Διαφθορά και καπιταλισμός: μια αιματοσυγγενική σχέση!!!

Εξαίρετη και πολύ διαφωτιστική ανάρτηση από:
http://listonplace.blogspot.com/
Διαφθορά και καπιταλισμός: μια αιματοσυγγενική σχέση!!!



Οι ήρωες του χτες γίνονται οι απατεώνες του σήμερα !!!
Aπο το...corfuonair.blogspot

Η κυβέρνηση Καραμανλή οδηγείτε σε εκλογές μετά από έναν ορυμαγδό σκανδάλων. Είχε παραλάβει την εξουσία με υποσχέσεις για «καθαρή» διακυβέρνηση μετά τον (ξανά η λέξη!) ορυμαγδό των σκανδάλων των κυβερνήσεων Σημίτη. Να λοιπόν το νέο μοντέλο διαδοχής στην κυβερνητική εξουσία: η μια διεφθαρμένη κυβέρνηση διαδέχεται την άλλη.

Από τις πιο στέρεες πεποιθήσεις των ανθρώπων στην Ελλάδα είναι ότι οι πολιτικοί της χώρας πρέπει να συγκαταλέγονται στους πλέον διεφθαρμένους του πλανήτη. Όπως ισχυρίζονται οι περισσότεροι, «και σε άλλες χώρες υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί» αλλά «στην Ελλάδα μένουν ατιμώρητοι ενώ στις άλλες χώρες κάποιοι τουλάχιστον τιμωρούνται».

Είχα πάντα αντιρρήσεις σε αυτές τις διατυπώσεις. Όχι για την έκταση της διαφθοράς στην Ελλάδα (η οποία είναι πράγματι πολύ μεγάλη), όσο για τον επιφανειακό συγκρητισμό που φέρουν ως απόψεις. Τι να πούμε δηλαδή τότε για την Ιταλία, όπου υπό μία έννοια στην πρωθυπουργία βρίσκεται ένας μαφιόζος! Ή για τις ΗΠΑ όπου η πρώην κυβέρνηση του Μπους πρέπει να έσπασε κάθε προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ διαπλοκής και καταλήστευσης χρημάτων του δημοσίου.

Σε αυτή τη δημοσίευση θα κάνω μια… περιήγηση στη διαφθορά σε ανεπτυγμένες χώρες. Στο τελευταίο μέρος της δημοσίευσης θα παρουσιάσω τη θεωρητική πλευρά της εμπειρικής διαφθοράς που χαρακτηρίζει όλες τις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες. Η παρουσίαση των χωρών δεν είναι ιεραρχική αλλά τυχαία, για να τονιστεί η ομοιότητα της διαφθοράς ανεξάρτητα της ιεραρχικής τους θέσης στο σύγχρονο κόσμο. Και όπως θα δείτε η διαφθορά, αλλά και η αντιμετώπισή της (ή καλύτερα η μη αντιμετώπισή της), είναι εξαιρετικά παρόμοια με την Ελλάδα. Συμβαίνουν και «εις την Εσπερίαν»…

Το μεγάλο θέμα της ατζέντας είναι το ευρώ

ΚΑΤΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΧΗ BILDERBERG



Οι πλούσιοι και οι εκλεκτοί αυτού του κόσμου συγκεντρώνονται σε ένα από τα πιο χλιδάτα θέρετρα της Ισπανίας για την ετήσια σύνοδο της λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ελάχιστοι είναι αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν τι συμβαίνει πίσω από τα μπλόκα της αστυνομίας. Τι συζητούν και τι αποφάσεις παίρνουν ή ακόμη και εάν λαμβάνονται αποφάσεις.

Πέρυσι η σύναξη των ισχυρών έγινε στην Γλυφάδα. Η Ελληνική οικονομία κατέρρευσε μετά από λίγους μήνες. Φέτος η λέσχη Μπίλντερμπεργκ συνεδριάζει στο αποκλειστικό τουριστικό συγκρότημα Dolce στο Sitges. «Μήπως έρχεται η σειρά της Ισπανίας;», διερωτούνται με μια δόση ειρωνείας οι Τάιμς του Λονδίνου.

H ατζέντα και οι συμμετοχές

Η ατζέντα της συνόδου είναι εμπιστευτική. Λίγοι την γνωρίζουν. Ένας από αυτούς που ισχυρίζεται ότι την έχει στην κατοχή του είναι ο Ντάνιελ Εστούλιν, ένας άνθρωπος που παρακολουθεί τις συνόδους της λέσχης Μπίλντερμπεργκ για πολλά χρόνια.

Το μεγάλο θέμα της ατζέντας είναι εάν το ευρώ θα επιβιώσει, λέει σε συνέντευξη στους Τάιμς.

«Φοβούνται ότι οι χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα θα αποχωρήσουν από την ευρωζώνη και το ευρώ θα διαλυθεί», λέει ο Εστούλιν. «Ο μεγαλύτερος εφιάλτης είναι οι χώρες-μέλη του ευρώ να επιστρέψουν σε εθνικές οικονομικές πολιτικές».

ΕΤΑΙΡΙΕΣ OFF SHORE

ΕΤΑΙΡΙΕΣ OFF SHORE
(ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ)
Του Δρ Α. Κακαρά
Διδάσκων (ΠΔ 407) Πανεπιστημίου Αιγαίου



Η υπεράκτια εταιρία (Off Shore) είναι το νομικό εύρημα παγκόσμιας εφαρμογής, που παρέχει τη νομότυπη ευχέρεια στον ιδιοκτήτη της, να κρύβει πίσω της περιουσία οιασδήποτε προέλευσης και είδους. Είναι αποδεκτή από όλα τα κράτη του κόσμου, χρησιμοποιείται και από κυβερνήσεις και από ιδιώτες.

Ο κάτοχός της μπορεί να μην είναι ορατός, αφού τίποτα δεν τον υποχρεώνει να εμφανίζεται ως φυσικό πρόσωπο, ενώ μπορεί να εμφανίζει ως ιδιοκτήτη μία άλλη υπεράκτια, ή ένα δικηγόρο, ή οιοδήποτε πρόσωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης του (αχυράνθρωπο) με την προϋπόθεση να ελέγχεται απ’ αυτόν.

Ο τρόπος και οι προϋποθέσεις με τις οποίες λειτουργούν αυτά τα ΄΄ευρήματα΄΄ είναι απλός. Ο δικηγόρος της ΄΄χ΄΄ χώρας (π.χ. της Ελλάδας, Ιταλίας, Παναμά κλπ) που στις δραστηριότητές του είναι και η διαχείριση των Off Shore, είναι σε θέση σε ελάχιστο χρόνο να ΄΄χτίσει΄΄ την εταιρία με μόνα στοιχεία:
· τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου (ΔΣ, Board of Directors, που είναι συνήθως δύο ή τρία ανάλογα με τη χώρα που θα φιλοξενείται),
· τον επιθυμητό αριθμό μετοχών που εκτυπώνονται ταχύτατα οπουδήποτε άρα και στην Ελλάδα, και
· τα περιουσιακά στοιχεία που επιθυμεί ο ιδιοκτήτης της να εντάξει σ’ αυτήν. Τέτοια μπορεί να είναι κινητά και ακίνητα κάθε είδους, λογαριασμοί τραπεζών, εφημερίδες, τηλεοπτικοί σταθμοί, οικοδομικές ή άλλες εταιρίες κ.ο.κ.
· το πρόσωπο που θα του ανήκουν οι μετοχές ήτοι τον ιδιοκτήτη της εταιρείας και της περιουσίας της
Η ένταξη στην υπεράκτια οποιασδήποτε περιουσίας είναι η πρώτη και μόνη συμβολαιογραφική πράξη που γίνεται με βάση την ελληνική νομοθεσία. Εάν όμως η αγοραζόμενη περιουσία ανήκει σε άλλη Off Shore, τότε ο πραγματικός πωλητής και ο πραγματικός αγοραστής μπορούν να μην φαίνονται, εφόσον εκπροσωπούνται νομότυπα, επί παραδείγματι από ένα δικηγόρο. Επομένως φορολογία μεταβίβασης θα καταβληθεί και δη κατά πολύ μειωμένη, μόνον εάν ο ένας από τους συμβαλλόμενους είναι φυσικό πρόσωπο. Όταν αμφότεροι είναι υπεράκτιες εταιρίες το κράτος δεν συμμετέχει, άρα και φόρος δεν καταβάλλεται (όπερ και το συνηθέστερο).

Σημειώνεται πως κανείς μα κανείς μη βλαξ αγοραστής μιας υπεράκτιας εταιρίας δεν την αγοράζει εάν δεν γνωρίζει το πλήρες ιστορικό της, που εμφανίζεται όχι μόνον από βεβαιώσεις των πρώην κατόχων πως δεν οφείλει πουθενά και τίποτε (προϋπόθεση για την αγορά της) αλλά από το βιβλίο της εταιρίας (minute book) όπου υποχρεωτικά περιέχονται και αριθμημένα όλα απολύτως τα πρακτικά και εμφανίζονται όλες οι πράξεις (αγορές, πωλήσεις, μεταβιβάσεις κλπ) που έχουν γίνει από την ίδρυσή της.

Επομένως όποιος λέει πως όταν αγοράζει μια Off Shore δεν γνωρίζει τι περιουσία είχε στο παρελθόν της, απλά λέει χοντρά ψέματα και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν πολύ καλά και των εξεταστικών επιτροπών της Βουλής και όλοι όσοι καγχάζουν ακούγοντας την ηλιθιότητα αυτή.

Ο Πειραιάς (και όχι μόνον) με τους δικηγορικούς ΄΄οίκους΄΄ που καλύπτουν τη ναυτιλιακή κοινότητα, είναι κέντρο τέτοιων δραστηριοτήτων, αφού κάθε πλοίο καλύπτεται από μία το λιγότερο off shore.

Έχει γραφεί πως στην Ελλάδα λειτουργούν μόνον για ιδιοκτησία ακινήτων πολύ πάνω από τρεις χιλιάδες υπεράκτιες εταιρίες. Εάν οι πολυτελείς βίλες και τα διαμερίσματα είναι τόσα, τότε ο αριθμός είναι σωστός.

Υπάρχουν βέβαια και οι υπόλοιπες με πλοία, εφημερίδες, κότερα, αεροπλάνα, έναν και μόνο λογαριασμό (για τις μίζες και το ξέπλυμα χρήματος), άλλες εταιρίες κλπ.
Συνήθως προτιμάται η ένταξη στην ίδια Off Shore ενός μόνον περιουσιακού στοιχείου, (π.χ. ενός λογαριασμού, ενός πλοίου, ενός διαμερίσματος πχ στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, μίας βίλας, μίας άλλης υπεράκτιας ...).

