χρηματοπιστωτικών) εργαλείων".

Πέραν της προφανούς σημασίας της υπαγωγής του χρέους στο αγγλικό ή ελληνικό δίκαιο, και στα διεθνή ή ελληνικά δικαστήρια, το ζήτημα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγάλη σημασία σε περίπτωση που η Αθήνα "εκδιωχθεί" ή επιλέξει να φύγει από το ευρώ. Όπως σημειώνει ο "Νέστωρ" των ελλήνων συνταγματολόγων καθηγητής Κασιμάτης, ο διαπρεπής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κώστας Χρυσόγονος, και ένας πρώην Υπουργός Οικονομίας, που δεν επιθυμεί να αναφερθεί το όνομά του, σε τέτοια περίπτωση η Βουλή είναι αρμόδια να αποφασίσει τις ρυθμίσεις μετατροπής του χρέους σε δραχμές, στην ισοτιμία της ημέρας εισαγωγής του νέου νομίσματος. Το νόμισμα πιθανότατα θα υποτιμηθεί, επιτρέποντας την ήπια αναδιάρθρωση δια του πληθωρισμού του, χωρίς καν διαπραγματεύσεις.

«Η μόνη επιλογή που μένει ανοιχτή, είναι η εγκατάλειψη του ευρώ και η επιστροφή στην λιρέτα και άλλα εθνικά νομίσματα. Φυσικά, έτσι θα προκληθεί υποχρεωτική μετατροπή των χρεών σε ευρώ, σε χρέη σε εθνικό νόμισμα» επισημαίνει εξάλλου στους χθεσινούς Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο Ντανιέλ Ρουμπινί, αναφερόμενος στην Ιταλία.

Για να το κάνουμε λιανά. Υποθέστε ότι σήμερα έχετε συνάψει μια συμφωνία ενοικίασης με 500 ευρώ. Αν υπάρξει νέο νόμισμα, είτε λόγω αποχωρήσεως της Ελλάδας, είτε λόγω διαλύσεως της ευρωζώνης, τότε θα υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που θα καθορίζει τη μετατροπή αυτής της σύμβασης σε δραχμές, γιατί δεν θα γίνονται στη χώρα ανταλλαγές με ευρώ. Το ίδιο θα συμβεί και με τα ομόλογα, εφόσον υπάγονται ακόμα στο ελληνικό δίκαιο. Δεν χρειάζεται καν η Αθήνα να φύγει από το ευρώ για να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα αυτή προς επίτευξη συμφωνίας. Η απειλή φτάνει.

Η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ δεν έχει προβλεφθεί και θα συναντήσει περίπλοκες νομικές δυσκολίες, ήδη όμως, εδώ και μήνες, εξετάζεται από το Παρίσι και το Βερολίνο, όπως απεκάλυψε πληθώρα δημοσιευμάτων. Εξετάζονται σχέδια δύο ή πολλών ευρώ, πολύ στενότερης ευρωζώνης, η πιθανότητα διάλυσής της. Μιλώντας στον Κ.τ.Ε., ο σύμβουλος της Παριμπά, μέλος του γαλλικού Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Ντελπλά, προέβλεψε διάλυση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν οι ιταλικές συντάξεις. Ο Φρανσουά Μοράν, πρώην μέλος της διοίκησης της γαλλικής κεντρικής τράπεζας, μας είπε ότι δεν υπάρχουν χρήματα αντιμετώπισης ιταλικής έκρηξης, που την θεωρεί πιθανή πολύ γρήγορα. Σόιμπλε και Λάμμερς είναι, εδώ και δέκα χρόνια, οπαδοί Ευρώπης πολλών ταχυτήτων. Μιλώντας προ ετών στον Κ.τ.Ε., ο δεύτερος μας είπε ότι βλέπει την Ελλάδα σε βαλκανικό πυλώνα. Αυτά ήταν προβληματισμοί όσο δεν υπήρχε κρίση, τώρα γίνονται σχεδιασμοί. Δεν γνωρίζουμε αν σε έξη, δώδεκα ή σαραντοοκτώ μήνες από σήμερα θα υπάρχει ένα ή δύο ή κανένα ευρώ και ΕΕ.