Τούτο γίνεται για λόγους πρόνοιας ώστε, να είναι εύκολη η μεταβίβαση των μετοχών της σε ένα πρόσωπο ή (το συνηθέστερο) σε άλλη υπεράκτια άμεσα. Αυτό επιτυγχάνεται απλά με τη μεταβίβαση των ή της μετοχής ολόκληρης της εταιρίας με ένα πρακτικό του ΔΣ που συντάσσει σε δέκα λεπτά ο δικηγόρος.

Αλλά και για να αποκλειστεί ο κίνδυνος της απώλειας όλων των περιουσιακών της στοιχείων, εάν ένα από αυτά πέσει έξω επιχειρηματικά. Π.χ. εάν στην ίδια υπεράκτια ενταχθεί μία άλλη Off Shore που διαθέτει μία πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη και άλλη μία στην Κυψέλη και προστεθεί ακόμα το διαμέρισμα στην Αρεοπαγίτου, στην περίπτωση που ΄΄κατασχεθεί΄΄ το διαμέρισμα για χρηματισμό, τότε θα παρασύρει και τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία ήτοι, τις πολυκατοικίες εν προκειμένω.

Εννοείται ότι το ΄΄πόθεν έσχες΄΄ που προβάλλεται ως η πανάκεια και η ρομφαία πάταξης της διαφθοράς, αξίζει όσο και η θέληση των ερευνητών. Έτσι επιβάλλεται στους σεβόμενους τα αγαθά του συστήματος αυτού και το δικαίωμά τους να κατέχουν προϊόντα συνήθως προερχόμενα από τον κόπο τρίτων, να οργανώνουν μια υπεράκτια για κάθε περιουσιακό στοιχείο που θέλουν να αποκρύψουν, εξάλλου το κόστος της για τέτοιες περιουσίες και για το μαύρο χρήμα των πλουτοκρατών, των καταχραστών και των διεφθαρμένων είναι ελάχιστο. Κάποια πρόσθετα πρακτικά και χρήσιμα στοιχεία όμως είναι απαραίτητο να εκτεθούν εδώ.

Οι μετοχές που έχουν εκδοθεί και υπογραφτεί από τον Πρόεδρο του ΔΣ και το γραμματέα του, μπορεί να είναι μία ή περισσότερες, ονομαστικές ή ανώνυμες ανάλογα με την επιθυμία του κατόχου.

Συνήθως για ευκολία διαχειρίσεώς τους είναι ανώνυμες με την επισήμανση ΄΄Στον φέροντα΄΄ (To the Bearer). Οπότε και εκείνος που τις έχει στα χέρια του (Share Holder) ελέγχει και την περιουσία της εταιρίας.

Ο ιδιοκτήτης (ή οι ιδιοκτήτες) φυλάσσει σε θυρίδα στην τράπεζα ή σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι του τις μετοχές και ανάλογα σε ποιον θέλει να μεταβιβάσει, δωρίσει, πωλήσει την περιουσία, τις παραδίδει χωρίς τη μεσολάβηση συμβολαιογράφου ή άλλου φορέα (εφορίας, ανακριτή, εξεταστικής επιτροπής κ.λ.π.). Με προϋπόθεση τη σύνταξη ενός πρακτικού των μετόχων, δηλαδή του ίδιου που αν δεν θέλει να εμφανιστεί είπαμε πως τις δίνει στο δικηγόρο που εμφανίζεται απ’ ονόματί του επιδεικνύποντας απαραίτητα τις μετοχές, ως ακλόνητη απόδειξη ότι είναι ή εκπροσωπεί τον ιδιοκτήτη τους, ώστε να εκτελέσουν οι του Διοικητικού Συμβουλίου την εντολή μεταβίβασης κοκ).

Ο δικηγόρος στη συνέχεια θα ενημερώσει το βιβλίο πρακτικών και την έδρα της υπεράκτιας στη χώρα που την φιλοξενεί για όποια μεταβολή της περιουσίας της αλλά και του νέου διοικητικού συμβουλίου, που οπωσδήποτε θα προκύψει με την αλλαγή του ιδιοκτήτη των μετοχών.

Επομένως από τη μία στιγμή στην άλλη μια περιουσία μικρή ή (συνήθως) μεγάλη θα αλλάξει χέρια, χωρίς να το γνωρίζει κανείς άλλος έξω από τον πρώην και νέο ιδιοκτήτη και τα μέλη του ΔΣ .



Οι μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές, έμποροι όπλων, μεγαλοκατασκευαστές, ιδιοκτήτες εφημερίδων, καναλιών, κοτέρων και κύρια οι απατεώνες, καταχραστές, ληστές, κλέφτες, μεσάζοντες, έμποροι ναρκωτικών, διεφθαρμένοι πολιτικοί και κυβερνητικοί παράγοντες, καρπωτές κρατικών προμηθειών και αντιστοίχων ποσοστών (μίζας), διάφοροι παράγοντες που δεν ήταν αλλά έγιναν ταχύτατα νεόπλουτοι, χωρίς να αποφεύγουν τον πειρασμό να γίνουν μέλη των οικογενειών τους ιδιοκτήτες πολυτελών διαμερισμάτων και λοιπών παρακολουθημάτων ως κοτέρων, πολυτελών γάμων κ.λ.π. αποφεύγουν να είναι οι ίδιοι μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων για ευνόητους λόγους αποφυγής της δημοσιότητας και των κινδύνων να αποκαλυφθούν.

Έτσι προτιμούν τις γυναίκες τους (λάθος και αυτό), τους θυρωρούς τους, ή ενίοτε άλλες υπεράκτιες και εκείνες άλλες που τελικά η έρευνα για ανακάλυψη της αλήθειας χάνεται στο χρόνο που απαιτείται από χώρα σε χώρα και από τα δικηγορικά γραφεία που τις προστατεύουν ως επαγγελματικά απόρρητα.

Οι υποχρεώσεις της υπεράκτιας είναι ελάχιστες:

· Κάποια ετήσια έξοδα προς τη χώρα φιλοξενίας (τις αποκαλούμενες και φορολογικούς παράδεισους λόγω της σχετικής νομοθεσίας, ήτοι τα νησιά Cayman, ο Παναμάς, η Λιβερία, το Λουξεμβούργο, η Κύπρος αλλά και η Μεγάλη Βρετανία κ.λ.π.)

· Η σύνταξη των πρακτικών (minutes) των διοικητικών συμβουλίων ετήσια, πως όλα είναι εν τάξει και έκτακτα σε κάθε αλλαγή της περιουσίας και ιδιοκτήτου μετοχών της εταιρίας. Με τα πρακτικά αυτά που υπογράφονται από τα μέλη του ΔΣ είπαμε πως γίνονται και οι μεταβιβάσεις της υπεράκτιας και της περιουσίας της.

Πολύ απλά λοιπόν θα λέγαμε πως η OFF SHORE εταιρία είναι η ανίκητη, απόρθητη κρυψώνα, η ερωμένη κάθε μεγαλοεπιχειρηματία, αλλά και κάθε απατεώνα, κ.ο.κ. είναι παγκόσμιος θεσμός απαραίτητος στους σεβόμενους τη μεγάλη τους περιουσία, τις άμετρες φιλοδοξίες, την ελαστικότητα στις επιχειρηματικές διαδικασίες, στους επιθυμούντες να κρυφτούν από την εφορία, από τους διεκδικητές των περιουσιών που αποκτήθηκαν με νομότυπο ή παράνομο, αλλά σχεδόν πάντα με ανήθικο τρόπο.[1]

Η OFF SHORE, είναι σημείο των καιρών μας, στήριγμα, ομπρέλα, ασπίδα, πανοπλία, μανδύας, θυρίδα ασφαλείας, απόδειξη και αναγκαίο παρακολούθημα της καπιταλιστικής διάρθρωσης, απόδειξη επίσης της διεφθαρμένης πλευράς της παγκοσμιοποίησης, πιστή ερωμένη του ιδιοκτήτη που τον κρατάει κρυμμένο, μαζί με την περιουσία του και ίσως κάποιες τύψεις του, μέχρι που η κοινωνική οργή για το ρόλο δημοσίων προσώπων της πολιτικής, κοινωνικής, επιχειρηματικής και εκκλησιαστικής πλευράς, παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις αλλά... εκεί και μένει συνήθως.

Οι άλλοι έχουν κάνει τη δουλειά τους. Ας υποστηρίζουν και σωστά, ειδικά σήμερα, πως το ανεξέλεγκτο μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων και των OFF SHORE είναι μία από τις αιτίες της κρίσης, μακάρι να πέφτουμε έξω αλλά φοβούμαστε πως δεν πρόκειται να τις θίξουν, γιατί έτσι θα έβγαζαν κάποιοι μόνοι τους τα μάτια τους.

Τί μένει να γίνει; Οι άλλοι να μεριμνήσουν, αυτοί που δεν έχουν μετοχές, που δεν κλέβουν, δεν αρπάζουν, αυτοί που εργάζονται για να ζήσουν, που δεν εκμεταλλεύονται υπεραξίες, που ότι λένε το πιστεύουν και αγωνίζονται γι' αυτό, έχουμε και τέτοιους πολιτικούς, είδομεν το αποτέλεσμα....

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Γράφει: ο Κωνσταντίνος Ρωμανός
Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Το πήραμε από το «Κλασσικοπερἰπτωση»:
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/06/blog-post_7451.html



«..Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και την δημογραφία..
...η φάση του "αποπρογραμματισμού" του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία "αναπρογραμματισμού" του εκκενωθέντος απο κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα.. "
Kαι η πτώχευση της χώρας;
«...Ο διάβολος δεν κρατάει το λόγο του.
Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γι΄ αυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα; Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το ...αντίτιμο.
Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιός ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!..»
Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.
Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της "κακοδαιμονίας" μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λ.π) το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σ΄ένα πιο θετικό μέλλον.

Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθαυτήν μπήκε στο στόχαστρο του "εκσυγχρονιστικού" λόγου.

Το στοίχημα ήταν οι έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να ...προοδεύσουν.

Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.

Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση.

Το μεσοδιαστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτή των πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πει κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να ... δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς.

Έτσι π.χ η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (από τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό από την υπηρεσία.

Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και την δημογραφία.

Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας, με τους συμπληρωματικούς στόχους να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας από εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου.

Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική.(Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες - αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες).

Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας "πάτημα" για ην ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών.

Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της ΝΔ του τέλους του 2008 (καθεστώς του "επί μακρόν διαμένοντος").

Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απομάκρυνσης από την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον "Άλλο" ως "διαφορετικότητα", αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε "ξενοφοβικοί" (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε "ρατσιστές" (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους , το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε "εθνικιστές" (δηλαδή να παραιτηθούμε από την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος - προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη).

Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του "κακού Έλληνα" μέσα στην ιστορία.

Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες από το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην απαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.


Αυτό στην γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας "κοινωνικής μηχανικής" ("social engineeering") θα σήμαινε ότι η φάση του "αποπρογραμματισμού" του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία "αναπρογραμματισμού" του εκκενωθέντος από κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα.

Με άλλα λόγια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή "γυμνού" ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα).

Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου αναπρογραμματισμού το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον αποπρογραμματισμό.

Ίσως ο αναπρογραμματισμός των - πρώην - Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυαρίθμων ΜΚΟ ( Μή Κυβερνητικών Οργανώσεων) που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.

Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιός θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος από τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα - Έλληνα θα βρεί ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: "πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας" ή "πολίτης της Γης" ή απλώς "Άνθρωπος"...

Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια Αφρικανών, Ασιατών και Βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας, της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα!-"Ελευθεροτυπία" 19 Μαϊου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα.

Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για "πολίτες της Γης" ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους.

Τέλος "Άνθρωπος" χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος , η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό.

"Άνθρωπος" χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο! Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.

Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πεί κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης; Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δέχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίιγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επισήμων διακηρύξεων.

Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό: Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία! Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια γα την Ελλάδα! Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν από όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζούν με τον φόβο του κράτους και μαζί του παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος. Αν δε επιμείνουν ότι η "Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" θα βρούν απέναντί τους και τους συνασπισμένους "ελληνοποιημένους" αλλοδαπούς πραιτωριανούς.

Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. "Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη ...χάνει!" σκέφτηκαν.'Ομως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά.

Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων; Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών Ελλήνων φορολογουμένων;

Ή θα άφηναν ό, τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω από ένα παιδί) βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας; Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση...

Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λ.π, δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους δέχθηκαν τον αφελληνισμό τους;

Η απάντηση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει το λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γι΄αυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα; Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το ...αντίτιμο. Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιός ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!

Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπό το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο, τον ανθελληνισμό.

Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα από χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί από την Ευρώπη! Ακόμα κι έναν Τούρκο να π..... έναν τσολιά σκιτσάρησε Ευρωπαίος γελοιογράφος...

Οχι: τέτοιο μένος , τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.

Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.

Οικονομική χρεοκοπία; Και λοιπόν;

Μας απειλούν με το τρομοκρατικό όπλο: «Χρεοκοπία»!
Θέλουν να εμπορευτούν και να βγάλουν κέρδη και από το θάνατό μας…
Αλλά για ποια χρεοκοπία μιλούν όταν τα πάντα ήδη έχουν χρεοκοπήσει, όταν βιώνουμε τη μεγαλύτερη κόλαση της ιστορίας;
Οι λαοί πλέον δεν έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από τις αλυσίδες τους.
Διαβάστε από τον «Τρελογιάννη»:
http://trelogiannis.blogspot.com/2010/06/blog-post_940.html



Οικονομική χρεοκοπία; Και λοιπόν;

Μια νέα απειλή πλανάται στον ορίζοντα την οποία με τέχνη οι πολιτικοί μας την καλλιεργούν για να τη… συνηθίσουμε.
Το όνομα αυτής; Χρεοκοπία!

Αυτή τους και μόνο η τακτική, δείχνει πως συνεχίζουν να είναι απλοί θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου, αποστασιοποιημένοι και κλεισμένοι μέσα σε «γυάλινους πύργους», στρουθοκαμηλίζοντας και περιμένοντας-σαν τους Γαλάτες-να ανησυχήσουν όταν «πέσει ο ουρανός στο κεφάλι τους»…

Κι όμως, η χρεοκοπία έχει χτυπήσει την πόρτα μας εδώ και μερικά χρόνια, αν όχι εδώ και μια δεκαετία.

Χρεοκοπία στα όνειρα. Χρεοκοπία στο μέλλον μας. Χρεοκοπία στα ήθη μας. Χρεοκοπία απέναντι στην πατρίδα μας. Χρεοκοπία απέναντι στο περιβάλλον. Χρεοκοπία απέναντι στον ανθρωπισμό και το φιλότιμό μας. Χρεοκοπία στις ψυχές και το μυαλό μας.

Τώρα έρχεται και η τελευταία φάση, χρεοκοπία στις........
τσέπες μας. Όμως αλήθεια, αν γυρίσουμε μερικές δεκαετίες πίσω θα δούμε πως ήμασταν φτωχότεροι αλλά πλουσιότεροι σε αισθήματα και ανθρωπιά.

Οι σχέσεις μας ήταν περισσότερο τίμιες, οι άνθρωποι έδιναν χώρο στο συνάνθρωπο, οι σύντροφοι ήταν πιο «δεμένοι» και οι οικογένειες πιο ανθρώπινες, οι γονείς ήταν κοντά στα παιδιά και τα παιδιά πιο ευτυχισμένα και οι καπνοί από τις αυτοσχέδιες ψησταριές με το ρεφενέ των γειτόνων μαζί με το κρασί από το «καρβουνιάρικο», έδεναν μαζί με τη χαρά, τον πόνο αλλά και την αγάπη.

Τώρα λοιπόν έχουμε τα πάντα αλλά δεν έχουμε τίποτα.

Ακριβά αυτοκίνητα, «δανεικά» πολυτελή σπίτια, διασκέδαση, κινητά με «τατς σκρέεν», πιστωτικές κάρτες και τους παχύτερους ανθρώπους στην Ευρώπη.

Και ενδόμυχα όλους μα τρομάζει αυτή η απανθρωπιά και αυτός ο ανελέητος άτυπος εμφύλιος που έχει ξεσπάσει ανάμεσά μας.

Βλέπω καθημερινά την κατάθλιψη στα πρόσωπα των συνανθρώπων μου. Είτε είναι λευκοί, μαύροι ή κίτρινοι.

Βλέπω την τυφλή γιαγιά που πια δεν την περνάει κανένας από τα φανάρια και οι οδηγοί τη βρίζουν γιατί «τολμά» να περάσει από την «πίστα αγώνων».

Βλέπω τα βουνά από σκουπίδια και τα αδέσποτα να ψάχνουν μέσα από αυτά.

Βλέπω ζώα νεκρά στους δρόμους και αναρωτιέμαι που είναι ο Ελληνας που ήξερα.

Βλέπω τον εργαζόμενο που τρέμοντας μη χάσει τη δουλειά του να σκύβει στα πόδια του «αφέντη-εργοδότη» και να δέχεται τα πάντα αμίλητος.

Βλέπω οικογένειες και συντροφικές σχέσεις να διαλύονται γιατί πια δεν υπάρχει υπομονή και κουράγιο να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα.

Βλέπω τα παιδιά να ρωτούν τους γονείς τους τι είναι «αγάπη» και οι γονείς να τρέμουν να απαντήσουν γιατί το έχουν και οι ίδιοι ξεχάσει.

Βλέπω νέα παιδιά να σκέφτονται το μέλλον τους, ψάχνοντας διεξόδους μέσα στο αδιέξοδο.

Βλέπω τους πολιτικούς, πλουσιότερους από τους πιο πλούσιους, ασκώντας το ευγενές επάγγελμα της «κοροϊδίας».

Βλέπω να διαλύουν τη χώρα μου…

Κοροϊδεύοντας τον εαυτό μας…

Οι απολογητές του Κίσινγκερ

Υπάρχουν ακόμα και σήμερα πολλοί που μοχθούν να αποδείξουν πως ο Κίσινγκερ δεν έκανε τέτοια δήλωση ποτέ.
Φυσικά η ίδια η εξέλιξη των πραγμάτων τους διαψεύδει: Το δόγμα Κίσινγκερ βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο υλοποίησης!!!
Αποτελεί, όμως, απορίας άξιον το γεγονός ότι προσπαθούν κάποιοι μετά από τόσες μαρτυρίες να αθωώσουν το κέντρο της πλανητικής πανούκλας: ΗΠΑ!
Στην προσπάθειά τους αυτή, την πολύ ύποπτη και δόλια (για ιστορική αλήθεια μιλούν, λες και η ιστορία δεν είναι η διαλεκτική επιβεβαίωση των πολιτικών στρατηγικών), κατηγορούν αυτούς που έχουν αποκαλύψει τη δήλωση του Κίσινγκερ ως ΘΥΜΑΤΑ συνωμοσίας!!!
ΔΗΛΑΔΗ μας λένε ότι στήθηκε μια παγκόσμια συνωμοσία εναντίον του Κίσινγκερ!!!

Φυσικά αυτοί που στήνουν παγκόσμιες συνωμοσίας είναι οι ελεγκτές του κόσμου με τα όργανά τους και ΟΧΙ αυτοί που αποκαλύπτουν τους διεθνείς «νταβάδες», οι οποίοι δεν έχουν ούτε τα μέσα ούτε τις δυνάμεις…

Η δήλωση Κίσινγκερ ειπώθηκε το Νοέμβριο του 1973, ακριβώς μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου και κανένας δεν την αμφισβήτησε ενώ είχε γραφεί κατά κόρον στον Τύπο και καταγράφηκαν και πολλές άλλες μαρτυρίες που την άκουσαν, όπως π.χ. του π. Μεταλληνού…

Εδώ υπάρχει ολόκληρη ανάλυση της δήλωσης, Ιανουάριος 1987!!!
http://thenetwar.com/wp-content/uploads/2009/12/orthologismos.jpg

Γιατί δεν αμφισβητήθηκε ΠΟΤΕ τότε η δήλωση του Κίσινγκερ και ανέλαβαν μετά από πολλά χρόνια κάποιοι εργολαβικά να τον αθωώσουν; Σε αυτό το ερώτημα δεν απαντούν οι απολογητές του Κίσινγκερ με τις ποικίλες προβιές: «πατριωτικές» ή «αριστερίζουσες»…

Η δήλωση Κίσινγκερ είπώθηκε το Νοέμβριο του 1973, ακριβώς μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου και κανένας δεν τη αμφισβήτησε ενώ είχε γραφεί κατά κόρον στον Τύπο.

Ποιας «συνωμοσία» θύμα έπεσε ο Πλωρίτης στο Βήμα (31-8-1997), καθώς και τόσοι άλλοι που μετέφρασαν σε ποικίλες παραλλαγές τη δήλωση;

Η μετάφραση της δήλωσης δεν είναι ίδια κόπια.

Πηγή για πολλούς ήταν ο ίδιος ο Κίσινγκερ.

Καθώς και το έργο του: “Diplomatie” στη γαλλική έκδοση.

Μετά απαλείφθηκε η δήλωση και από τη γαλλική έκδοση.