Πολύ λογικά, Γαλλία και Γερμανία επιδιώκουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των τραπεζών τους σε κάθε περίπτωση, αλλά και να καταστήσουν δυνατή την αποβολή της Ελλάδας, αν τελικά το επιλέξουν, χωρίς το υπέρογκο κόστος μιας πολύ σημαντικής μείωσης του ελληνικού χρέους. Αντίστροφα, να την κρατήσουν εντός, αν το αποφασίσουν, χωρίς όμως δυνατότητα ουσιαστικής αναδιαπραγμάτευσης του χρέους της και με πρακτικά αποικιακούς όρους. Αυτό ακριβώς τους επιτρέπει η 26.10.

Χρέος και 26η Οκτωβρίου

Μέχρι τώρα, στο αγγλικό δίκαιο υπάγονται (κατά τρόπο νομικά αμφισβητήσιμο) μόνο 45 δις εκταμιευθέντα με το πρώτο πακέτο. Αν ψηφισθεί η επόμενη δανειακή και προχωρήσει η αναδιάρθρωση που προβλέφθηκε στις 26.10, όλο το ελληνικό χρέος θα περάσει κατά πάσα πιθανότητα στο αγγλικό δίκαιο. Η δεύτερη δανειακή τελεί υπό σύνταξη, αλλά αυτή είναι η κατεύθυνση, ενώ ήδη η μη εφαρμοσθείσα συμφωνία της 21.7 προέβλεπε υπαγωγή των νέων ομολόγων, που θα εκδοθούν σε ανταλλαγή των παλαιών, στο αγγλικό δίκαιο.

Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος που λύσσαξαν οι Βρυξέλλες να επικυρωθεί άμεσα η δανειακή! Επείγονται και πιέζουν γιατί διαπίστωσαν ότι η πρώτη δανειακή είναι ανυπόστατη κατά το ελληνικό και το διεθνές δίκαιο και θέλουν να την ενσωματώσουν στη δεύτερη και να δέσουν το γάιδαρό τους, εμάς, προτού τιναχτεί ενδεχομένως όλο το οικοδόμημα στον αέρα. Στην πρώτη δανειακή σύμβαση, υπενθυμίζουμε, έχουν μπει κολοσσιαίας σημασίας όροι, που θίγουν τον πυρήνα της ελληνικής κυριαρχίας, όπως η (πιθανώς αντισυνταγματική) παραίτηση από ασυλία εθνικής κυριαρχίας, υποθηκεύθηκε το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας και μελλοντικοί πόροι της και της απαγορεύθηκε εμμέσως να συνάψει δάνεια με άλλους!