Φυσικά, στην ελληνική μετάφραση από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη το χωρίο έχει απαλειφτεί!!!

ΔΗΛΑΔΗ όλοι αυτοί που αναπαρήγαγαν τη δήλωση σε διαφορετικές μεταφραστικκές παραλλαγές ήταν «θύματα» μιας συνωμοσίας;

ΠΟΙΩΝ και ΓΙΑΤΙ;

Αλλά και η μετέπειτα εξέλιξη δεν αποτελεί συντριπτικό στοιχείο επιβεβαίωσης;

Φρίκη δίχως τέλος...

Η σαπίλα και η βαρβαρότητα δεν έχουν όρια




Δεν υπάρχει πιο τραγικό ιστορικό θέαμα και σύγκαιρα πιο αποκρουστικό από την αηδιαστική αποσύνθεση του πασοκισμού ανάμεσα στα ερείπια των σοσιαλδημοκρατικών ελπίδων που έθρεψε κάποτε.
Η πασοκική «εκσυγχρονιστική» μοχθηρία αποτελεί την αιχμή αυτής της αηδιαστικής αποσύνθεσης, το πλέον δωσίλογο και παρασιτικό κομμάτι της πολιτικής.
Η σημερινή πρωθυπουργική κλίκα που κυβερνάει είναι η δωσίλογη εξαχρείωση, η φρίκη και η βαρβαρότητα δίχως όρια, δίχως τέλος.
Είναι το αποκρουστικό υπέρ-θέαμα της αηδιαστικής αποσύνθεσης δίχως όρια και δίχως τέλος.

Οι Τσουκάτοι, Μαντέληδες, Άκηδες και οι λοιποί του πολύχρωμοι συναφιού που θα βγουν στο αφρό, είναι απλώς κάποιες πυώδεις φουσκάλες που τρυπάνε για να συγκαλύψουν την ΟΛΙΚΗ αποσύνθεση του οργανισμού, τη φρίκη και τη βαρβαρότητα που δεν έχει όρια.

Η αποσύνθεση δεν περιορίζεται μόνο στα αηδιαστικά συμπτώματα (τις πυώδεις φουσκάλες), ούτε στο πασοκικό κράτος και παρακράτος.

Αποσυντίθεται το σύνολο της κοινωνίας, τα οικονομικά οστά της, το πολιτικό της σώμα και όλοι οι μυώνες της κοινωνίας.

Αποσυντίθενται τα θεμέλια της κοινωνίας (οικονομικά θεμέλια-τρόπος και σχέσεις παραγωγής) μέχρι τις κορυφές του εποικοδομήματος: Πολιτική, κόμματα, θεσμοί, κράτος, κουλτούρα, ιδέες, αξίες, ηθική, τα πάντα…

Ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα αποσυντίθεται με τα κόμματά του, τους θεσμούς του, τους νόμους του, την ηθική του και τις «αξίες» του…

Να, γιατί, ξεπετάγονται, σαν ορμητικός χείμαρρος όλες οι μορφές της παρακμής και της κακουργίας: Το ψέμα, η εξαχρείωση, η εξαγορά συνειδήσεων, ο καταναγκασμός, ο δωσιλογισμός, η βία στις πλέον αποτρόπαιες μορφές της, η παρασιτική αναισχυντία και πολιτική «λουμπεναρία» (Άκης, Τσουκάτος, Μαντέλης και ΣΙΑ), ο αποκτηνωμένος κυνισμός, η απαστράπτουσα χυδαία ευχαρίστηση, η βάρβαρη κακογουστιά και όλα τα είδη των διαστροφών…

Το πασοκικό καθεστώς (κόμμα, κράτος και παρακράτος) απλώς είναι η μοχθηρή γκριμάτσα αυτής της καπιταλιστικής αχρειότητας και βαρβαρότητας. Είναι το αποκρουστικό τερατούργημα της αποσύνθεσης και της καπιταλιστικής φρίκης…

Όποιος, συνεπώς, ελπίζει να βρει χαραμάδες φωτός μέσα από αυτό το σκηνικό της καπιταλιστικής αποσύνθεσης είναι αθεράπευτα ρομαντικός.

Δεν υπάρχουν λύσεις μέσα στα καπιταλιστικά αδιέξοδα της σήψης και αποσύνθεσης, μέσα από τους θεσμούς και τους πολιτικούς αυτού το κόσμου.

Η μόνη λύση για να μην κατρακυλάμε στη βαρβαρότητα και τη φρίκη δίχως όρια είναι η ανάπτυξη και οργάνωση κινημάτων για την ανατροπή ενός συστήματος που έχει σαπίσει μέχρι το μεδούλι.

Η μόνη λύση είναι η συμβολή μας (του καθενός που διακρίνει τον εφιάλτη), στο θεωρητικό και πρακτικό αγώνα ανασυγκρότησης και οργάνωσης των λαϊκών κινημάτων.

Ο κάθε ένας μας πρέπει όπου βρίσκεται να συγκροτεί «κύτταρα» γνώσης και δράσης μέσα στην κοινωνία, μέσα στο λαό, σε κάθε χώρο, συνοικία και χωριό, παντού: Από «παρέες» μέχρι δίκτυα δράσης πάνω σε κινηματικές (όχι εκλογικές) κατευθύνσεις, στη βάση της κοινωνικής αλλαγής και ανατροπής του καπιταλισμού.

Το «εθνικό» και «πατριωτικό» αποτελούν τη βασική συνιστώσα του κοινωνικού ζητήματος και όχι αναπόσπαστο και αυτόνομο κομμάτι.

Η εθνική μας υπόσταση και ο πατριωτισμός δεν μπορεί να ΥΠΑΡΞΟΥΝ μέσα στα καπιταλιστικά, δηλαδή νεοταξικά πλαίσια.

Αυτά τα πλαίσια αφανίζουν σήμερα τα έθνη και τους λαούς τους, καταστρέφουν κάθε ιστορική και κοινωνική βάση του πατριωτισμού.

ΟΣΟ το γρηγορότερο το καταλάβουμε αυτό τόσο πιο γρήγορα θα βρούμε τις λύσεις διεξόδου από την καταστροφή και θα βάλουμε ένα τέλος στη βαρβαρότητα δίχως τέλος…

Η ανθρωπότητα δεν είχε ΠΟΤΕ μπροστά της προοπτικές τόσο απειλητικές και καταστροφικές όσο σήμερα.

Αρκετά, λοιπόν με τα παιχνίδια των ποικίλων και πολύχρωμων εμπόρων και ανεύθυνων τυχοδιωκτών και προβοκατόρων που απλώς αναζητούν μια θέση στο εκλογικό στερέωμα της καπιταλιστικής αποσύνθεσης ή ένα ρόλο προβοκάτορα των λαϊκών κινημάτων…

Φύγετε το γρηγορότερο

Ο ελληνικός λαός περνάει μια τραγωδία . Επί χρόνια ψήφιζε ανθρώπους που ήξερε ότι δεν ήταν καθαροί , για να χρησιμοποιήσουμε την πιο ήπια έκφραση , όμως τους ψήφιζε για να βολέψει τα παιδιά του στο δημόσιο , να μεταθέτει τους στρατιώτες σε υπηρεσίες δίπλα στο σπίτι τους , να αυθαιρετεί , να παρανομεί ,να πλουτίζει νύχτα , να παίρνει μεγάλες συντάξεις , πρόωρες συντάξεις , να αργομισθεί καλυπτόμενος από το κόμμα . Όλα αυτά βέβαια δεν τα έκανε ολόκληρος ο λαός αλλά ένα τμήμα του που εκινείτο γύρω από τα κόμματα . Υπήρχαν ακόμη οι έντιμοι και αξιοπρεπείς συμπολίτες μας , που ποτέ δεν καταδέχθηκαν να στηθούν σε βουλευτικούς και κομματικούς προθαλάμους , οι άνεργοι , άλλοι που δούλευαν σκληρά για να κερδίσουν το ψωμάκι τους . Όλοι όμως αυτοί επί χρόνια ζούσαν στη μοναξιά της αξιοπρέπειάς τους και το κουμάντο σε όλα το έκαναν οι επιτήδειοι κομματικοί . Έτσι ο δημοκρατικός και καλός κόσμος υποχρεωνόταν επί μακρόν να ζει σε μια κοινωνία χωρίς ήθη και αξίες , το δε κομματικό σύστημα βυθιζόταν ολονέν και περισσότερο στη σήψη και την παρακμή .

Φωνάζει η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ από το 1990 για το μαύρο πολιτικό χρήμα , για τους πλαστούς ισολογισμούς των κομμάτων που κατατίθενται στη βουλή . Φωνάζουμε για τα εικονικά Πόθεν Έσχες των βουλευτών , που σχεδόν όλα βασίζονται σε εικονικά δάνεια που δήθεν συνάπτουν . Όμως όσο και αν φωνάξαμε είκοσι χρόνια τώρα , οι μεν πολιτικοί έκαναν ακόμη μεγαλύτερα αίσχη , ο δε λαός είχε στρέψει αλλού τα ενδιαφέροντά του , στις προσλήψεις , στις μικρές και μεγάλες παρανομίες του και για τα κορυφαία ζητήματα που εμείς μιλάγαμε ούτε καν σημασία δεν έδινε .

Τώρα , τι κάνει ο λαός τώρα ;

Τώρα βρίζει όλους τους πολιτικούς με βαρύτατους χαρακτηρισμούς , τώρα βρίζει τους Ευρωπαίους , το ΔΝΤ , τώρα η μία κοινωνική τάξη άρχισε να κατηγορεί την άλλη . Η αλήθεια βέβαια είναι , ότι ο κόσμος αγανακτεί που δεν θα μπορεί άλλο να παρανομεί , να φοροδιαφεύγει , να βάζει στο δημόσιο με μέσον τα παιδιά του , να παίρνει παχυλές συντάξεις , πρόωρες συντάξεις , ακόμη και συντάξεις μαϊμού . Πενθεί λοιπόν η κομματοσαβούρα που σταματάει εδώ η λεηλασία της χώρας .

Υπάρχει όμως και ο ηθικός κόσμος , υπάρχει η γενιά των 700 ευρώ το μήνα , υπάρχουν οι σκληρά εργαζόμενοι των κατωτέρων ορίων , υπάρχουν οι άνεργοι που τους άφησε εκτός αγοράς εργασίας η συναλλαγή των κομματικών , υπάρχει ακόμη ο μικρής ή μεγαλύτερης μόρφωσης απλός κόσμος που αξιώνει να μπουν νέες βάσεις στην Ελλάδα του αύριο και όχι άδικα θεωρεί τη χρεοκοπία που διερχόμαστε μια μεγάλη ευκαιρία για μια νέα αρχή , για είσοδο στην πολιτική νέων κομμάτων , που μέχρι τώρα απέκλειαν και υπέσκαπταν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και οι το πλείστον αργυρώνητοι δημοσιογράφοι που λανσάρονται σε αυτά σαν πρωτοκλασάτοι .