Πρωτοφανή στην παγκόσμια ιστορία αυτά, αλλά υπάρχει ένα προβληματάκι. Ο Θεός της Ελλάδας μια φορά μας λυπήθηκε. Η πρώτη σύμβαση εισήχθη στη Βουλή, χωρίς να ψηφιστεί. 'Oταν εισήχθη στο Συμβούλιο Επικρατείας προσφυγή κατά φύλλων μισθοδοσίας με το επιχείρημα ότι απέρρεαν από το Μνημόνιο, το Συμβούλιο την απέρριψε, εκτιμώντας δικαίωμα της κυβέρνησης τη μισθολογική πολιτική. Παρεπιπτόντως οι Σύμβουλοι συνέπεσαν στο ότι η δανειακή σύμβαση είναι νομικά ανυπόστατη, και κατά το διεθνές δίκαιο, μηδέποτε εισαχθείσα στη Βουλή και μη προσκομισθείσα στο Δικαστήριο. Αυτό που γνωρίζουμε εμείς το έμαθαν στο Βερολίνο. Γι' αυτό λύσσαξαν να ψηφιστεί αμέσως με 180 ψήφους η δεύτερη δανειακή, ενσωματώνοντας και την πρώτη. Με τις συμβάσεις, οι δανείστριες χώρες και πρώτη η Γερμανία γίνονται δυνάμει ιδιοκτήτες όλης της τωρινής και μελλούσης (π.χ. ανακάλυψη υδρογονανθράκων) περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή κύριοι της χώρας. Μεταξύ των πόρων που θα δημεύσουν πιθανώς οι δανειστές θα είναι οι ελληνικές τράπεζες, τυχόν κρατικοποποιούμενες.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε επί μακρόν, αναφέροντας τέρατα και σημεία που περιέχουν τα κείμενα, όπως την πρόβλεψη εξαίρεσης, με την οποία η ΕΚΤ κερδοσκοπεί επί της Ελλάδος, αποζημιούμενη στην ονομαστική αξία για ομόλογα που αγόρασε κάτω από το μισό στη δευτερογενή αγορά. Δεν έχει γίνει καμιά διαπραγμάτευση. Η "ελληνική κυβέρνηση" ανέθεσε σε δικηγορικά γραφεία του Λονδίνου, ξένες τράπεζες και το διεθνές τραπεζικό λόμπι να βρουν τον καλύτερο τρόπο να μας δέσουν. Tα λεφτά άλλωστε είναι πάρα πολλά...

Κράτος και Χρέος

Οι οπαδοί των συμφωνιών, που επιχειρείται να συναφθούν υπό συνθήκες εκβιασμού, από Βουλή εκλεγείσα σε τελείως διαφορετικές συνθήκες, και θα δεσμεύσουν για πάντα την Ελλάδα, υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο στην κατάσταση που βρεθήκαμε, πρέπει να εκχωρήσουμε τα πάντα. Είναι προφανές ότι στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα θα έπρεπε όντως να κάνει πολλές παραχωρήσεις, ενδεχομένως και κυριαρχίας που θα της ζητούσαν, να δεχθεί μεγάλες μειώσεις του βιοτικού επιπέδου, προκειμένου όμως να καταλήξει σε σωτήριο συμβιβασμό. Αλλά εδώ πρόκειται για ευθανασία, ευθανασία μάλιστα της Ελλάδας σε ότι αφορά τους πιστωτές, γιατί εμείς θα πεθάνουμε με φρικτό θάνατο.

Οποιοσδήποτε συμβιβασμός θα ήταν δυνατός, αν και μόνο αν, άφηνε τη χώρα σε οδυνηρή πλην βιώσιμη πορεία, ικανή να θρέφει και να περιθάλπει τον πληθυσμό της και να υπερασπίζεται τα σύνορά της. Τίποτα τέτοιο δεν προτείνεται ούτε με το συγκεκριμένο κούρεμα, ούτε με τη συνέχιση των Μνημονίων και μάλιστα μερικούς μήνες πριν τη μεγαλύτερη κρίση της ΕΕ από την ίδρυσή της και μια παγκόσμια οικονομική κρίση πιθανώς χειρότερη από το 1929. Φυσικά, εν ανάγκη μπορεί κανείς να αρνηθεί όλες τις υπογραφές του. Για να μεταβάλλει όμως ένα δεμένο νομικό καθεστώς εκ των υστέρων, θα χρειαστεί να κάνει αυτά που έκαναν οι Αμερικανοί στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας ή οι Μπολσεβίκοι; Θέλουμε ή μπορούμε κάτι τέτοιο. Δεν είναι καλό και για τους αυτουργούς τέτοιων σχεδίων να σκεφτούν μια στιγμή τι θα συμβεί και στους ίδιους, αν τα κείμενά τους οδηγήσουν στις βιβλικές καταστροφές που εμπεριέχουν ως δυνατότητα;

Kόσμος του Επενδυτή, Σάββατο 12 - Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011