Εμείς οι κεντρώοι θεωρούμε ότι σήμερα καταρρέει το χθες και το σήμερα , σήμερα μας κρατάει όρθιους μόνο η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο . Το υπάρχον σύστημα , όπως υπάρχει στο κοινοβούλιο , επιχειρεί να κρατηθεί με τα δόντια στην εξουσία , αλλά επειδή η θέληση για το αύριο είναι ακαταμάχητη , όσο γρηγορότερα φύγουν , τόσο το καλύτερο για τους ίδιους . Υπάρχει ο φόβος να αγριέψουν πολύ πιο πολύ τα πράγματα…

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ

Τι πραγματικά συμβαίνει

με την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου;

Μπορεί να μπει στο χρηματιστήριο ή όχι;

Αφελής ή προδότης ο Παπακωνσταντίνου;

Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή είναι θύμα μιας πρωτοφανούς "δολοφονικής" επίθεσης. Αυτό, που γίνεται σήμερα εις βάρος της, μόνον με όρους θρίλερ μπορεί να περιγραφεί. Στην κυριολεξία "γρατζουνάει" το "φέρετρο" μέσα στο οποίο την έχουν βάλει "ζωντανή" οι κερδοσκόποι. Σε έναν κόσμο καταχρεωμένο στο σύνολό του, η Ελλάδα είναι αυτή, η οποία σπρώχνεται στην απόλυτη καταστροφή. Η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν το "μαύρο" πρόβατο της παγκόσμιας κοινωνίας. Η Ελλάδα παρουσιάζεται σαν η "αχίλλειος πτέρνα" της παγκόσμιας οικονομίας. Οι Έλληνες παρουσιάζονται σαν οι "τεμπέληδες", που ζούσαν εις βάρος των Ευρωπαίων. Οι Έλληνες παρουσιάζονται σαν τα παράσιτα, που ξόδευαν του κόπους των άλλων.

Όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Έχουν στοχοποιήσει την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, για να τον λεηλατήσουν. Τον διαβάλουν καθημερινά, για να τον κάνουν μισητό στους υπόλοιπους λαούς. Συστηματικά προσπαθούν να του στερήσουν όποιες συμμαχίες και συμπάθειες θα μπορούσε να εξασφαλίσει, προκειμένου να ισχυροποιηθεί στη δύσκολη άμυνά του. Στην κυριολεξία μιλάμε για προμελετημένο έγκλημα. Για έγκλημα, όπου το θύμα συστηματικά απομονώνεται από φίλους και συμμάχους, για να δολοφονηθεί αβοήθητο εν ψυχρώ. Αυτό συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα. Κανένας δεν λέει την αλήθεια για την περίπτωσή της. Ποια είναι αυτή η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι πολύ χειρότερη από πολλές άλλες χώρες, οι οποίες "μυστηριωδώς" διαφεύγουν της προσοχής των "δυνάμεων" της αγοράς. Γιατί η Ελλάδα να βρίσκεται στο στόχαστρο της παγκόσμιας κοινωνίας και όχι κάποιοι άλλοι, που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση;

Γιατί να αποτελεί πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας η Ελλάδα —με τα 240 δις ΑΕΠ και με εξωτερικό χρέος που ανέρχεται στα 594 δις. δολάρια και άρα στο 182% του ΑΕΠ της— και όχι η Ιρλανδία; Η Ιρλανδία, με μικρότερο ΑΕΠ —της τάξης των 200 δις. Δολαρίων— και ένα απίθανο εξωτερικό χρέος των 1,235 τρις. δολαρίων, που αντιπροσωπεύει πάνω από το 1.200% του ΑΕΠ της. Γιατί να βιάζεται η Ελλάδα να ξεπουλήσει το εθνικό της κεφάλαιο και όχι η Ολλανδία; Η Ολλανδία, με ΑΕΠ 675 δις. δολάρια και εξωτερικό χρέος 2,580 τρις. δολάρια, που αντιπροσωπεύει πάνω από το 380% του ΑΕΠ της. Γιατί η Ελλάδα και όχι η ίδια η Αγγλία; Η πάλαι ποτέ κυρίαρχος των "κυμάτων". Η Αγγλία, που το συνολικό εξωτερικό της χρέος ξεπερνά το 370% του ΑΕΠ της.

Ο αναγνώστης πρέπει ν' αρχίσει να υποπτεύεται μερικά πράγματα. Όλη αυτή η στοχοποίηση της Ελλάδας γίνεται με στόχο τη λεηλασία της. Μέσα σε έναν παγκοσμίως ενιαίο οικονομικό χώρο η Ελλάδα είναι πολύ πολύτιμη, για να αφεθεί στα χέρια των Ελλήνων. Μέσα στη "σούπα" της παγκοσμιοποίησης η Ελλάδα είναι ένα πολύ ακριβό και σπάνιο "φιλέτο", για να αφεθεί στα χέρια των παιδιών εκείνων, οι οποίοι το απέκτησαν με το αίμα τους. Γι' αυτόν τον λόγο έχουν στοχοποιήσει την Ελλάδα και όχι την Ιρλανδία ή την Ολλανδία. Της Ελλάδας το πολύτιμο κεφάλαιο τούς ενδιαφέρει ν' αρπάξουν και όχι τα λιβάδια της Ιρλανδίας ή τους βάλτους της Ολλανδίας. Γι' αυτόν τον λόγο τώρα "στοχεύουν" την "καρδιά" της. "Καρδιά" της Ελλάδας είναι το δημόσιο κεφάλαιό της. Το κεφάλαιο του ελληνικού λαού. Το συλλογικό κεφάλαιο των παιδιών εκείνων, οι οποίοι επί αιώνες θυσιάζονταν για την ελευθερία τους.

Αυτό, το οποίο γίνεται με την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, δεν είναι απλά Αντισυνταγματικό. Αυτό, το οποίο γίνεται, είναι το άκρον άωτον της προδοσίας. Ακυρώνει την ίδια την "απελευθέρωση" της χώρας από τους Τούρκους. Γιατί; Γιατί η διαφορά μεταξύ μιας σκλαβωμένης πατρίδας και μιας ελεύθερης στην κυριότητα αυτού του κεφαλαίου έγκειται. Οι ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων υπήρχαν και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Έλληνες δεν επαναστάτησαν για ν' αποκτήσουν ιδιωτικές περιουσίες. Επαναστάτησαν για την ιδιοκτησία της "πλατφόρμας", πάνω στην οποία υπάρχει η ιδιωτική περιουσία.

Αυτό, το οποίο "διεκδίκησαν" οι επαναστάτες πατέρες μας, ήταν η "περιφερειακή" ιδιοκτησία, η οποία δίνει στον λαό την κυριότητα του χώρου στον οποίο κατοικεί. Αυτή η ιδιοκτησία είναι αυτή, η οποία σήμερα ονομάζεται Δημόσια Περιουσία. Είναι τα βουνά και τα λαγκάδια της χώρας. Είναι τα ποτάμια και οι ακτές της. Είναι τα ορυχεία και τα μεταλλεία της. Είναι τα νησιά και οι βραχονησίδες της. Είναι η εθνική "πλατφόρμα" πάνω στην οποία υπάρχει η ιδιωτική περιουσία και δραστηριοποιείται με ασφάλεια ένας ολόκληρος λαός. Αυτήν λοιπόν τη συλλογική ιδιοκτησία —η οποία μάς καθιστά ως λαό "ιδιοκτήτη" της πατρίδας μας— διεκδίκησαν έναν αιώνα μετά τους Οθωμανούς και οι Ναζί.

Οι Ναζί δεν απείλησαν την ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων. Οι Ναζί ήταν για ένα διάστημα κατακτητές της Ελλάδας, γιατί πήραν δια της βίας τη Δημόσια Περιουσία των Ελλήνων. Την περιουσία εκείνη, η οποία θα τους επέτρεπε να ελέγχουν την ιδιωτική περιουσία στην Ελλάδα και άρα και τον ελληνικό λαό. Τον σκλαβωμένο ελληνικό λαό, ο οποίος θα έπρεπε να τους "ρωτήσει" αν του επιτρέπουν να προσεγγίζει τα βουνά ή τις παραλίες της σκλαβωμένης πατρίδας του. Τον σκλαβωμένο ελληνικό λαό, ο οποίος θα έπρεπε να τους "ζητήσει" να τον προμηθεύσουν με πρώτες ύλες από τις κατακτημένες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Τον σκλαβωμένο ελληνικό λαό, ο οποίος θα έπρεπε μέσα στη δική του πατρίδα να τους "ζητήσει" ηλεκτρικό ρεύμα ή νερό ή αποχέτευση από τις κατακτημένες εταιρείες, οι οποίες παρείχαν όλα αυτά τα στρατηγικά και κοινωνικά αγαθά.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι το θέμα της περιουσίας του Δημοσίου δεν είναι κάτι το απλό. Δεν είναι καν τα "ασημικά" του σπιτιού. Είναι το ίδιο το "σπίτι". Αν χαθεί αυτή η περιουσία, χάθηκε το "σπίτι" των Ελλήνων. Χάθηκε το ιδιόκτητο "σπίτι" του ελληνικού λαού. Η ιδιωτική περιουσία από μόνη της δεν εξασφαλίζει πατρίδα. Ελληνική ιδιωτική περιουσία υπάρχει και στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Τα "σπίτια" όμως εκεί είναι των Γερμανών και των Αμερικανών αντίστοιχα. Η Δημόσια Περιουσία είναι το "σπίτι" ενός λαού. Αυτή η περιουσία ήταν η "διαφορά" που "έχανε" ο ελληνικός λαός, όταν τον "κατακτούσαν" ξένοι και η ίδια περιουσία ήταν η "διαφορά" την οποία αυτός καρπούταν, όταν έφευγαν οι όποιοι κατακτητές από την πατρίδα του. Αυτή η συγκεκριμένη περιουσία επέστρεφε στα χέρια του λαού, όταν "έφευγαν" οι κατακτητές Οθωμανοί ή οι Γερμανοί από τη χώρα. Η περιουσία, η οποία περιλαμβάνει από τα ψηλά βουνά και τις χρυσαφένιες παραλίες μέχρι τον ΟΤΕ ή τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ. Η περιουσία, η οποία δίνει στον εκάστοτε κάτοχό της την κυριότητα της πατρίδας μας.

Όπως τότε —έτσι και σήμερα—, όποιος θέλει να κατακτήσει πραγματικά την Ελλάδα, θα πρέπει να εξασφαλίσει το τεράστιο υλικό μέγεθος, που λέγεται Δημόσια Περιουσία. Σήμερα η Ελλάδα δέχεται την επίθεση της φασιστικής Νέας Τάξης και ως εκ τούτου απειλείται η περιουσία, που ενδιαφέρει αυτούς τους ιμπεριαλιστές. Εβδομήντα χρόνια μετά την επίθεση των Ναζί η Ελλάδα καλείται και πάλι να υπερασπιστεί το κεφάλαιο, το οποίο εξασφαλίζει την ελευθερία και την ανεξαρτησία της. Είναι τόσο σημαντική αυτή η περιουσία, που από μόνη της αποτελεί αιτία πολέμου για όποιον ξένο την απειλεί. Για ομοεθνή μας προδότη, που θέλει να την παραδώσει σε ξένους, ούτε συζήτηση. Με συνοπτικές διαδικασίες θα πρέπει να κρεμαστεί στην Πλατεία Συντάγματος. Αυτήν την αμύθητης αξίας περιουσία, την οποία ο ελληνικός λαός έχει πραγματικά την ανάγκη να διατηρεί στην κυριότητά του, για να συνεχίσει το "ταξίδι" του στον χρόνο, έρχονται οι ψεύτες και οι δωσίλογοι να την παραδώσουν στα ξένα αφεντικά τους.

Η κυβέρνηση των μελών της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Η κυβέρνηση του Γιωργάκη, του Πάγκαλου και της Διαμαντοπούλου. Η κυβέρνηση των "υπαλλήλων" των διεθνών τραπεζιτών και τοκογλύφων. Αυτή η άχρηστη κυβέρνηση, η οποία οκτώ μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας διατηρεί "ακέφαλες" τις εφορίες, τα νοσοκομεία ή τα υπουργεία, εμφανίζεται να έχει ολοκληρώσει το τιτάνιο και μοναδικό έργο της πλήρους καταγραφής και αποτίμησης της αξίας της Δημόσιας Περιουσίας. Κάποιοι "βιάζονταν" να μάθουν τις “αξίες" και η σημερινή κυβέρνηση έσπευσε να τους εξυπηρετήσει. Κάποιοι έβαλαν "υποθήκες" προκειμένου ν' αναλάβουν την εξουσία και βιάζονται να τις "εξοφλήσουν".

Είναι προφανές ότι ζούμε σε παράξενες εποχές. Σε εποχές virtual, στις οποίες έχει χαθεί το νόημα των λέξεων και των πραγμάτων. Στο όνομα κάποιας αφηρημένης "ανάπτυξης" ή "αξιοποίησης" πραγματοποιούνται πράξεις, οι οποίες λίγες δεκαετίες πριν θα σε ανέβαζαν στην κρεμάλα. Μέσα στην ηλιθιότητα, που διακρίνει τη μεταβιομηχανική Νέα Τάξη, τα πάντα έχουν "ισοπεδωθεί". Έννοιες όπως η "Πατρίδα", η "Εθνική Ταυτότητα", η "Ιθαγένεια" ή το "Δημόσιο Κεφάλαιο", έχουν χάσει το ειδικό τους "βάρος". Αυτό δεν ισχύει μόνον για την Ελλάδα και τους Έλληνες …ισχύει για τον κόσμο ολόκληρο. Ο κόσμος όλος κυβερνάται από ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν πίστη σε τίποτε. "Πιστεύουν" μόνον στην ελεύθερη αγορά. "Πιστεύουν" μόνον στην παγκοσμιοποίηση. "Θεός" τους είναι μόνον το κέρδος. "Άγιοί" τους είναι μόνον οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι, που φέρνουν κέρδη.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για πλήρη απώλεια του προσανατολισμού των λαών και των ηγεσιών τους. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και νομίζει ότι εκφράζει το σωστό όταν αναζητά το "κέρδος". Αντιμετωπίζονται οι πατρίδες των λαών σαν εταιρείες, οι οποίες, σε περίπτωση που έχουν οικονομικά προβλήματα, πρέπει να βάλουν "λουκέτο". Έτσι αντιμετωπίζονται οι πατρίδες ακόμα και από λαούς, οι οποίοι έκαναν μαζικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο όνομα των πατρίδων τους. Να πουλήσουν οι Έλληνες μερικά από τα νησιά τους …λένε οι νεοταξίτες Γερμανοί, οι οποίοι έκαναν δύο παγκόσμιους πολέμους, για να κατακτήσουν τη Γη στο όνομα των εθνικών τους συμφερόντων. Να χάνουν την κυριότητα μέρους της επικράτειάς τους οι λαοί —και άρα και οι Έλληνες—, οι οποίοι δεν μπορούν ν' ανταποκριθούν στη σύγχρονη οικονομική λειτουργία …λένε οι νεοταξίτες Βρετανοί, οι οποίοι κύλησαν τον κόσμο στο αίμα, για να ελέγχει η πατρίδα τους τα "κύματα".

Στην κυριολεξία αυτοί, οι οποίοι σήμερα ηγούνται των λαών —και μεταξύ αυτών και οι Έλληνες ηγέτες— δεν ξέρουν τι κάνουν και τι συνέπειες έχουν αυτά τα οποία κάνουν τόσο για τους ίδιους όσο και για την κοινωνία στο σύνολό της. Μιλάμε για τρελά πράγματα, τα οποία ανήκουν στην καθημερινότητα μιας τρελής εποχής. Αυτά, τα οποία κάποτε τα έκαναν οι προδότες και σκέπαζαν τα κεφάλια τους με κουκούλες, τα κάνουν κάποιοι και νομίζουν ότι είναι σωστά, επειδή τούς τα έμαθαν στο Χάρβαρντ. Υπάλληλοι οι περισσότεροι, των διαφόρων Siemens, City Bank ή της Goldman Sachs, θεωρούν ότι δεν κινδυνεύουν, όταν κάνουν το "καθήκον" τους μόνον υπέρ των αφεντικών τους. Ο Μαντέλης υπέγραφε προμήθειες από τη Siemens ως υπουργός και διόριζε το παιδί του σ' αυτήν. Ο Αλογοσκούφης υπέγραφε δάνεια από την Goldman Sachs ως υπουργός και διόριζε το παιδί του σ' αυτήν. Σπαταλούσαν τους κόπους του ελληνικού λαού, για ν' αποκτήσουν "συμπάθειες" των ισχυρών, που υπόσχονταν βολέματα για τα παιδιά τους. Μιλάμε για πράγματα, τα οποία δεν συνέβαιναν σε καμία εποχή —και αν συνέβαιναν, θα βλέπαμε τα αποτελέσματά τους ψηλά στις πλατείες—.

Ποιος άλλωστε ξεχνά έναν από τους πιο επιφανείς ήρωες της αρπαγής της Δημόσιας Περιουσίας, ο οποίος φιλοσόφησε πάνω στην έννοια του "νόμιμου" και του "ηθικού"; Του ηθικού, που οι πολιτισμοί επί αιώνες —κακώς …σύμφωνα με τον Βουλγαράκη— προσπαθούν να κάνουν νόμιμο. Τι μας είπε αυτός ο "φιλόσοφος"; Ότι …"το νόμιμο είναι από μόνο του και ηθικό". Μας είπε ότι το νόμιμο είναι και ηθικό αυτός, ο οποίος ανήκε στην τάξη εκείνων που νομοθετούν και άρα μπορούν να "νομιμοποιήσουν" τα ιδιωτικά τους συμφέροντα και άρα να βάλουν την ηθική στην "κλήνη του Προκρούστη". Με νόμους του Βουλγαράκη σίγουρα …ό,τι θα συμφέρει τον ίδιο και τους ομοίους του, θα είναι "αξιωματικά" και ηθικό. Τόσο "ηθικό", που, όταν τον συναντάνε οι πολίτες στο δρόμο, θέλουν να τον "αγγίξουν", για να πάρουν λίγο από την "ηθική" του. Εξαιτίας του Βουλγαράκη μάθαμε ότι η νομιμότητα και η ηθική πρέπει να κρύβονται πλέον στα σπίτια τους, για να μην τις βρουν οι πολίτες στον δρόμο.

Μετά τον "ηθικοσίφουνα" Βουλγαράκη η ελληνική κοινωνία έρχεται ν' αντιμετωπίσει τον Παπακωνσταντίνου. Ένα πραγματικό παράσιτο της κοινωνίας —όπως είναι ο Παπακωνσταντίνου— έρχεται να ξεπεράσει τον Βουλγαράκη σε "ηθική" …μέσω της "νομιμότητας" και πάλι. Ξεκίνησε τη νόμιμη διαδικασία για να βάλει ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ στην πατρίδα μας. "Νόμιμο" Πωλητήριο. Ένας άνθρωπος, ο οποίος από τότε που γεννήθηκε και υπάρχει σ' αυτόν κόσμο συντηρείται από τα δημόσια ταμεία, έρχεται να ξεπουλήσει μια περιουσία, την οποία ένας ολόκληρος λαός έχει ανάγκη για να επιβιώσει. Ένας άνθρωπος, ο οποίος από τα τριάντα του ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΤΕ της εποχής της μεγάλης διαφθοράς. Του ΟΤΕ μιας εποχής, που ακόμα ψάχνουμε —μέσω Siemens— να δούμε πόσο και ποιοι τα πήραν. Ο σύμβουλος του Σημίτη.

Αυτός ο "τίμιος" άνθρωπος ήταν προεκλογικά ο βασικός σύμβουλος επί των οικονομικών του Παπανδρέου, ο οποίος "έβλεπε" χρήματα την εποχή που δεν τα έβλεπε κανένας άλλος. Αυτός ήταν ο σύμβουλος του Σημίτη, που δεν "γνώριζε" τι συνέβαινε με την ελληνική οικονομία και "αιφνιδιάστηκε" όταν αντίκρισε τα άδεια της ταμεία. Αυτός, ο οποίος προεκλογικά έβλεπε την Cosco και τους Κινέζους σαν αποικιοκράτες. Αυτός ο σοσιαλιστής, ο οποίος προεκλογικά διαδήλωνε μαζί με τους συνταξιούχους για τις αυξήσεις των μισθών και των συντάξεων, που δεν τις έδιναν οι "τσιγκούνηδες" της Δεξιάς. Αυτός ο σοσιαλιστής του Κολεγίου —και των επί χρήμασι αποκτηθέντων πτυχίων— θέλει να βάλει τώρα την Εταιρεία, η οποία διαχειρίζεται το Ελληνικό Δημόσιο Κεφάλαιο, στο χρηματιστήριο. Την Εταιρεία, η οποία διαχειρίζεται ένα σοβαρό ποσοστό της ίδιας της πατρίδας μας. Την Εταιρεία, που ακόμα δεν έχει αποβάλει από τους "κόλπους" της τους επίορκους υπαλλήλους της, οι οποίοι συμμετείχαν στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Αυτήν την εταιρεία, η οποία εμφανίζεται να διαχειρίζεται ένα διψήφιο ποσοστό του συνόλου της ελληνικής επικράτειας, θέλει να τη βάλει στο χρηματιστήριο. Στο πεθαμένο χρηματιστήριο μιας πεθαμένης οικονομίας και μάλιστα εν μέσω μιας τεράστιας και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Θα βάλει δηλαδή στο χρηματιστήριο μια εταιρία, η οποία θα επιτρέπει σε κάποιον Έλληνα ή ξένο "επενδυτή", με χρήματα, που δεν αγοράζει ούτε ένα διαμέρισμα σε ακριβή συνοικία της Αθήνας, να "αγοράσει" ένα σημαντικό ποσοστό του ελληνικού κράτους. Θα βάλει στο χρηματιστήριο μια εταιρεία, η οποία θα επιτρέπει στον κάθε Σόρος και Μπάφετ με λίγα "πέτσινα" χρήματα να διορίζουν τις διοικήσεις της και να έχουν τον πρώτο λόγο στην τύχη της περιουσίας του ελληνικού λαού. Θα βάλει στο χρηματιστήριο την περιουσία του ελληνικού λαού, για να την αρπάξουν τα αφεντικά του Γιώργου, του Παπακωνσταντίνου ή της Διαμαντοπούλου από τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ.

Όμως, εκτός όλων των άλλων, αυτό είναι και Αντισυνταγματικό. Γιατί; Για να γίνει αυτό, θα πρέπει η εταιρεία διαχείρισης των ακινήτων του Δημοσίου να γίνει πολυμετοχική Α.Ε. Αυτό όμως είναι παντελώς παράλογο και παράνομο, γιατί η Δημόσια Ακίνητη Περιουσία ανήκει στον λαό και η τύχη της πρέπει να ελέγχεται από τον ίδιο και άρα από τους εκπροσώπους του, οι οποίοι βρίσκονται στη Βουλή. Αν γίνει πολυμετοχική Ανώνυμος Εταιρεία, ο έλεγχος αυτής της περιουσίας —και άρα η τύχη της— περνά στα χέρια της διοίκησής της. Αν αυτήν τη διοίκηση την ασκούν "πατριώτες", όπως ο Βουρλούμης, αντιλαμβανόμαστε τι θα απογίνει. Αν αυτοί, οι οποίοι διαχειρίζονται την τύχη της ελληνικής ακίνητης περιουσίας, δίνουν λογαριασμό μόνον στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, αντιλαμβανόμαστε στα χέρια ποιων θα καταλήξει.

Για να καταλάβει κάποιος τα μεγέθη για τα οποία μιλάμε, θα πρέπει να πούμε μερικά πράγματα και βεβαίως να καθίσει σε μια καλή καρέκλα, για να μην λιποθυμήσει. Όταν μιλάμε για ΚΕΔ, μιλάμε για ένα πραγματικά ασύλληπτο μέγεθος περιουσίας. Μιλάμε για μια "εταιρεία", της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία είναι στην πιο "υποτιμημένη" περίπτωση πάνω από 300 δις ευρώ …Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία εταιρεία στον κόσμο, η οποία να διατηρεί περιουσιακά στοιχεία τέτοιας αξίας …Καμία εισηγμένη εταιρεία —πουθενά στον κόσμο— δεν έχει από μόνη της περιουσία 300 δις. Τι σημαίνουν 300 δις ευρώ; Για να το καταλάβει ο αναγνώστης, αρκεί να σκεφτεί ότι η χρηματιστηριακή αξία του ΟΤΕ είναι 3 δις ευρώ. Η περιουσία της ΚΕΔ, δηλαδή, είναι εκατό φορές ο θηριώδης ΟΤΕ …Στη χειρότερη περίπτωση για την ΚΕΔ είναι τόσο. Γιατί; Γιατί η περιουσία της ΚΕΔ έχει υπολογιστεί με βάση τις αντικειμενικές αξίες, οι οποίες αφορούν την εποχή της "μη αξιοποίησής" της. Τι σημαίνει αυτό; Ότι έχει υπολογιστεί σαν "ελατήριο", που είναι "μαζεμένο". Μαζεμένο το "ελατήριο" της Δημόσιας Περιουσίας είναι περίπου 300 δις.

300 δις είναι αυτή η περιουσία με δασικές εκτάσεις πάνω στο Αιγαίο, οι οποίες σήμερα αξίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ το στρέμμα, ενώ, αν "αποχαρακτηριστούν", για να αξιοποιηθούν ως οικόπεδα, οι αξίες θα εκτοξευτούν στα εκατομμύρια ευρώ το στρέμμα. 300 δις είναι αυτή η περιουσία με "βοσκοτόπια" πάνω σε "αλπικά" βουνά και γύρω από αυτοκινητόδρομους, που, αν "αποχαρακτηριστούν", οι τιμές τους θα εκτοξευτούν στα ουράνια. Εδώ ένα οικοπεδάκι μπαίνει σε ένα σχέδιο πόλεως και μπορεί να κάνει πραγματικά πλούσια μια ολόκληρη οικογένεια.

Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι το νησί Πάτροκλος, το οποίο πρόσφατα είχαν προσπαθήσει να το αρπάξουν οι Εβραίοι, έχει αποτιμηθεί σαν βοσκότοπος. Ένας βοσκότοπος "χαρακτηρισμένος" και άρα χωρίς κανένα αναπτυξιακό "δικαίωμα". Ένας βοσκότοπος αξίας μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Πόσο μπορεί ν αλλάξει αυτή η αξία, αν "οικοπεδοποιηθεί" και πωληθεί σε ανθρώπους, οι οποίοι ενδιαφέρονται για τουριστικές επενδύσεις ή απλά για δόμηση εξοχικών κατοικιών; Πόσο αμύθητη μπορεί να είναι η αξία ενός ιδιωτικού νησιού, που "βλέπει" την Αττική γη;

Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Ότι η ΚΕΔ δεν μπορεί να μπει σε κανένα χρηματιστήριο και για κανέναν λόγο. Όχι μόνον επειδή υπάρχει νομικό κώλυμα Συνταγματικής υφής, αλλά επειδή απλούστατα δεν τη "χωράει" κανένα χρηματιστήριο. Δεν χωράει κανένα χρηματιστήριο μια εταιρεία, η οποία φέρεται να ελέγχει και να διαχειρίζεται το 15% τουλάχιστον της ελληνικής επικράτειας. Κατ’ αρχήν… και μόνον που την λέμε "εταιρεία", κάνουμε κατάχρηση της έννοιας. Η ΚΕΔ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Δεν μπορεί να είναι εταιρεία. Δεν ιδρύθηκε για να είναι εταιρεία, γιατί δεν έχει δικά της συμφέροντα να υπερασπιστεί ή να επεκτείνει.

Το 1979, που ιδρύθηκε —και δεν υπήρχε εκείνη την εποχή ούτε στη φαντασία κάποιων η έννοια της "ιδιωτικοποίησης"— πήρε το όνομα αυτό για λόγους ευκολίας της "έκφρασης". Κάποιοι ίδρυσαν ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και του έδωσαν τη μορφή εταιρείας, για να λειτουργεί το οργανόγραμμά του. Εκφραστική "αδεία" ονομάζεται "εταιρεία". Η ΚΕΔ στην πραγματικότητα είναι μια δημόσια υπηρεσία, η οποία καταμετρά, ελέγχει και προστατεύει τη δημόσια περιουσία. Μια νομική και τοπογραφική υπηρεσία είναι, που διατηρεί το "χαρτοφυλάκιο" των τίτλων ιδιοκτησίας του δημοσίου. Τους τίτλους της ξένης για την εταιρεία περιουσίας. Τη διαχείριση αυτής της περιουσίας δεν την είχε η διοίκησή της "εταιρείας" αυτής, αλλά η εκάστοτε Κυβέρνηση, σε συνεργασία και υπό τον έλεγχο της Βουλής των Ελλήνων. Από την ταυτότητα αυτών των διαχειριστών καταλαβαίνουμε ότι την πραγματική ιδιοκτησία αυτής της περιουσίας δεν την είχε το κράτος, αλλά ο ίδιος ο ελληνικός λαός, ο οποίος ψήφιζε απ’ ευθείας τους διαχειριστές της.

Αυτή η "εταιρεία" είναι πρακτικά αδύνατον να μπει στο χρηματιστήριο. Είναι αδύνατον αυτό, το οποίο αποκτήθηκε με το αίμα των προγόνων μας, να "παραχωρηθεί" σε ντόπιους ή ξένους "επενδυτές" για χρήματα. Είναι αδύνατον με λίγα εκατομμύρια να αποκτά κάποιος "δικαίωμα" σε μια λαϊκή περιουσία αξίας άνω των 300 δις ευρώ. Είναι αδύνατον να αποκτά κάποιος με λίγα χρήματα διψήφιο "δικαίωμα" σε μια μονάκριβη πατρίδα. Ακόμα δηλαδή κι αν κάποιος θέλει να ιδιωτικοποιήσει μέρος αυτής της περιουσίας, θα πρέπει να τη "σπάσει" σε μικρότερα "κομμάτια" και αυτά να μπουν στο χρηματιστήριο. Δεν είναι δυνατόν να μπει η ΚΕΔ ενιαία στο χρηματιστήριο. Η ΚΕΔ, που φέρεται σαν "ιδιοκτήτης" του Γράμμου, του Αίμου, του Ψηλορείτη, του Υμηττού ή της Πάρνηθας.

Όταν η ΚΕΔ από μόνη της ισοδυναμεί σε αξία με 100 ΟΤΕ, αντιλαμβανόμαστε πως μπορεί να "σπάσει" όχι μόνον σε εκατό, αλλά σε πολύ περισσότερα από τόσα κομμάτια. Ο "ΥΜΗΤΤΟΣ Α.Ε." μόνος του μπορεί να μπει στο χρηματιστήριο. Ο Γράμμος, μόνον αν "σπάσει" σε κομμάτια νομών, μπορεί να "χωρέσει" σε ένα χρηματιστήριο. Όταν μια εισηγμένη Α.Ε., όπως για παράδειγμα ένας "ΓΡΑΜΜΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ", μπορεί —στην έκταση που "αξιοποιεί"—, μέσω της οικοπεδοποίησής του, να μοιράσει δεκάδες αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες άδειες οικοδόμησης εξοχικών κατοικιών, ξενοδοχείων, τουριστικών περιπτέρων, χιονοδρομικών κέντρων κλπ, πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει η μετοχή του; Οι "ΑΚΤΕΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Α.Ε." μπορούν από μόνες τους να μπουν στο χρηματιστήριο, αν σκεφτεί κάποιος πόσες χιλιάδες αδειών χρήσης και εκμετάλλευσης μπορούν να πουλούν ή να νοικιάζουν κάθε χρόνο. Η "ΠΑΡΝΗΘΑ Α.Ε." μπορεί να κάνει το ίδιο. Το "ΠΡΩΗΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ" επίσης.

Όταν το κάθε βουνό, το κάθε νησί, το κάθε λαγκάδι σ' αυτήν τη χώρα μπορεί να "αξιοποιηθεί" και να βγάλει τεράστια κέρδη, είναι τουλάχιστον αφελές να προσπαθήσει κάποιος να το βάλει σε ένα "ΚΕΔοτσουβάλι", για να το ξεπουλήσει όλο μαζί. Βλάκας να είναι κάποιος, δεν το κάνει.

Άρα, επειδή δεν έχουμε να κάνουμε με βλάκες, προφανώς έχουμε να κάνουμε με προδότες. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Είναι δυνατόν να θέλει ένας υπουργός των οικονομικών να βγάλει στο "σφυρί" τέτοιου μεγέθους περιουσία, για να εισπράξει 3 ή 4 δις; Είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν τι συμβαίνει; Τι συζήτησε ο Παπανδρέου με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Goldman Sachs στο Πεντελικό; Ποιος έδωσε εντολή και πότε να αποτιμηθεί σε τρέχουσες τιμές η Δημόσια Περιουσία; Η εντολή δόθηκε όταν ο Παπανδρέου ισχυριζόταν ότι το κράτος "έχει" χρήματα να δώσει αυξήσεις στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους ή όταν αυτό μπήκε στο ΔΝΤ; Η εντολή δόθηκε όταν ο Παπακωνσταντίνου διαβεβαίωνε την Ευρώπη ότι η Ελλάδα δεν ζητάει χρήματα ή μετά την εμφάνιση των σκουπιδιών της τρόικας;

Εδώ εύλογα θα πει κάποιος ότι …"είναι σχεδόν αναγκαστική η πράξη αυτή …Κινδυνεύουμε άμεσα με χρεοκοπία και κάτι θα πρέπει να πουλήσουμε για να σωθούμε" …Πρέπει να πληρώσουμε τα "λάθη" μας …όπως θα έλεγαν οι Ευρωπαίοι "φίλοι" μας …Περίπου, θα λέγαμε εμείς. Γιατί; Γιατί εμείς θα πρέπει να ξεπληρώσουμε με πραγματικό κεφάλαιο τα "πέτσινα" χρήματα της Νέας Τάξης. Μας έστελναν κοντέινερ με ψεύτικο πληθωριστικό χρήμα και θα τους το ξεπληρώσουμε με πραγματικό κεφάλαιο; Τι θα γίνει λοιπόν; Θα πτωχεύσουμε; Όχι βέβαια. Θα περιμένουμε. Θα περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν άλλες χώρες, που βρίσκονται στην ίδια και χειρότερη κατάσταση μ' εμάς. Θα περιμένουμε στην αφόρητη "ζέστη" να δούμε τι θα κάνουν αυτοί, οι οποίοι "καίγονται". Δεν θα είμαστε εμείς τα μόνα κορόιδα του Πλανήτη, να ξεπουλήσουμε την πατρίδα μας, για να ξεπληρώσουμε τα πέτσινα χρήματα των τοκογλύφων. Δεν θα είμαστε εμείς οι "άτυχοι", επειδή έχουμε την τύχη να διατηρούμε ως λαός κολοσσιαία Δημόσια Περιουσία.

Επανερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα, που θέσαμε στην αρχή του κειμένου. Γιατί η Ελλάδα να είναι το θύμα της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και των τοκογλύφων της και όχι η Ιρλανδία; Γιατί να βιάζεται να ξεπουλήσει τη Δημόσια Περιουσία της η Ελλάδα και όχι η Ολλανδία; Για όσο διάστημα δεν βλέπουμε κάποιους Ολλανδούς να πουλάνε κανάλια, κάποιους Άγγλους να πουλάνε παλάτια και κάποιους Ιρλανδούς να φεύγουν τελείως από το θεόφτωχο νησί τους, δεν έχουμε κανέναν λόγο να βιαζόμαστε. Αν βιάζεται ο Παπακωνσταντίνου, ας πουλήσει τη δική του περιουσία και ας καταθέσει τις εισπράξεις στον λογαριασμό της γελοιότητας, που ελέγχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Εφόσον δεν το κάνει αυτό εις βάρος της δικής του περιουσίας, ας αφήσει τη δημόσια περιουσία στην ησυχία της. Ο κανόνας είναι ένας και μοναδικός. Τα χρήματα είναι χρήματα και έρχονται και παρέρχονται. Η πατρίδα ούτε έρχεται ούτε παρέρχεται. Η πατρίδα συνδέεται με το αιώνιο κεφάλαιο και αυτό το κεφάλαιο δεν πωλείται ποτέ.

Δεν "υπάρχει" η Δημόσια Περιουσία για τις συναλλαγές του κράτους. Δεν μπαίνει αυτήν η περιουσία σαν "υποθήκη" για τις συναλλαγές του κράτους. Οι πολιτικοί μας ηγέτες ας βρούνε τρόπο να πληρωθούν οι κρατικές υποχρεώσεις μακριά από τη συλλογική περιουσία των Ελλήνων. Όπως θα ξεπληρώσουν τα χρέη τους οι Ιρλανδοί οι Άγγλοι ή οι Ολλανδοί, έτσι θα τα ξεπληρώσουν και οι Έλληνες. Αν δεν μπορούν οι Γιωργάκηδες, οι Πάγκαλοι και οι Αννούλες της Μπίλντεμπεργκ να βρουν τέτοιο τρόπο, ας παραιτηθούν και ας παραδώσουν την εξουσία σε άλλους, οι οποίοι μπορούν να βρουν. Εμείς τους ψηφίσαμε, γιατί μας είπαν ότι θα έβρισκαν τα χρήματα να το κάνουν. Αν πράγματι δεν υπάρχουν τα χρήματα, ας μας αφήσουν ν' αποφασίσουμε πάλι μόνοι μας με βάση τα νέα δεδομένα.

…Αυτοί μας "παρακάλεσαν" να μας σώσουν …Όχι εμείς. Δεν είδαμε τα πτυχία τους και θαμπωθήκαμε. Λύσεις ψάχναμε κι αυτοί μας ορκίζονταν ότι τις διαθέτουν. Αυτοί ανέβαιναν στα "μπαλκόνια", για να μας πουν ότι από "εκεί" φαίνονταν τα χρήματα. Αν αυτό δεν ισχύει, είτε γιατί δεν γνώριζαν είτε γιατί δεν καταλάβαιναν, ας πάνε στα σπίτια τους. Δεν θα λείψουν από κανέναν. Γι' αυτό να είναι σίγουροι. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί το δούλεμα με τους ίδιους ρυθμούς. Δεν είναι δυνατόν να δανείζεται η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία με 2 και 3% και η Ελλάδα να "σώζεται" από το ΔΝΤ με το τοκογλυφικό 5%. Αυτά είναι εγκλήματα, που σύντομα θ' αποκαλυφθούν. Σύντομα θα αποκαλυφθεί αν κάποιοι από τους ηγέτες μας όχι απλά ήταν ανίκανοι, αλλά προδότες. Κάποιοι μας οδήγησαν συνειδητά στη σφαγή του ΔΝΤ επειδή ήταν προδότες και όχι επειδή απλά ήταν βλάκες. Σύντομα θα γίνουν όλα, γιατί ο χρόνος έχει χάσει πλέον τον παλιό "αργό" ρυθμό του. Σήμερα τα πάντα γίνονται με τρομακτικές ταχύτητες και αλίμονο σ' αυτόν που δεν το έχει συνειδητοποιήσει και λειτουργεί με τον "παλιό" χρόνο.

Μέχρι τότε όποιος τολμήσει να βγάλει αυτό το κεφάλαιο στο "σφυρί", να ξέρει ότι στην πραγματικότητα βάζει το κεφάλι του στη λαιμητόμο. Οι λαοί, έστω και δύσκολα, έστω και με τη βία, ανακτούν το κεφάλαιο που θεωρούν ότι είναι ζωτικό για την ύπαρξή τους. Οι ξένοι τοκογλύφοι εύκολα ή δύσκολα δραπετεύουν από τους τόπους όπου εγκλημάτησαν. Οι προδότες όμως δεν γλιτώνουν με τίποτε. Ούτε τα βουνά ούτε τα λαγκάδια θα φύγουν από την Ελλάδα, επειδή θα τα "πάρουν" οι ξένοι. Αλίμονο σ' αυτούς που θα τους τα δώσουν, όταν οι Έλληνες συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτά. Αλίμονο σ' αυτούς, οι οποίοι για μια πρόσκληση στις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ πρόδωσαν τους Έλληνες και πρόσφεραν "γη και ύδωρ" σε ξένους.

Είναι φανερό ότι κάποιοι διακατέχονται από άγνοια κινδύνου. Κάποιοι παίζουν με τη φωτιά και η φωτιά μπορεί να σε κάψει. Ο ελληνικός λαός σήμερα δεν αντιδρά, γιατί απλά περιμένει να δει πού οδηγούνται τα πράγματα. Όταν καταλάβει τι συμβαίνει, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τους προδότες. Ο Παπακωνσταντίνου είναι προφανές ότι δεν καταλαβαίνει τη σημαντικότητα των συνεπειών, που έχουν οι επιλογές του. Είναι προφανές, γιατί δεν φαίνεται ν' αναζητά συνενόχους και να μειώσει το βάρος της προσωπικής του ευθύνης μέσα από τη συλλογική ευθύνη. Φερόμενος εντελώς αυτοκτονικά, παίρνει το βάρος των αποφάσεων μόνος του και στην πραγματικότητα αυτοστοχοποιείται. Μόνος του υπερασπίζεται επιλογές, οι οποίες δίνουν σε ομοίους του τη δυνατότητα να "κρύβονται" και να παριστάνουν τους πατριώτες, διαμαρτυρόμενοι. Αυτό αποκαλύπτει την άγνοιά του. Αυτό αποκαλύπτει ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι ο λαός τον παρακολουθεί και περιμένει. Περπατάει που περπατάει σαν την "κρεμάστρα" ο φαιδρός Παπακωσταντίνου και δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η "μοίρα" της είναι να την "κρεμάνε".

Τραϊανού Παναγιώτης

Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’